Egyptische Mysterie spelen.

De oude Egyptische religie is gebaseerd op de relatie die ontstaat tussen de neteru en de deelnemers aan de religie. Het primaire voertuig waardoor het mogelijk wordt deze relatie te ontwikkelen, is ritueel. We weten dat in het Oude Egypte de priesters een verscheidenheid aan rituelen uitvoerden, die allen bedoeld waren om deze koppeling tussen het goddelijke en de materiële wereld te versterken.

Dit wordt geïllustreerd in de dagelijkse ritueel met haar offers, reiniging van de tempel standbeelden, liederen en aanroepingen. Al deze gebruiken en handelingen creëren een kanaal voor communicatie, tussen zij die de ritus uitvoeren en de andere wereld, voor wie het ritueel wordt uitgevoerd. Daarnaast kende het nog een aantal betekenissen.

Rituelen werden uitgevoerd namens de gemeenschap en helpen om het verband tussen de bevolking en de neteru te versterken. Naarmate de dag vorderde werd er elk uur een begroetingen gebracht, ter ere van de vordering van reis van de zonnegod, door de opeenvolgende stadia van zijn transformatie. Ook diende dit om de gemeenschap tussen de deelnemers en de de neteru te vergroten.

Door ritueel eer-brenging, van de uur-veranderingen van de mythische reis van Ra, erkende de priesterschap niet alleen het bestaan van deze grote spirituele kracht in hun leven, maar werden ze zelf de deelnemers aan deze goddelijke reis.

Zo was ook het met de viering van de feesten die in het oude Egypte werden gevierd gedurende het jaar. Elk festival werd gekoppeld aan een mythische gebeurtenis of spirituele actualiteit. Het is belangrijk om te melden dat we met het woord 'mythische' niet duiden op fantasie. maar op de mythen en legenden van Egypte. Dit zijn symbolische voorstellingen van spirituele waarheden, leringen en voor stellingen van andere werelden. Elk van deze mythen, als ze juist begrepen worden, hebben een directe impact op het leven en de ontwikkeling van de deelnemers aan de Egyptische spirituele discipline.

Voor degenen onder ons, die vandaag de dag actief zijn in dit esoterische systeem, is het duidelijk dat dit in praktijk, dezelfde betekenis en waarde heeft als dat het had voor de Oude Egyptenaren. De rituele naleving van deze oude gebruiken intensiveert de relatie tussen het individu en de neteru. Wat op zijn beurt, een spirituele betrokkenheid bij de mythische gebeurtenis oplevert; de "andere wereld werkelijkheid ". Zelf voor ons vandaag is dit geldend.

In die zin is de ritualist niet langer een gewoon aanbidder ter ere van het evenement, maar wordt hij geplaatst in in de spirituele werkelijkheid en gaat hij deel uitmaken van het proces. Het is om deze reden dat er zo veel te vinden is over de oude religies, waarin sprake is dat men feest vierde doormiddel van festivals, waarbinnen rituele drama centraal stond.

Men zou dit als volgt kunnen verwoorden" In esoterisch werk kunnen symbolische karakters en drama's doelbewust worden geformuleerd om spirituele krachten aan te roepen en te formeren. In rituele magie wordt dit proces uitgevoerd middels een picturale verbeelding, voorgesteld en verlevendigt in een fysieke omgeving - van de tempel of de plaats- waar de handeling plaats heeft. Door rituelen of middels voorstellingsvermogen kon men deze vorm aannemen. Spirituele werkelijkheden worden, aldus fysiek uitgedrukt. Op deze wijze wordt er een verbinding gemaakt tussen geest en materie en omgekeerd tussen materie en geest.

In veel van deze rituelen hadden de deelnemers een vast gesteld rol van specifieke Goden en Godinnen. Dit was niet zomaar een toneelstuk. Voor de Egyptenaren, werden de priesters en priesteressen, die deze posities in de ceremonie bekleden, daadwerkelijk gezien als dat zij werkelijk doordrenkt waren met het bewustzijn, de spirituele essentie, van de Neter in kwestie.

In deze hoedanigheid ze werden beschouwd de macht te hebben om goddelijke gunsten te verlenen. Tijdens deze riten verbond de priester of de priesteres zich, met de de god of Godinnen, door naam die ze hadden aangenomen. Er zijn Egyptische teksten, uit verschillende periodes bekend, waaruit blijkt dat priesteressen Godinnen vertegenwoordigd zoals als Hathor en Meret. Dit werd vaak gedaan "als poging om een mythische drama opnieuw na te spelen door stervelingen".

Van hieruit is het makkelijk te begrijpen, dat een festival waarbij ritueel drama werd uitgevoerd, een zeer effectieve vorm van aanroepen was. Dit was een geëerd methode die vandaag de dag nog steeds in gebruikt is binnen de verscheidenheid van de esoterische en magische ordes.

Miserie spelen vereisen, wil het hoogste effect behaald worden, een groot aantal deelnemers. Toch is het wel degelijk mogelijk, voor de individu, om een dergelijk ritueel uit te voeren, door het aan nemen van verschillende rollen tijdens de ceremonie. De sleutel tot een succesvol invocatie, in een dergelijke ceremonie, is dat de focus op het hoogtepunt van het drama, door de leidende deelnemer, wordt toegespitst op de Neter, waarvan de bedoeling is dat deze gedurende ceremonie wordt aangetrokken of aangenomen.

Tijdens een dergelijke ritueel, als men deze alleen uitvoert, moet het individu een punt bereiken waarop hij of zij open is en volledig gericht is op de Neter, welke hij of zij tijdens het ritueel vertegenwoordigt.

De ritualist kan het als nuttig en passend ervaren om hierbij gebruik te maken, gewaden, hoofdtooien, regalia, amuletten en andere voorwerpen, die in verband staan met de Neter. Dit zijn praktische zaken om de het bewustzijn te helpen met het focussen.

Sterzoeker zal in een reeks van nog te verschijnen blogjes verder ingaan op Egyptische mysterie drama's, rituelen en gebruiken, en praktische Egyptische magie.

Lilith en de Zwarte Maan (2)

Sterzoeker heeft in blogjes tot nu toe weinig of niets over Astrologie geschreven, dat is niet zonder reden. Elders wordt daar namelijk aan gewerkt. Waar het Lilith betreft willen we toch graag een uitzondering maken en aandacht besteden aan Lilith, en aan de symboliek van de zwarte maan, bij het duiden van een Horoscoop.

De Zwarte Maan wordt ook wel Lilith genoemd, naar de mythologische figuur uit de Zohar, een kabbalistisch werk uit de 13e eeuw. Lilith was de eerste vrouw van Adam (Gen. 27; "man en vrouw schiep hij hen"). Omdat Adam haar van het begin af aan als zijn mindere beschouwde, besloot Lilith uiteindelijk zo ver mogelijk van hem en de aarde weg te vluchten. Daarom noemt men het punt waarop de maan het verst van de aarde verwijderd is 'Zwarte Maan' of Lilith. De Zwarte Maan is dus geen planeet maar een astronomische punt in de Zon- en Maanbaan, net zoals de Maansknopen, de Drakenkop en Drakenstaart.

