zondag 3 oktober 2010

Sterzoeker 100 X

Sterzoeker is dit jaar al weer aan de 100ste blog toegekomen en is nog lang niet uitgeschreven. Zo hopen wij dat u ook nog lang niet uitgelezen bent op Sterzoeker.

Dat dit niet het geval is blijkt wel uit het feit dat de trouwste lezers van Sterzoeker zelfs nog de tijd en moeite nemen om 's ochtends om 05:18:46, vanuit omgeving Bristol, Sterzoeker lezen.

Voor sommige mensen moet Sterzoeker dus wel een hele speciale betekenis van interesse hebben, anders kom je er immers niet voor uit je bedje!

Graag had Sterzoeker dan ook geweten, wie er al zo vroeg uit de veren komt om onze blogjes te lezen. Daar is Sterzoeker met recht best een beetje trots op!

Wij willen dan ook alle lezers en medewerkers van Sterzoeker hartelijk bedanken voor de interesse en medewerking. Op naar de volgende 100 blogjes dus!!!

De Muur van de Magus

Kennis is macht. Er zijn helaas docenten die graag misbruik maken van dit gegeven. Ze houden hun kennis het liefst alleen voor zichzelf. Ze houden informatie voor je achter. Ze werpen als het ware een muur op waartegen je oploopt, op het moment dat je een vraagt stelt, die dieper gaat dan dat wat er wordt aangeboden. Je bent als leerling op zoek naar het antwoord, welke je verder op weg kan helpen. Een goede docent zou dus blij zijn met al je vragen. Als de wet "kennis is macht" heerst, binnen een school, krijg je echter geen antwoorden. Het enige wat een dergelijke docent van zichzelf laat zien, is een hoge, oude en smerige muur van weerstand. Meer valt er niet weg te geven. Je stuit dan op de muur welke hieronder is afgebeeld.

De Muur van de Magus

Al zou je het niet vermoeden maar deze muur van weerstand kom je vaak tegen bij mensen die les geven. Speciaal daar waar geheimen en geheimhouding een rol spelen is hij het hoogst. Als iemand les geeft ga je er van uit dat zij/hij kennis doceert en niet dat er kennis voor je wordt achtergehouden, zeker niet binnen de betrouwbare muren van de (magische) school.

Deze muur van weerstand kom je zeer zeker tegen bij leiders van religieuze groeperingen. Niet alleen tref je het aan bij de grote religies, maar ook in het klein, bij roepingen als wicca en bij de magister templi van een magische opleiding. In deze blog zal Sterzoeker uiteenzetten waar we op moeten letten als we ons verbinden aan een docent en aan een school.

Kennis die gedoceerd wordt door een leraar, met een opgetrokken muur, wordt dan ook maar mondjesmaat versterkt, want het is natuurlijk wel de bedoeling, dat jij als leerling zo lang mogelijk verbonden blijft aan de docent en de school. Het grootste geheim van wat er zich achter de muur van weerstand van de magus bevindt is dan ook; Zolang er kennis wordt achter gehouden, kom jij wel om het te halen. Het is een vorm van klantenbinding, waarbij de leerling afhankelijk gemaakt wordt door de docent, doordat zijn/haar honger naar kennis niet gevoed wordt.

Hierbij zien we ook vaak het beeld van de leraar /magus die zich verheft boven de gewone sterveling. Die zijn kennis mede ontleend aan het feit dat hij op speciale wijze informatie heeft ontvangen. Waardoor deze docent op een hogere positie wordt geplaatst ten aan zien van haar/zijn leerlingen. De docent kan je bijvoorbeeld doen geloven, dat zij/hij een bepaald opleiding gevolgd heeft,daar heel ver voor heeft moeten reizen, een hoog ingewijde is, of dat zij/hij al van af de geboorte af aan over speciale gaven beschikte. In plaats van de hierdoor verkregen informatie door te geven, aan zijn leerlingen en aan een ieder die hier ook belangstelling voor heeft, zal een docent die uit is op macht deze kennis duur aan je verkopen. Dit soort docenten hebben ze zichzelf het jasje van belangrijheid aangetrokken, of in het geval dat het gaat om een religieuze of ritueel gebeuren; het gewaad aangetrokken.

Dit type docent/magus kent naar eigen zeggen bepaalde geheimen en de leerling kan deze niet zomaar ( ver)krijgen of bevatten. Daar moet je als leerling dus iets speciaals voor doen, om dit te verdienen. Een leraar die macht uitoefent over zijn leerlingen geeft niets cadeau, waar zij/hij zelf niet beter van wordt. Als leerling wordt je na vele jaren van loyalteit deelgenoot van de geheime kennis. Het geheel zal je nooit kunnen bevatten, dat is slecht weggelegd voor de docent of magus.

Geheimhouding speelt hierin een grote rol. Niet alleen de magus heeft een muur opgebouwd. Ook jij als leerling heb vanaf de start, bij dit soort docent of magus, de taak om een eigen muur op te werpen. Je hebt te werken aan je eigen onoverkomelijke muur. Je bent namelijk deelgenoot van het geheim van de school en je hebt nu geheimen te verbergen achter je eigen muur:geheimen voor de wereld buiten de school, je familie, je vrienden, en de voor jongere leerlingen van de school.

