Anubis en het Gestolen Gereedschap

Van onze Magische Verslaggever ..... over naar Hermopolis. Hallo Sterzoeker, hoe is de situatie in de tempel? We hebben gehoord dat Anubis bestolen is op de Coolsingel. Wat mist hij precies en hoe gaat hij deze diefstal aanpakken?
Hier volgt een kort interview met Anubis zelf....

Anubis met zijn nieuwe "tools".

Sterzoeker: Anubis, welke actie heeft u ondernomen?
Anubis: Ik heb Seth ingeschakeld, zoals u weet de God van de Dieven.
Sterzoeker: Zijn er al daders bekend?
Anubis: Natuurlijk, daar is hij God van de Dieven voor.
Sterzoeker: Kunnen we een arrestatie verwachten?
Anubis: Vraagt u dat maar aan Toth.

Sterzoeker: Wat miste u toen u daar vlak bij de Koopgoot stond?
Anubis: Mijn portemonnee met wisselgeld voor de Veerman (daar zeurt hij altijd om als ik tussen de Werelden reis), mijn boodschappenlijstje en een tasje met gereedschap. Ben ik mooi onthand bij de volgende mummificatie. Hoe moet ik nou De Mond openen, om maar iets te zeggen?

Sterzoeker: U zou een omgebogen gordijnroede, een beddenspijl, of bepaald fietsonderdeel kunnen nemen bij dat werk, dat doet de moderne magiër ook altijd in het ritueel van de Opening van de Mond.

Anubis: Een fietsonderdeel?
Sterzoeker: Ja, een stuk van het frame.
Anubis: O. En hoe kom ik aan een fiets?
Sterzoeker: Gewoon jatten in de Nieuwstraat, wij zijn er geen voorstander van, maar dat doet iedereen daar. Misschien kan Seth u verder helpen.

Anubis: Nou, bedankt voor de tip. Fijne dag nog.

Een oplettende Egypte-kenner maakte Sterzoeker er op attent, dat op de foto boven aan deze blog, Anubis gereedschappen hanteert, die Anubis niet toebehoren, maar dat deze van Osiris afkomstig zouden zijn. Ook wij willen daar uiteraard het fijne wel van weten.

We hebben onze verslaggever gevraagd om polshoogte te nemen. Waarom Anubis opeens het gereedschap van Osiris in handen heeft zijn we niet gewaar geworden. Ook weten we niet of het Seth was die Anubis hier toe heeft aangezet. Wel is duidelijk geworden dat Anubis zijn gestolen tas, met de persoonlijke gereedschappen, nog steeds niet terug heeft mogen ontvangen.

Wel ontvingen wij van onze verslaggever bovenstaande zeer recente foto, van vandaag, waarop wij Anubis zien, met het correcte gereedschap.

Onze verslaggever liet tevens weten dat Anubis, Sterzoekers tip, over de fiets ter harte heeft genomen. Anubis heeft zijn eigen gereedschap daar halve weer ter hand kunnen nemen en kan diegenen die tussen de Werelden reizen weer ontbieden.

Het Eiland van Vuur

Het "Eiland van Vuur" (Ta-Neserser), kon in het oude Egypte naar een aantal zaken verwijzen. Het was een(her)geboorte gebied in de oostelijke hemel, waar de zon opkomt en waar het vocht met zijn vijanden.

In Hermopolis hield "het Eiland van Vuur" verband met de oorspronkelijke verschijning van de zonnegod, en werd het opgenomen in de funeraire religie: de lokale necropolis heet dan "Het Meer van Vuur".

Het Meer van Vuur wordt omschreven in de CTS. Men vindt het ook in het Boek der Poorten(scène 10). Het is dus het is niet alleen een meer, maar een regio. Ook vinden we het in de Amduat, in het 5e uur.

