Jonge Lijgers

Moeder natuur doet soms wonderlijke dingen. Zo werd huize Sterzoeker onlangs verrast met een nest kittens. De oude poeze-muts was op stap gegaan en kwam al doende de kater van haar leven tegen. De ontmoeting resulteerde in een nest beweeglijke jonge zwart-wit grut, wat zes weken later de hele tent afbrak. Inmiddels is het voor de kittens de hoogste tijd om op weg te gaan naar nieuwe baasjes, wat dus ook spoedig gaat gebeuren, maar niet van harte. Van jong leven ga je houden. We zullen echt wel een traantje laten als de kittens hun weg naar de nieuwe baasjes hebben gevonden. Dan wordt het weer stil in huis. De natuur kan ons soms aangenaam verrassen. Zo ook moet de beheerder van een dierentuin in China gedacht hebben.

Klik op onderstaande link, om een filmpje te zien over de pas geboren lijgers in China;
VIDEO: Dog nurses abandoned liger cubs - Environment Sci - Video - 3 News

In een dierentuin in China werden heel recent 4 jonge lijgers geboren. Waarvan er twee te zwak waren en na de geboorte al snel zijn overleden. Moeder lijger weigerde om onbekende redenen haar welpen, maar gelukkig was de redding nabij. Een hond die net twee pups ter wereld had gebracht accepteerde de lijger kinderen, als ware het haar eigen grut. Moeder hond brengt de welpen groot met haar hondenmelk.

Waar gaat dit over zult u denken; "Een lijger, waar gaat dit over. Is dat het beest op die kindertekening?" Nee, lezers lijgers bestaan echt. Het zijn wonder beesten gecreëerd door moeder natuur. Op school heeft u geleerd; Een mannetjesleeuw en een vrouwtjesleeuw krijgen kleine leeuwtjes. En een hengst en een merrie krijgen veulens. Logisch.

Maar soms kruist een exemplaar van de ene diersoort het pad van een andere diersoort en als ze het goed met elkaar kunnen vinden, komen daar dan toch kinderen van. Dat heet daarom een kruising of hybride. Ze moeten wel al een beetje op elkaar lijken. Dus een tijger en een leeuw kunnen een lijger maken en een schaap en een geit schattige scheitjes.

Officieel heet de lijger Panthera leo x tigris. Op die manier worden de bastaardvormen tussen twee soorten genoteerd. Beide ouders zijn van het geslacht Panthera en hun kind wordt hier dus ook ondergebracht.

Leeuw en tijger zijn twee naaste verwanten. Hun genetische kaart verschilt niet zo erg veel. Daarom kunnen ze gekruist worden. Een kruising tussen hond en kat bijvoorbeeld, is om dezelfde reden onmogelijk.

De lijger, die in het Nederlands ook wel met zijn Engelse naam liger of zijn Franse benaming ligre wordt benoemd, is het kind van een mannelijke leeuw en een vrouwelijke tijger.

De omgekeerde kruising, dus van een vrouwelijke leeuw met een mannelijke tijger, wordt een tigon genoemd.

Lijgers hebben het uiterlijk van een leeuw, maar de kenmerkende gestreepte vacht van een tijger, zij het wat diffuser. Ook hebben ze vaak vlekken in de vacht, die zijn geërfd van de leeuw, hoewel die zelf geen zichtbare vlekken heeft. Lijgers kunnen wel twee keer zo groot worden als een gewone leeuw (en zijn daarmee de grootste katachtigen) en houden in tegenstelling tot hun niet gekruiste soortgenoten van zwemmen, net als tijgers.

Een hybride kruising tussen een mannetjestijger en een vrouwtjesleeuw wordt meestal teeuw of tigon (van het Engelse tiger en lion) genoemd. In de vrije natuur worden geen lijgers en teeuwen geboren, omdat tijgers en leeuwen nooit in hetzelfde gebied voorkomen. De dieren zijn tot nu toe dus altijd het product geweest van menselijk ingrijpen. Hoe het komt dat gekruiste dieren zoveel groter dan hun ouders kunnen worden is niet helemaal duidelijk, maar waarschijnlijk heeft het iets te maken met het feit dat hybride dieren een bepaald gen missen dat de groei reguleert.