Geheimhouding van kennis is gekoppeld aan het formaat van een samenleving. In een kleine samenleving is het moeilijk en ook niet nodig, mensen zijn grotendeels hetzelfde. Echter, in een grote samenleving is geheimhouding makkelijker en ook meer nodig, mensen zijn hier veel verschillender. Een docent die veel geheimen op na houdt, heeft in feite dus veel voor je te verbergen. niet alleen houdt hij kennis achter, maar ook laat zij/hij niet zien wie zij/hij in werkelijkheid is. Dat blijft verborgen, achter het geheim wat jij (nog) niet mag weten.

In de moderne samenleving wordt vertrouwen steeds belangrijker- echter van veel van de mensen waar we mee omgaan weten we niet veel Een soort associatievorm zijn kennissen- we kennen ze, maar weten geen intieme info. Daar hoef je dus ook niet alles mee te delen. Hierin speelt natuurlijk het belang van discretie, we durven als het ware niet meer om het geheim van de docent of magus, of om de geheime kennis, of om het geheim van de inwijding, te vragen, omdat dat niet binnen de regels van de school hoort en het de docent niet past.

Een dergelijke docent zal van uit haar/zijn machtspositie dan ook geen vriendschappen aangaan met zijn leerlingen. Hiervoor heeft de docent te veel te verbergen. Vriendschap is gebaseerd op dingen die men deelt, zoals een geloof of ervaringen en dat delen is nu iets wat hij/ zij nu juist niet wil.

Een geheim is op zich geen slecht ding en het geheim is een van de beste dingen die de mens bereikt heeft - een geheim geeft een sterk wij-gevoel, zeker als meer mensen het geheim kennen. Daarom dient een goede docent of magiër het geheim ( van zijn kunde met zijn leerlingen) te delen.

De menselijke interactie binnen een groep waarbij een docent of magus kennis verborgen houdt of geheimen heeft, is dan ook gevormd door zowel geheimhouding als haar natuurlijke tegenpool verraad - zowel intern (zelf vertellen aan anderen) als extern ( iemand anders ontdekt het geheim) en vroeg of laat zullen leerlingen hierdoor afhaken, omdat ze teleurgesteld raken, want er is geen geheim, of de leraar blijkt helemaal niet over de beloofde diepgaande kennis te beschikken, of de trouwe leerling verkrijgt nooit de beloofde inwijding, waardoor hij op nooit hetzelfde niveau kan komen als de docent.

Al deze teleurstellingen kunnen resulteren in veraard, althans zo zal de docent het op vatten. De tegenstelling heeft echter bij de leerlingen de ogen geopend en deze verlaten de leraar, de school en de cursus. Met als resultaat dat ze de geheimen, die eerder zo belangrijk waren binnen de groep, naar buiten brengen. ze zijn zelfstandig geworden en ze gaan zelf een manier zoeken om het geleerde met anderen te delen. Dit kan resulteren in dat de leerling totaal geen respect meer heeft voor zijn docent /magus en het lesmateriaal, wat eerder alleen binnen de school of cursus gebuikt mocht worden naar buiten brengt. De ex-leerling geeft en verspreid deze kennis aan andere belangstellende.

Soms zie je dus dat een leraar zichzelf belangrijker maakt door een bericht uit te laten gaan. dat bepaalde informatie alleen bij haar/hem kan worden verkregen, in plaats van de informatie gewoon te delen, verspreiden of op het intranet te plaatsen. Zaak is het om waakzaam te zijn bij het vinden van een goede docent of magus. Ga nooit hier in op uiterlijkheden af, maar op dat wat er aan kennis te delen valt en op (mede) menselijkheid. De docent of magister templi zal ook in jouw als mens geïnteresseerd zijn. Als dat niet het geval is heb jij niets te delen.

Als je op zoek bent naar een docent of een magister templi en je constateert dat je op een muur van weerstand stuit op het moment dat jij naar gerichte kennis vraagt. Dan is het zaak in actie te komen. Iemand die zijn kennis voor zichzelf houdt is een gevaar voor je groei en je ontwikkeling. Ook is dit soort van docent vaak een gevaar voor je portemonnee. Iemand die informatie achterhoudt belemmert je ontwikkeling en groei. je zult immers lang moeten blijven, wil je het pakket aan lessen compleet doorwerken.

In eerste instantie kun je als je merkt dat je docent/ magus informatie voor je achter houdt haar/hem gewoon vragen of zeggen dat jij meer uit de les zou willen halen. Maak kenbaar dat je achtergrond informatie wil. Een goede docent/magus zal dit altijd stimuleren en je vertellen hoe en waar je meer informatie over een bepaalde onderwerp kan vinden. Waak voor het feit dat de docent je na aanleiding van je vraag geen extra cursus of schriftelijke lessen gaat aansmeren. Doet zij/hij dat wel, dan heb je geen antwoord op je vraag ontvangen, maar een aanslag op je portemonnee.

Als de docent je wel de gevraagde informatie geeft, dan zit je goed en de docent kan dan besluiten om bepaalde kennis te spreiden of informatie door te spelen aan de hele groep. Als een docent tegen je vraag in blijft volharden, dat je er nog niet aan toe bent, of dat pas hoort als je verder op bent in de les of dat je extra lessen moet volgen, dan is het zaak haar/hem aan te spreken op haar/zijn gedrag.

Stuur de betrokkene docent naast je mondelinge verzoek een eenvoudige e-mail waarin je bepaalde informatie opvraagt, zonder je te verontschuldigen of aan te geven waar je het voor nodig hebt. Geef in de e-mail wel een termijn aan waarbinnen je de informatie nodig hebt.

