Het Verlies van Inanna

De mythe vruchtbaarheidsgodin Inanna ismeer dan 4000 jaar geleden ontstaan in het oude Sumerië en het is een onderdeel van het beroemde Gilgamesj-epos. Dat we deze mythe kennen is doordat hij opgeschreven, in spijkerschrift op kleitabletten. Pas in 1963 zijn die kleitabletten vertaald.

Inanna heeft veel titels en kwaliteiten. Ze is de godin van het leven, godin van hemel en aarde, vruchtbaarheidsgodin, maangodin, hogepriesteres. Ze is de koningin van de dieren, de planten, de bloemen. Ze laat geboren worden en tot bloei komen. Ze is de koningin van alles wat aangenaam en vrolijk is. Ze is de koningin van de Bovenwereld. Ze heeft een tweelingzuster; Ereshkigal. Zij is de godin van de dood en de duisternis, de koningin van de Onderwereld.

Er is geen contact tussen de twee zusters. Inanna wil in eerste instantie niets te maken hebben met duisternis en dood. Maar naarmate ze tot volle glorie komt, groeit ook het besef dat er iets ontbreekt aan het leven en ze wordt meer geïnteresseerd in de duistere kant. Ze aarzelt nog, maar als ze bericht krijgt van de dood van haar schoonbroer en ze wordt uitgenodigd voor de uitvaart, dan besluit ze daar gehoor aan te geven.

Ze kleedt zich heel zorgvuldig voor die uitvaart. Haar kleding, sieraden, make-up en haar kapsel vertegenwoordigen de “heilige mee”, d.w.z. de verworvenheden van ontwikkeling en beschaving. Ze vertegenwoordigen haar goddelijkheid, koningschap en hogepriesterschap.

Inanna, de godin, met al haar kwaliteiten, staat eigenlijk voor alle psychologische processen die zich binnen de mens afspelen. Inanna gaat dus, helemaal opgetut, naar de poort van de onderwereld. Maar ze is toch een beetje bang. En ze zegt tegen Ninshubur, haar trouwe bediende, dat ze de goden om hulp moet vragen als ze niet binnen 3 dagen terug is. Dan zendt ze Ninschubur weg en gaat op weg naar de onderwereld en klopt aan.

Inanna gaat door 7 poorten om af te dalen in de Onderwereld. Aan elke poort moet ze iets afleggen. Als Inanna na 3 dagen en 3 nachten niet teruggekomen is, wordt Ninshubur bang en slaat alarm. Allen Vader Enki, de god van de Wijsheid, stuurt kleine schepselen met levenswater en levensvoedsel naar de onderwereld.

Ereschkigal ligt daar te kermen alsof ze in barensnood ligt. Want ondanks haar tegenstelling ten aanzien van Inanna, is ze ook een deel van Inanna, en ze lijdt onder Inanna’s pijn. Ze geeft de kleine schepselen toestemming om het lijk van Inanna te besprenkelen met levenswater en het krijgt levensvoedsel.

En dan herrijst Inanna. Het is niet dezelfde Inanna als voorheen. Ze is herboren met een grotere wijsheid. Met de hulp van de schepsels keert Inanna terug naar de bovenwereld. En haar glorie is groter dan ooit. Want buiten alle kennis en kwaliteiten, die ze toch al had van de Bovenwereld, heeft ze nu ook nog haar duistere kant leren kennen. Dat maakt dat ze volmaakter is dan voorheen.

De “heilige mee”, de verworvenheden van ontwikkeling en beschaving, die ze verloor bij het passeren van de 7 poorten is een interessant gegeven. Hierin kunnen we aantal psychische kwaliteiten herkennen.

-Bij de eerste poort verloor ze de Kroon van de Steppe. Het verlies van die Kroon betekent voor Inanna het verlies van goddelijkheid. De Kroon geeft de plaats aan van autonomie en spiritualiteit.