Hierbij wordt niet in eerste instantie uitgegaan van ook fysiek aanwezige hemellichamen, maar van lege punten in de ruimte die verbonden zijn met de banen van de Aarde en de Maan t.o.v. de zon. De Zwarte Lichten bestaan uit twee assen, beide gevormd door twee polariteiten. De Zwarte Zon- as bestaat uit de Zwarte Zon en de Diamant. En de Zwarte Maan-as, bestaande uit de Zwarte Maan en Priapus.

De positie van de Zwarte Maan en de Zwarte Zon en de andere punten, hangt samen met de banen van de Maan om de Aarde en van de Aarde om de Zon. Deze punten ontstaan doordat de omloopbanen ellipsvormig zijn en niet cirkelvormig. Hierdoor zijn er 2 brandpunten in plaats van één.

De Zwarte Maan wordt ook wel Lilith genoemd, naar de mythologische figuur uit de Zohar, een kabbalistisch werk uit de 13e eeuw. Aan de vooravond geschreven van de grote heksenjachten met de bijbehorende brandstapels, en geschreven door mannen uit een sterk patriarchale cultuur. Lilith; de grotendeels verdrongen vrouwelijke kant, komt er dan ook niet al te florissant uit naar voren. Zij is de nachtdemon, de grote verleidster, de zuigelingenwurgster, leviathan; de kronkelende slang.

Mannen deden er beter aan niet alléén te slapen. Dan werden ze bezocht door Lilith, met als resultaat erotische dromen, spontane zaadlozing en zelfbevrediging. Ze was de eerste vrouw van Adam (Gen. 27; "man en vrouw schiep hij hen"). Ze weigerde echter Adam's mindere te zijn en wilde niet onderop liggen. Ze riep de verborgen naam van God aan en verdween. Ze trekt zich daarop terug in de woestijn, waar ze aan de lopende band demonen baart.

Ze is in ieder geval erg onafhankelijk (in tegenstelling tot Eva) en weigert om enige concessies te doen aan haar eigenheid. De oudste bekende afbeelding van haar stamt uit Sumerië omstreeks 2000 v.Chr., dus zo oud als de wereld. Voor de rest is er weinig materiaal wat de tand des tijds heeft doorstaan. Lilith mag zich nu in toenemende belangstelling verheugen, ook buiten de astrologie.

Mythologie is een goed hulpmiddel om meer inzicht te krijgen in de kosmische krachten, maar voor de werking in de horoscoop telt vooral de ervaring van de astroloog. Inmiddels is het terrein van de zwarte lichten al aardig in kaart gebracht door verschillende, vooral Nederlandse astrologen.

De Zwarte Maan is de plek waar de Maan het minst Maan is; de antiMaan. Hier wordt alles wat niet puur en origineel is en niet is verbonden is met je eigen uniekheid, geweigerd. Je wilt hier geen enkele concessie doen aan de heersende cultuur, wat de gevolgen hiervan ook mogen zijn. Het gaat hier namelijk om je kernkwaliteit, je meest eigen waarde. Deze is niet van deze wereld, maar is verbonden met je Hoger Zelf.

De Zwarte Maan verbind je met dat wat uitstijgt boven de vierde dimensie. Je zou het vanuit ons perspectief, de tegenruimte kunnen noemen. Deze is voor ons niet op een directe manier waar te nemen. Maar omdat deze eigenlijk niet van deze wereld is, ben je hier juist het meest kwetsbaar.

De stand van de Zwarte Maan laat ook zien wat het donkerste en best verstopte deel van je psyche is en laat zien hoe je reageert als je je in het nauw gedreven voelt en helemaal alleen.

Lilith brengt je in situaties waarin je liever niet wilt zitten en confronteert je met mensen waar je liever niets mee te maken hebt. Onder invloed van de Zwarte Maan kun je je soms ook erg impulsief gedragen en jezelf in de nesten werken.

omdat Lilith zich verstopt (her)kennen wij haar niet. In tegenstelling met de werking van de planeten en de andere astrologische punten in onze geboortehoroscoop ervaren wij dat deel van onszelf waar de Zwarte Maan voor staat dan ook zelden als iets van onszelf. Bepaalde situaties blijven steeds op je pad komen tot je de les die er uit te halen valt ook echt hebt begrepen. De Zwarte Maan is een paradox, zowel een pijnpunt, een blokkade, alsook een kans om te groeien.

De Zwarte Maan is een punt in je horoscoop dat alles vertelt over de eigenschappen die je het liefst wil verbergen voor anderen en jezelf. Maar net die donkere kant is een bijzonder krachtig deel van je persoonlijkheid.

Lilith in de Sohar (1)

Lilith wordt verbonden met verschillende ontstaansmythes uit de Zohar of het Boek der Schittering. Sterzoeker staat even stil bij enkele van die mythes. De Zohar is een joods-kabbalistisch geschrift uit de dertiende eeuw.

Er bestaan verschillende mythes die Lilith en haar ontstaan behandelen. Zo is er één over de klacht van Lilith als maan die haar licht moet verminderen ten dienste van de zon. Een ander gaat dan weer over Lilith die verbonden is met "de schalen van het kwaad", of de duistere vrouwelijke kant van het Zelf die aan mannen en vrouwen 's nachts in hun dromen verschijnt.

Nog andere mythes uit de Zohar bestempelen Lilith als vrouw van de duivel of Samaël, de wijngod, of brengen haar in verband met een verhaal rond koning Salomo. Eva wordt volgens de Zohar pas in een later stadium geschapen om Adam te vergezellen.

Met de Sohar in de dacht valt in de bijbel afwezigheid van Lilith meteen op. Maar hoewel Eva volgens het scheppingsverhaal uit de christelijke bijbel de eerste vrouw is en er van Lilith geen sprake is, vinden we toch enkele mogelijke aanknopingspunten. Zo is vooral een passage uit Jesaja interessant. In Jesaja 34, 14 komt namelijk het woord "Lilit", wat "vrouwelijke demon" betekent, letterlijk voor: Woestijndieren en hyena's komen er samen, saters ontmoeten er elkaar. Ook Lilit vindt er rust, zij woont er ongestoord.

Lilith wordt vooral met het negatieve verbonden, want hoofdstuk 34 gaat over de verwoesting van Edom. Een tweede, veel indirectere verwijzing waar Lilith als negatieve kracht verschijnt vinden we in het scheppingsverhaal. Hoewel ze daar niet bij naam genoemd wordt, is het een slang die Eva tot de zonde verleidt. Lilith verschijnt vaak als slang verscheen in de mythologieën.

Ook valt het op dat in Jesaja 34 het woord slang in de onmiddellijke nabijheid van Lilith wordt vernoemd. Want in 15 staat: "De pijlslang maakt daar haar nest, legt haar eieren en broedt ze uit. Zij breken open en de jongen kruipen in de schaduw bijeen". Lilith wordt ook vaak verbonden elementen van schaduw.

Lilith krijgt in de Zohar wel een prominente rol krijgt. Ze treedt op als iemand die niet met zich laat sollen, gelijke rechten eist en niet bang is voor het mannelijke. Bovendien is ze belust op wraak en manifesteert ze zich letterlijk en figuurlijk als een serpent. Lilith wordt vaak als dier afgebeeld en zeker niet alleen als slang.