Als je te weten komt dat bepaalde essentiële informatie jou niet heeft bereikt of dat de docent je dit niet wil geven, om onduidelijke of oneigenlijke redenen, dan kun je overwegen om op te stappen, weg te gaan bij de school. Wijs er gewoon op dat je bepaalde informatie voor jou niet voldoende is en dat je je graag wilt verdiepen in de volledige materie. Geeft je docent geen gehoor dan wordt het tijd om ergens elders te gaan leren. Je kwam naar de school om je kennis te verbreden. je kwam zeker niet om aan de onoverwinnelijke muur van je docent/magus te metselen.

Mocht je bij een docent/magus op een dergelijke muur stuiten, doe dan vooral geen moeite om het af te breken. Dit heeft totaal geen zin. Die muur is immers door de docent/magus opgeworpen om je uit te sluiten. Je kunt maar beter op zoek gaan naar iemand met een mooie open poort, die je binnen laat en de vruchten uit zijn tuin in liefde met je wil delen ;-)

maandag 27 september 2010

Message in a bottle

Het onderstaande verhaal is geschreven door: Dokter Chaos. Een trouwe lezer en vriend van Sterzoeker. Dit is een mooi verhaal, omdat het weergeeft hoe bijzonder een dier, in dit geval het hondje Kiara was en nog steeds is. Sterzoeker is zelf ook een groot dierenliefhebber en toen het ontroerende relaas over Kiara naar ons toe kwam, ontstond er bij Sterzoeker meteen de vraag of Dokter Chaos dit voor ons zou willen uitwerken in een persoonlijke blog, waarvan u hieronder het resultaat kunt lezen. Dit is een verhaal over de liefde tussen mens en dier, daarvoor onze hartelijke dank.

Bron Foto: Dokter Chaos ©

Op 09-07-2010 beleefde ik één van de aller zwaarste momenten die ik in mijn leven heb meegemaakt omdat ik na 8 jaar samen te zijn geweest met mijn hondje Kiara voorgoed afscheid van haar heb moeten nemen omdat het leven van het diertje aan een einde kwam.

Het lichaam van Kiara was helemaal op omdat ze een enorme tumor in haar buik had zitten die op een gegeven moment fataal had geworden, De maag en darmen van het diertje kampte met chronische ontstekingen waardoor Kiara geen voedsel meer binnen kon houden en was haar gebit daarbij ook nog eens zo enorm slecht dat ik alles operatief inclusief gezwel had moeten laten verwijderen.

Als er ook maar enigszins een oplossing was geweest om het leven van Kiara nog een poosje te verlengen dat ze zonder pijn en lichamelijke ongemakken door in leven had kunnen blijven dan had het me niet kunnen hoeveel het had gekost om haar leven in volle gezondheid te verlengen.

Helaas na 14 dagen in sterke overweging met De dierenarts en wat vrienden van me die in de dierenwereld werkzaam zijn en hard met me hebben meegedacht om te onderzoeken of het leven van Kiara nog te redden viel kwam keer op keer de beslissing dat ik er beter deed om het leven van mijn hondje op een menswaardige wijze aan een einde te laten komen voordat het moment zou aanbreken voor het dier onherroepelijk een lijdenweg zou krijgen ook al had dit wellicht nog een jaar geduurd voor het zover zou zijn.

Bron Foto: Dokter Chaos ©

We zijn nu bijna 3 maanden verder waarmee ik nu pas de moed heb om op verzoek van Sterzoeker een verhaal op papier te zetten omdat ik als mens er steeds meer van overtuigd ben geraakt in de loop der jaren dat het niet ondenkbaar is dat er voor zowel mensen als dieren een leven na de dood bestaat.

Sinds Kiara na een enorm moeilijke beslissing vredig is ingeslapen kan ik rustig vermelden zonder er een woord van te overdrijven dat ik een enorm zware periode heb gehad omdat de enorme stilte om me heen door het wegvallen van Kiara me in een behoorlijk diep gat heeft laten belanden waarmee nu bijna 3 maanden later nog steeds dagelijks de gedachten spelen dat ik mijn hondje Kiara enorm blijf missen en daarmee een enorme heimwee naar haar heb omdat het moeilijk blijft om te begrijpen waar de innerlijke energie van een overleden wezen naartoe gaat wanneer het lichamelijke leven op aarde aan een einde is gekomen.

Toen Kiara iets meer dan een week overleden was gebeurde er iets opmerkelijks, Mijn zus die wel vaker tijdens de nacht foto,s schiet met flitser om daarmee orb,s te fotograferen maakte een opmerkelijke foto die mijn bek open liet vallen van verbazing.

Kiara kwam altijd graag bij mijn zus over de vloer omdat daar haar honden vriendinnetje Laika woonde waarmee te verklaren valt dat in de foto bij de tafel een witte orb valt waar te nemen op het lieveling,s plekje waar mijn hondje Kiara altijd lag als ze bij mijn zus op bezoek was.

Toen mijn zus de opmerking tegen me maakte dat ze tijdens het moment van Kiara,s overlijden in gedachte had gevraagd of Kiara zich kenbaar wilde maken met de innerlijke vraag om te laten weten of ze na haar overlijden goed was aangekomen in het honden hiernamaals toen verklaarde ik haar in eerste instantie compleet voor gek omdat ze me een moment later vertelde dat het per ongelijk was dat ze een foto met een orb in de huiskamer had geschoten waar mijn overleden hondje Kiara duidelijk zichtbaar voorkwam.

