Sterzoeker

De ceremonie van de Mondopening

2012-02-18T13:33:00.001+01:00

De ceremonie van de mondopening is één der meest sacrale handelingen die de oude Egyptenaren kenden. De ceremonie bestond uit 75 handelingen en diende er uiteindelijk toe de overledene tot leven te brengen. Deze ceremonie werd echter niet alleen bij mummies uitgevoerd, maar eveneens bij Godenbeelden, maar ook bij reliëfs. We vonden onderstaande video over de mondopeningsceremonie

De handelingen van het mondopeningsritueel bestonden onder meer uit reinigingen, bewieroking, het brengen van plengoffers en het offeren van dieren. Ook het aanraken van diverse lichaamsdelen speelde een belangrijke rol. In de teksten, die horen bij deze handelingen, wordt vaak verwezen naar de Osirismythe, waarbij de ledematen van het dode lichaam van de god Osiris werden verenigd en weer tot leven gewekt. Het reciteren van magische spreuken en gebeden door de voorleespriester, terwijl hij de neus, mond, ogen, oren en borst van de mummie aanraakte, was bedoeld om de zintuigen van de overledene te herstellen.

Hier onder volgen wat voorbeelden van teksten die gebruikt werden in de mondopeningsceremonie:
SPREUK BIJ DE MONDOPENING VAN HET GODENBEELD.
De priester raakt de mond van het godenbeeld met een dissel aan, hij reciteert;
Uw mond wordt geopend door Ptah.
Thoth komt, volledig voorzien van magische spreuken.
Uw spraak wordt U gegeven, Uw mond wordt voor U geopend door Ptah met behulp van deze beitel uit meteorietijzer waarmee Hij de monden der Goden heeft Geopend, de Eerste Keer.
Gij zijt de Grote God (maam van de god), die in Uw stad heerst, Gij zijt de opdrachtgever der werken, te midden van Uw dienaren.
Wat betreft alle magische teksten, alle magische spreuken die tegen U uitgesproken worden, moge de Goden zich tegen hen verheffen, evenals de volledige Pesdjet.

SPREUK BIJ HET TOT LEVEN WEKKEN VAN DE GOD.
De priester giet een plengoffer van gewijd water uit over het Godenbeeld en raakt de mond van de God aan met een struisvogelveer, hij reciteert:
Maat, komt tot U in gerechtigheid, Gij neemt bezit van Uw gestalte, zoals een koning van zijn troon.
Een levende verschijning wordt Gij op aarde, wanneer uw geest nederdaalt over Uw beeltenis.
Heil U, Grote God (maam van de god), moge Gij wonen in Uw beeld, dat door Uw dienaren geëerd wordt.
Gij zijt waarlijk de Grote God, die levend is op aarde, als in de hemel en die regeert over hetgeen geschapen is.

SPREUK OM HET GODENBEELD ZIJN SPRAAK TE SCHENKEN.
De priester brandt wierook voor het Godenbeeld, hij reciteert:
Heil U Heer van het Licht, Chef van het Grote Kasteel, Heerser over de dingen die geschapen zijn.
Ik ben tot U gekomen die stralend en rein is.
Gij wiens beeltenis op aarde staat en wiens geest in de hemel troont.
Moge Gij spreken door Uw mond.
Moge Gij leiden in het uur van gevaar door Uw spraak die machtig is via Uw mond.

SPREUK OM DE LEDEMATEN EN ZINTUIGEN TE WEKKEN.
De priester brandt wierook voor het Godenbeeld, de priester raakt de verschillende zintuigen en ledematen met een dissel aan, hij reciteert:
Uw neus zij U gegeven om te ruiken, laat U de geur van wierook opsnuiven en tot leven komen.
Uw ogen zijn U gegeven om te zien, laat U de schepping aanschouwen en vervolmaken.
Uw oren zijn U gegeven om te horen, laat U de magische spreuken horen die U kracht schenken.
Uw armen zijn U gegeven om te werken, laat U de werken vervolmaken en de schepping in stand houden.
Uw benen zijn U gegeven om te lopen, laat U verplaatsen en Uw bestemmingen bereiken

Het Egyptische dodenboek bevat ook spreuken voor dit proces:
Mijn mond is geopend door Ptah,
De ketens van mijn mond zijn losgemaakt door mijn stadsgod.
Thoth is gekomen volledig uitgerust met spreuken,
Hij maakt de ketens los van Seth van mijn mond.
Atum heeft mij mijn handen gegeven,
Ze zijn geplaatst als bewakers.
Mijn mond is mij gegeven,
Mijn mond is geopend door Ptah,
Met die beitel van metaal
Waarmee hij de mond van de goden opende.
Ik ben Sekhmet-Wadjet die woont in het westen van de hemel,
Ik ben Sahyt onder de zielen van On

Stemmen Horen

2012-02-18T12:54:00.003+01:00

Temple of Starlight en de Engelen Magie

2012-02-18T10:36:00.029+01:00

Demon est Deus inversus, daar moet Ina Custers van Bergen beslist aan gedacht hebben, toen ze de filmopname voor de YouTube video “Angels of the halls of Heaven” ging bewerken. We zien in het onderstaande filmpje in letterlijke zin negatieve beelden van de Temple of Starlight. Sterzoeker zou willen zeggen; Kijk, luister en huiver en lees daarna verder.

Dat demon = deus inversus is op zich echt niks bijzonders. Het is in feite de achterkant van de engelen. Als je Michael aanroept krijg je Lucifer erbij cadeau. Het hangt er helemaal vanaf welk aspect van het vuurkwartier je wilt activeren. Er bestaat geen scheiding tussen witte en zwarte magie, echt niet. Ook de "omgekeerde" engel kan met devotie benaderd worden en in een devoot ritueel betrokken worden. Alleen de intentie telt en die is menselijk. Dat weet Custers maar al te goed. Toont Ina Custers- van bergen hier daarom haar duistere kant, met haar "Engelen magie"?

Kracht en tegenkracht zitten onlosmakelijk aan elkaar vast, daar is dan ook niks engs aan. Ina Custers presteert het in deze video wederom; de kunst om wat mooi zou moeten zijn lelijk te maken. Zou het met deze reden zijn dat ze de beelden in deze video negatief en behoorlijk eng maakt?

Haar engelen-workshops kondigt Custers aan met de volgende woorden: "Opgeleid binnen een lineage van leraren, zijn aan mij de sleutels overhandigd, die toegang geven tot de engelenmagie. Op mijn schouders werd de taak gelegd om deze kennis door te geven. De heilige magie der engelen is een godsgeschenk". We verwachten in de Video dus een glimp van het goddelijke engelen licht op te vangen, maar bij Custes en haar Temple of Starlight, is er niets wat lijkt op wat ze belooft en de kijkers zien dat in de video de zwaartekracht op de "zwarte" engelen ligt. Voor wie dit alles nog niet wist; deze beelden maken op grafineerde wijze duidelijk vanuit welke intentie Custers werkt.

Wat we zien is dan ook geen ritueel, maar Ina Custers wil ons die wel doen geloven, met haar Youtube filmpje “Angels of the halls of Heaven”, Kijkers denken dat ze naar een magische ritueel van The Temple of Starlight kijken. In werkelijkheid is deze video na afloop van de echte engelen-rituelen in scene gezet ten behoeve van Custers haar PR doeleinden. Er gebeurt op de video dus niets ritueels. In feite zien we geen echt ritueel, maar een nagespeelde processie-rondgang door de tempel, waarbij de deelnemers is aangeven mooi te lopen. Aan het eind worden de magische wapens boven het altaar getoond, meer is het niet..

De deelnemers aan de video bestaat voornamelijk uit de bekende Custers-adepten, die we ook al op de TOS-foto's van de verschillende TOS_workshops konden bewonderen.

Negatief gemaakt beeld uit: "Angels of the Halls of Heaven".

Het "magische effect" van de video wordt verkregen door wat technische kunst en vliegwerk. Een analyse van het bewuste filmpje maakt al snel duidelijk dat er van magie en het van oproepen van krachten totaal geen enkele sprake is.

Hetzelfde beeld als bovenstaande afbeelding, maar nu door een video- bewerkingsprogramma gehaald en weer teruggezet naar het oorspronkelijke positieve beeld.