Wanneer Eva ten tonele verschijnt, neemt zij de tegenpool van Lilith aan. Zij is wel bereid om Adam te dienen en toont zich nederig. Toch is ze niet perfect: Eva laat zich uiteindelijk verleiden door de donkere, wraakzuchtige Lilith en verleidt op haar beurt ook Adam.

Die dualiteit heeft veel te maken met de wil om het goede te benadrukken. Enige vorm van abstractie is zo bijna niet te vermijden. Zo is het zeer verleidelijk om uit het christelijke scheppingsverhaal de tegenstelling man versus vrouw te halen. Ook uit het Zoharverhaal zouden we tegenstellingen kunnen afleiden, bijvoorbeeld die van "de gehoorzame Eva" versus "de opstandige Lilith". Toch is het aangeraden voorzichtig om te springen met zulke dualistische termen.

We kunnen stellen dat Lilith een sterke rol toebedeeld krijgt in de joods kabbalistische traditie. In de Zohar komt zij duidelijk naar voren als trotse, sterke vrouw die opkomt voor haar rechten en zich niet laat doen door het mannelijke.

In de Bijbel is er geen sprake van Lilith, afgezien van één directe en enkele mogelijke verwijzingen. Beide overleveringen samen genomen staat Lilith voor het vrouwelijke, de nacht, het demonische, de opstand, de slang, het koppige, de schaduwzijde, het niet onderdanige en, enigszins metaforisch, de onbewuste kracht die de onderdanige Eva in zich heeft.

Zo verenigt Lilith zowel het ene als het andere in zich en pinnen we haar beter niet vast op één aspect.

Sterzoeker is nog niet klaar met Lilith, er volgt dus nog een blog over Lilith en de Sohar!

Egyptische Scheppingsverhaal

“Nu” was de naam van de donkere, kolkende chaos voordat de geschiedenis van de wereld begon. Op een zeker moment kwam uit deze wateren Atum tevoorschijn. Hij schiep zichzelf en gebruikte daarvoor zijn gedachten en zijn sterke wilskracht. Hij maakte een heuvel omdat er nergens een plek was waar hij kon staan.

Atum was alleen op de wereld. Hij was geen man en geen vrouw en hij had één alziend oog dat door het universum kon dolen. Samen met z’n schaduw maakte hij een zoon en een dochter. Atum spuwde zijn zoon uit. Hij noemde hem Shu en maakte hem god van de lucht. Atum braakte zijn dochter uit. Hij noemde haar Tefnut en maakte haar de godin van de mist en de nattigheid.

Shu en Tefnut kregen de taak om de chaos op te delen in de principes van wet, orde en stabiliteit. De chaos werd opgedeeld in licht en duisternis en deze kregen hun juiste plaats. Deze orde werd Maat genoemd. Hiermee waren de principes van het leven voor altijd vastgelegd. Maat had de vorm van een veer; het was licht en zuiver. Ze maakten Geb, de Aarde en Nut de Hemel. Aanvankelijk waren deze twee verstrengeld in elkaar en vormden ze één lichaam.

Shu, de god van de lucht, duwde Nut omhoog naar de hemel. Daar strekte ze zich uit over Geb, haar partner. Ze verlangden ernaar om samen te zijn, maar in de naam van Maat moesten ze gescheiden blijven om zo hun functie te kunnen vervullen. Nut maakte regen voor Geb en op zijn beurt zorgde Geb ervoor dat er allerlei dingen groeiden op de aarde.

Iedere dag, vlak voor de morgenschemering, baarde Nut de zon. Overdag volgde de zon zijn koers over de aarde en bij zonsondergang stierf hij.

Shu en Tefnut maakten de andere goden. Isis, de koningin van de goden, Hathor, de godin van liefde en schoonheid, Osiris, de god van wijsheid en gerechtigheid, Seth, de god van het kwaad, Thoth, de god van wijsheiden Nephthys, de beschermster van de doden.

De chaos was echter nog steeds niet volkomen opgedeeld volgens de orde van Maat. Op een dag raakten Shu en Tefnut verdwaald in de donkere wateren van Nu. Atum ging wanhopig op zoek naar zijn kinderen. Hij zond zijn alziende oog naar alle uithoeken van de hemel en de aarde om hen te vinden. Na verloop van tijd kwam het oog inderdaad terug met Shu en Tefnut. Toen Atum hen zag, was hij zo verrukt dat hij tranen van vreugde huilde. Toen de tranen de aarde hadden geraakt ontstonden hieruit de eerste mensen.

De mensen bevolkten de aarde. Ze moesten de waarheid en de balans van Maat in acht nemen en ze hadden de plicht om de aarde te verzorgen en de goden te aanbidden. De goden, op hun beurt hielden van hun schepsels en beschermden ze.

Bekende Auteurs over Inwijding

Over inwijding is op Sterzoeker al heel veel geschreven. In dit blogartikel doet Sterzoeker dat eens niet zelf en laten we bekende auteurs aan het woord en we plaatsen citaten en spreuken die betrekking hebben op inwijding.

Bij werkelijke inwijding gaat het er niet om dat geheime kennis wordt overgedragen aan een leerling door een meester of gevorderde. Inwijding is een proces in de leerling zelf, waarbij hij zich bewust wordt van datgene wat voordien onbewust in hem was. Hij wordt zich ervan bewust dat er iets van het ware zelf in hem aanwezig is en dat ook de wereld van de demonen in zijn innerlijk aanwezig is. Deze bewustwording is een innerlijk werk, dat hij zelf moet verrichten. Tot op zekere hoogte kan hij van buitenaf worden ondersteund. Dat is de taak van de mysterieschool waar hij deel van uitmaakt.
Konrad Dietzfelbinger

Wanneer we op het pad eenmaal het punt hebben bereikt waarop de inwijding begint, zullen we ons ter voorbereiding op deze inwijding voor tests zien geplaatst op elk van deze niveaus: lichaam, ziel en geest.
White Eagle

Iedere toets die men op de juiste wijze heeft doorstaan, wordt beloond met groei in intuïtieve
kennis, karaktervastheid of inwijding in een hoger bewustzijn.
Paul Brunton

Er is een weg, steil en doornig, bezet met gevaren van allerlei aard, maar toch een weg, en hij leidt naar het Hart van het Heelal. Ik kan u zeggen hoe gij Hen vinden kunt, die u de geheime doorgang zullen tonen, welke alleen naar binnen leidt en achter de nieuweling voor altijd sluit. er bestaat geen gevaar, dat onversaagde moed niet overwinnen kan. er bestaat geen beproeving, waar vlekkeloze reinheid niet doorheen kan komen. Er is geen moeilijkheid, welke een krachtig denkvermogen niet te boven komen kan. Voor wie overwinnend omhoog gaan is er een beloning boven woorden: het vermogen om de mensheid te zegenen en te redden. Voor hen die te kort schieten, zijn er andere levens waarin het slagen komen kan.
Helena Petrovna Blavatsky

Een inwijding is een uitbreiding van bewustzijn – een middel tot het openstellen van het denkvermogen en het hart voor een erkenning van hetgeen in de werkelijkheid reeds bestaat.
Alice Bailey