De orb waarin Kiara zichtbaar is.

Nadat ik de foto flink uitvergrote kreeg ik de schok van mijn leven toen ik tot de ontdekking kwam dat Kiara in de orb (lichtbol op de foto) helder waar te nemen was waarmee in mijn redenering de geestelijke opening ontstond dat de mogelijkheid aanwezig is dat er leven na de dood bestaat en dat dierbare overleden kennelijk in staat zijn om zich op één of andere onverklaarbare wijze kenbaar te maken.

Natuurlijk besef ik me zeer goed dat als ik de foto met dit verhaal publiceer dat er mensen zullen zijn die me belachelijk zullen maken en dat ik een enorme fantast ben die onzin verhalen verkoopt?. Hoe dan ook zal me het een worst zijn wat andere buitenstaander er van vinden of het allemaal weg te relatieveren omdat de foto met orb voor mij een persoonlijke troost en hoop is dat er leven na de dood mogelijk is en dat de energetische energie van overleden mensen en dieren na de dood in staat zijn om zich direct te begeven op elke tijd en plaats die voor het stoffelijke redeneren niet te bevatten is omdat er nog zoveel onzichtbare zaken zijn tussen hemel en aarde waar we als mensheid helemaal nog geen idee hebben dat er meer bestaat dan dat in het stoffelijjke aardse bestaan waarneembaar is.

Als mens ben ik er relatief van overtuigd dat mijn overleden hond Kiara zich na haar dood kenbaar heeft willen maken. Echter ben ik me er zeer ter degen van bewust dat foto,s gemaakt met flitser pixel fouten kunnen bevatten en dat het puur per ongelijk is dat er in de orb de vorm van mijn overleden hondje Kiara is gevormd waarmee het complete verhaal van de foto rationeel weg te verklaren valt als verklaarbaar verschijnsel.

Ik moet derhalve eerlijk bekennen als Sterzoeker me niet had gevraagd om een stuk te schrijven over deze opmerkelijke foto dat ik er nooit mee naar buiten was gekomen en dat het voorgoed in een digitaal archief opgeslagen had gelegen zonder er ooit nog de aandacht aan te hebben gegeven.

Bestaat er leven na de dood? Ja ik ben er persoonlijk van overtuigd omdat ik zelf in het verleden dood medische omstandigheden meerdere keren bijna dood ervaringen (BDE) heb ervaren waarmee mijn angst voor de dood jaren geleden al verdwenen is door de dingen die ik tijdens deze ervaringen heb waargenomen waarmee mijn leven sinds die tijd enorm is veranderd.

Van mijn BDE ervaringen zelf wil ik verder niets kwijt omdat het te persoonlijk is om er überhaupt iets over te kunnen uitweiden omdat het simpelweg niet in begrijpelijke woorden te vertalen valt van wat ik heb waargenomen en welke veranderingen het met zich heeft meegebracht in mijn verdere leven.

Het komt er in wezen grofweg op neer dat je zelf eerst een bijna dood ervaring moet ervaren wil het een referentie kader scheppen zodat er in een filosofische conversatie iets over uit te wisselen valt wat als bevattelijk en bewust kan worden besproken wat in begrijpelijke woorden is uit te leggen omdat de meeste medemensen geen clou hebben wat er met je gebeurd en welke invloed het heeft op het verdere leven.

Dit is mijn laatste stuk waar ik aandacht besteed over het onderwerp of er mogelijk leven bestaat na de dood ja of nee? Hiermee wil ik tevens alles laten rusten omdat het weinig zinvol is omdat ik als aard stoffelijk menselijk wezen mijn leven wil leven waarvoor ik hier net zoals ieder ander mens op aarde ben geboren om een stoffelijk bestaan te leven zonder de interruptie dat ik nu toevallig net zoals vele andere geboren ben met een gave die net iets verder door een kijkraam kan kijken dan waar ik net zoals vele andere begaafde medemensen niet om heb gevraagd maar het gewoon van nature heb meegekregen van de natuur.

Geschreven door: Dokter Chaos ©

donderdag 23 september 2010

Interview Met Horas

In de serie interviews, welke de komende tijd op sterzoeker verschijnen door Willa, volgt hier het interview met Horas