-Daarna verliest Inanna allerlei versierselen, deze hebben te maken met onze ego-opbouw. Inanna verliest het hogepriesterschap als ze het sieraad van haar voorhoofd moet afleggen. Het sieraad op het voorhoofd, staat symbool voor het 3e oog,het centrum waar visionair denken en schouwen gezeteld is.

Dan worden de kralen van Inanna’s nek genomen. Dit is het centrum voor creativiteit.

-Inanna’s borstsieraad wordt afgenomen. Daaronder zit het hart, het centrum voor
liefdesenergie.

-Inanna moet haar meettouw en meetlint afgeven. Dit zijn de attributen die grenzen aangeven. De plexus Solaris staat voor hetgeen kracht geeft en dat we onze grenzen stellen, en keuzes maken.

-Dan verliest Inanna de versiering rond haar heupen. Als wij dat verliezen, kunnen we nergens plezier meer in hebben, we kunnen nergens meer van genieten.

-Ten slotte raakt Inanna haar koninklijk kleed kwijt. Dat kleed is het teken van haar koningschap. Een ander teken van koningschap is de troon. Als je de troon kwijt raakt verlies je je bodem, je identiteit.

Ereshkigal kijkt naar Inanna met het oog van de dood. Als je op sterven-na-dood bent is de ego-afbraak compleet. Men hoeft dan geen stand meer op te houden. Heel belangrijk is dan dat men genoeg mildheid naar zichzelf heeft om volstrekt eerlijk te kijken. Bij het oog van de dood helpen geen smoesjes en manipulaties. Als je naar jezelf kan kijken, dwars door alles heen en onverbiddelijk, dan kun je ook zo ver komen

Na haar herrijzenis uit de onder wereld is Inanna niet meer de zoals ze was. De nieuwe Ik van Inanna is wijzer en rijker aan ervaring dan het oude Ik. Het heeft meer kennis van het Zelf en weet beter hoe dat Zelf bezield wordt.

De Mythe wil ons leren dat als je de weg van de Ziel echt tot het eind toe gaat, dan levert het ook succes op, maar het is niet een materieel succes.

Een belangrijk punt in deze mythe is het moment van overgave. Dat is de echte dood van het Ego. Maar er is meteen al een wedergeboorte. Een nieuw Ik is dan al ontstaan, en krabbelt weer omhoog. In vorm van Inanna die de nieuwe inzichten over leven en dood in zich draagt. Dat is de energie van de ziel over het Zelf.

Engelen Magie; Oorlog in de Hemel

"De Engelen, daar gaan we mee werken", sprak de magiër vol trots. Op dat moment verplaatste er zich een schokgolf, richting hemel. Het bericht van de magiër arriveerde in de hemel, met een luide krijs. Het werd gehoord tot in de zevende sfeer. De engelen schrokken allen. "Nee, he´ niet weer", sprak Michaël, de leider van de Aartsengelen. Zeer verontrust keek hij de andere aanwezige Engelen aan. Ze wisten waar hij op doelde; dit was al eens eerder vertoont door de magier. Nu werd het dus wederom oorlog in de hemel. "Laten we hopen dat het geluid, van de magiër, nog niet gereikt heeft tot aan Metraton", sprak Gabriël, de boodschapper van God. "Nee, zo ver is het gelukkig nog niet. De magier heeft slecht uitgesproken dat er met Engelen gewerkt gaat worden. Er wordt op dit moment dus nog niet gewerkt met Engelen. Als het wel zo ver komt, dan neem ik de schuld op me", sprak Uriël. "Laten we beter de boel zien te helen, voordat het zo ver komt." voegde de wijze Rafaël er aan toe.

Ooit werden de engelen slechts in gedachten genomen door de bescheiden zoeker, die verteld was dat de waarheid in de hemel gevonden zou kunnen worden, zich afvragende of het wellicht dwaas was om de bron van oorsprong te willen bereiken.

Hoe anders is het tegenwoordig gesteld. De Engel Michaël dacht terug aan de grove inbraak, op de hemel, die eerder door de magiër was gepleegd, in een mysteriespel.