Het vuur vernietigt de vijanden, maar vitaliseert de goden (Osiris, de Akhu). Soms worden de vijanden drijvende in het vuur weergegeven. Het Meer van Vuur is gekoppeld aan het oordeel van de doden. Er worden bij het meer vier baviaan of ureus-rechters afgebeeld (Dodenboek 126, poort 41). Het meer van Ureus (poort 17), zou dezelfde regio kunnen uitbeelden. Wellicht betreft het hier ook het Meer van Messen, met de zeven Ureus die de vijanden van Re doden. Het kan ook verwijzen naar "De Windende Waterweg", een cultusplaats in Hermopolis

Het Meer van Vuur werd in het oude Egypte afgebeeld als een vuurpot. Een vuurpot of vuurkorf, met vier handvatten, werd in het Oude Egypte gebruikt als draagbare rituele-vuurplaats en werd veelal gebruikt bij begrafenisrituelen. De vuurpot kon opgeheven worden aan de handvatten en zodoende was de gebruiker in staat om de vuurpot te verplaatsen, zonder dat hij zich er aan verbrande.

De hiëroglief Khet toont de vuurpot met de handvatten en een gestileerde vlam. Het bovenste handvat is verborgen achter de vlam.

De vuurpot is in de Egyptische taal het ideogram voor veel woorden die in verband staan met vuur en hitte, bijvoorbeeld: "vuur", "vlam", "heet" en "kaars". Het was een symbool van het vuur in de Egyptische kunst en van het de intentie van vuur van de krachten die vuur vertegenwoordigt. Vuur was in vele oude culturen een mysterieuze en krachtige entiteit. Het wordt vaak afgebeeld in de Egyptische kunst.

Vuur lijkt een eigen levenskracht te bezitten en stond symbool voor het leven zelf. Op het sed festival, stak de farao een symbolische vuur aan, dat vernieuwde en nieuw leven gaf aan de heerschappij van de farao.

De zon werd gezien als het "vuur van het leven".

De uraeusslang, een symbool van de zon, werd vaak vuurspuwend, over de vijanden van de zon, afgebeeld.

Heliopolis, wiens naam letterlijk "stad van de Zon" betekent werd soms gerepresenteerd door een vuurpot. Een paar vuurpotten representeren het "Eiland van vuur", waar de zon werd geboren. Dit eiland was ook een metafoor voor de dageraad.

Vuur was ook nauw verwant aan de Onderwereld (Amenta). Net als in het middeleeuwse- christelijke concept van de hel, was de Egyptische Onderwereld gevuld met vurige rivieren en meren. De Onderwereld werd ook bewoond door vele vurige demonen, die de goddeloze doden bedreigden. Deze demonen werden afgebeeld met de hiëroglief van de vuurpot op hun hoofd.

De meren van vuur in de onderwereld werden getekend op dezelfde wijze als de normaal plassen en meren met water, maar met vuurpotten aan iedere zijde en in een vurig rode kleur (in plaats van blauw), met golvende lijnen doortrokken.

De meren van vuur werden ook afgebeeld met bavianen, zitten op elke hoek. Deze meren vormden alleen een bedreiging voor de goddelozen en voor de slechteriken. Daarentegen kon de rechtvaardige van de vuurmeer drinken en werd hij er door verfrist. De rechtvaardige kon zich ook veranderen in schietenden vlammen en zo kon hij zijn vijanden vernietigen.

Vuur werd ook gezien als een beschermende element voor de Egyptenaren. Beschermgoden zoals Tauret hanteren soms fakkels en vuurpotten om het kwaad af te weren.

Een soortgelijke hiëroglief toont een wierookkom of lamp met een vlam ().Deze glyph werd gebruikt als vervanging voor de vuurpot. Het werd ook gebruikt als een amulet om de overledene te beschermen.

Het Eiland van Vuur kent een belangrijke plaats in de dodencultus. Wanneer een persoon was overleden werd hij naar Onderwereld gebracht,waar zijn daden in het leven voor het gerecht van Osisris werden gebracht. Deze plaats werd "Het Eiland van Vuur" genaamd. Voordat de dode persoon daar aankwam moest hij een labyrint van poorten en deuren passeren, alwaar hij de aan hem gestelde vragen correct diende te beantwoorden. De leeuw-god Aker liet hem door de laatste poort en daarna werd hij geconfronteerd met de veertien leden van de jury van het tribunaal. Daar mocht hij spreken over zijn gedrag op aarde.

God Anubis nam hem mee naar de rechtszaal om hem de weegschaal te presenteren, waar op zijn hart in balans zou worden gezet, met de veer van de godin Maat, patrones van de waarheid en harmonie.