Voor zover bekend zijn alle mannetjesexemplaren van deze hybride katachtigen onvruchtbaar. De vrouwtjes kunnen wel voor nageslacht zorgen als zij paren met een gewone mannetjesleeuw of -tijger. Doordat er succesvol gekruist is tussen leeuwen, tijgers, lijgers en teeuwen, bestaan er inmiddels ook combinaties als te-teeuwen en li-teeuwen.

De lijger is een reus onder de katachtigen. Bij de normale leeuw geeft de vader een groeistimulerend gen aan het kind mee en de moeder een groeiremmend gen. Door bepaalde factoren in werking te stellen, wordt de werking ven beide in evenwicht gehouden. Aangezien de tijgermoeder dit groeiremmend gen niet doorgeeft, zal de lijger zijn hele leven lang doorgroeien onder invloed van dit groeistimulerend gen. Tegen zijn 20 jaar, wat ongeveer de maximale levensduur is, kan de lijger zeer groot worden. Mannetjes lijgers kunnen lang 4 meter lang - 450 kg zwaar worden. Het wijfje kan 3 meter lang worden en 320 kg zwaar worden. Dit is dus een stuk groter dan de Siberische Tijger, de grootste natuurlijke katachtige.

De verzorgers van de grootste lijger moeten er wel wat voor over hebben: het dier eet gemiddeld 8 kilo rundvlees of kip per dag, maar wil ook nog wel eens een portie van 45 kilo naar binnen werken.

De lijger heeft een aantal kenmerken die noch leeuw noch tijger hebben: Reuzengroei, Geen angst voor water, Zachtaardigheid.

Sterzoeker zou om die laatste reden ook wel graag keer een nestje jonge lijgers in huis willen hebben. Ze zijn wel heel schattig. Om praktische redenen houden we het echter maar bij kittens, waarvan hier boven slechts twee exemplaren uit het nestje afgebeeld.

Voor meer informatie over Lijgers ga naar: http://www.ligerliger.com

Lijger Humor

De Magische Orde en de Dragon Master

Wie toegelaten wordt tot de inner circle van een magische of occulte orde krijgt te maken met een Guardian of Dragon Master. Dit is een symbolische functie binnen een loge, om deze te beschermen tegen een mogelijke astrale aanval van buitenaf. Er wordt bijvoorbeeld een beschermend schild of rode koepel gevisualiseerd, daarmee zou de astrale aanval worden afgeweerd.

De Dragon Master is eveneens een persoonlijke beschermer van de magus, die tijdens een ritueel kwetsbaar is voor dergelijke aanvallen. De rode koepel of het schild wordt dan om de magus gevisualiseerd.

Hoe word je Dragon Master? Ten eerste moet men al ver doorgedrongen zijn in de hiërarchie en lid zijn van de inner circle. Ten tweede moet men bepaalde eigenschappen bezitten die aansluiten bij de functie. De magus zal hiervoor een volgeling aanwijzen die de neiging heeft tot aandachttrekken, het sturen van zijn mede broeders en zusters, of in staat is om goed overzicht te houden.

Deze functie is zeer geschikt voor een persoon, die het in zich heeft om de groep met zijn of haar aanwezigheid te overstemmen. Het is een mooie taak-invulling om een duidelijke aanwezige persoonlijkheid een dankbare "onzichtbare" taak te geven, zodat hij of zij zich rustig houdt en tevens het gevoel heeft toch belangrijk te kunnen zijn binnen de orde. Iemand die een vechtsport (martial arts) beheerst zou hier ook voor in aanmerking kunnen komen.

De meeste Dragon Masters zijn dan ook mannen. Een vrouw kan net zo goed Dragon Master zijn, tenzij men van de Middeleeuwse opvatting uitgaat dat vrouwen psychisch minder evenwichtig zouden zijn. Zoals we weten zijn Middeleeuwse opvattingen soms niet uit te roeien met welk zwaard dan ook. Tot zover de theorie en dan nu de praktijk.

Zou het de glamour van deze speciale functie zijn waardoor Dragon Masters zo vaak uitmunten in verwaandheid en zelfoverschatting? De functie vraagt juist om bescheidenheid want het is een taak die onzichtbaar is voor de buitenwacht en op de achtergrond uitgevoerd dient te worden. Een goede Dragon Master zal de grootste terughoudendheid in acht nemen en zijn/haar aandacht gericht houden op astrale activiteiten in plaats van te koop te lopen met zijn/haar talenten. We schreven het al eerder het is juist een taak die een druktemaker ook in toom kan houden, om dat het hem of haar in stilte belangrijk doet lijken.