De magiër had een leerling, die haar trouw was, als zoeker naar de Engelen uitgezonden, deze was weliswaar verkleed als nederige zoeker uitgezonden; maar met in de hand een afbeelding van de Boom des Levens, en een kaart, met daarop de 49 poorten van de Hemel, ondertekend met “Uriel”. Bovendien was deze zoeker in werkelijk helemaal niet zo nederig en bescheiden, als de rol die hij, in dit spel, vertolkte. Nee, deze zoeker was geen Enoch, Noach, Moses, Dante, of Dee. Hij toonde zich aan de Engelen als een zoeker die reeds gevonden had. Dat deed de Engelen alarm slaan.

Zelf koost de onbescheiden magiër om de rol van Shekinah in te vullen. Dit was echter een rol die de magiër onmogelijk kon vervullen, want Shekinah is er:
-Als twee mensen samen zijn in Gods naam, als ze bidden of bezig zijn met de Merkaba is de Shekinah aanwezig.
-Shekinah is ook het vrouwelijke aspect van God. Soms wordt ze als een afzonderlijke Godin voorgesteld.
-Shekinah is een zichtbaar licht dat een schakel is tussen God en mens.
-Shekinah is daarmee een synoniem voor de Heilige Geest, die zelf ook die verbinding uitdrukt. De Shekinah tinkelde als een klok en de Heilige Geest manifesteerde zich via de zintuigen als licht en geluid.
-Shekinah woont in de tempel, dat "Huis van Shekinah" wordt genoemd.
-Shekinah woont, om precies te zijn, in het Heilige der heiligen, boven de Ark van het verbond, tussen de cherubijnen.
-In Aramese talen wordt Shekinah aangegeven met "Memra", dat "Logos", "woord" betekent; en met "Yekara", dat "glorie roem, eer" betekent, en steeds met "uitstraling" geassocieerd wordt.

De magiër had wel degelijk, uitstraling, dat was de Engelen ook opgevallen, maar deze was van geheel andere aard dan Shekinah en dan de Engelen lief was. Daarbij gaat het om de uitstraling, het ‘charisma’. Dit maakt de magiër tot een bijzonder iemand, een opvallend persoon. Zo iemand is op de een of andere manier sterk aanwezig. Je merkt dat vooral aan het gevoel dat zo iemand je geeft. Dat gevoel wordt overgebracht door die uitstraling. Dat roept associaties op met "licht". In feite is het een energie met een bepaalde, hoge frequentie, of in het geval van deze magiër; een uitstraling van duisterheid.

Door de luide krijs, die Engelen verstoorden, werd aan de duistere, andere kant, van licht-spectrum wel degelijk de lokroep van de zoeker verhoord. De magiër was zich hier wel bewust van. Een oud kabbalistisch motto immers stelde; Demon est Deus inversus, "de duivel is de omgekeerde God", ofwel "de duivel is een aanvulling op God".

De magiër zelf, had als moto; "verbinden van de twee landen", dus zag deze er geen bezwaar in om dienaar te zijn van beide krachten. Door het ene te doen, een ritueel op te dragen aan de engelen, die de meer subtiele etherische krachten vertegenwoordigen, kon er aan de andere kant een ruimte gecreëerd worden, om dingen in de dichte stof te bewerkstelligen. Daar deed de magiër het voor.

De magiër was meester in het creëren van leegte, van behoeften. Zo had de magiër, vijftien personen, voor dit spel om zich heen verzameld. Zij hopen zich te kunnen kunnen vullen met de volle wijsheid van de magiër, wat in werkelijkheid niet meer was dan een kille leegte.

Sommige van de intelligente krachten of engelen, zoals wij ook wel de scheppende krachten in de kosmos noemen, werken samen om de substantie van het universum te verdichten, om bewustzijn in materie onder te dompelen en om het afgescheiden individuele bestaan te isoleren. De magiër werkte met deze krachten. Deze krachten die gewijd zijn aan dichtheid, onbewustheid en afgescheidenheid zijn de duistere engelen wiens doel is het voortkomen van het vele vanuit het Ene, de involutie van materie, leven en geest. Zij zijn de centrifugale, scheppende krachten die het vele voortbrengen uit het Ene.