In het begin van het filmpje worden negatieve beelden gevormd, waarmee de illusie gecreëerd wordt dat er zich onbekende entiteiten in de buurt van Ina Custers bevinden. Dit negatieve beeld-effect wat door Custers gebruikt wordt is niets meer dan een grafisch filter met de naam “Invert” om positieve beelden in een negatieve beeldvorming om te zetten. Overigens zit het beeld effect “Invert” standaard in alle vormen van video editing software. Enkele voorbeelden zijn Magix Video Studio, Corel Videostudio, Pinnacle Studio en ga nog zo maar even door. Ook in standaard Tekenprogramma software zoals; Paintshop Pro, Adobe Photoshop, Neopaint enz. zit de functie “Invert”standaard in de software.

Een nagatief beeld die tevens met belichtingsoptie is bewerkt uit: "Angels of the Halls of Heaven". Let vooral op het effect van de "verschijning" achter Ina Custers.

Het lijkt soms alsof er zich entiteiten vertonen in de vage mysterieuze negatieve beelden, echter dit kan het worden afgedaan als een illusie. Dit effect ontstaat doordat het beeldmateriaal 2 keer over en door elkaar is heen gemonteerd, in 2 lagen, waarmee een spookachtig effect is gegenereerd. (dit is gedaan met video bewerking software functie “Chroma Key.”) Deze chroma key functie word in de tv en video wereld toegepast om met bluescreen of met greenscreen achtergronden te kunnen vervangen, in elke vorm die men wenst te gebruiken.

Het mixen van de dubbele beelden gaat gepaard met lichtverlies en dat maakt het noodzakelijk om bij de eerste en tweede beeldlaag, de voor en achtergrond belichting aan te passen. In dit geval zijn de beelden niet alleen over elkaar heen gemonteerd; het is een duidelijk verhaal dat tijdens de montage de tweede beeldlaag iets uit sync is gebracht, zodat er een vreemd beeld-effect ontstaat, en het er op lijkt dat er zich een mysterieuze kracht in de tempel bevind, in de vorm van vage verschijningen. Dit maakt helder dat de beelden niet synchrone met elkaar lopen waarmee het mysterie van de "geestverschijningen" meteen is opgelost.

Beeld van "geest verschijning" teruggezet naar positief beeld. Aan de dubbele letters is te zien dat er met meerdere beeldlagen is gewerkt. Van de "geestverschijning" achter Custers, is nu weinig meer over gebleven dan en natuurlijk schaduw veroorzaakt door de belichting

Opvallend is dat we op de video zien dat de tempelramen zijn dicht geplakt, waarschijnlijk om de ruimte te verduisteren, zodat het beter mogelijk was om (later) extra belichting in de opnames toe te passen en overbelichting tijdens de opnames van het filmpje te kunnen voorkomen. Het is natuurlijk gek om te moeten constateren, dat Custers die het geestelijke engelen-licht wil binnenlaten, de ramen dichtplakt, om het licht buiten te sluiten. Behalve om technische redenen, maakt het de kijkers ook duidelijk dat er hier dus magische werk verricht wordt vanuit het duister.

Het vreemde geluid van het filmpje is simpelweg te verklaren dat door het "over elkaar heen mixen" van het filmpje, waardoor er twee geluidssporen zijn ontstaan en waarmee de dubbele stemmen zijn ontstaan. Ook kunnen die dubbele stemmen vrij simpel worden aangemaakt door muzieksoftware te gebruiken zoals Magix Music Maker, waarin enorm veel functies en stem effecten kunnen worden toegepast om een mysterieuze sfeer te scheppen.

Deze YouTube video van Ina Custers zit vol gemanipuleerde beeld en geluidtruckjes, die uit de magische beeld en geluid software "toverdoos" zijn gegenereerd, daar komt dus niet iets van een magisch engelenkracht aan te pas.

Behalve de video, heeft Sterzoeker ook de tekst die we Ina Custers horen reciteren, voor u uitgerafeld. Custers zegt de 1e Sleutel van de Enochiaanse invocaties op. Kijkt u hier maar eens;
http://www.rahoorkhuit.net/library/enochian/enochian_keys.html
Het is vreemd om Ina Custers een Crowliaanse tekst te horen opzeggen.

Eerder beweerde zij bij monde van The Temple of Starlight, met stelligheid, geen band te hebben met de OTO. Custers zegt wel connecties met de OTA te hebben, trouwens ook allemaal chaos-magiërs van de zelfingenomen soort. Niks nieuws onder de zon, want volgt men gewoon de route van Crowley’s magie en dan kom je vanzelf al bij de TOS uit.

Al begrijpen wij met de beste wil van de wereld niet waarom Custers opeens Crowley en zijn Henochiaanse magie in haar rituelen betrekt. Dat zal de betrokkenheid van de deelnemers niet ten goede komen, die zijn niet onderwezen in Crowley's magie dus; what the F…..?

Hebben deze magische bokkensprong uitsluitend met het image van Custers zelf te maken, zult u zich afvragen? ja, natuurlijk heeft ze de rituelen en de leer van de Servants of the Light van Dolores Ashcroft-Nowicki al uitgemolken, dus dan moet je wat anders verzinnen. Het Henochiaans begrijpt geen hond, hoe het uitgesproken moet worden is altijd al een raadsel geweest, want zelfs Crowley wist het niet.

Dit ritueel (gehouden in het klooster van Ossendrecht) heeft helemaal niks te maken met de devotie die inherent is aan de rituelen voor de aartsengelen. Het gaat hier ook helemaal niet over aartsengelen in de zin van Engelen van het Licht, maar om de Gevallen Engelen of de duistere kant van de aartsengelen. Dit wordt, zoals wij hier boven al schreven, wonderwel mooi uitgebeeld door de wijze waarop Ina Custers, de beelden met haar bewerking als het ware heeft gecodeerd; Wat wit is laat zich zien als zwart.

Op het filmpje zien we een prosessie entree en een opening van een ritueel. De beelden hebben op zich niets van doen met de begeleidende geschreven tekst, die in beeld verschijnt, noch met de Henochiaanse geluiden die Custers maakt (nou min of meer vibreert dan). Het geluid is zo bewerkt dat het een angst aanjagende satanisch klank heeft gekregen, alsof Ina Custers vanuit de diepste diepten van Qlippoth tot de luisteraars spreekt, ook nog eens met haar hoofd in een emmer zo te horen. Lekker geheimzinnig doen, daar gaat Custers het om. En dat is zoals u weet; dat is kassa!

Het is duidelijk dat Custers haar rituelen spoedig alleen of noch slechts met een piepklein groepje ritueelverslaafden zal uitvoeren, want dit doet helemaal niks voor de gemiddelde zoeker, die Custers in regel aantrekt. Het grote publiek zal ze hier mee afschikken, want zoals een Sterzoeker-lezer al eens elders schreef; "Dit filmpje gaat tegen alles in waar een mens in willen geloven". De deelnemers zullen, hoe dan ook, vrij snel afhaken omdat dit soort rituelen eerder afstoot dan aantrekt.

Het gekke is dat Custers vroeger mordicus tegen Crowley was en zijn rituelen absoluut naar het zwarte gebied verwees. Wie daaraan meedeed werd uit de Temple of Starlight gemikert. Dan zijn tegenwoordig dan wel heeeel anders bezig bij de Temple of Starlight; Dan zijn ze zelfs in het diep-zwarte gebied beland. Daar weet Custers tenminste nog de blits mee maken. Met die Zoete-Lieve-Gerritje -rituelen van vroeger is blijkbaar geen stuiver meer te verdienen, moet Custers gedacht hebben, want die kent iedereen tegenwoordig al.

Wij zien het helemaal gebeuren; de Temple of Starlight gaat binnenkort een fusie aan met de OTO (Ordo Templi Orientis, door Crowley gesticht), een orde die vroeger verfoeid werd door Custers. De OTO gaat namelijk helemaal niet zo lekker tegenwoordig, waarschijnlijk omdat het ze aan een autocratische leidersfiguur als Custers ontbreekt.

De OTO kan zelf geen orde houden, en net als bij Custers zijn rituelen zijn een rommeltje, hun structuur is naadje. Men doet maar wat onder het motto "We doen maar wat". Crowley was een specialist in snoepgoed voor de neus en per injectable.
Misschien trekt Custers met deze enge-engelen-video mensen aan die tijdelijk de koers in het leven kwijt zijn, of die een aanleg hebben voor verslavingen.