De procedure werd opgenomen door Thoth - de god van het schrijven en wijsheid. Soms zat Thot's dier (een baviaan) op de top van de weegschaal klaar om het resultaat met behulp van een glijdende contra-gewichtje naar believen ietsjes aan te passen of bij te stellen.

De zeven stappen naar het Paradijs die de dode moest volgen waren:
1. Het oversteken van de hemelse rivier door Nemty naar het "Land in het Westen".
2. Passeren door middel van poorten en doolhoven door vragen juist te beantwoorden.
3. Binnengelaten worden in het grote (gerechts)Hof, van de onderwereld, door de god Aker.
4. Een jury van 14 rechters te woord staat over de daden tijdens het leven op aarde.
5. Door Anubis voor de "balans van waarheid" gebracht worden, om het hart te wegen over de zonden.
6. Als het hart niet zwaar is bevonden werd hij door Horus naar Osiris het hoofd van het gerechtshof gebracht..
7. Opgaan in de "velden van het riet" (Paradijs) en het verkrijgen van het eeuwige leven.

De reis van de overledene van de dood naar opstanding had plaats door deel te nemen aan beproevingen en door bezoek aan gevaarlijke plaatsen. Deze reis, door de onderwereld naar het Eiland van Vuur, liep parallel aan passage van de zonnegod Re over het water van de hemel, waarin hij wordt bedreigd door de krachten van de chaos. De rites de passage richten zich op de veilige doorvaart van Re door chaos, en beogen opstanding, wedergeboorte en hetleven na de dood van de overledene.

De passage is uitgebeeld in mythische beelden en in rituele handelingen, en richtte zich op de veilige reis van de overledene door de beproevingen van de onderwereld. In de Meer van Vuur vinden we ook het symbool van water. Water werd gezien als de kwijting die afkomstig was van het lichaam van Osiris. Water bemiddelt bij de passage van de overledene, als het wordt aangeboden in een ritueel. Water kan echter ook leiden tot een gewelddadige dood.

Vuur en messen werden gebruikt als destructief gereedschappen in rituelen. De rituele aspecten van het Eiland van vuur verschillend niet zo heel veel van de rituele aspecten van het Meer van Messen en het Meer van Vuur. Het meer van vuur is net als het Eiland van vuur een plaats, die de overledenen bezoeken om herboren te worden in de ochtend en hier begint een nieuwe reis naar de verblijfplaats van Osiris op de bovenste waterweg.

Geconcludeerd kan worden dat het meer van Messen en het Meer van Vuur twee metaforische plaatsen die niet fysiek op aarde bestaan, Net als het eiland van vuur. Ze hebben geen vaste fysieke locaties, maar ze bestaan in de mythe. Het oversteken van de twee meren is gevaarlijk, maar is ook noodzakelijk voor de overledene om zijn reis voort te zetten en tot het aangaan van een andere status, status van een (horus) valk.

In de Egyptische mythologie werd de ziel voorgesteld als een vogel met een mensenhoofd en werd Ba genaamd. De Ba zou de na dood naar de goden vliegen. De Ba kon alleen maar terugkeren naar het lichaam op voorwaarde dat het niet was vernietigd.

Het symbool van de vogel die transformeert naar een hogere zijn zien we ook terug in de Bennu vogel. Bennu was een legendarische vogel, waarvan verondersteld werd dat het de gereïncarneerde ziel van Osiris was. Iedere overledene symboliseerde als het ware Osiris en moest dus de transformatie reis ondergaan van Ba vogel naar Horus vogel.

De Bennu vogel steeg naar op naar een nieuw leven te midden van de vlammen en was gekoppeld aan de zon. In Heliopolis, werd de Bennu aanbeden als een vorm van Ra, van Bennu werdt gezegd dat hij voort kwam vliegen, uit de onderwereld, van het Eiland van vuur, om de wedergeboorte van de zon aan te kondiging. Wat weer verwijst naar de geboorte van het kind Horus.

Deze Bennu vogel was volgens de oude Egyptenaren het eerste levende wezen dat uit het uit het licht vloog en de lande in de duisternis. Zijn schreuw was ook de eerste geluid dat werd gehoord. Bennu werd vereerd in Heliopolis en in de kunst wordt de Bennu weergegeven als een gele kwikstaart of Nijl reiger. Er wordt vaak een parallel getrokken met de feniks, die het vuur overwint en uit de as opstijgt.