Gerald Gardner, grootvader van de gardnerian wicca

We hebben afgesproken op het terras van een oud hotel. Horas werkt hier niet ver vandaan en het is bijna lunchtijd. De krant ligt voor me op het tafeltje, het artikel over astronomie goed zichtbaar. Dat was afgesproken.
Om precies 12.30 uur schuift een man aan met de woorden "Hallo collega, dat is een tijd geleden". Dan herken ik hem. Hij bestelt koffie en draait een sjekkie (dat moet van hem zo geschreven worden). De herinneringen zullen wij later ophalen. Eerst wil ik mijn vragen kwijt.
"Wat mag Sterzoeker van jou verwachten?"
"Ik geef de hete brij een naam als iedereen er lang genoeg omheen gedanst heeft."
"Tango?"
"Eerder een polonaise en heb het hart om uit de rij te dansen. Dan krijg je de hele ploeg over je heen."
"Je bent nog steeds allergisch voor de massa, merk ik"
"Soms test ik mijn gevoeligheidsgraad. Dan begeef ik me in het gewoel, maar met tegenzin. Waar massa is daar stinkt het. Ik ruik het angstzweet."
"Goed, dat is niet vreemd bij massa. Maar jouw stek is wicca. Ruik je daar ook angstzweet?"
"Daar stinkt het een uur in de wind. Het heksendom is nooit voor de massa bedoeld geweest. Heksen waren de enkelingen binnen een gemeenschap. Met de gemeenschap hadden ze een haat-liefde verhouding. Zondebok of redder in de nood, ze waren allebei. Geen positie voor bange mensen dus."
"Hoe ligt dat dan tegenwoordig?"
"Marian Green heeft eens betoogd dat er geen gemeenschappen meer bestaan. Ik denk dat zij van het romantisch beeld van een dorpje uitging. Die dorpjes bestaan amper meer. Het internet heeft gemaakt dat het hele dorpsidee verdwenen is want de wereld is soms nog te klein. Toch kan je je afvragen of het dorp uit de mensen verdwenen is. Je kunt het terugvinden in het dorpsdenken, dat geklit. Dat vind je overal, zelfs op het internet."
Waar plaats je dat dan in de huidige wicca?"
"Gardner en zijn latere volgelingen hebben er voor gezorgd dat wicca een massabeweging is geworden. Met alle gevolgen van dien. Het dorpsdenken is diep in de persoonlijke wereld getrokken, dat heet nu de ervaringsweg. Ieder is zijn eigen massa en zijn eigen dorp, maar dan wel groepsgewijs. Er wordt over covens gesproken maar doorgaans is het meer een breikrans die de patroontjes van Gardner nabroddelt."
"Wat is je bezwaar tegen deze traditionele wicca, zoals ze zich graag bestempelen?"
"Uiteindelijk moet je je punt maken. Of je bent massa, of je bent eenling. Als je die beslissing niet maakt kom je in gespleten verhoudingen terecht. Dat uit zich als onvrede, maar dat mag je in de groep niet laten zien. Dan dans je uit de rij en stort de massa zich als wilde honden op je."
Vind je dat dit gaande is?"
"Zeker. Er zijn veel heksen die bedanken voor het groepswerk en de getrapte paden. Gardnerian covens zijn uitgedund, dat is hun verdiende loon. In Nederland staat een soort dorpspastoor aan het hoofd van de Gardnerian beweging. Hij denkt niet verder dan zijn neus lang is. Deze dorpspastoor probeert de kudde bij elkaar te houden door ze voor te schrijven wat ze te doen en te laten hebben."
"Is dat in overeenstemming met de regels van Gardner?"
Nee, natuurlijk niet. Dat maakt hij er van. Dit is precies het dorpsdenken waar ik het net over had. Als we het nou maar met elkaar eens zijn dan kunnen we andere meningen van een afstand als een soort natuurramp beschouwen, als iets dat niet fijn is maar helaas bestaat. Dat is de dorpspastoor ten voeten uit.
Er wordt beweerd dat men Sterzoeker niet leest, jaja (vinger tegen neusvleugel), maar ze kraken Sterzoeker wel af. Op die manier doen ze hun best om de indruk weg te nemen dat zij een van de Sterzoekers zijn. De kritiek op de traditionele wicca komt echter van binnenuit, maar ze willen Sterzoeker in de schoenen schuiven dat die de onvrede aanwakkert. Vergeet het, sommige Sterzoekers zitten zowat bij deze Gardnerians op schoot maar men kijkt braaf de andere kant op. Ruik je het angstzweet?"
"Wat zou je hen aanraden?"
"Ha, ze zouden hun truttigheid in de bosjes moeten gooien. Laat men nou eens toegeven dat er een fundamentele tegenstrijdigheid in de moderne wicca zit. Geef bovendien toe dat de individualisten het bij het juiste eind hebben, dat je niet meer uit de voeten kunt met gedateerde leer van Gardner en dat de kritiek terecht is. Ik zou hen aanraden naar de eigen tekortkomingen te kijken. Verscheidenheid is prima, maar hier heerst verdeeldheid en rivaliteit die te makkelijk op persoonlijke controverses gegooid wordt. Een oefening in zelfkritiek kan heilzaam zijn. Het begrip eenheid maken ze alleen op de eigen groep van toepassing. Je kunt het in dit werk niet erger bij het verkeerde eind hebben dan zo."
"En wat zou je die andere heksen aanraden?"
"Hun eigen gang te gaan. Je kunt best eens de koppen bij elkaar steken en meningen vergelijken. Maar groepsgedrag is van een andere orde, dat past niet bij de ware heks."
"Er is sprake van een nieuwe ontwikkeling binnen de hekserij. Wat kun je daarover zeggen?"
"Openheid, dat is wat ik kan zeggen. Gedachtewisseling, nieuwe vormen van ritueel werk, zoeken naar integratie van het nieuwe IN het oude. Dan moet je van goede huize komen. De dorpsdenkers kunnen dat niet. Die mogen Gardner houden."
"Is die nieuwe beweging zichtbaar?"
"Goeie vraag. Als ze zichtbaar worden dan is het meteen weer een beweging met volgelingen. Dat willen ze nou juist niet. Het zijn enkelingen met ad hoc groepen, mensen die komen om te leren, te denken en te communiceren. Dan gaat ieder weer z’n eigen weg, zoals dat een ware heks betaamd. Deze ontwikkeling zal verder doordruppelen. Maar ik denk dat ze als groep niet zichtbaar zullen worden. Dat staat haaks op hun onafhankelijkheid. Ik geef echter toe dat hen dit ook wat kwetsbaar maakt."
"In welk opzicht?"
"Kwetsbaar voor de aanval van de dorpsdenkers. Die zijn altijd geneigd om deze heksen in de hoek te zetten als een soort afwijking van hun norm. Dat houdt pas op als de dorpsdenkers geen groep meer nodig hebben om voor vol te worden aangezien."
"Wat is je advies voor die ontelbare jonkies die zo graag bij een groepje willen?"
"Ik zou ze aanraden om eerst hun eigen ervaringsweg te gaan, helemaal los van groepjes. De jonge heksjes moeten een beetje rijpen en ook behoorlijk onderuit gaan in het leven. Misschien beginnen ze dan te begrijpen waar het allemaal om draait. Laten ze voorlopig maar flink veel kikkers kussen en pepermuntthee drinken."