Als we goed kijken zien we dat deelnemers gedrogeerd zijn, zeer waarschijnlijk niet door coke of hasj. Ze zijn gedrogeerd door het gebeuren, door de entourage en door de veelvuldig en langdurige deelname aan rituelen, die vooraf zijn gegaan aan deze video-opname. Dit is geen toevallig effect. Ina Custers is zich hier wel degelijk bewust van en ze maakt dankbaar gebruik van deze effecten. Ze werkt met haar rituelen in op de geestesgesteldheid van haar cursisten. Op haar blog pagina in het artikel over "Waarom gewaden" schrijft Ina Custers het volgende:"De tempel wordt een decor voor een mysteriespel, waardoor mensen heel diep in de energie komen".

Met "heel diep in de energie komen" doelt Custers op een veranderde geestestoestand, verkregen door de rituelen en alles wat daar omheen plaatsheeft. Hierbij komen de stoffen endorfine en oxytocine vrij. Die stoffen zorgen voor een gevoel van geluk, euforie en genot. Dit echter, kan bij mensen die voordurend rituelen praktiseren, verslavend werken.

Het is dus zeer wel mogelijk dat Ina Custers zelf ook een endorfine verslaafd is en dat haar verslaving haar aanzet tot praktijken die in onze ogen steeds vreemder lijken. Als dit het geval blijkt te zijn, verklaard dit het zakelijke, onverschillige en onpersoonlijke gedrag van Custers richting haar cursisten.

Custers heeft , als zij zelf slachtoffer van ritueelverslaving is, haar leden en cursisten nodig om haar eigen geluksgevoel te genereren en in stand te houden. Symptomen van een dergelijk verslaving zijn dan ook; onverschilligheid, hebzucht en egocentrisme en de drang om telkens de grenzen te willen verleggen om het gevoel te intensiveren en te vergroten.

Het gaat een dolle boel worden bij de Temple of OTO Starlight, let maar op. En het hoge lesgeld is natuurlijk exclusief het dure snoepgoed want Ina Custers- van Bergen moet de Temple of Starlight- winkel draaiende houden.
_____
19-02-2012 Update: Een lezer attendeerde ons op de volgende pagina: http://jezus-redt.blogspot.com/2012/02/enge-engelen.html Hier is de engelen video te zien zonder de negatief gemaakte beelden.

Het Wereldei

2012-02-18T09:57:00.000+01:00

Het Ei werd in de kosmogonie van alle volkeren der Aarde als een heilig symbool gezien en werd zowel op grond van zijn vorm als van zijn innerlijke geheimenis vereerd. Het ei vertegenwoordig het zichtbare mysterie van een wereld of wezen in wording. Het geeft het best de oorsprong en het geheim van het Zijn weer. De geleidelijke ontwikkeling van de onwaarneembare kiem binnen de gesloten schaal; de inwendige werking, zonder enige van buiten blijkende tussenkomst van kracht, die uit een sluimerend niets een `actief iets voortbrengt, waartoe alleen warmte nodig is; en dat, na zich geleidelijk tot een concreet, levend wezen ontwikkeld te hebben,
zijn schaal verbreekt.

Dit alles moet van den beginne af een blijvend wonder geweest zijn. Het ei werd gezien als symbool van de “eerste oorzaak”. Aanvankelijk had de “Eerste Oorzaak" geen naam. Later schilderde de verbeelding der denkers het af als een immer onzichtbare geheimzinnige Vogel, die een Ei legt in de Chaos, welk Ei het '.Heelal wordt.

Daarom werd Brahm genoemd Kalahansa, de „zwaan in (Ruimte en) Tijd". Hij werd de „Zwaan der Eeuwigheid", die bij de aanvang van elk Mahamanvantara een „Gouden Ei" legt. Het stelt de grote cirkel of voor, die zelf een zinnebeeld van het heelal en zijn bolvormige lichamen is.

De tweede reden, waarom het als symbolische voorstelling van het Heelal en van onze aarde gekozen werd, was zijn vorm. Het was een Cirkel en een Sfeer en de eivormige gedaante van onze bol moet van de aanvang der symbologie af bekend geweest zijn, daar het zo algemeen aangenomen werd. In de oudheid was het geloof, dat de eerste openbaring van de Kosmos in de vorm van een ei plaats vond, het algemeenst verbreid. Het symbool symbool van de wereld ei , was door de Grieken, Syriërs, Perzen en Egyptenaren aangenomen. Zo kenden de oude Egyptenaren de mythe van Seb, de Egyptische god van de Tijd en van de Aarde, die een ei of het Heelal gelegd heeft, Men stelde zich voor, dat Ra, in het Ei van het Heelal rijpt. De overledene werd gezien als het “glanzend in het Ei van het land der mysteriën”. Want, het is “het Ei, waaraan leven onder de goden is geschonken’.’Het is het Ei van de grote Kloekhen, het Ei van Seb, die er uit te voorschijn komt als een valk”.

Het ei is een symbool van het oerbegin en van het vrouwelijke principe. Zowel in Griekenland als in Indië woonde het eerste zichtbare mannelijke wezen, dat in zich de natuur van beide geslachten verenigde, in het ei en kwam daaruit te voorschijn. Deze „eerstgeborene der wereld" was voor sommige Grieken (Dionysos, de god, die uit het wereldei voortgekomen is en van wie de stervelingen en de onsterfelijken afkomstig waren. De goden Ptah in Egypte, Pan en Eros in Griekenland en Brahma in India zijn uit een ei voortgekomen. Dit was eveneens het geval bij de eerste mens in China, Helena van Troje, de oerkoning van Korea en de helden Kastor en Pollux uit het zwanenei van Leda.

Bij de Grieken is het Orphische Ei door Aristophanes beschreven, en maakte deel uit van de Dionysische en andere mysteriën, waarbinnen het Wereldei gewijd en zijn betekenis verklaard werd.

Uit het ei ontstaat het nieuwe leven. De daadwerkelijke scheppingskracht is al in het ei aanwezig. Het geheim van het leven is verborgen in de door een schaal omsloten eenheid. Een kosmos, een god, een held of een eerste mens kan eruit tevoorschijn komen. in de mythen van de Griekse orphici, de Kelten en in die van Egypte, India Japan en Polynesië komt het ei als mythisch symbool in de bovengenoemde betekenis voor. Het symbool ei is verwant met dat van de grot. De slang om het ei is een symbool van de tijd, die de dynamiek van de ontwikkeling aangeeft. De slang verwijst ook naar de god van de tijd, Kronos, die het ei heeft geschapen.

Hoe het ook zij, het geloof dat het heelal in het begin in de vorm van een ei bestond, was algemeen.

Magica; De Dulle Griet

2012-02-16T13:03:00.018+01:00

Schreef Sterzoeker eerder al eens dat sommige magiers wel uit de "Donald Duck" geknipt lijken en lieten we Zwarte Magica al eens de revue paseren. Zo onvingen wij onderstaande afbeeldingen in het kader van; "de moderne magiër lijkt op......"

Sterzoeker bekeek de onderstaande afbeeldingen van een personage die uit een schilderij geknipt is; "De Dulle Griet" daarom eens naukeurig. We het moeten het volmondg toegeven; verdomd De Dulle lijkt als twee druppels water, dat hadden wij zelf niet gezien. Let vooral op haar hoofddeksel, die zagen we bij de engelen.

De Dulle heeft ook een hebzuchtige karakter, en is net zo gek op macht en geld, vandaar het schatkistje onder haar arm. In haar kistje zit haar fortuin; bolletjes en als ze breken komen er kleine Dulle Grietjes tevoorschijn. Door Lambik valt het kistje en er verschijnen honderden Dulle Grietjes. Jerom komt te hulp, maar de wezentjes zijn erg sterk. Suske en Wiske schieten op één, maar die verdubbelt daarbij. Het lijkt verdomd wel op de leden van een magische orde, die vermeerderen zich ook op onavolgbare wonderbaarlijk wijze en nemen de verdediging van de magus als levensopdracht op zich...

De Dulle griet hanteert haar "magische" zwaard om al wat ze begeert te verdedigen. Daarnaast beschik De Dulle over een aantal magische trucages. Zoals de kopieën die ze van zichzelf kan inzetten, om de strijd, met die tegen haar zijn, in te zetten. In moderne tijden had ze dus best magister templi van een magische orde kunnen zijn ware het niet dat De Dulle Groet slechts een karakter is uit een stripverhaal, uit de reeks van Suske en Wiske.