Inwijding is het gevolg van het vermogen om begoochelingen en illusies te boven te komen die de waarheid versluieren en het bewustzijn beperken. Inwijding wordt door alle levensvormen, groot en klein, ervaren. In ons zonnestelsel is het inwijdingsproces gebaseerd op een patroon dat zich weerspiegelt in het geheel, door alle onderdelen heen.
Alice Bailey

De grote spirituele leraren zijn ingewijd door God zelf, en zij bewijzen hun inwijding niet door hun beweringen, maar door hun werken.
Hazrat Inayat Khan

Het pad van inwijding is ook een pad van beproevingen: tests van degene die inwijd, beproevingen van God, van het zelf en van de wereld. Het ondergaan van deze beproevingen is een teken van werkelijke vooruitgang in de leerling, terwijl degene die deze beproevingen niet ondergaat zijn tijd verspilt.
Hazrat Inayat Khan

Er zijn drie eisen die met inwijding samenhangen: belofte, trouw en zwijgen. Er zijn momenteel nog vele groeperingen die schermen met het “worden ingewijd”, maar je kunt aan de aanhangers zien dat dit woord loos alarm is, een etiket om mede te pronken. Levende in de Aquarius-era is er aan de vorm van inwijding veel veranderd, maar het is logisch dat de essentie altijd dezelfde blijft. Innerlijke waarden, zoals die van de inwijding, veranderen nooit. Het is onmogelijk dat iemand die is ingewijd bijvoorbeeld doden kan, of vervloeken, of haten.
Henk Leene

Voor een dier is angst een belangrijke gids, want angst beschermt het dier tegen gevaar. Maar de mens moet zich niet langer laten leiden door angst. Daarom is inwijding er altijd op gericht geweest om kandidaten te leren angst te overwinnen. De gruwelijke beproevingen waaraan leerlingen in de oude heiligdommen werden onderworpen hadden geen ander doel dan hen de angst te doen overwinnen die ze hadden geërfd uit het dierenrijk.
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Het weten en kunnen dat iemand door inwijding ten deel valt, zou hij zich zonder die inwijding pas in een zeer verre toekomst – na tal van incarnaties – langs een heel andere vorm eigen kunnen maken. Wie nu wordt ingewijd, leert iets kennen dat hij anders pas veel later, onder heel andere omstandigheden zou ervaren.
Rudolf Steiner

Natuurlijk is het zo dat iemand door inwijding buitengewone feiten leert kennen, waar anderen geen weet van hebben. Maar deze kennis is niet het doel, enkel middel tot het doel. Het doel is dat de aspirant-ingewijde zich door zijn kennis van de hogere werelden een groter, waarachtiger zelfvertrouwen, een grotere moed en ook zielengrootheid en volharding eigen maakt dan in de regel in de lagere wereld kunnen worden bereikt.
Rudolf Steiner

De natuurgeboren mens is toegerust met alle noodzakelijke vermogens, en hij wordt nu geplaatst voor de ontwikkelingsgang van zijn hogere Natuur. Alles wat voorheen op dit gebied tot het terrein van inwijding werd gerekend, vormt thans de eerste stappen op het pad van de bovennatuur, die door zelfverwerkelijking moet worden gerealiseerd. Wilt u het woord “inwijding” bewaren, spreek dan van zelf-inwijding.
Jan van Rijckenborgh

De inwijdingsmethode van de nieuwe era heeft betrekking op de persoonlijkheidsverwisseling, het geheim van de evangelische wedergeboorte. Geen persoonlijkheidssplitsing en geen persoonlijkheidscultuur, geen ontduiking of verheffing van iets dat wetmatig ten ondergang is gedoemd, doch persoonlijkheidsverwisseling, namelijk het opbouwen in de kracht van christus en zijn hiërarchie van een geheel nieuwe persoonlijkheid, terwijl de geest nog in de oude optreedt.
Jan van Rijckenborgh

Temple of Starlight van Ina Custers op Nondeju

Omroep Brabant heeft vanaf dinsdag 5 april een start gemaakt met een reeks van 10 TV uitzendingen over religie en spiritualiteit, met de titel "Nondeju!". De presentatrice van het programma is Maud Hawinkels. In aflevering 3 van "Nondeju!" is Maud te gast bij The Hermetic Order of the Temple of Starlight van Ina Custers- van Bergen. In deze blog volgt een verslag van de uitzending over de Temple of Starlight, van dinsdag 19 april.



Het was natuurlijk al te verwachten dat The Temple of Starlight haar opwachting zou maken in een van de uitzendingen van Nodeju, aangezien Ina Custers met een van haar drie Loge's in Eindhoven resideert. Aangezien programmamakers op zoek zijn naar sensatie en Ina Custers graag reclame maakt voor haar orde, om nieuwe leden te werven, hebben de twee partijen elkaar in het concept van Nondeju kunnen vinden.

Wat Sterzoeker opvalt in de opnames van Nondeju, in de TOS-tempel, is dat er geen sfeer heerste. Dat heeft niks te maken met een aanwezige cameraploeg, want de deelnemers zouden evengoed gefocust kunnen zijn, dat zijn ze niet. Dat zie je aan de gezichten en aan de bewegingen. Het zou best kunnen dat dat altijd zo is. Dat kan ook heel anders.

Het oogt als een zielig troepje dat slungelig de rondgang doet. Dat hoort geconcentreerd, rechtop en mooier in z'n geheel te zijn. We zien te veel handen boven het altaar, een te vol beeld. Teveel troep. Een overdreven pentagram met edelsteentjes, een staf die van de new-age winkel Mystiek komt (fabriekswerk, duur en grof), een kelk die je in elke heksenwinkel of fair kunt kopen. Het altaarkleed lag trouwens verkeerd. Teveel aankleding, te weinig focus. Maar dat is ook niks nieuws. We zijn bang dat dit dagelijkse gang van zaken is binnen de TOS. Dat komt ook doordat er te weinig "dragers" meer zijn in Ina Custers haar ploeg. Dat is nou het nadeel van veel verloop en voor het geld gaan. Het gevolg is dat je de mensen niet kunt vasthouden.

Het interview is knullig. Ina Custers weet dat ze niet voor een camera kan werken. Nou, laat dan iemand anders het woord doen en maak jezelf schaars. Dat werkt veel spannender. BajorRon had dit maar al te graag van haar willen overnemen.

De uitzending opent met een vrolijke Maud Hawinkels die aankondigt dat zij onderweg is naar de orde van the Magic Starlight. Een muziekje met de tekst "starlight" zet in. Hawinkels zingt vrolijk mee. Hoe zij aan de Magic Starlight-naam komt is een raadsel, of ze speelt dat ze niet goed geluisterd heeft en de naam van de Temple of Starlight is vergeten, of het is desinteresse. Het komt op ons over alsof Hawinkels zich niet in de groepering heeft verdiep, waar ze bij op bezoek gaat.

Hawinkels meldt dat the Magic Starlight een soort combinatie is tussen heksen en magiërs en het gaat om rituelen. Ze heeft afgesproken met Ina Custers. De priesteres of opper-heks.

We zien vervolgens een opname, van een ritueel, gemaakt in een vrijmetselaars loge. De ruimte is aangekleed met een midden-altaar, en op de vier kwartieren zien we de blauwe tentjes, die we ook zagen op de website van The Temple of Starlight, op de foto's van de babylon-magic workshop. De vier tentjes hebben binnen de magie totaal geen toegevoegde waarde, maar bij de TOS wil het oog ook wat. Een eenvoudig tafeltje op de kwartieren had ook volstaan. Een zevental leden lopen de processieronde van het openingsritueel. Ze zijn gekleed in rituele gewaden, met Egyptische nemes-hoofddoek op hun hoofd. Sfeermuziek klinkt op de achtergrond.