Horas en ik hebben nog een poosje oude koeien uit de sloot gehaald bij een mooie lunch.
Wij zullen elkaar weerzien op Sterzoeker.

Willa

woensdag 22 september 2010

Op Reis met de Geest

Er zijn vele manieren om tot waarneming te komen. Zo kan je gewoon ergens op visite gaan, meestal doe je dat door aan te kloppen op de deur en vervolgens wordt je dan binnengelaten. Om ergens iets te zien of naar toe te gaan moet je meestal op reis. Het doel van bestemming kan je bereiken door te voet te gaan, met de fiets, met auto, of als je heel veer weg wilt door met vliegtuig naar de plaats bestemming te gaan. Om je op deze wijze naar een de plek van bestemming te geven gaat erg langzaam er zijn veel snellere wegen om ergens naar toe te gaan en kijkje ter plekke te nemen.

Zo kan je als je de techniek verstaat gewoon thuis zitten en je toch op een plaats elders bevinden en alles in de omgeving opnemen, als ware je daar fysiek aanwezig. Dit is de techniek van het reizen middels je bewustzijn of geest.

Vroeger waren er mysterieplaatsen waar je leerde om te reizen met de geest, ieder met hun zeer karakteristieke scholingsmethoden al naar gelang de onderwerpen waar ze zich mee bezig hielden. Je werd hiervoor uitgekozen, hetzij door geboorte, hetzij doordat de priester-ingewijden bijzondere talenten in je zagen. Je werd dan onder voorwaarde van de strengste geheimhouding in de mysterieplaatsen opgenomen.

Tegenwoordig liggen de mysterieën ‘op straat’; de mens kiest zelf of hij een scholingsweg wil gaan. Dit heeft met het steeds individueler en zelfstandiger worden van de mensen te maken. Hierdoor zijn de mysterieplaatsen in de oude afgesloten (elitaire) vorm niet meer op hun plaats. De huidige tijd zijn er voldoende mogelijkheden om toegang te vinden tot kennis die voorheen niet openbaar was en alleen in afgesloten kringen werden behoed. Alles wat er is aan geestelijke scholingswegen treedt gaandeweg voor het voetlicht: goed én kwaad, en bovenal het moeilijk te onderscheiden grijze tussengebied.

Veelal denkt men dat dergelijke zaken voer zijn voor ‘zweverige types’. Daarbij wordt nogal wat over het hoofd gezien. Bijvoorbeeld dat er ook uitermate pragmatisch ingestelde mensen zijn die zich afvragen of ze middels spirituele kennis macht over anderen kunnen verwerven of hoe je toegang krijg tot gegevens die zich achter gesloten deuren bevindt.

De meest praktisch ingestelde lieden op dit gebied vind je bij de betere spionagediensten. Er steekt veel waarheid in al die geruchten, boeken en films, waarin gewag wordt gemaakt van tal van spionage-experimenten waar de standaardwetenschapper niets mee te maken wil hebben.

Nu is dit vermogen om zich te verplaatsen niet alleen voorbehouden aan leden van de betere spionage diensten. Een ieder die zich hier voor inzet kan zich dit eigen maken. Al moet Sterzoeker wel toegeven dat het voor de een moeilijker kan zijn dan voor de ander. Voor sommige mensen is het heel erg makkelijk, omdat ze het als van nature al kunnen en zij hoeven de kunst van het reizen via de geest als het ware alleen nog maar te verfijnen.

Deze wijze van reizen blijkt tal van mogelijkheden te bieden om je te verplaatsen; je kunt in het water zijn zonder zuurstofgebrek, je kunt door allerlei objecten heenlopen, de gedachten en gevoelens van mensen aftasten, en dat allemaal ook nog in verleden, heden en toekomst.

Zo kan je dus je dus overal begeven, ook op plaatsen waar niemand je verwacht en kan je een kijkje nemen in huizen en in tempels. Soms stuit je als je tempels binnen wilt gaan op paswoorden, sleutels, of op speciale toegangcodes. Die moet je dan zien op te pakken of zien te kraken. Ook dat is geen onmogelijkheid. Soms kan dat een symbool zijn bijvoorbeeld; de Egyptisch hiëroglief voor "huis", met daarbij een heel andere Egyptische symbool, waarvan je de naam niet eens weet. Het kan zijn wordt je toegang verleend als je binnen komt als dier, bijvoorbeeld als honingbij wil het zo maar lukken. Zo laten sommige mensen zich in de geest ook roepen door een bepaalde callsign . Je kan als callsign zomaar de kop van Anubis, met daar boven boven een ankh tegenkomen. Als je dus nog een keertje goedkoop bellen wilt, met de luitjes, is dit de methode.