Langs de fysieke of substantiële ontwikkelingslijn wordt materie door deze magiër aangetrokken. Aanvankelijk steeds meer verdicht totdat het een zeker dieptepunt van dichtheid bereikt, een bepaalde staat van onbegrijpelijke dichtheid, zoals in één van de zwarte gaten van het universum waar de fysieke wet zoals wij die kennen, niet geldt. Vanuit dat punt van maximale dichtheid ontwikkelt zich materie tot complexe maar ook tot ijlere toestanden – waar de materie die wij kennen meer lege ruimte is dan substantie en daarom al heel subtiel. Op deze wijze bindt de magiër mensen aan zich en vult zich de portemonnee.

Ondanks dat de magiër het doet voorkomen dat ze de Engelen van het licht dient gaat het werk van de duistere engelen gaat wel door: zwarte gaten verdichten zich tot materie; bewustzijn vloeit in de minerale vormen binnen, in een steen die in het midden van de tempel van magiër is geplaatst en "zaadsteen" wordt genoemd, en wordt zo beperkt; De leerlingen van de magiër bewegen zich in de richting van de spirituele afgescheidenheid van individualiteit. De impuls van de duistere engelen – de involutie van materie, bewustzijn en geest – is overal rondom ons. Het magische-menselijk pad ligt in feite in een andere richting, en dus is voor zoekers van het ware licht, het werk van deze magiër kwalijk geworden – De magiër is niet slecht op zichzelf, niet malum in se, maar kwalijk in verhouding tot de richting die haar leerlingen dienen op te gaan.

Om die reden ontvlamde er een oorlog in de Hemel.

Vaarwel Dennis Sythove

Sterzoeker maakt aan haar lezers bekend dat Dennis Sythove is overleden op 03-01-2012. Dennis is o.a. ook bekend als Merlin van het Silver Circle forum.
Aan een lang en zwaar ziekbed is een eind gekomen. Moge hij in vrede rusten.
Sterzoeker wenst allen die hem dierbaar waren sterkte toe in de komende tijd.

Merlin zal gemist worden, dat is zeker.

Het Sterzoekerteam

De Vleugelen van Icarus

wild en zwierig
was zijn reis
op weg naar de zon

vergeten was hij
alle goede raad
en dat het blauw van de hemel
hem beschermen zou

nooit meer zal hij
in vrijheid kunnen vliegen,
zijn vleugels zijn verbrand

Te hoog gegrepen,
te diep gevallen.
Icarus. o Icarus.

Wij Wensen U een Magische Nieuwjaar!

De Magische Steen van Wawel

Het gebruik van stenen en mineralen in een magische context is niet nieuw, dat weet iedere magiër. In de oudheid werden stenen al gebruikt door vele natuurvolken, wat varieerden van het verhelpen van ziekten tot het gebruik bij rituelen, voor het gunstig stemmen van de goden en bij vele andere magische gebruiken. Zo ontstonden offerrituelen en magische gebruiken. Daarbij werden ook stenen gebruikt als krachtplaats, of als medium waar je krachten in kon opslaan. In deze blog gaan we nader in op de betekenis en gebruikt van de steen van Wawel, in Krakau.

Behalve magische stenen kende men ook krachtplaatsen, soms in combinatie gebracht met magische stenen. Onze voorouders maakten gebruik van deze plekken en situeerden er hun heiligdom op. Ze voelden dat deze plekken een krachtige energie hadden, en ze beschouwden dit als goddelijke energie. Hier trachtten ze in contact te treden met de goden en de kosmos. Hier situeerden ze hun heiligdommen en beoefenden ze hun religie.