Wie een lid is van een magische school en zich lekker profileert met de gave van fijngevoeligheid b.v. met het zien van zaken die een ander niet ziet, of door het kenbaar maken van een hobby op het vlak van de martial arts, die loopt dus in de gaten. Zo iemand solliciteert te openlijk naar de plaats van Dragon Master, puur voor eigen glorie, en hij/zij zit daardoor helemaal op pad van zelfverheerlijking.

Een magus die werkt met positioneringen van personen die gebaseerd zijn op belonen en afstraffen lijkt zwaar te leunen op zo’n figuur. Het zou dan ook verstandiger zijn dat iemand die maar al te graag graag Dragon Master is, of het in elk geval heel erg graag wil worden van uit ego redenen, juist niet deze positie te verlenen. Veel beter zou het zijn om een bescheiden verlegen persoonlijkheid deze functie te laten uitvoeren, zodat deze persoon kan groeien in de groep.

Echter in de praktijk gebeurt het tegenovergestelde en wordt een persoon met een te groot ego als Dragon Master aangewezen. De magus is veel te blij met de waffel die een plek heeft waar het zich rustig kan houden. De magus denkt dat alle partijen daarmee geholpen zijn, maar het is niet wat het lijkt te zijn.

De grote waffel is natuurlijk een zeer groot fan van Magus, en wil graag in het voetspoor volgen door zich binnen de orde belangrijk te maken middels deze positionering. In de innerlijke beleving van de Dragon Master doet zich dan ook precies het tegenovergestelde proces voor als wat de Magus aan de buiten kant hoopte te verkrijgen. De Dragon Master gaat zich steeds belangrijker voelen en zijn ego gaat daar door steeds meer groeien.

De wil-zo-graag -“Dragon Master” zet zichzelf op deze wijze neer als een enge fanaat. dat ziet de magus niet, maar dat zien de leden van de orde maar al te goed aan zijn/haar fanatisme ten aanzien van zijn/haar gelijken.

Zo moet het dus niet. Maar ja in een orde waar posities gebaseerd zijn op machtstructuren en waar men denk het (sterren) licht te hebben gezien, daarvan weten we het wel; niet alles wat je ziet is wat je krijgt.

Als het hier een aflevering van Star trek zou betreffen hadden we kunnen zeggen: Beam me up Scotty, no intelligent life there.

Wie is Sterzoeker, wie zijn dat?

Sterzoeker wie is dat? Dat hebben we mening trouwe lezer, die ons niet bij naam en gezicht kent, de afgelopen jaren horen vragen en dan komen de claims, speculaties en de beschuldigingen op gang. Iedereen wil opeens Sterzoeker zijn. Of men is vandaag de dag, in elkaars ogen de ware Sterzoeker. Echter de echte Sterzoekers, geven per definitie ontkennende antwoorden, op alle rechtstreeks aan hen gesteld vragen, of men Sterzoeker is.

Door Horas

Mensen wijzen elkaar als Sterzoeker aan en roepen: "Sterzoeker dat is iemand van de O.T.O, een zwarte magier, een kwaaie astrologe, een teleurgestelde afgewezen adept van Ina Custers, een Voldemort die ons kapot wil hebben. Kijk, kinders, die Sterzoeker dat is nou een voorbeeld van een qlipoth kracht. Maar laat ik niet merken dat jullie je daarmee bezig houden, want dan ga je er direct uit. Pietje, ga jij maar op Zuid staan want als de zwarte krachten binnenkomen dan is het altijd op Zuid. Jij bent tenminste sterk genoeg om dat tegen te houden, ik ben zoooo kwetsbaar tijdens een ritueel, daarom heb ik ook een magische nooduitgang, maar die is alleen voor mij. Enzovoorts".