De Dulle Griet kent nog een overeenkomst: ze maakt graag wat wit is zwart: Tante Sidonia krijgt een schoonheidsmiddel, maar blijkt de volgende dag een zwart gezicht te hebben. Pas als Jerom belooft met Dulle Griet te gaan wandelen, krijgt Sidonia iets om het zwarte goedje van haar gezicht te krijgen.

Er is een verschil de Dulle Griet; zij krijgt uiteindelijk spijt van haar daden. Door toedoen van Schanulleke stap De Dulle Griet vrijwillig terug in het schilderij, waar uit ze was ontsproten. Pieter Bruegel heeft haar geschilderd als symbool voor de dwaasheid van mensen.

Laten we hopen dat er ergens in lala-land een Schanulleke rondloopt en dat er schilderij bestaat met een afbeelding van de dwaasheid van de magiërs.......

Schikgodinnen Humor

2012-02-16T11:28:00.002+01:00

Wij zijn schikgodinnen,
wij spelen met stervelingen
een ragfijn spel.
Hier een duwtje, daar een zetje,
we geven hem van jetje.
Dan krijgt iemand angstzweet of kippevel.

Die man moest naar de tandarts,
toog haastig over straat,
passeert twee vuilniszakken
en een roestig ijzerdraad.
Hij valt vlak voor de voeten
van een vrouw uit Zevenaar.
Ze schrikt, maar helpt hem opstaan,
ze trouwen na een jaar.

Dat krijg je dan, dat komt ervan,
de mens denkt dat hij kiezen kan,
neemt een besluit
of maakt een plan,
het maakt niet uit.
Het helpt niet, want wij beslissen
of je de trein haalt of die afspraak straks gaat missen.

Van veel toevalligheden is een van ons de regisseuse.
Jij speelt een rol in het geheel en noemt dat ‘eigen keuze’.

Een vrouw vindt vijftig gulden,
pal voor een seksboetiek.
Die geeft ze aan een zwerver.
Een man die dat net ziet
biedt haar spontaan een baan aan
bij een geldtransportbedrijf,
waar ze directeur wordt
en haar hele leven blijft.

Dat krijg je dan, dat komt ervan,
de mens denkt dat hij kiezen kan,
neemt een besluit
of maakt een plan,
het maakt niet uit.
Het helpt niet, want wij beslissen
of je de trein haalt, ketjoeketjoektjoek,
of die afspraak, ketjoeketjoektjoek,
straks gaat missen.

Door: Henny Vrienten

Ina Custers-van Bergen; PAARDENPIS ALS BEDRIJFSMARKT-ELIXER

2012-02-11T12:35:00.016+01:00

Nu de particuliere zweefmarkt wat uitgemolken raakt storten de z.g. Spirituele Sprekers zich op het bedrijfsleven. Daar kon Ina Custers- van Bergen, met haar Temple of Starlight, natuurlijk niet bij achter blijven. Ook Ina Custers begeeft zich op de markt van de spirituele cursus- aanbieders voor het bedrijfsleven.

Door: De Kritische Magier

Ina Custers-van Bergen staat sinds kort als spreker op de web pagina "Spirituele Sprekers" met een geswanjeerd verhaal. Custers wil het bedrijfsleven bedienen en wordt daarbij niet gehinderd door enige kennis, want over een academische of universitaire opleiding, die ook maar enigszins aansluit bij het bedrijfsleven beschikt zij niet. Een opleiding in de verpleging en wat ervaring in de magie, daar moeten de hoog-opgeleiden, die Custers kunnen inhuren als Spiritueel-spreker, het dus mee doen. Alsof ze daar achterlijk zijn....

In de dagen van Olim kwam de huifkar, met de kwakzalver, het dorp in rijden, om flesjes paardenpies te verkopen als levenselixer. In Moderne tijden komt "magiër" Ina Custers met haar opgeklopt verhaal aan over "Energy Follows Thought", maar in feite zet Ina Custers dezelfde rotzooi, als de al oude kwakzalver op tafel, alleen dan met andere etiketjes erop. De paardenpies heet nu "denkmodel voor het bedrijfsleven", "Law of Attraction", "sleutels tot succes", of "personal empowerment". Hoe Custers het ook noemt, het blijft paardenpies. Gemiddelde prijs die Ina Custers van Bergen voor een paar uur gebakken lucht hanteert: 2000 euro. Wie u haar in wil huren voor meer, moet rekening houden dat dan ook de prijzen verdubbelen.

Op pagina van Spirituele Sprekers, waar Ina Custers van Bergen recent aan toegevoegd is, staan op het moment van dit schrijven 18 sprekers. De meeste namen op de lijst Spirituele Sprekers zullen in en om hun woonplaats wel wat bekendheid hebben maar daarbuiten dan weer niet. Op een paar uitzonderingen na.

Patty Harpenau bijvoorbeeld, kenden we al van The Secret en dat zij zich altijd behelpt met dingen die ze niet eens zelf verzonnen heeft, is allang bekend. Dat die haar gezicht nog durft te vertonen is reden genoeg je hardop af te vragen hoe dat mogelijk is? Van schaamte is geen spoor te bekennen.

Een andere BN-ner uit Lala-land is; Ina Custers-van Bergen. De mevrouw die van haar troebele stichting een kerkgenootschap heeft gemaakt omdat dat zo lekker ligt bij de fiscus. In vervlogen tijden haalde ze vette inkomsten uit haar groepen, die ze les gaf in materiaal dat ze niet begreep en bovendien voor een aanzienlijk deel geleend heeft (zullen we het zo even noemen?) van Dolores Ashcroft en/of haar leerlingen. Al dan niet met hun medeweten, meestal niet.

Deze bron droogt echter snel op dus je moet wat; "Nou, dan word je Spiritueel Spreker", moet Custers gedacht hebben.

Daarom heeft Ina Custers weer iets "nieuws" uitgevonden: "Kabbalistische boom als denkmodel voor het bedrijfsleven". Je kan wel materiaal bij elkaar jatten en denken dat je nou toch wat hebt, maar wat mevrouw Custers niet kan is dat gejatte materiaal overbrengen op de meisjes en de jongens uit het bedrijfsleven. Gewoon omdat Custers daar de opleiding niet voor heeft en daarvoor ook het inzicht bij haar ontbreekt.

Wil je wat worden in het bedrijfsleven, en dat geldt ook voor de zogenaamde "Spirituele Sprekers", dan dien je hun taal te spreken. Op een Hulpje uit de psychiatrische inrichting, die er met de Directeur Psychiatrie van bil is gegaan, met niet meer dan een schriftelijke cursus Rituele Magie, daar zitten de hoog opgeleiden niet op te wachten. Dat is ook alles wat Custers op haar naam kan schrijven, meer is er niet. De rest heeft ze zich aangemeten. In termen van magie zou we kunnen zeggen;"Custers daagt een geleend koninklijk gewaad van gebakken lucht"

Nu is imitatie een vorm van compliment, maar niet voor degene die imiteert. Doen alsof je iets van organisaties weet is niet hetzelfde als hapsnap de Levensboom op een organisatieschema plakken en roepen dat je een nieuwe werkmodel hebt.

Mevrouw Custers heeft geen flauw benul van denkmodellen, zelfs het woord denkmodel is al verkeerd gekozen. Van de Levensboom heeft ze ook helemaal geen kaas gegeten, dus de Boom als denkmodel? Custers weet helemaal niet waar ze het over heeft, want wat weet iemand zonde enige studie richting bedrijfsleven eigenlijk over het bedrijfsleven. Inderdaad, hoe is het mogelijk?

Custers biedt, als spirituele Spreker, nog meer, kijk eens aan; "Het bedrijf als spiritueel bouwwerk dat als doel heeft het alchemistische goud te produceren" en "Koning Arthur als voorbeeld van effectief leiderschap".

De bank zal blij zijn met alchemistisch goud als het bedrijf z’n schuld af moet lossen en ook de werknemers zullen voortaan stralen bij hun salaris in alchemistisch goud. Hebben we ze nog op een rijtje?