Ook gebruikten ze de krachtplaatsen voor verdedigingswerken en werd er bij de plaatskeuze van een dorp of boerderij naar zo'n plaats gezocht. Veel heiligdommen, werden gesitueerd op deze speciale plekken.

Een mooie combinatie van een magische steen en een krachtplaats is te vinden in Krakau, Polen. We vinden zo'n steen in de Wawel-heuvel, in de binnenhof van het Koninklijke slot. Eeuwen geleden stond hier een kerk van de heilige Gereon. In de crypte van de kerk ligt een mysterieuze steen, waaraan een magische kracht wordt toegeschreven. Op de plek van het kerkje staat nu het koninklijke slot, maar de crypte met de steen ligt onveranderd eronder

hindoeïstische geestelijken, die Krakau ooit bezochten, gaven een mooi verklaring voor de werking van deze steen. Volgens hen ligt de steen op een van de zeven aardse "Chakra's"; de bron van energie, een plek waar de aardse en kosmische energieën zich verenigen en zorgt de steen voor de levenskracht en rust. Noch steeds komen hier dagelijks mensen om hun energie op te bouwen in de buurt van de magische steen.

Er wordt gezegd dat de stad, door de steen, magische kracht heeft. Er schijnt een positieve kracht uit te gaan van een heilige steen, als een van de zeven geheimzinnige energie bronnen van de wereld.

De steen van Wawel is een mysterieuze steen, die een bron is van bovennatuurlijke energie. Voor de ingewijden is het een bron van onuitsprekelijke kracht, waardoor ongelooflijk spirituele kracht wordt doorgegeven.

De legende, die door hindoeïstische geestelijken aan de steen is verbonden, verwijst naar een verhaal van de hindoe-god Shiva, die zeven magische stenen op de aarde zou hebben neergeworpen - de "Chakram" - in zeven delen van de wereld. Een van deze stenen is in Krakau terecht gekomen, terwijl de overige zes op andere plaatsen neervielen; Deze centra zijn gerelateerd aan hemellichamen; Krakau is Jupiter. Andere "Chakra's" in de wereld zijn: Delphi (Venus), Delhi (Maan),Jeruzalem (zon), Mecca (Mercurius), Rome (Mars) en Velehrad (Saturnus).

De aanhangers van deze legende spreken van een leylijen-onderzoek die bewezen heeft dat de "Chakra" in de kapel van St. Gereon ligt. Anderen geloven dat er zich een bron van negatieve ionen bevindt, die over het algemeen helpt te ontspannen. Deze zou zich ergens onder de westelijke vleugel van het kasteel bevinden.

Wie gelooft nou niet in wonderen? Sommige mensen doen dat zondermeer. De Poolse geschiedenis heeft een paar keer bewezen dat Krakau, de stad gelegen aan de voet van de Wawel-heuvel, Gods genade genoten heeft; Sinds onheuglijke tijden zorgt de beschermende kracht van de steen ervoor dat Krakau al eeuwen bestaat, ondanks alle oorlogen branden en overstromingen welke Krakau steeds troffen.

Verschillende rampen, plagen en oorlogen, rolden langs over het land, maar deze stad bleef gespaard. Als een cataclysme deze stad treft, dan komt het weer tot leven; Krakau is als een Phoenix; nog mooier en machtiger komt ze tot leven. Een soortgelijke genade is ook genoten door inwoners van de stad. Gewoon, wonen aan de voet, van de Wawel-heuvel, want daar is het veilig.

Waar anders kan dit uitzonderlijk geluk aan worden toegeschreven? Nou, natuurlijk aan wonderbaarlijke "Chakram" of "Chakra" steen.

Het is een macht, van de steen, die van invloed is op objecten, geplaatst binnen een straal van een tiental kilometers. Deze objecten zijn onder een onvoorstelbaar bescherming van de steen. Er zijn zeven van zulke krachtige stenen in de wereld; de "Chakram".