Op deze wijze kan je letterlijk een kijkje bij iemand thuis nemen en ze versteld doen staan dat je weet welke boeken er in de kast staan, en hoeveel het er zijn, of de tempel binnengaan en er achter komen dat wat je verwachte iets heel anders is dan wat je bij binnenkomst met je geest waarneemt. Je dacht bijvoorbeeld een Kabbalistische tempel te zien maar het blijkt een Egyptische, met een Anubis op het Noorden. Je verwacht dat de magus de tempel opent van uit het Oosten, met het kabbalistisch kruis, maar je ziet dat de magus vanuit het Noorden opent, met de Duat ster en over het gebaar van de magiër die over geheime kennis beschikt. De magus maakt het teken van Harpokrates en houdt de wijsvinger aan de lippen.

Zo kan het schouwen op afstand heel verassend en leerzaam zijn en kom je op plaatsen waar nog nooit iemand thuis geweest is en de afstanden, die stellen ook zo helemaal niks voor met reizen middels de geest, nietwaar? Sneller dan het licht ben je aan de andere kant van de wereld. Dat is inderdaad een spooky talent van Sterzoeker, maar het werkt nog steeds!

dinsdag 21 september 2010

Het mysteriespel in Europa.

Vandaag had sterzoeker weer zo'n dag dat alles klopte. Wandelende in een oude stad, met een prachtig plein, waar een opvoering van een mysteriespel niet zou misstaan. Daardoor denkende aan tweedhands-boekwinkeltjes, waar deze mysterieteksten wellicht te vinden zijn. "Even een poging wagen, want die gedachte komt niet zo maar op". Ondanks het mooie weer en de heerlijke stadswandeling, ging Sterzoeker dus toch maar even het antiquariatische boekwinkeltje binnen en daar gebeurde het wonder; Tussen de boekjes met gedichten en werkjes over toneel stond zowaar een tekstboekje van een mysteriespel. beslist geen alledaagse vondst!

Hoe wonderlijk is de gedachtengang, van de zoeker naar het mysterie, dat zich soms openbaard als waren we een ware mysticus. Blij als een kind ging Sterzoeker met het mysteriespel boekje op huis aan. Denkende aan waar de Europese mysteriespelen hun oorsprong hebben. Dit kent een lage geschiedenis.

Het mysteriespel ontstond in de kerk uit een vorm van aanschouwelijk onderwijs, waarbij geestelijken een gebeurtenis uit de bijbel verbeeldden via dialoog en beurtzang. Gaandeweg ontwikkelde dit zich tot een meer uitgebreide voorstelling. het mysteriespel kwam in eerste instantie dus voort het liturgisch drama, voorstellend taferelen uit de gewijde geschiedenis, vooral het lijden en de opstanding van Christus, waarbij graag werd teruggegrepen naar het scheppingsverhaal en de zondeval. De aanduiding 'mysteriespel' ontstond pas halverwege de 15e eeuw en is mogelijk ontstaan uit een verwarring tussen de Latijnse begrippen 'ministerium' en 'mysterium'.

Zolang deze spelen door geestelijken werden gespeeld was de tekst in het Latijn, later week dit voor de landstaal en ontstonden verenigingen van amateurs ( ‘Confrères de la Passion’ in Frankrijk, ‘Ghesellen van den spele’ in de Nederlanden). Naarmate deze liturgische spelen aan populariteit wonnen, werden volkse elementen toegevoegd en werd ook de volkstaal gebruikt. Toen ook niet-geestelijken deel gingen nemen werden de stukken steeds meer seculier en vonden de opvoeringen in de loop van de 13e en 14e eeuw steeds vaker plaats buiten de kerk, met name in de vorm van wagenspelen.

Mysteriespelen zijn wat betreft thema te rangschikken in vier groepen. Er zijn mysteriespelen die gebaseerd zijn op het Oude Testament, het Nieuwe Testament, Heiligenlevens of tenslotte op Ridderromans. Het doel van mysteriespelen is enerzijds lering, het publiek onderwijzen in het christelijke geloof, en anderzijds amusement, het publiek vermaken.

Het genre kwam op in Frankrijk, waar het werd ingeluid met de Passion palatine (eerste helft 14de eeuw) en zijn bloei bereikte in de 15de eeuw. Men onderscheidt de cyclus van het Oude Testament, die van het Nieuwe Testament en die van de heiligen. Tot de cyclus van het Nieuwe Testament behoren de belangrijkste spelen, het Mystère de la Passion (1452, 34!574 verzen) door Arnoul Gréban en het Mystère de la Passion (1486, 45.000 verzen) door Jean Michel. De teksten van deze voor de massa bestemde spelen waren geschreven in achtlettergrepige, paarsgewijs rijmende verzen. De stukken waren van ongelijke lengte, sommige tot 100.000 verzen.