Wie het Eiland van vuur had bereikt en alle gevaren en beproevingen, op weg daar naar toe had overwonnen, mocht plaatsnemen op een troon. De troon op het Eiland van vuur wordt bezet door de overleden Horus, die de plaats van zijn vader Osiris inneemt. In de Grafteksten lijkt het er op dat iedere Osiris/overledene zijn troon op het Eiland van Vuur af moet staan en dat hij verder moet als zijn opvolger sterft. Het is na de dood, dat overledene de troon van Osisris bestijgt in de zon. Op aarde regeert dan vanzelf sprekend een nieuwe Horus.

De Grafteksten leren ons: "U heeft gezegd dat ik zijn waardigheid zal ontvangen. Zijn troon over zal nemen, zodat zijn zijn vijanden zullen juichen over hem, wanneer hij is gezien, komende van het Eiland van Vuur, naar het gindse heilige land, waarin hij is. ..U heeft gezegd dat zijn woonplaats moet worden omvergeworpen".

Aan deze blog wordt op dit moment gewerkt, er volgt dus meer moois!

Gevonden in La-La-Land!

Mocht u ooit verdwaald raken in La-La-Land, dan is daar van allerlei moois te vinden. Sterzoeker geeft u een overzicht van wat u zoal in la-La-Land kan tegenkomen:

Aankondiging van de Esoterische School

Geachte Sterzoeker,

Naar aanleiding van uw blog "Ritueel en Ceremonie" delen wij u het volgende mede. De cursus is volgeboekt, een tweede groep zal worden ingepland, maar dan op een latere datum. Het wegvallen van een der docenten is ondervangen en vormt geen belemmering voor de voortgang van de cursus.

Wij danken u hartelijk voor de aandacht die u aan de aankondiging van de cursus "Ritueel en Ceremonie" hebt gegeven, ook al is deze informatie langs een omweg bij Sterzoeker terecht gekomen. In de toekomst zullen wij u rechtstreeks benaderen voor aankondigingen zodat geen misverstanden kunnen ontstaan.

Hoogachtend,

Namens de Esoterische School

Sylvia J. van Dyke

De Bindende Kracht van Hod

Door sommige magiërs worden Hod en Noord gecombineerd toegepast. Hod is immers de beeldvorming en we hoeven niet te raden hoe die beeldvorming er voor dit type magiër uitziet. Dit is de ideale positie om gebruik en misbruik te maken van energieën die door de groep zijn opgewekt. Die opslag van (reserve) energie van een groep doet de Magiër door beeldvorming: visualisatie. De magiër "raapt" de energie bij elkaar en legt die op een bepaalde plaats. Achter de maan, bijvoorbeeld.

De magiër verzegelt die, desnoods met behulp van een entiteit, en laat hem bewaken. Alleen de magiër heeft toegang. Dit alles door middel van visualisatie. Waarom de Maan? Omdat de Maan het gebied is van de innerlijke beeldvorming. Echter... het is geest/emotiegebied, geen materieel gebied. Dit klinkt allemaal een beetje gaga, dat beseft Sterzoeker wel, maar voor de magiër is dir realiteit, en vanuit deze gedachtegang handelt een magiër die materieel verbonden is met Hod.

Wat de Magiër aan materiële energie onttrokken of van zijn plaats gehaald hebt (hier hebben we het dus over iets dat niet van de anders, dus gestolen) zal de magiër terug moeten geven in dezelfde vorm. Dit was ook de instinker van Crowley en daarom is hij steeds verder uit de koers geraakt om akelig aan zijn eind te komen.

Je kunt je afvragen of een magiër dat dan niet in de gaten heeft. Dat hangt van de magiër af. Is het oog gericht op ontwikkeling en lering, dan "ziet" een magiër dat. Maar als de blik van meet af aan op materie gericht was dan is het geestelijke gebied alleen een instrument en het hartsgebied wordt daaraan ondergeschikt gemaakt.

Wat ook zeer bedenkelijk is is dat sommige magiërs Anubis op Noord zetten. Daarom werkt een hebzuchtige magiër vanuit Noord. Anubis = Hod, het is de Boodschapper tussen de werelden, het is Hermes. Oorspronkelijk is de aartsengel van Hod dan ook Rafael. De Golden Dawn heeft echter Michael op Hod gezet en dat is een volstrekt foute keuze. Zeker in verband met het gebruik dat dit type magiër hiervan maakt. Wat doet vuur en lucht? Aanblazen.