Er volgt een stukje interview met Ina Custers. We zien een sjofel gekeelde Ina Ina Custers, in een zwartje jas, met een verschoten luipaard-bontje in de nek die uit de jas steekt, grote zigeunerachtige oorbellen. Ze staat naast Hawinkels met dikke ogen. Ina Custers lijkt oud geworden en met de altijd slechte houding (opgetrokken schouders, kromme rug), met vettig piekhaar, met vlecht.

Met haar Tita-Tovernaarsdochter uiterlijk wil Ina Custers de kijker doen geloven dat zij een ware magiër is. De indruk die zij maakt is echter niet bepaald het beeld wat wij bij een magiër, die alles onder controle heeft, voor ogen hebben. Als Ina Custers spreekt komt bij Sterzoeker ook even het beeld van de slang naar boven. Als ze spreekt komt voortdurend dat tongetje van haar even naar buiten, gelijk een serpent die prooi bespeurt. Het zullen wel de zenuwen geweest zijn, voor deze opname, mogen we hopen.

"In een sprookje is een heks eigenlijk nooit goed nieuws. Hoe zit dat bij jullie?" Vraagt Hawinkels aan Ina Custers. "Het is heksen magiër-achtig, heb ik begrepen", vult nog Hawinkels aan.

Ina Custers antwoord: "Wij zijn geen heksen, heksen is iets heel apparts. Wij zijn magiërs. Magiërs die hoorden eigenlijk van oudsher, tot de gro.....hoe moet je dat nu zeggen tot de gevestigde orde. Als je terug gaat naar Egypte, dat is eigenlijk de bakermat van de magie. Egypte en Babylon, daar waren de magiërs de grote geleerden, uit die samenleving. Magie is eigenlijk een oude methode om persoonlijke effectiviteit bij mensen aan te leren.

Wederom zien we een opname van het ritueel. "We gaan terug naar de bron, naar de eerste tijd" Citeert Ina Custers. Ondertussen laat het twittervogeltje, welke in beeld verschijnt, ons weten: "De tempel is een geheim genootschap waar hoge magie wordt beoefend door middel van rituelen". In feite is dit een flauwekul boodschap. In werkelijkheid is de orde van Ina Custers - van Bergen helemaal geen geheim genootschap. Er wordt immers in het openbaar heel veel ledenwerfacties gedaan door de TOS. De TOS heeft een openbare gelikt website. Dan kan de TOS nooit "geheim" zijn.

Iedereen kan aan de bijeenkomsten van Ina Custers meedoen. Er is dan niets van een geheim te de vinden bij de TOS. Wat onderwezen wordt is ook niet geheim, dit is voor het grootste gedeelte op internet en in boeken te vinden. Het enige wat je waarschijnlijk niet zult vinden, zijn de mysteriespelen die Ina Custers gebruikt. We schrijven hier opzettelijk mysterie spelen, want het zijn in feite geen magische rituelen. Deze spelen zijn oorspronkelijk niet van Ina Custers haar hand. maar zijn in het geheel van de SOL van Dolores Ashcroft Nowicki afkomstig.

Inmiddels circuleren deze van origine SOL-spelen buiten het internet rond en zijn ze reeds bij Sterzoeker bekend. Ook in de door de TOS gebruikte mysteriespelen zijn geen geheimen of bijzondere openbaringen te vinden. De enige voorwaarde om toegelaten te worden tot deze orde is dan ook dat men 85 euro per les aan Ina Custers betaald.

Ina Custers laat ons weten dat het een kunde, kunst en wetenschap is. Het doel is om je maximaal te ontwikkelen, dat je de talenten die je hebt, dat je die tot volle bloei weet te brengen. Of je nu wel of niet geloofd en je hoeft geen gelovige te worden in de Egyptische religie, om met de Egyptische magie te werken, om daar vruchten van te plukken.

"Oh, gij die het universum voedt" ontsluier voor ons....", horen we Ina Custers zeggen, terwijl ze met een aansteker een kooltje voor in de wierookbrander aansteekt. Rond het altaar zien we drie van haar volgelingen staan, waarvan er twee, net als Ina Custers, een blauw gewaad dragen. Dit wil zeggen dat deze volgelingen, binnen de TOS, de twee graad van inwijding hebben ontvangen. We zien hier dan ook meteen de enige twee tweede graads leden die haar orde telt. Voor deze documentaire heeft ze assistentie gevraagd van haar meest trouwe leden. Op het altaar zien we behalve het wierookvat, 5 kaarsjes die een pentagram vormen, een extra lichtje in het midden en een kelk voor de rituele wijn.

"De eerste zaad van de creatie komt voort uit de kosmische zee", horen we een mannelijke volgeling zeggen. In zijn hand houdt hij een kristallen bol. Dit is de zogenaamde zaadsteen van de Temple of Starlight.

Daarna wordt Ina Custers geintervieuwd in de bibliotheekruimte van de Vrijmetselaarsloge. Op tafel heeft zij de regalia van de tempel uitgestald. We zien een goedkoop koffertje, van de Xenos, met een sticker met het TOS-logo. In de koffer, een staf, een pentagram, en een kelk. Op de tafel ligt verder nog een zwaard, een lesmap, wat boeken, waarvan eentje van Dion Fortune, met daarop een pak tarotkaarten. Dit is de regalia van de Temple of Starlight, een nogal pover geheel. Spullen die op iedere fantasy markt te koop zijn en van weinig bezieling en gevoel voor verfijning getuigen en het vooroordeel over magie bevestigen.

Hawinkels stelt: "We gaan dadelijk een ritueel doen en dit zijn de voorwerpen die we daar bij nodigen hebben". Dit wordt door Ina Custers bevestigt. Het zwaard baart Hawinkels enigszins zorgen. Even voelt ze aan haar keel. Ina Custers vertelt dat het zwaard uit de tijd stamt dat deze traditie nog ondergronds was en je dus een wachter aan de deur nodig had om te zorgen dat geheime rituelen van de ordes niet ontdekt werden.

Hiermee gaat Ina Custers voorbij aan ware betekenis van het zwaard binnen de magie. Een zwaard in de handen van een fysieke wachter bij de deur is iets wat zij ontleend heeft aan de functie van dekker, welke bekend is binnen de vrijmetselarij, en is derhalve helemaal niet noodzakelijk of gebruikelijk binnen magische rituelen. Het zwaard is normaliter vertegenwoordiger van een van de elementen en dus perse niet bedoeld om fysiek ongenode gasten mee te ontvangen en af te weren. Ina Custers zou als magus beter moeten weten.

Vervolgens zien ze wederom een stukje uit het ritueel. Er staat een wachter met een zwaard en we zien een Hawinkels in een wit gewaad met nemes de tempel binnenkomen.
Ondertussen vertelt Ina Custers dat al deze voorwerpen een symbolische waarde kennen. Op het moment dat ze gebuikt worden gaat het om de betekenis die er achter zit. Ina Ina Custers laat haar toverstaf zien. Om haar nek draagt ze een afbeelding van Anubis, de duistere kracht en patroonheilige van de Temple of Starlight.