Als thuisbasis kent Sterzoeker een Braziliaanse blog/site. Prachtig. Wat ontzettend clever van Sterzoeker nu weer, maar dat ter zijde. Er zit in Brazilie trouwens een zeer actieve lodge van DAN. Daar kun je op haar site weer een en ander over terugvinden. Ja, de magische wereld is echt klein. En de afstanden stellen ook zo helemaal niks voor met een remote viewer in huis van Sterzoeker, nietwaar? Sneller dan het licht ben je aan de andere kant van de wereld en kijkjes elders nemen, daar is deze remoter zeer in bedreven.

Weet u wat het geval is, waarom al die vragen oprijzen over de identiteit van Sterzoeker? Omdat Sterzoeker nog wel eens kritisch schrijft over lala-land.

Waar is dat geschrijf van Sterzoeker allemaal voor nodig en houdt dat nooit op? Dat is de vraag waar men in Lala-land een antwoord op verwacht. Zelf zijn we ook wel eens in de stemming geweest om uit volle overtuiging Ypsus, de Kritische Magier, Horas en vele anderen terug te fluiten voor een lange, zeer lange vakantie in een ver vreemd land. Om nooit meer terug te keren.

De poppen uit onze poppenkast zijn meestal wel vermakelijk, maar het doet niks om de wereld echt te verander. Ook al denken sommige lala -landers daar anders over, omdat ze bang zijn dat de kritiek van Sterzoeker mensen bewust maakt en potentieel klanten zou weghouden van hun toko, maar in de praktijk komen de meeste mensen bladeren, vinden de teksten op Sterzoeker "wel leuk", en bladeren weer verder. Meer is er niet.

Ondanks de kritiek van Sterzoeker gaat het handjevol oplicht-sterren gewoon, door met mensen werven voor hun activiteiten en ze zullen er geen plak brood minder door op de plank hebben. Wordt men wijzer? Nee. Bijna twee jaar wordt er geschreven over de misstanden en de oplichterij. Houdt het op? Nee. Dat ligt niet aan Sterzoeker, maar aan dat intense verlangen van de zoekende mens om vooral in contact met de goden te staan, omdat het eigen miserabele doorsneeleven maar matig bevalt. Dan schrijven mensen zich in bij een magische school of gaan ze een cursus in wicca doen. In de hoop daar een thuis te vinden. Niet in de gaten hebbende dat ze slecht een product zijn, dat inkomen genereerd, voor deze cursusaanbieders.

Ik heb nog nooit zoveel afwijzing van het menselijke (met alles erop en eraan) gezien als onder Wicca's en moderne magiërs. Fout, ik zag het in mijn studententijd onder de z.g. alternatievelingen. Dezelfde lui die schaamteloos kraakten, jatten uit andermans koelkast/portemonnee, die de grootste bek hadden over de iedereen die niet in hun straatje lulde of als je geen zin had om voor een groot gezelschap te koken omdat je er je werkdag op had zitten (zij werkten niet namelijk).

Gelukkig gaat Sterzoeker, ondanks dat mensen blijven zoals ze zijn, onverstoord door met een kritische kijk en weergave op lala-land. In La-laland kan men Sterzoeker niet goed pruimen omdat:
A. de stijl van schrijven totaal verschilt met andere schrijvers/bloggers (een enkeling daargelaten),
B. heel erg openlijk is over misstanden,
C. dat het een soort heel exclusieve club van mensen lijkt te zijn waar niemand van de bekende forumgarde tussen komt(lekker puh), dit in tegenstelling tot het werkelijke standpunt van Sterzoeker. Iedereen die wat interessants te vertellen heeft, is in werkelijk van harte welkom om dit naar Sterzoeker te mailen en dat zal zonder enige censuur op de Sterzoeker-blogpagina geplaatst worden, ongeacht of de schrijver een voor of tegengestelde mening omtrent het onderwerp heeft.
D. de zweep niet schuwt als het om rottigheid gaat.

Sterzoeker is anders dan dan andere pagina's en fora's, omdat het daar altijd weer om dezelfde namen en dezelfde onderwerpen lijkt te draaien. Al die fora vormen uiteindelijk dezelfde koffiekrans, die het altijd met elkaar eens wordt of men het nu meent of niet. Het gaat ook nergens over want dan moet alles ineens geheim blijven. Privacy vinden ze allemaal heeeel belangrijk, maar ze willen wel graag weten wie de mensen van Sterzoeker zijn, haha.