En dan koning Arthur als voorbeeld van effectief leiderschap. Een sprookje als handleiding voor bedrijfsvoering? Neem dan de Ferengies uit Star Trek, dat lijkt me een toepasselijker voorbeeld dan een koning Arthur-figuur die nooit een effectief leider was, zelfs niet in het sprookje waar hij als een gedeprimeerd type wordt neergezet, die door meer geluk dan wijsheid op zijn wankele troon kon blijven zitten, met moeite overeind gehouden door de lokale tovenaar

Het is bepaald geen compliment aan welke tak van het bedrijfsleven dan ook als dit soort sprekers, als Ina Custers- van Bergen, voor onzinnig veel geld wordt ingehuurd om hun verbale paardenpies aan de man te brengen. Sterker, het is een schande. Ga gewoon aan het werk, dat werk waarvoor een eerlijk salaris wordt betaald. Bedenk vooral wat verantwoord ondernemerschap betekent. Dat gaat verder dan de koffiebekertjes laten recyclen. Verantwoord met de centjes omspringen, daar gaat het om. Niet toestaan dat charlatans in de buidel grijpen en niks terugdoen. Weg met spirituele vervuiling.

Als deze Spirituele Sprekers ooit enig succes in een fatsoenlijk beroep hadden gehad, dan waren ze nu niet zo diep gezonken. Dat ze knollen voor citroenen willen verkopen is niet nieuw, dat ze "het bedrijfsleven" willen neerzetten als een stel debielen die niet weten hoe ze de dag rond moeten krijgen is ernstiger. Maar ja, zelfoverschatting is een zekere weg naar de afgrond. Ik zal ze gedag zwaaien als ze vallen, die Spirituele Sprekers.

De Kritische Magier

Het getal 7

2012-02-06T15:34:00.005+01:00

Het getal 7 neemt een zeer bijzondere plaats in te midden van de natuur en het menselijke gedrag. In de natuur heerst "de wet van zeven", een archaïsch begrip dat men in allerlei leringen en overleveringen kan tegenkomen en waaraan de gehele schepping, de mens inbegrepen, onderworpen is.

In de natuur vinden wij de zeven regelmatig terug, het spectrum heeft zeven kleuren, de toonladder zeven noten. 7 wereldzeeën. De week heeft zeven dagen. Waarschijnlijk hebben we aan de maan te danken dat onze week zeven dagen duurt. Want de periode tussen twee schijngestalten duurt iets langer dan zeven dagen. Die zeven dagen zijn genoemd naar de zeven planeten die in de klassieke oudheid bekend waren.

Deze "wet van zeven" is ook herkenbaar in in de zeven astrologische planeten die in de oudheid al bekend waren; Zon, Maan, Mars, Mercurius, Jupiter, Venus, Saturnus. In de tijden ver achter ons gelegen waren slechts zeven planeten bekend, deze planeten waren dus met het blote oog zichtbaar. De zeven dagen van de week zijn in veel talen genoemd naar deze planeten. Lange tijd werd aangenomen dat ons zonnestelsel alleen hieruit bestond. Paracelsus spreekt over de geneeskracht van de 7 metalen.

Wiskundig gezien behoort het getal 7 tot de priemgetallen. Dat zijn natuurlijke getallen boven de 1 die alleen deelbaar zijn door 1 en door zichzelf. De reeks priemgetallen (2, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 17...) is oneindig. Soms wordt deze reeks als een mysterie beschouwd, omdat er tot op heden nog geen wiskundige wetmatigheid in ontdekt is.

Het getal 7 staat voor: het is klaar, het is voltooid.. In het hoofdstuk Genesis in de bijbel staat beschreven dat God op de zevende dag uitrustte, nadat de aarde in zes dagen was geschapen. Onder invloed van de zeven rusten alle dingen, het is een tijd van overpeinzing en bezinning

Ook in de ontwikkeling van de mens, herkennen we het getal zeven. Zo verdwijnt de zevende dag na de geboorte pas het restant van de navelstreng. De veertiende dag kan de baby met zijn ogen een lichtpunt volgen. Na zeven maanden krijgt het zijn eerste tandjes. Onze lichaamscellen vernieuwen zich in de loop van zeven jaar. De hartslag van de mens ligt de zevende dag iets lager dan andere dagen. We vinden zeven in de zevenvoudige stralingskracht van de zon, in de werking van de zeven chakra.

In de plantenwereld komt de zeven ook veelvuldig voor. Bloeiende planten van een zuiver ras hebben zeven buitenste bloemblaadjes, de lotus is zo een zuivere plant. Boeddha wordt vaak zittend in een lotus afgebeeld, omdat de lotus symbool staat voor zijn religie.

Het zeven is het getal van de zelfbespiegeling, de filosofie. Al in een ver verleden dichtte men de 7 mystieke krachten toe en er omheen zijn dan ook kleurrijke legenden ontstaan. Zo zou de zevende zoon van een vader die zelf zes oudere broers had de toekomst kunnen voorzien. De oudheid kende zeven planeten en zeven wijzen er waren 7 eilanden in het mythologische Atlantis en men kende er zijn 7 schoonheden. Verder zijn er 7 deugden: Toewijding, Bescheidenheid, Naastenliefde, Zelfbeheersing, Vriendelijkheid, Gematigdheid en Zuiverheid.

Ook voor de oude Grieken was het getal zeven te vinden in het Griekse alfabet dat zeven klinkers heeft. Zij symboliseren de zeven hemelen en de zeven planeten. Elke klinker kon op zeven manieren worden geuit. De god Hermes spreekt over de zeven bestuurders of geesten die de werking van de natuur leiden. Men kende in het Byzantium zeven geesten, die de zeven talenten van de geest voorstelden; macht, wijsheid, eer, glorie, zegen, rijkdom en kracht.

Rome werd gebouwd op zeven heuvels, had 77 koningen, 77 keizers en werd 77 jaar door de Goten beheerst.

In de Joodse Kabbala, vinden we de zeven sepiroths. In Egypte de zeven geesten. De boom des levens heeft zeven takken, de joodse kandelaar heeft zeven armen.

De Babylonische levensboom, had ook zeven takken met zeven bladeren en Gods hand werd door 7 vingers afgebeeld. In hun geneeskunde werd een zieke of een huis gewijd door zeven besprenkelingen of door het innemen van zeven plantaardige. Ook waren er de 7 demonen die ongeluk over de mensen brachten en de zondvloed veroorzaakten.

Moslims geloven dat er zeven poorten naar het paradijs leiden, evenals zeven profeten, van wie Mohammed de laatste was. In de Islamitische kosmologie werd de aarde als het middelpunt van de zeven planeten gezien, op dezelfde manier als Bahrams naam tussen die van de zeven prinsessen staat in de geheime kamer Khavarnaq.’ In de islam symboliseert het getal zeven perfectie. Er zijn volgens moslims zeven hemelen, aardes, zeeën en hellen en zeven deuren naar het paradijs. Moslimpelgrims lopen zeven keer rond de heilige Kaäba in Mekka. . Er zijn 7 manieren om de Koran te reciteren.

In de Maya symboliek heeft de vrouw het getal 3 als symbool een man het getal 4 samen zeven; de familie.
Veel indianen stammen waaronder de Sioux spreken over zeven geopenbaarde heilige rituelen voor de heilige pijp. In de hindoeïstische traditie heeft de zon zeven stralen. De zevende straal is een symbool van het middelpunt, de macht van God.

Bij de Hindoes de zeven Deva’s. Agni de Hindoegod wordt afgebeeld gezeten op een ram met zeven tongen. In de hindoeïstische traditie heeft de zon zeven stralen. De zevende straal is een symbool van het middelpunt, de macht van God.

In de geheime leer van Blavatsky, vinden we de 7 stralen. Elke straal in zich, is zevenvoudig. Deze oorspronkelijke zeven van de geopenbaarde Logos; Zon, Maan Mars, Venus, Mercurius, Jupiter, en Saturnus of ook de zeven sterren, ook wel genaamd de zeven bollen, de zeven machten, of de zeven zonen voor de troon van God, zijn allen zevenvoudig, ook wel de “zeven oorspronkelijke stralen”, of machten genoemd welke de ‘Christelijke godsdienst’ later als de “zeven engelen voor den troon” aangenomen heeft.