Hawinkels concludeert dat zij de voorwerpen niet mag aanraken. Zij wil weten waarom niet. Ina Custers antwoord: "Omdat deze voorwerpen gewijde voorwerpen zijn, die apart worden gehouden van de gewone wereld. Die worden eigenlijk alleen maar tijdens de rituelen gebruikt en dan met heel veel voorzichtigheid en respect vastgehouden, omdat ze staan voor een spirituele kwaliteit."

We zien een close-up van de tinnen wijnbeker. In de rand staat geschreven "as above so below". De houten pentragram is door een crea-bea ingeplakt met kleine half-edelstenen kraaltjes. In het midden is een kleine zilveren adelaar geplakt, symbool van de gevleugelde mens.

Dan volgt wederom een stukje ritueel. We horen Ina Custers zeggen: "Mijn stem galmt door de oneindige zee van de kosmos en ik roep de gevleugelde bewaker van het noordelijke hemel gewelf. Ina Custers laat hiermee zien dat ze een "magier van het Noorden" is. Dat wil zeggen dat zij als Magus vanuit het Noorden werkt. Dit is in tegenstelling tot de meeste magische ordes, die vanuit het Oosten werken. Het Noorden is de donkere zijde binnen de magie en derhalve is een magus, zoals Ina Custers, die vanuit het Noorden werkt gericht op zelfverwezenlijking en op de materie.

Ina Custers geeft uitleg dat op het moment dat je in een verhaal zit en je bent die rol, van een god of een godin, dan speel je dus een ideaal type, maar jouw wereld is natuurlijk niet ideaal, want dit is gewoon planeet aarde en hier gebeurd alles.

Er volgt nog stukje ritueel waarbij het pentagram in beeld komt. Een stem vertelt ons dat het pentagram het symbool is van de vijf elementen.

We zien Ina Custers en Hawinkels, in gewaad, van een trap naar beneden komen. Hawinkels vindt het spannend en het is dat Ina Custers er ook zo uit ziet, anders zou ze zeggen; Ralph Inbar kom maar.

Het twitter vogeltje komt nogmaals in beeld en laat ons weten: "Ina heeft de Temple of Starlight zelf opgericht. Ze is daarvoor getraind in de "Heilige wetenschap". het klopt wat hier geschreven staat. Ina heeft de TOS helemaal zelf opgericht en het is haar eigen eenmanszaakje.

Dan geeft Ina Custers uitleg aan Hawinkels dat ze altijd met boekjes werken, omdat ze zoveel verschillende rituelen hebben dat je dat niet allemaal van buiten kan leren. Hawinkels steekt een kaarsje aan voor de ster Vega.
Hawinkels vraagt hoe het zit met die magie, "want dat is toch altijd een beetje een eng iets, het klinkt eng". Ina Custers antwoordt dat mensen er iets engs van gemaakt hebben. het is Hollywood die het heel eng brengt, in rare films. Dat is vermaakt.

Hawinkels vraagt: Maar er betstaat toch wel zoiets als zwarte magie. Ina Custers vult aan en of zij daar last van heeft: "Er bestaan allerlei rare dingen, en ik heb last van het vooroordeel". Wat zij belangrijk vindt is dat magie juist zoveel voor je kan doen en dat het een hele mooie spirituele ontwikkelingsweg is die heel positief is.

We gaan terug naar de tempel en het twitter vogeltje laat ons weten dat in het oude Egypte de koe staat voor vruchtbaarheid en wordt gezien als moeder god. Onderwijl zien we een volgeling binnenkomen, in Egyptische kostuum, met Hathor masker en Isis symbool op haar hoofd. Even moeten we, door de kostuums en de maskers, denken aan een scene uit de film "Eyes Wide Shut" van Stanley Kubrick. Er klinkt een monotone stem: "Ik sta recht op als een monument. Een rots van rechtschapenheid. Gereinigd en gewijd door de kracht van 7 planeten en mijn voeten zijn versierd".

Er volgt nog een stukje interview met Ina Custers waarin zij verteld dat ze er langzaam ingegroeid is. Ze had heel veel dingen op spiritueel gebied gedaan en toen kwam ze hiermee in aanraking. Toen had ze zo iets het werkt of het werkt niet. Als het werkt is het heel mooi waarschijnlijk, laat ik een het eens tijdje uitproberen.

Hawinkels kan zich voorstellen dat de omgeving zegt: "Ina is het is...we zijn Ina kwijt. Ina is niet hoort meer bij de normale". Ze vraagt zich af of Ina er last van heeft gehad dat mensen dit zo zien. Ina antwoord: "dat viel wel mee. Misschien dat ze dit vanaf deze uitzending roepen", maar ze heeft het nog nooit meegemaakt.

Dan zien we bij het altaar de dame in Kubrick-kostuum wijn in de kelk inschenken. Het altaar staat veel te vol, met spullen, en persoonlijke kaarsen van de volgelingen, en de 5 waxinelichtje van het pentagram, deze zijn ontstoken. We zien Ina Custers die de wijnbeker op het pentagram in haar handen heeft. Rond de beker liggen Hosties. Van het invlechten van elementen uit haar katholiek verleden daar is Ina Custers niet vies van.

De rituelen van de TOS zijn een allegaartje, bijeengesprokkeld uit verschillende pantheons, religies en systemen. Een katholieke mis misstaat Ina Custers dus niet. "dan nemen we de vruchtbaarheid in het leven in onszelf op" horen we Ina Custers zeggen. De kelk gaat rond, zoals in een katholike mis. "vloeistof van het leven" Zet een dame die met de beker rond gaat. De aanwezigen nemen een slok wijn uit de beker.

Tot slot vertelt Ina Custers- van Bergen dat ze zich door magie heel anders is gaan voelen. Er komt een soort van balans in jezelf. Een gevoel van geluk. je kan gelukkig voelen als een soort van piekervaring, maar je kan je ook gewoon door de heel dag heen en 's avonds en 's nachts je gelukkiger voelen. Ina Custers zit nooit meer sacherijnig met een doos bonbons op de bank, die wil ze nog wel, maar dan om er echt van te snoepen. Alhoewel Ina Custers niet echt oogt dat ze goed in haar vel zit, of zo gelukkig is, begrijpen we haar gevoel wel, met al haar dienstbare volgelingen die trouw alle klusjes doen en iedere maand 85 euro aan haar over maken, daar wordt zij vast heel gelukkig van.

"wat je was ben je nu, wat je zult zijn ben je nu". Horen we Ina Custers zeggen terwijl we de De truc met het bakpoeder in de klankschaal zien, want dat brandt zo leuk. Ook niks bijzonders, iedere amateur gogelaar kent deze truc. Ik ben dat wat was, wat is en wat zal zijn". de volgelingen lopen de in processie de tempel uit.

Maud Hawinkels zegt tot slot nog dat ze het heel bijzonder vond dat ze binnen mocht kijken en aan het ritueel mocht mee doen. Ze denkt dat ze het nog niet helemaal snapt, maar dat doet Hawinkels bij geen enkel onderwerp. Hiermee vertelt ze ons niets nieuws. Een ding is haar echt bijgebleven, en die wil ze ons meegeven wat "je kan worden dat ben je nu al". Dat moet Ina Custers ook gedacht hebben toen ze als kind Zwarte Magica in de Donald Duck zag staan.