De Anubis-adept trekt een driehoek Hod-Daath-Malkuth, een uiterst verkeerde rangschikking: 2x Uriel en 1x een verkeerde aartsengel oftewel Anubis (= de beeldvorming en de taal dus de communicatie). De vraag is alleen welke communicatie. Dit is een rangschikking die niet op devotie gericht is en dat is dus hoe dan ook een fout gebruik van de Levensboom, die alleen devote rituelen kent. Je zou dus kunnen zeggen dat dit type agier communiceert met Uriel en wel op verschillende niveaus. Anubis is dan de Boodschapper. Jaja, je komt types tegen in de magie.

Was het niet zo dat de krachten op een lijn moesten staan? Zeker wel. En muziek, geurwerk, kleuren, gedrag, innerlijk afstemming, omgeving enz. staat op een lijn met de krachten. Geen punt als de intentie van een ritueel niet-materieel is en een dienend karakter heeft. Als de Magiër echter gevangen is in Hod en een verborgen programma heeft, dan kan de onwetende groep zich wel staan uit te sloven voor de hogere macht, en voor de groei van het intellect, maar de magiër snoept de opbrengst van die inspanningen weg voor een eigen doel dat haaks staat op de opgeroepen krachten en de intentie van de groep (de ogenschijnlijke intentie want in Hod gevangen Magiër heeft een dubbele agenda).

Het is oppassen geblazen dus, als u merkt dat er gewerkt wordt met omgedraaide kwartieren. Het zweren van een ernstige eed, in een les over Hod, is een prachtige instrument om leden te binden aan het gebied van Hod. U bent gewaarschuwd, niet doen dus, want voor u het weet houdt de magiër u voor jaren gevangen in Hod.

Sterzoeker en de Glorie van Hod

Sterzoeker heeft niet zo heel veel op met la-la land en vertoeft graag in het land van de intellectuelen en is dan ook gek op boeken, schrijfwerk, taal en communicatie. Wat betreft de levensboom zou Sterzoeker zich dus heel goed thuis kunnen voelen in de GLORIE van Hod. Het gebied van het denken, snelle calculaties en intelligentie.

Hod is de drager van alle taal: elke vorm van communicatie is terug te voeren op deze sfeer. Dus niet alleen vinden we hier terug wat er door leraren of machthebbers gedoceerd wordt, maar ook elke vorm van kunst, zoals boeken en schilderijen vallen onder Hod. Voorbeelden zijn de magische kunsten, literatuur, wetenschap en commercie. Elke keer we iets bestuderen, of als we Sterzoeker lezen, of als we nadenken tappen we als het ware uit de bron van Hod. In Hod zijn de ideale omstandigheden om de benodigde technieken aan te leren, die ons verder kunnen brengen op het pad van onze ontwikkeling.

In Hod is zowel het ontstaan als de vervolmaking van het intellect te vinden. In de stroom van boven naar beneden op de levensboom is dit de plek op de levensboom die voor het eerst met het verstand begrepen kan worden (hoger op de levensboom is dat niet meer mogelijk zonder ook emotie of zelfs krachten die intellect en emotie overstijgen toe te passen). Vanuit Hod "redeneert" de kracht zich neerwaarts naar de aarde/Malkuth toe. Eenmaal daar aangekomen is het intellect vertroebeld door alle andere elementen die het op de reis neerwaarts is tegengekomen.

Als we van de wateren van het leven willen leren, is Hod de plaats waar op de veerboot kunnen stappen. Vanaf de volledige materialisatie in Malkuth keert het intellect terug naar haar plek van oorsprong, om daar de eerder ervaren helderheid van denken terug te vinden. Eenmaal weer in Hod aangekomen wordt die helderheid hervonden, die inmiddels verrijkt is met intellectuele helderheid door de reis heen en terug via Yesod en Malkuth verworven is. We zijn door alle gebeurtenissen tot een groter weten gekomen.

In Hod vinden we de juiste beelden en manieren van communicatie om contact te krijgen met het hogere zelf. Deze zal ons met heldere woorden en herkenbare symbolen verder op weg helpen bij het beklimmen van de levensboom. Het zijn de hulpvaardige krachten we je op dit punt van de reis niet ziet, maar we weten wel dat ze er zijn. Ieder mens kent het ondefinieerbare gevoel van de wens tot zelfverwerkelijking.