Het beginsel van de zever stralen vinden we bij Blavatsky o.a. terug in de leer van de, chakra’s, deze omschrijft men eveneens als de zeven kleuren van het zonnespectrum, die met de zeven stralen ( hiërarchieën) overeenkomen, zo heeft elke straal haar zeven indelingen, die met dezelfde kleuren overeenkomen. Iedere hiërarchie wordt voorgesteld als een reeks van zeven concentrische kleuren, elke cirkel vertegenwoordigt de prismatische kleuren in haar natuurlijke volgorde. Maar in deze “wielen” zal één cirkel helderder en levendiger van kleur zijn dan de overige en het wiel zal omgeven zijn door een aura van die kleur. Deze kleur zal de kenmerkende kleur zijn van die hiërarchie in haar gehéél.

In de antroposofie wordt het leven in fases van 7 jaren ingedeeld. de oorsprong van deze gedachte ligt in de astrologie; de omwenteling van de planeet Uranus om de zon en die van de maan om de aarde.

De Oudheid kende zeven wereldwonderen, de Zeven Wijzen, de zeven wetenschappen, de zeven poorten van Thebe. Het getal 7 komt dus ook weer terug in het fenomeen van de 7wereldwonderen.

Waarom werd gesproken over een wereldwonder? Het heeft te maken met de grote bewondering van alle bouw en kunstwerken..die met ontzag werden bekeken...en men zich afvroeg...hoe dit toch mogelijk was zoiets te maken. Alle zeven wereldwonderen bevinden zich binnen de veroverde grenzen van het rijk van Alexander de Grote, hoewel twee ervan, de hangende tuinen van Babylon en de Piramide van Cheops, niet door Grieken zijn gebouwd.

Hierbij de opsomming van de 7 wereldwonderen: Tempel van Artemis - Vuurtoren van Alexandrië - Beeld van Zeus - Hangende tuinen van Babylon - Mausoleum te Halikarnassos - Colossus van Rhodos - Piramide van Cheops

In het Oude Testament wordt het getal voor het eerst genoemd in het eerste scheppingsverhaal van Genesis.
“Op de zevende dag bracht God het werk dat Hij verricht had tot voltooiing. Hij rustte op de zevende dag van al zijn werk dat Hij verricht had. God zegende de zevende dag en maakte hem heilig, want op die dag rustte God van al het werk dat Hij scheppend tot stand had gebracht “ (Gen.2,2.3).
Deze tekst is een weerslag van de oud-Hebreeuwse tijdsindeling, die hoogstwaarschijnlijk was overgenomen van de Babyloniërs. Zij hadden een zevendaagse week die ze vermoedelijk baseerden op het zevental door hen waargenomen planeten.

Voorbeelden in het Oude Testament:
de zeven vette en de zeven magere jaren (Gen. 41,26); het zevendaagse paasfeest (Ex.12,14), het sabbatsjaar na 6 jaren zaaien en oogsten; het 7e sabbatjaar als jubeljaar (Lev.25); de zevenarmige kandelaar (Num.8,1-4); het feest Sjavoeot, zeven weken na Pesach (Dt.16,9.10); de zeven volken van Kanaän (Joz.3,11); de zeven priesters met de zeven ramshoorns (Joz.6,4); Israël die op de zevende dag zeven keer om Jericho heen trekt (ibid.); het zevental stier- en ramoffers van David (1 Kr.15,26); de zevendaagse rouw over Judit (Jdt.16,24).

In de Evangeliën en de Handelingen wordt het getal matig gebruikt. Zo is er sprake van de zeven broden die Jezus vermenigvuldigde (Mt.15,34), de zeven broers in de huwelijksparabel (Mc.12,20), de zeven demonen die Jezus bij Maria Magdalena had uitgedreven (Lc.8,2) en de zeven eerste diakenen (Hnd.6,3).

Opvallend is het veelvuldig gebruik van het getal zeven in het laatste Bijbelboek, de Apokalyps van Johannes: de zeven christengemeenten van Asia (Ap.1,4); de zeven gouden lampenstandaards (Ap.1) de zeven sterren in Christus' rechterhand (Ap.1); de zeven geesten van God met de zeven horens en de zeven ogen (Ap.3,1); de boekrol met de zeven zegels (Ap.5,1); de zeven engelen die voor Gods aangezicht staan (Ap.8,2); de zeven donderslagen (Ap.10,3); de draak met de zeven koppen (Ap.12,3), symbool voor 7 heuvelen en 7 koningen van Rome (Ap.17,8-10); de zeven laatste plagen (Ap.15,1).

In de katholieke traditie bestaat een veelvoud aan lijstjes van zeven items. Deze zijn vaak uit de Heilige Schrift gedestilleerd.
- de zeven Boetepsalmen
- de zeven Kruiswoorden
- de zeven Sacramenten
- de zeven Gaven van de Heilige Geest
- de zeven Werken van Barmhartigheid
- de zeven Vreugden van Maria
- de zeven Smarten van Maria
- de zeven Hoofddeugden
- de zeven Hoofdzonden (eigenlijk Hoofdondeugden)
- de zeven Pelgrimskerken van Rome

De uitdrukking "in de zevende hemel zijn" betekent "verrukt zijn". Haar oorsprong ligt in het jodendom, waar men zich het bovenaardse voorstelde als een oord van meerdere hemelen. Zo spreekt Paulus van een 'derde hemel' (2 Kor.12,2). In de islamitische traditie wordt het verhaal verteld over de Mi'raj, de nachtelijke reis die de Profeet Mohammed maakte op het hemelse dier Buraq. In Jeruzalem aangekomen steeg hij op en reisde hij samen met de aartsengel Gabriël (Djibriel) naar de zeven hemelen. In elk van die hemelen ontmoetten zij een voorname profeet; in de laatste hemel was dat Abraham (Ibrahim). Daarna zou Mohammed God zelf hebben ontmoet.

De mens is zozeer verbonden met de zeven, die men in de kosmos zowel als in de mens zelf aantreft, dat daaruit in de loop der eeuwen een religieus adoratieve levenshouding is ontstaan waarin de zevenheid de rol van de goddelijkheid overnam.

Imbolc, aankondiging van de Lente

2012-01-28T11:03:00.000+01:00

Imbolc is de eerste aankondiging van de lentevieringen. Gemarkeerd door de puurheid van sneeuw, het heldere van de resten van de winter, het eerste ploegen en zaaien. Soms wordt imbolc vertaald als “in de buik”. De buik van moeder aarde bolt en vanbinnen schopt het nieuwe leven tegen de wand. Het vuur van de lente wordt voelbaar, een kracht die tot nu heeft liggen sluimeren in de schoot van moeder aarde.

Nu verschijnen de eerste sneeuwklokjes, de boodschappers met een belofte. De lente komt eraan, niet alleen buiten in de natuur, maar ook in onze harten.

Imbolc of Oimelc is het feest rond de geboorte van de eerste lammeren, waardoor er weer schapenmelk beschikbaar kwam. Vaak in vroegere tijden de redding voor kinderen en oude mensen, omdat nu de wintervoorraden bijna opgebruikt waren. Het licht verschijnt nu vanuit de creatieve vrouwelijke wateren.

Deze speciale ontmoeting van tijd en ruimte rond 2 februari is een opmerkelijke gebeurtenis, die in vele culturen bekend is. Niet alleen de Kelten & de Druïden vieren en vierden nu feest, maar ook de Azteken, Tibetanen en oude Grieken.

In Tibet is dit het feest van het nieuwe jaar, dan wordt er een soort kerstmispudding gegeten, de festiviteiten duren wel drie dagen.In Mexico is dit ook het nieuwjaar van de Azteken, gevierd met vuur en feesten.

In het klassieke Rome noemde men het feest LUPERCALIA. 15 februari het feest van faunus de oude latijnse god van de wilde natuur. De luperci “priesters van faunus” brachten eerst dierenoffers en liepen dan slechts in een geitenvel rond, sloegen iedereen zie ze ontmoetten met riemen gesneden uit de huid van de geofferde dieren. Dit deden ze om hen te reinigen en bij vrouwen vooral om hen vruchtbaarheid te schenken. Ook Persephone keerde bij de Grieken nu terug tot het licht (Eleusiniaanse Mysteriën).