Privacy vinden wij okee, maar we WILLEN geen namen geven. Expres.Men zwamt maar raak over het eigen wereldje vol trollen en kabouters en voelt zich daar zo heerlijk als heksen onder elkaar. Namen zeggen immers geen donder als je de persoon achter de naam niet kent en Sterzoeker doet niet aan persoonsverheerlijking en beroemd worden willen. Althans de meeste Zoekerschrijvers niet, uitgezonder diegenen dan die ook schrijven voor Sterzoeker en het al zijn.

De ploeg met de messcherpe pen zal ook nog vaak de koppen bij elkaar steken om een Sterzoeker stukje te blijven schrijven. Vanzelfsprekend komt Sterzoeker als heel bijzonder uit de bus. De meer beschouwende blogs over wicca en magie van de Kritische Magier, Virilius, Breitling, Serna en nog wat figuren die ik persoonlijk zo heel erg goed ken, hebben veel reacties uitgelokt vanwege hun scherpe inhoud.

De column-stijl van Kritische magier, Horas en Ypsus laat iets van journalistiek establishment vermoeden. Daar kan Lalaland helemaal niet tegen want die kunnen hun naam amper spellen. Toevallig is een van de Sterzoekerschrijvers ook rubriekenschiijver en die artikelen werden grif geplaatst door de grootste (kwaliteits)kranten van Nederland. O, we hebben wel talent in huis, hoor. Nou nog rijk worden;-). Een andere schrijver heeft een aardige kijk op de sterren. Sterzoeker heeft een dus een brede basis laten we eens een tweetal " Sterzoeker-figuren" uitlichten.

Een schrijver zoals Ypsus is absoluut een magier, ook al heeft hij dan nooit in de magische schoolbanken gezeten (niks verloren, hoor). Hij geeft blijk dat een magiër in staat is om de dingen te zien zoals ze zouden kunnen zijn. Niet voor de show of zoals het op dat moment goed uitkomt, maar in balans en for the benefit van iedereen of in elk geval voor meer mensen dan de eigen persoon of de eigen kring.

Magiërs zijn realistische idealisten, ze laten het beeld van hoe het zou kunnen zijn niet zomaar voorbij dobberen, maar denken en handelen en in zijn geval; schrijven daarnaar. Op deze manier wordt het beeld waargemaakt, stukje bij beetje. Er moet een hoofdfee aan de wieg van Ypsus hebben gestaan. Die moet hem een heel bijzonder talent hebben meegegeven. Zoals hij zijn er echt niet veel.

Ypsus zou een aanwinst zijn in elk ritueel. Een moderne magische school mocht willen dat ze iemand als Ypsus in de groep had, want hij zou een ritueel kunnen "dragen". Dat wil zeggen: aan die fancy teksten een de glans kunnen geven waaraan het nu ontbreekt en het op die manier een werkelijke magische tekst maken. Ze mochten het willen.

Dan wil ik tot slot De Kritische magier er nog even uitlichten. Dit is iemand die wel in de schoolbanken heeft gezeten en het spijt hem verschrikkelijk dat hij niet altijd inhoudelijk kan worden, als het om zijn magische kennis gaat. Dan zou hij meteen herkenbaar zijn vanwege zijn tegendraadse opvattingen die verwerkt werden in redelijk unieke standpunten/zienswijze op oude stuff die elders in zijn publicaties zijn verschenen.

Dit is een man naar mijn hart. Een levendige bijna vijftiger, ondernemer, communicatie deskundige, publicist, een schrijver, met eigen opvattingen en interpretaties, hier hou ik van. Met hem wil ik nog dat boompje opzetten over de Elementalen en hun rol in de rituelen. Welke rituelen dan ook. Ik heb interviews en artikelen van hem gelezen. Ja, dit is 'em.

Laat Sterzoeker lekker het veelkoppige monster zijn dat oplichters verslindt en broednesten van intrige uitgraaft. Ja, adders bij een slap koppie thee! Wij varen onze eigen koers.

Horas

Over Nick Farrell en de Sterzoeker-Orde

Nick Farrell kent u vast en zeker, van zijn boeken en artikelen. Hij is een beetje een showbink. Lwellynn schrijft over hem dat hij een ceremoniele magier was sinds zijn 17e jaar. Dat lijkt ons dus uitzonderlijk sterk. Op die leeftijd kun je hooguit, in de magie, een beginnertje zijn. Dan is er nog de vraag waar hij op zo'n jonge leeftijd zijn magische kennis heeft opgedaan. De Golden Dawn neemt leden vanaf 18 jaar aan en dat is een nette leeftijd.