Na dit interview gezien te hebben wordt ons maar weer eens duidelijk waar de TOS voor staat; veel geschreeuw weinig wol. Met dit interview daar trekt Ina Custers- van Bergen geen mensen mee, die waarlijk opzoek zijn naar het leren van hoge magie. Dit filmpje stoot eerder de serieus mensen af, als ze Ina Custers in de rol van de sjofele magus zien, die met het uiterlijk van een verzopen katje ook nog wil beweren dat magie haar zo gelukkig heeft gemaakt.

Het hele onderwerp wordt ook te populistisch gebracht, om serieus genomen te worden, en bevestigt daardoor alle voordelen ten opzicht van wat magie nu eigenlijk niet is. De getoonde regalia, van The hermetic order of the Temple of Starlight, is hier in feite al een stille getuige van. Die paar minuten aandacht, dat gaat Ina Custers niks opleveren. In elk geval niet de e n o r m e toeloop die de TOS verwacht. Wel bevestigt het wat velen al wisten.

Hier haalt iedereen, die beter weet, dus glimlachend de schouders bij op. Neemt niet weg dat Ina Custers wel op haar site zal zetten dat het een geweldig succes was. Bij een enkele looney misschien.

Hier volgt enige toegevoegde informatie over de huidige werkwijze van Ina Custers- van Bergen:
Naast de webpagina Temple of StarlightIna Custers-van Bergen beschikt sinds 2012-02-21 over meerdere webpagina's. De webpagina's zijn in beheer bij Dima Support. Custers wil middels verschillende webpagina's haar cursussen en haar Temple of Starlihgt aan de man en vrouw brengen.

Er is door Custers zeer waarschijnlijk bewust gekozen voor een afwijkende stijl, ten opzichte van de hoofdpagina, van The Temple of Starlight. De strategie achter de totaal verschillende pagina's is dat Custers hier mee verschillende doelgroepen kan bereiken. Ook weet Ina Custers zodoende, de negatieve naam, die The Temple of Starlight inmiddels opgebouwd heeft te omzeilen.

We hebben de volgende webpagina's gevonden:
http://www.vavivre.nl/
http://www.axismundiacademy.nl/
http://www.cerebration.nl/
http://www.spirituelevaardigheden.com/
http://www.senseandstrength.com/

Ei & Paasei

Een ei is een fascinerend iets, dat moeten de oude volkeren ook gedacht hebben, want in veel oude culturen staat het ei symbool voor het verborgen leven, of voor de cosmos. In de moderne tijd zouden we bijna vergeten welke prachtige symbolieken er aan het ei ontleend zijn, tot dat het weer Pasen wordt, dan staat het ei weer even helemaal centraal. Over Pasen en over de symboliek van het ei gaat deze blog.

De verborgen ontwikkeling van een kiem binnen een fragiele eierschaal boeide de mens en deed hem ter gelijktijd huiveren. Het onzichtbare gebeuren binnen de gesloten eierschaal dat na een mysterieus vastgestelde periode leidde tot geboorte, vervulde hem met een diep religieus respect. Hierdoor werd het ei werd het symbool van schepping, van het leven zelf. Het werd een teken van leven, vruchtbaarheid, oneindigheid, herleving van de natuur en vervolgens ook van geluk, gezondheid en voorspoed.

De inwoners van het oude Egypte introduceerden al vroeg het heilige ei in hun kosmogonie (leer van het ontstaan van het heelal). Ze aanbaden de creatieve kracht die het universum uitrustte met levende wonderen. Als symbool van die goddelijke kracht kozen ze het ei. Omdat het het goddelijke principe van een spontane verwekking bevatte, plaatsten ze het aan het begin van de wording van al wat is.

Het ei was de universele kiem, de oorspronkelijke kern die explodeerde onder invloed van een niet geïdentificeerde kracht en deed het universum ontstaan. De priesters van Egypte aten (evenals die van de Phoeniciërs en Carthagers na hen) geen eieren, opdat ze niet de creatieve krachten zouden beledigen door een kiem van leven te vernietigen.

Later namen de volgelingen Orfeus (de bij de oude Grieken legendarische dichter uit Tracië) en Pythagoras (Griekse filosoof, circa 580-circa 504 voor Christus) dit over. Mogelijk speelde eenzelfde idee ook mee bij de Berbers die tot in de achttiende eeuw weigerden eieren te eten.

De Egyptische beschaving was niet de enige die het ei als symbool koos. Vrijwel alle oude beschavingen deden het. Zo werd in het oude China verteld, dat er in het universum in het begin slechts duistere chaos heerste. Deze had de vorm van een ei. Het ei vormde de oorsprong van alle leven.

Ook volgens een orfische scheppingsmythe ontstond de wereld uit een ei: de zwartgevleugelde nacht, door de wind het hof gemaakt, baarde een ei waaruit Eros kroop. Een dergelijke gedachte is eveneens te vinden in Polynesische, Japanse, Peruaanse, Indische, Fenicische, Finse en Slavische ontstaansmythen. Het kosmische ei (soms bevrucht door een slang, maar vaker door een reuzenvogel gelegd in de oerzee) zou vorm gegeven hebben aan de chaos. De zon (de gouden dooier) zou uit het ei tevoorschijn zijn gekomen, waarna de schepping van hemel en aarde voltooid was.

Niet alleen de kosmos, ook veel helden en heldinnen zouden hun oorsprong in een mythisch ei hebben. Zo zou Helena van Troje uit een ei gekomen zijn dat was gelegd door Leda, koningin van Sparta, nadat ze had gepaard met een zwaan (oppergod Zeus in vermomming). Soortgelijke verhalen worden verteld over de oerkoning uit Zuid-Korea en over de zonen van de god Zeus: Castor en Pollux.

De in het ei sluimerende kiemkracht werd met levensenergie geassocieerd. Het speelde dan ook een rol in de magische geneeskunst en in vruchtbaarheidsculten. Het diende ook als toegift in het graf, als sterkend voedsel voor de reis naar het hiernamaals.

In het christendom werd het ei geassocieerd met de belofte en hoop van het voorjaar. Het is ei een symbool geworden van het nieuwe, door God gegeven leven dat in Jezus Christus begint. Middeleeuwse theologen hielden het struisvogelei voor het symbool van Christus die door God de Vader is opgewekt uit de dood.

De keus voor de struisvogel, een vogel die nauwelijks bekend was bij de Europeanen in die tijd. De kerk adopteerde struisvogeleieren als tekenen van een wonder. Ze stelden ze tentoon op Goede Vrijdag en Paaszondag.

Een volksalmanak aan het begin van de twintigste eeuw meldde: ‘Een ei is een nieuw steenen graf, hetgeen er in is, schijnt dood maar kan levende uitbreken, ’t is het beeld van ons Heeren Verrijzenisse.’

Als zinnebeeld van de door een schaal omsloten heelheid staat het ei ook wel voor de van het begin af aan voorbeschikte schepping. In de alchemistische beeldenwereld is het ‘filosofische ei’ de later in de ‘Steen der Wijzen’ veranderende oermaterie, waarin de hele aanleg tot rijping al in de kiem aanwezig is en waarbij de dooier op het verhoopte goud duidt.