In noordelijker streken vroegen de boeren, om zich van vruchtbaarheid te verzekeren, de bescherming van de godin. Voordat de boeren gingen ploegen werd er een beeld van de moedergodin nerthus of brigitta op een ossenkar rond de akkers gereden. Zo werden de akkers gezuiverd voordat ze nieuwe vruchten zouden dragen. In de Christelijke traditie is het de tijd van de Kaarsenmis, Maria Lichtmis. De presentatie van Jezus in de Tempel.

Februari is een vrouwelijke maand. Sneeuwklokjes worden ook wel "zuiverende bloemen", "de mooie meisjes van februari", "Christus-bloemen" en "kaarsenmisbellen" genoemd.

Februari maand van rituele zuivering. Om je voor te bereiden op een nieuwe lente is het goed om extra kracht op te doen. Ook de natuur reinigt zichzelf, bomen verliezen hun dode takken.

Februari is de sprokkelmaand, Sprokkelen staat voor de laatste restjes winterenergie verzamelen, uitwisselen en feesten. Feesten wekt energie op om een nieuwe lente tegemoet te gaan, een lente vol uitdagingen en nieuwe mogelijkheden. Maar voordat het zover is moeten we even stilstaan en tot inkeer komen.

Imbolc nodigt ons uit om koersterend en zorgzaam om te gaan met alles wat jong en teer is in onszelf, met alles wat kwetsbaar en zorgbehoevend is. Een feest van het innerlijke kind in onszelf. We koesteren het kind in onszelf met al z’n kwetsuren en z’n gaven en bieden het een warme, veilige plek, van waaruit het sterk en veerkrachtig kan worden.

Een typisch gerecht voor dit feest zijn pannenkoeken of graankoeken.

Rollen:
DRUIDE (geeft richting aan het ritueel), De wachters voor de vier windrichtingen: het OOSTEN, ZUIDEN, WESTEN en NOORDEN. KINDEREN.

Attributen en voorbereidingen:
Naast het centrale vuur, dat al voor het ritueel door het zuiden is aangestoken, staat een schaal met water met 8 drijfkaarsen.
Om het vuur staan 11 kaarsen.
Het ZUIDEN heeft een kaars met lucifers.
Het OOSTEN en het NOORDEN dragen sneeuwklokjes of andere bloemen als voorjaarsbode.
Het WESTEN heeft een ketel en bronwater.
Een bloem voor elke deelnemer aan de viering. Melk en kruiden.
KIND(EREN): met schapenkaas, symbool van Imbolc/Oimelc (de melk van het schaap).

Viering
Nadat wij onze voorbereidingen inclusief begeleidde meditatie hebben afgerond, gaan wij in stilte op weg naar de cirkel van bomen, de grove.
Vanuit het westen lopen wij de grove binnen en vervolgens met de zon mee de cirkel rond totdat wij bij de voor ons geschikte plaats langs de cirkel aan gekomen zijn.
Als laatsten gaan de wachters van de windrichtingen op hun plaats in de grove staan.

Het OOSTEN komt als laatste de cirkel binnen en heet iedereen welkom in de grove:
Gegeven door de krachten van ster en steen, van het land binnen en buiten ons zijn, vanuit alles wat onaangetast en ongebonden is, heet ik jullie allen welkom bij deze Imbolc viering in de Colour Grove.

Daarna komt de DRUIDE de cirkel binnen, bevestigt deze cirkel en groet naar het oosten:
O, grote geest, GODIN
Wij vragen om jouw zegen voor dit imbolc-ritueel

De DRUIDE draait zich terug en kijkt nu naar het centrum:
O geest van deze cirkel, wij vragen om je zegeningen, je aanwezigheid, bescherming en inspiratie bij deze ceremonie.

OOSTEN
Laat ons beginnen met vrede te brengen aan de 4 windrichtingen, want zonder vrede kunnen wij niet werken

ZUIDEN
Mag er vrede zijn in het zuiden ( en in de landen in het zuiden ...)

WESTEN
Mag er vrede zijn in het westen ( en in...)

NOORDEN
Mag er vrede zijn in het noorden ( en in ...)

OOSTEN
Mag er vrede zijn in het oosten ( en in de.....)

ALLEN
Mag er vrede zijn in de hele wereld

DRUIDE
Laten wij alle verontrustende gedachten aan de kant zetten.
De cirkel is gesloten.
Maar wij hebben nog tijd om een ieder (uit welke werkelijkheid dan ook) die bij dit ritueel aanwezig wil zijn, in onze cirkel welkom te heten.

NOORDEN
Mag Brigid deze cirkel zegenen met haar elementen van vuur en water.
Brigid als maagd van nieuw ontluikend leven.

OOSTEN
Brigid kennen wij niet alleen als ontluikende vrouw, maar ook als moeder en als oude wijze vrouw.
In haar zien wij ons aller moeder: de Aarde. En de overvloed en vruchtbaarheid waar wij zo van kunnen genieten.
"De natuur heeft nooit het hart verraden, dat haar bemint". Alleen daarom is het soms zinvol even stil te staan bij haar vrijgevigheid.
Laten wij daarom nu de ketel verwarmen en vullen met verse melk en kruiden van Brigid.
Laten wij deze drank aan de aarde teruggeven als dank voor het vele dat wij mochten ontvangen en nog zullen ontvangen.

Uit de ketel worden door het oosten, zuiden en westen, drie bekers gevuld. Uit deze bekers wordt de cirkel rond de aarde gevoed.

ZUIDEN
Drie bekers om van de nippen: de beker van de jonge ontluikende vrouw, de beker van de vruchtbarende moeder, de beker van de oude wijze vrouw.
Zij voeden de drie vuren van Brigid: het vuur van inspiratie, smeedkunst en heling.

De drie bekers worden opnieuw gevuld, nu gaan de drie wachters weer de cirkel rond en geven alle deelnemers een slok uit elk van de bekers eerst het Oosten voor de jonge vrouw, dan het zuiden voor de moeder en als laatste het westen voor de oude wijze vrouw.
Naar eigen invulling kan er een wens worden uitgesproken zowel door de gever als door de ontvanger.

WESTEN
Door te delen en samen te werken bedanken wij steeds weer Brigid en moeder aarde.

NOORDEN
Als drager van het element Aarde wil ik jullie bedanken voor al wat ons aller moeder aarde van jullie terug ontvangt.
Melk en zout wordt kaas zo blijft de cyclus gevoed.

KIND(EREN) deelt/delen samen met het Noorden de stukjes schapenkaas uit.

WESTEN
Met het water van de diepe bron van het leven mag onze cirkel gereinigd en gezegend worden.
wijdt de cirkel met water

ZUIDEN
Met het heilige vuur van de eeuwigdurende vlam, wijden wij deze cirkel in.
de kaars wordt aangestoken en brandend rondgedragen de cirkel wijdend

DRUIDE
Laten wij het goddelijke en in het bijzonder nu de godin aanroepen volgens eeuwenoude (druïden-)traditie

ALLEN DRUIDE ZEGT EERST DE ZIN, ALLEN VOLGEN

Godin, geef bescherming
En in bescherming: kracht
En in kracht: begrip
En in begrip: kennis
En in kennis: rechtvaardigheid
En in rechtvaardigheid: de liefde
En in de liefde: liefde voor al watleeft
En in liefde voor al wat leeft de liefde voor het goddelijke.

Trommelen bij het aanroepen van de windrichtingen, bij elke windrichting richten wij ons allen naar de betreffende windrichting.

DRUIDE
Laten de vier windrichtingen geëerd zijn.
Dat de kracht en uitstraling deze cirkel binnenkomen en dat het goed is voor allen die hier zijn, in lichaam en gedachten, in deze werkelijkheid en in alle andere werkelijkheden

OOSTEN
Met de zegen van de havik, die vliegt in de heldere ochtendhemel roepen wij opnieuw de krachten van het oosten en het element lucht op.

ZUIDEN
Met de zegen van het grote hert in het heetst van de jacht en het innerlijke vuur van de zon roepen wij opnieuw de krachten van het zuiden en het element vuur op.

WESTEN
Met de zegen van de zalm van wijsheid, die zwemt in het heilige water van de oerbron roepen wij opnieuw de krachten van het westen en het element water op.

NOORDEN
Met de zegen van de grote beer van de sterrenhemel en de diepe vruchtrijke en fruitvolle aarde roepen wij opnieuw de krachten van het noorden en het element aarde op.

DRUIDE Mag de harmonie van ons land compleet zijn.