Hod vinden we linksonder aan de pilaar van gestrengheid en daarmee is Hod op gedachten-niveau de volledige materialisering van het ontastbare Binah, die we linksboven op de levensboom vinden. Waar Binah de donkere oerzee is waarin al het leven zich ontwikkelt voordat het geboren wordt in de materie, daar is Hod een helder water waarin al het leven duidelijk waarneembaar is voor het geestesoog. Hod is de zuivere geest, die alles rationeel en objectief ziet zoals het is.

Beide genoemde sferen zijn er een van beperking. Binah is de beperking van de moederschoot, die veilig, vertrouwd en veilig voelt. Een zogenaamde onbeperkte beperking, omdat de groei van het kind op geen enkele manier geremd wordt, terwijl er wel degelijk sprake is van een grens. Die bestaat echter alleen maar om het wezen zo vrij mogelijk de vorm te laten krijgen die het nodig heeft.

In Hod daarentegen is de grens getrokken om het intellect te beveiligen. Hoewel er een ultieme vrijheid heerst voor de ratio, zijn er duidelijke grenzen gesteld voor zaken die niet aan de ratio voldoen. Een onbeperkte helderheid die een pure volgende stap verzekert is het gevolg.

De tarot zelf wordt aan Hod toegeschreven. Dat komt omdat Hod de ultieme plek is voor boodschappers van God om zich te tonen. Zij spreken in heldere taal die de reiziger verder helpt op het pad. Datzelfde geldt voor de tarot, die richt zich in heldere symbolen tot het intellect. Mercurius/Hermes is de boodschapper van God. Evenals de naamgever van dit spel: Thoth. Het is ook daarom dat de planeet Mercurius toegewezen is aan Hod. Mercurius hoort ook bij het pad van De Magier dat tussen Kether en Binah loopt. De woorden van De Magier die mysterieus en onbegrijpelijk zijn voor de leek, zijn hier vereenvoudigd zonder dat de kracht van de woorden verloren is gegaan.

Namen en Godsnamen worden duidelijk in Hod, maar de kracht van Netzach is noodzakelijk om de namen op de juiste manier uit te spreken en aan te roepen. Dat is ook de reden waarom rituelen regelmatig nauwelijks tot geen effect hebben: als de synthese tussen ratio en emotie niet gemaakt wordt zal het resultaat van een ritueel achterblijven bij de verwachtingen. Een ritueel moet stap voor stap foutloos uitgevoerd worden, maar daarnaast niet de emotie verliezen om de boodschap over te kunnen brengen. Een zanger die zijn tekst goed zingt, maar niet de indruk geeft te weten of te voelen waarover hij zingt zal nooit zoveel indruk maken op de luisteraar als een zanger die en een goede stem heeft en de emotie van het nummer weet over te brengen.

Mercurius is behalve een symbool van communicatie ook een symbool van verraderlijkheid. Juist in het intellectuele Hod is het zo verraderlijk omdat je denkt te kunnen beredeneren wat 'waar' is. . Het is ook de sfeer van Mercurius waar verbanden worden gelegd en oplossingen bedacht. De computer is een echte Hod-uitvinding. Sterzoeker heeft al uitgevonden hoe makkelijk dat is bij het berekenen van horoscopen, overigens ook een Hod activiteit.

Magiërs, talenknobbels, handelaren en reizigers horen bij Hod. Onze huidige Westerse samenleving staat, met zijn vaak meedogenloze vrije markteconomie, computergestuurde processen, flitskapitaal en dolgedraaide commercie onder invloed van een verlaagd Mercurius-aspect. In Hod vinden we de rationele geest die organiseert en categoriseert.

Een hebzuchtige magiër, die alleen nog maar bezig is met klantenwerving is met het tellen van geld, en vandaar uit leuke blog-advertentie stukjes schrijft, om leden te werven voor de magische orde, is dus verstrikt geraakt in Hod.

In zijn verhoogde betekenis valt Hod samen met Hermes Mercurius, de boodschapper der goden, daarom houdt Sterzoeker het zuiver bij de GLORIE van het schrijven.

Toth in de Tempel van Hod