Zij werden opgevoerd door amateurs en vrijwillige medewerkers uit alle standen (ca. 390 rollen in het stuk van Gréban), op langwerpige stellages, veelal opgesteld op het marktplein; er werd echter ook op wagens of in de straat gespeeld. Grote aandacht werd besteed aan de kostumering en het ontbrak niet aan kunst- en vliegwerk. In 1548 werden de opvoeringen door het Parijse parlement verboden, maar in de provincie handhaafden zij zich nog lange tijd. Andere westerse landen hebben eveneens dit geestelijk toneelspel gekend

De Duitse Passionsspiele, de Engelse miracle plays en de Nederlandse mysteriespelen komen in grote trekken overeen met de Franse spelen, doch hebben nooit reusachtige proporties aangenomen. Nochtans vormden zich daar ook cyclussen: zo waren bijv. de Brusselse Bliscapen van onser vrouwen over zeven jaar verdeeld. Tot de Middel-Nederlandse mysteriespelen worden ook gerekend een slechts fragmentarisch overgeleverd Limburgs Antichrist-spel (15de eeuw) en het Spel van de V vroede en van de V dwaeze maegden (eind 15de eeuw?).

Het mysteriespel ontwikkelde zich aldus tot een serie spelen waarin alle belangrijke Bijbelse verhalen aan de orde kwamen, van de schepping tot de dag des oordeels. De middeleeuwse gilden namen de opvoering van de voorstellingen over, waarbij elke gilde verantwoordelijk was voor een bepaald onderdeel van de bijbelverhalen. Er ontstonden cycli van spelen die ook bekend staan onder de naam mirakelspelen, omdat zij ook heiligenlevens uitbeeldden.

Het mirakelspel was een middeleeuwse vorm van toneel die voortkwam uit het liturgisch drama. De mirakelspelen draaiden vooral om de verbeelding van heiligenlevens. Maria en andere heiligen speelden daarom een hoofdrol in de ontknoping.

Er zijn diverse Duitse, Franse en Engelse mirakelspelen bekend. In het Nederlands is Mariken van Nieumeghen (uit het begin van de 16e eeuw) het bekendste voorbeeld.

In 1991 schreef Mohamed el-Fers het Amsterdams Mirakelspel, een historische reconstructie van een middeleeuws stuk rond het wonder dat in 1345 in de Kalverstraat plaats had.

Aan het eind van de 15e eeuw was de traditie van het spelen van de cycli op hoogtijdagen over heel Europa verspreid. Het uitvoeren van een complete cyclus kon wel 20 uur in beslag nemen, en werd daarom over een aantal dagen gespreid.

Ook de mysteriespelen , wat religieuze verbeeldingen waren van bijbelse gebeurtenissen of van episoden uit het leven van Christus en de heiligen - waren in latere eeuwen bijzonder populair. Theaters met onder contract staande spelers bestonden er uiteraard nog niet, maar er waren altijd wel reizende gezelschappen op doortocht, die ter plaatse in een ommezien voor een openluchttheater zorgden door op een markt of het plein voor een kathedraal een constructie op te zetten. Een stadsomroeper kondigde her en der aan wat er stond te gebeuren, noemde de titels van de te spelen stukken ('Het mirakel van Sint Catherine', of 'Het mysterie van Adam en Eva') en gaf bovendien een correcte samenvatting van de vaak zeer uitvoerige inhoud.

De toeschouwers hoefden geen entreegeld te betalen; iedereen kon vrijelijk komen kijken, alleen bestond er een ongeschreven wet betreffende de verdeling van de plaatsen: edelen, magistraten en welgestelde burgers zaten op verhogingen (waar ze zich tijdens de voorstelling een stevige maaltijd lieten opdienen), terwijl de gewone burgerij en de lagere standen op het plein voor het toneel zonder bezwaar op de grond gingen zitten waarbij - net zoals tijdens de kerkdiensten - de mannen rechts, de vrouwen links plaats namen.

Naast mirakelspelen en mysterie kennen we passiespelen In Rooms-Katholieke streken wordt rond Pasen vaak een passiespel opgevoerd. Dit is een soort toneelvoorstelling over het lijden van Jezus Christus voor en tijdens de kruisiging. Meestal zijn de spelers plaatselijke amateurs die vaak jarenlang met hun hele gezin meedoen. Bekend in Nederland zijn de passiespelen die om de vijf jaar in het openluchttheater van Tegelen worden opgevoerd.

Het passiespel is van oorsprong een uit de Middeleeuwen stammend mysteriespel. Deze spelen waren een in de volkstaal gespeelde populaire vorm van de kerkelijke vieringen rond Goede Vrijdag en Pasen. Het gebruik duurde voort tot in de 16e eeuw. In de 17e eeuw leefde de traditie weer op, eerst in het Duitse Oberammergau. Dit vond navolging in andere Europese landen als Oostenrijk, Frankrijk, België en Nederland. De abdij van Gorze was befaamd om haar Passiespel in de Middeleeuwen.

het mysteriespelenboekje, waarvan u bovenaan deze een blog een afbeelding ziet, is van Arnoul Greban uit 1452, in een vertaling van Charles Nypels en Anton van Duinkerken. Het boekje is in 1934 uitgegeven bij; stichting de passie-spelers te Amsterdam.

Naast dit boekje is Sterzoeker in het bezit van een groot aantal oude en moderne passiespelen en mysteriespelen, waarover dan ook met enige regelmatig publicaties over verschijnen op Sterzoeker. De bedoeling is dat deze spelen in de toekomst gedigitaliseerd worden, zodat iedereen hier van kan genieten.

maandag 20 september 2010

Seth, de Prins der Dieven

Vergelijkbare Blogs

Related Posts with Thumbnails