De mystica Hildegard van Bingen (1098-1179) schreef haar ervaringen op met behulp van een latinist. Het manuscript, ontstaan in scriptorium van de Rupertusberg tussen 1141 en 1151, gaf ze de naam Scivias (Sci vias Dei = Ken de wegen van God) vinden we ook het symbool van het ei.
Voor Hildegard was het ei een kernbeeld om de groeikracht van de schepping uit te beelden. De kosmos zag ze als eivormig. De vorm van het ei wijst volgens haar op de almachtige God, die niet te vatten is in zijn majesteit, niet te doorvorsen in zijn geheimen, de God die de bron en het doel van de hoop op het herstel van het nieuwe leven. In haar poging om het onderscheid en verband tussen de verschillende elementen in de opbouw van de kosmos te duiden, gebruikte het beeld van de verschillende lagen van een ei met in het midden de dooier (= de aarde).


Rond het ei bestaan veel gebruiken die op symboliek berusten, zoals het paasei, een voorjaarssymbool als teken van de ontwakende vruchtbare natuur, maar ook in verband met de genoemde gelijkenis van de opstanding. Soms was het ei zowel een teken van rouw als van hoop op een nieuw leven. Zo bestond het eerste gerecht, dat aan joodse rouwenden werd aangeboden als ze van een begrafenis terugkeerden, uit brood en eieren.

In de volksmagie speelden eieren dikwijls een rol. Zo gebeurde het dat ze met bepaalde riten werden begraven. Hun breekbaarheid speelde hierbij een rol: vijandelijke machten zouden zich ervoor hoeden ze kapot te maken en zich terughoudend opstellen. Andere voorbeelden van (bij)geloof: Het zou funest zijn na zonsondergang eieren naar buiten te brengen of te verkopen.

Wie van eieren droomde zou een nachtmerrie hebben. Kleine eieren zonder dooier zouden ongeluk brengen. Wie veel gebroken eieren of een zogenaamd windei zag, zou op zijn hoede moeten zijn. Eieren die over stromend water zijn gedragen zouden niet uitkomen. In het vuur geworpen eierdoppen zouden bij de kip een ontstoken achterste veroorzaken.

Een in de haard gemetseld ei zou tegen brand en diefstal beschermen, een in de tuin begraven ei tegen koorts en landloperij. Een ketting van eieren bij een babybedje zou boze geesten afleiden. Het laatste ei dat door een bejaarde kip werd gelegd en alle eieren die op Goede Vrijdag in het legnest waren gedeponeerd, zouden magische middelen zijn waarmee men het kippenhok kon beschermen. Heksen en nachtmerries zouden in eierschalen over water kunnen varen.

In het oude Egypte verfde men een valkenei in de kleuren rood en goud en vereerde het als het ‘Ei van de Zonnevogel’. Rood en goud symboliseerden licht en vernieuwing. Bij de Egyptische dodencultus werden eieren in het graf gelegd als teken van hoop op nieuw leven.

Ook elders bestond een soortelijk gebruik: in oude Griekse graven (in Mycene) werden resten van struisvogeleieren gevonden, in oude Slavische graven resten van ganzeneieren die beschilderd waren met het zonnesymbool, in een sarcofaag in Worms (uit 320 voor Christus) hoendereieren met voorstellingen over leven en dood, en in een terp in Wonseradeel (Friesland) eieren van gebakken klei (gemaakt omstreeks 500 voor Christus).

De Grieken gebruikten eieren als offer voor hun goden en plaatsten die op de altaren van hun tempels. De Perzen verfden eieren rood op het moment dat het voorjaar aanbrak en grote feesten werden georganiseerd. Tot op vandaag worden op het Iraanse platteland eieren rood of lichtpaars geschilderd op de dag dat het voorjaar begint. Ze markeren het begin van het Iraanse nieuwe jaar.

De Germanen besmeerden vogeleieren met bloed van offerdieren of met het rode sap van planten en offerden deze aan hun vruchtbaarheidsgoden Freya (een godin die men in de gestalte van een vogel vereerde) en Donar in de hoop zo de vruchtbaarheid van zichzelf, hun vee of land te bevorderen.

De Romeinen zagen eieren als een symbool van natuurlijke vruchtbaarheid. In Rome werden eieren gebroken om kwade bekoringen af te weren en om immuniteit voor verschillende rampen te bewerkstelligen. Jonge Romeinen gebruikten soms eieren bij initiatiespelen. Aan het eind braken ze deze altijd om kwade geesten af te weren.

Rond feestdagen, vooral die feestdagen die iets van de hoop op nieuw leven uitdrukten, zijn allerlei gewoonten en gebruiken gegroeid. Eieren speelden daarin vaak een rol. Hieronder volgen enkele voorbeelden:
Tijdens het joodse Pesachfeest (het feest waarop de bevrijding van de slavernij in Egypte werd herdacht) legde men een hardgekookt ei op een schotel die op Sederavond (de avond van het Pesach waarop men de verhalen van de uittocht uit Egypte vertelt) werd gegeten. Het stond symbool voor de geboorte van een vrij volk.

In het oude Perzië wisselde men rode en goudkleurige eieren uit als Nieuwjaarsgift. In China ontving men rode eieren bij de geboorte van een zoon. In Nederland gaf men geverfde offereieren aan de kerk en vanaf de 5e eeuw schonk men deze ook aan vrienden. Gaf een jongeman een prachtig versierd ei aan zijn geliefde, dan maakte hij duidelijk dat hij haar ten huwelijk vroeg.

De patriarch van de orthodoxe kerk schonk (vanaf de 4e eeuw) elke bezoeker twee rode eieren en een goudkleurig ei als paasgave. Aan het achttiende eeuwse Franse hof schonk men elkaar paaseieren van edelmetaal of eieren die beschilderd waren door bekende kunstschilders (onder wie François Boucher, 1703-1770). In Oost-Europa gaven adel en rijke burgers met Pasen elkaar eieren met miniatuur- of iconenschildering. Wie zich niet zo’n duur ei kon veroorloven, kocht op de paasmarkt een ei om het, versierd met een Christusprentje met Pasen in de iconenhoek te hangen.

De Russische tsaren schonken beschilderde houten eieren en porceleinen eieren met de letters XB (Christus Woskresse = Christus is opgestaan) aan de leden van hun lijfwacht, hun hofbeambten en familie. Wereldbekend werden de met juwelen bezette gouden en zilveren eieren die door de Russische juwelier Peter Carl Fabergé (1846-1920) werden gemaakt voor tsaar Alexander III. Deze kostbare eieren (die nu miljoenen opbrengen) bevatten kostbare snuisterijen of een miniatuurtje (een koetsje bijvoorbeeld) of ze werden gecombineerd met een uurwerk. Ze dienden als paasgeschenk in de tsarenfamilie.

Naast deze prachtige symbolieken is een ei in al haar verschijningsvormen een genot voor het oog, en voor wie er van houdt ook voor de mond. Een gebakken of gekookt eitje bij een vers broodje, wie lust dat nu niet, bij het paasontbijt? Wij willen u tot slot alvast een vrolijk Pasen wensen