In Oosterse-systemen van zelfverbetering wordt gesproken over de noodzaak van het activeren van de energetische punten op het lichaam die Chakra's worden genoemd. Vanuit een westers oogpunt zouden we deze punten kunnen beschouwen als generatoren, functionerende als de belangrijkste verdeelpunten van de energie van het lichaam.

Zo zou je kunnen aannemen dat het activeren van een bepaalde "Chakra" (dat kan alleen bereikt worden door de ingewijden) het verkeer van de energievoorziening in het lichaam kan doen toenemen, wat alleen gedaan kan worden door middel van een verbinding met bepaalde centra in de kosmos.

Kortom, het activeren van deze circulatie oefent een bijzondere invloed uit op het lichaamsysteem en op de fysiologische functies. Op hetzelfde moment, wordt het een stimulans en een informatiedrager, het helpt mensen om de hogere staten van bewustzijn te ontwikkelen en te bereiken.

Er zijn mensen die het gebruik van speciale oefeningen doen om deze uitzonderlijke toestand te bereiken, en vooral om macht en controle over andere mensen te verkrijgen. Deze praktijken zijn onlosmakelijk verbonden met het activeren van een van de "Chakra's".

Ze kunnen zo gevaarlijk zijn voor de niet-ingewijden dat ze zelfs hun dood veroorzaken. De grote energie die wordt geactiveerd met deze oefeningen kan namelijk schade opleveren als men dit niet gecontroleerd doet.

Laten we teruggaan naar de kern van de zaak. De planeet Aarde heeft ook een paar belangrijke punten van geaccumuleerde energie die, bij wijze van analogie, "Chakra's" genaamd kunnen worden. Hun functie is vergelijkbaar met de functie van de "Chakra's" van het menselijk lichaam. De "Chakra's" van de Aarde hebben ook een verbinding met de kosmos en ze zijn converters van energie.

Nu zijn we terug naar de Wawel-heuvel. In de onmiddellijke nabijheid van het oudste deel van de Wawel Kathedraal, ergens diep onder de aarde, daar ligt de wonderbaarlijke "Chakram" van de Wawel-heuvel. De steen oefent een magische invloed op alles wat eromheen is, niet uitgezonderd op mensen.

Mensen bewonen deze plek sinds onheuglijke tijden, ze vestigden zich op deze plaats, kozen het uit boven de vele andere, schijnbaar betere plaatsen. Dit gebied, als geen ander, bruist van energie. De kracht van de "Chakra" is hier voelbaar.

Alles wat tot nu toe is geschreven lijkt voor sommige mensen onzinnig. Maar niet voor iedereen. Aan de linkerkant van de ingang van de binnenplaats van het kasteel op de Wawel-heuvel, rechts in de hoek, is een muur die op een plaats is gladgestreken door duizenden mensenhanden die het hebben aangeraakt. Dit komt omdat mensen uit het Oosten, vooral Indiërs, zeer goed weet hebben over het bestaan van de steen. Ze gaan naar de Wawel kasteel en, door het aanraken van de plek aan de muur, met hun handen, proberen ze in het bezit te komen van een deel van de energie die door de "Chakra-steen" wordt afgegeven.

De mensen in India weten dat er zo'n steen ligt in Polen, in de Wawel-heuvel. Trouwens niet alleen de Indiërs weten dit, ook moderne magiërs, die graag energieën stelen weten de steen feilloos te vinden en doen er hun voordeel mee.

Hoe lang is de steen daar al begraven? Deze vraag kan niet beantwoord worden. De steen is omgeven door een mysterie, die niet mag worden onthuld, voor het welzijn van de mensheid. Slechts een paar geïnitieerd Oosterse-monniken kennen de oorsprong van de Steen en heel misschien een ware magiër, niet die komt om energie te manipuleren.

Kerst Humor

Op dit moment verkeren sommigen, onder ons, in een geestelijke crisis: tussen de Winterzonnewende en Kerstmis.

Daarom hebben wij Horus in de kribbe gezet, als symbool en eerbetoon aan; alle spirituele Lichten, uit de oertijd, en aan die in de verre toekomst!