De BOTA, waarvan hij zegt daar grootgebracht te zijn, daarover moeten we wellicht een soepeler standpunt innemen. Er bestaat in de wereld immers ook geen zuiver goud, net zo min als de perfecte diamant. Er zijn altijd insluitsels, al zijn ze nog zo microscopisch klein. Dat is een natuurlijk gegeven. Waarom zou het met een mens anders zijn, nietwaar? Maar de man heeft een vlotte pen en wat hij schrijft spreekt een breed publiek aan. Dat kunnen wij echter ook.

Er is echter iets waar wij dan weer niks aan vinden: inwijdingen en graden. De ballen ermee. Daar hebben wij lang geleden mee afgedaan! Farrell doet dat dan wel weer, dat inwijden, en ook nog op basis van het Golden Dawn systeem. Nieuwe zakken in een ouwe broek dus. Weg met wezenloze plechtigheid.

Waarom toch altijd weer die inwijding, die mensen afhankelijk maakt. Als Sterzoeker ooit een orde gaat beginnen, dan gaan we daar iets nieuws mee doen. Het is nu eenmaal zo dat je iemands spirituele ontwikkeling niet meten kunt. Net zo min als dat je de pijn van iemand anders kunt voelen.

Het maakt dus niet uit hoeveel boeken je opgegeten hebt. Wij kennen ook de gespecialiseerde bibliofielen die nog geen kelk van een pentagram kunnen onderscheiden bij wijze van spreken, maar ze weten alles van de klassieke alchemisten.

Het is geheel dan ook geheel in overeenstemming met de Levensboom om de ontginning en de ontwikkeling van het innerlijke landschap daar te laten waar hij hoort: bij ieder persoonlijk, al naar gelang de persoonlijke omstandigheden en levensloop. Er bestaat geen beter of slechter, geen absoluut goed of kwaad, alles is relatief. Die relativiteit is dan weer gekoppeld aan tijd, plaats, cultuur en een miljoen dingen waar we geen directe invloed op hebben. Bescheidenheid past ieder dus, dus is iedereen leerling en magus tegelijkertijd.

Met gepaste trots stelt Sterzoeker dat het democratische magus-schap een succes is. Een orde op democratische leest is nog nooit vertoond. Het is zeker niet verboden ofzo. Volgens het principe dat iedereen op gezette tijden afwisselend leerling en meester is, kan ieder zich dus bekwamen in alle onderdelen van de rituele magie, inclusief dat deel wat, ahum, traditioneel voorbehouden is aan de magus.

Dat is dus gelinkt aan de machtiging die de magus-van-dienst vraagt aan de groepsleden. De machtiging wordt aan het eind van een ritueel weer teruggegeven. Alles op z'n tijd en op z'n plaats. Talenten zijn niet gelijk verdeeld maar kunnen ontwikkeld worden. Dat doe je dus zo. Kijken, leren, doen.

Er is geen betere manier om de geest te trainen en de schoffel in het innerlijke landschap te krijgen, dan door te DOEN. Aldus opgedane kennis kan ook veel makkelijker besproken en overgedragen worden, dus is het in het voordeel van iedereen.

Het prijsbeleid van Farrell is op zich wel heel okee. Dat is een fris uitgangspunt. Hij schrijft dan weer lessen die de Golden Dawn opvattingen volgen, die dit=dat methode maar dat is dan weer ouwe koek, omdat dit nou precies gekoppeld is aan de inwijdingsgraden. Dat doen we binnen de Sterzoeker-orde dus weer niet ;-)

Hatsjepsoet terug in Leiden

Het beeld van de Egyptische koningin Hatsjepsoet is weer te zien in het Rijksmuseum van Oudheden. Het levensgrote beeld was sinds september 2005 in de VS, als blikvanger van een reizende tentoonstelling. De afgelopen twee jaar was het te zien in het Metropolitan Museum of Art in New York. Koningin Hatsjepsoet is nu weer in Leiden te bewonderen op de vaste afdeling 'Egyptenaren'.

Dit zeldzame beeld kent een bijzondere geschiedenis. Het stond destijds in Hatsjepsoets dodentempel in Thebe, maar haar stiefzoon en nieuwe farao Thoetmosis III liet al haar beelden kapotslaan. Millennia later waren de afzonderlijke delen van dit beeld verspreid geraakt over de wereld: de romp was in de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden, het hoofd en het onderstuk in het Metropolitan Museum of Art in New York.

In 1998 zijn de delen weer samengevoegd, 3500 jaar na hun gewelddadige scheiding. Hierbij werd afgesproken dat het beeld voortaan afwisselend in Leiden en New York te bezichtigen zal zijn.

Samen met Cleopatra en Nefertiti, is Hatsjepsoet een van de bekendste vrouwen uit het oude Egypte. Toen haar echtgenoot Thoetmosis II overleed, werd ze regentes voor de jonge prins Thoetmosis III. Ze bleek een wilskrachtige heerseres te zijn, die bereid was met tradities te breken. Ze liet zich zelfs tot farao uitroepen, en regeerde vervolgens ruim 21 jaar (1479-1458 v.Chr.) over een land dat zelden een vrouw als koningin zou hebben.

De Nijl en de Egyptische Goden

In de mysteries van HWT-HRW (Hathor in het Grieks) belichaamt de oude koe-Godin Mehet-Weret, de oerwateren van Nun. Wiens naam betekent "Grote Zondvloed". Hoewel zij ook als individuele godin geëerd werd, gedurende de lange geschiedenis van Egypte werd met name, in het Nieuwe Rijk, Mehet-Weret vaak gezien als onderdeel van HWT-HRW.
Daarnaast was er Taweret, de nijlpaard-Godin, godin van bescherming en van bevallingen. Ze was ook bekend als "Het Pure Water" en werd vaak gezien als de spirituele bron van de Nijl.

Door het observeren van de cycli in natuur, die het leven beheersten van het Egyptische volk, werd men zich bewust van de goddelijke - Neter - inherent aan de schepping. Mensen zagen, door het levendige landschap, waarin zij leefden, dat ze te maken hadden met energieën, krachten, en wezens, waar deze natuurverschijnselen een uitingsvorm van waren.

De overstroming van de Nijl kwam elk jaar terug, tijdens de heetste, het meest troosteloze seizoen. Het werd gezien als metafoor en als een fysieke vertegenwoordiging van de triomf van het leven over de dood. Deze symboolkracht werd op meerdere vlakken doorgetrokken.

Het onderliggende proces van de transformatie, die zich manifesteerde in natuur, zag men in alle levende wezens. Geboorte, dood, wedergeboorte, en de evolutie van de geest, zijn de resultaten zijn van dit proces. De Oude Egyptenaren herkenden het goddelijke in de hele natuur Men besefte dat de neteru (meervoud van Neter, dat wil zeggen de goden) hun aanwezigheid bekend maken aan wie zich hier bewust van waren.

Als een direct gevolg van de jaarlijkse overstroming kwam nog een ander natuurlijke verschijnsel hoog in aanzien te staan, als functie of kenmerk van de Egyptische godheid. Als gevolg van de overstroming van de Nijl voerde deze elk jaar een grote hoeveel klei, plantenresten en drab mee uit de binnenlanden van Afrika. Deze bleef als een uitrest vruchtbare toplaag, achter op oevers, nadat de nijl weer was teruggetreden binnen haar oevers.

In deze rijke zwarte aarde groeiden de gewassen van het land. Het belang van deze jaarlijkse cyclus, van de komst van vruchtbare aarde en het water, kan niet genoeg benadrukt worden, voor een bevolking dat aan de rand van 's werelds grootste woestijn leefde. Vruchtbare landbouwgrond Vernieuwde zich doordat de Nijl jaar na jaar uit haar oevers tart. Deze bodembedekking was zo belangrijk dat het de inspiratie gaf aan de term die Egyptenaren gebruikt om hun land te beschrijven: KMT, de zwarte grond.

Net als de rivier, werd deze rijke voedingsbodem gezien als een fysieke representatie van leven over de dood, en van orde in de chaos, en de van transformatie van de geest, hetzij op individuele, of een kosmisch niveau. Hier kan het oude concept van de microkosmos en macrokosmos, "zo boven, zo beneden" in actie gezien worden.