Stilte, wij wenden ons allen naar binnen.

DRUIDE
In deze cirkel en in de verschijnende wereld verklaar ik dit feest van imbolc voor geopend.

Het NOORDEN en het OOSTEN stappen naar voren met sneeuwklokjes o.i.d.

NOORDEN en OOSTEN
Welkom Brigid, mooie vrouw. Badend in de witte melk van de verzorging.
Het vuur van de geest schijnt door jouw ogen.
Zegen ons met de adem van leven.

Samen lopen deze naar het ZUIDEN die een kaars in de hand heeft en gaan hiernaast staan.

ZUIDEN
Welkom Brigid, koningin van het Zuiden, wiens innerlijk vuur de zon aanraakt.
Mag de stralende warmte van jouw liefde gevoeld worden in onze harten.
Zegen ons met jouw inspiratie.

Samen met het NOORDEN & OOSTEN loopt het ZUIDEN naar het WESTEN en gaan daarnaast staan.

WESTEN
Welkom, Brigid, ziener en gids, leidt ons veilig door de heilige mazen naar het centrum van de spiraal.
Laat het licht van de ‘ene jonge’ ons zegenen met heling.

Alle vier lopen spiraalsgewijs naar het centrum, het WESTEN leidt.

Het NOORDEN en OOSTEN plaatsen de sneeuwklokjes in het water.
Het ZUIDEN steekt de acht drijfkaarsen aan en vervolgens de andere 11 kaarsen.
( volgens de richting van de zon om de schaal water).

Allen anderen lopen spiraalvormig naar het centrum, tijdens het
aansteken van de kaarsen.
Als alle kaarsen branden of gebrand hebben.

ZUIDEN
19 kaarsen branden voor Brigid.

NOORDEN & WESTEN
Brigid bewaak dit vuur, dit is jouw nacht

Allen keren spiraalvormig weer terug naar hun plaats rond de cirkel.

OOSTEN geeft met kind(eren) aan elke deelnemer een bloem.

DRUIDE Nu is het vuur van Imbolc ontstoken.
Het is nu tijd om de stilte in ons zelf te vinden.

Wij geven elkaar de hand, een gevende hand en een ontvangende hand

STILTE

En spreken vervolgens samen de volgende tekst driemaal!!!

We swear by peace and love to stand
Heart to heart and hand in hand
Mark O Spirit and hear us now
Confirming this our sacred Vow

DRUIDE
Nu is het moment om te eindigen.
Als het vuur van de kaarsen gedoofd is, zal het voortbranden in onze harten.
Mogen onze herinneringen vasthouden, wat onze ogen hebben gezien en onze harten hebben gevoeld.

Door de Kelten wordt de universele, goddelijke levens energie aangeduid als AWEN.
Wij kunnen dit woord zingen, ter ere van de steeds terug kerende levenskracht.

Mantra ‘Aaaa Ooooh WEN’ in drievoud.

DRUIDE
Laten wij de vier windrichtingen en hun bewakers bedanken voor hun zegen

NOORDEN
In de naam van de grote beer aan de sterrenhemel en het element aarde bedanken wij de krachten van het Noorden.
Het is nu het moment om het noorden en het element aarde te bedanken voor de kracht voor de nieuwe geboorte, zo kunnen wij zaden voor toekomstige plannen en ideeën zaaien.
We verwelkomen de natuurgeesten, die nu langzamerhand uit hun winterslaap ontwaken, maar vergeten niet ook de duisternis dank te zeggen voor zijn koestering.

WESTEN
In de naam van de zalm van wijsheid en het element water bedanken wij de krachten van het Westen.
Wij bedanken het Westen en het element water voor het levenswater, dat steeds in ruime mate beschikbaar is.
Waarvan wij steeds weer opnieuw onze dorst naar levenskracht kunnen lessen.
Moge onze handelingen gebaseerd zijn op reflectie en op ons gevoel, door dit water gevoed.
Dat wij het pad van ons hart volgen, zeker als wij ons laten leiden door onze dromen en onze diepste wensen, in de wetenschap dat liefde de grootste genezer en leidende kracht is.

ZUIDEN
In de naam van het grote hert en het element vuur bedanken wij de krachten van het Zuiden.
Wij bedanken het zuiden en het element vuur voor het vuur waarmee ons innerlijke vuur gevoed wordt.
Laat de spirit wedergeboren worden in deze werkelijkheid en voel wat voor energie de spirit met zich mee draagt.
Gevuld met deze vonk vol levensenergie, deze vonk van scheppingskracht, zijn wij instaat om onze visioenen in de komende tijd neer te zetten, door transformatie en door creativiteit.

OOSTEN
In de naam van de havik, die vliegt in de heldere hemel en het element lucht bedanken wij de krachten van het Oosten. Wij spreken ons dank uit aan de krachten van het Oosten en het element vuur.
Wij gedenken nu de intuïtie, de inspiratie, de bewust en onbewust ontvangen boodschappen, die wij vanuit onze dromen en meditaties in de afgelopen duisternis hebben ontvangen.
Mogen wij onbelemmerd volgens deze boodschappen handelen, wetend dat de spiraal van lichtenergie, vanuit de duisternis begint en steeds weer nieuwe ideeën en richtingen geeft.

DRUIDE
Wij bedanken de spirit voor zijn oneindige bezieling.
Zo kunnen wij naar de bron binnen in ons reiken, en zo sturing ontvangen.
Zo raken wij het stiltepunt vol kracht binnen in ons aan.
Zo zijn wij een deel van al het leven op aarde en worden heden, verleden & toekomst met elkaar verbonden.

PAUZE Allen kijken de cirkel in

WESTEN
Mag de harmonie van onze landen nu compleet zijn

DRUIDE
Laat ons allen uitstralen:
Het licht in onze harten
In onze handen en in ons leven.
Ik verklaar hierbij dit feest van imbolc voor gesloten
en het ritueel is ten einde in alle werelden.

Het is geëindigd.

NOORDEN Niets eindigt

Allen brengen een groet naar het oosten verlaten tegen de richting van de zon in de cirkel.

DRUIDE heft de cirkel op.

Wij gaan nu naar binnen waar de viering wordt voortgezet door eerst een toost uit te brengen voor Brigid.

Dan is het tijd voor de Eistedfodd......

Zang, dans, klank, heling,
en nog meer eten & drinken en ander vermaak.

Door: Promoterre

Alles van waarde is weerloos

2012-01-18T17:42:00.014+01:00

Eén van de meest bekende dichtregels van Lucebert is “Alles van waarde is weerloos” Deze regel komt uit het gedicht “De zeer oude zingt”. Het gedicht gaat als volgt:

er is niet meer bij weinig
noch is er minder
nog is onzeker wat er was
wat wordt wordt willoos
eerst als het is is het ernst
het herinnert zich heilloos
en blijft ijlings

alles van waarde is weerloos
wordt van aanraakbaarheid rijk
en aan alles gelijk

als het hart van de tijd
als het hart van de tijd

Je kan je afvragen wat is van waarde en waarom is het dan weerloos? Wat voor ons van waarde is willen we in de regel graag behouden en als blijkt dat dit weerloos is zou dit impliceren dat het beschermd dient te worden, omdat we het niet willen verliezen. Voor zaken die fysiek
zijn is het duidelijk hoe je ze kan beschermen. Geld zet je op de bank en op je voordeur zit een slot, waarvan alleen jij en je naasten een sleutel bezitten. Maar hoe bescherm je immateriële zaken en hoe wordt een magiër betaamd om hier mee om te gaan. Wij geven vaak meer waarde
aan licht, dan aan duister.

Betrekken we het bovenstaande op de uitspaak van Lucebert, dan zou dit impliceren dat het licht, kwetsbaar is en dat dit beschermd dient te worden. Maar hoe beschermen we het licht en waar dient het dan tegen beschermt te worden? Ook kunnen we ons afvragen hoe ver gaan we in onze bescherming waar ligt de grens, wanneer is wit en waar wordt ze zwart?

Witte magie lijkt zo de voorkeur te hebben van menig magiër. Sommige scholen nemen dat ze witte magie onderwijzen dan ook expliciet op in hun voorwaarden, om een statement te maken en om te laten zien aan welke kant ze staan.

De grens zwarte en witte magie is echter moeilijk te trekken. Het is moeilijk om hier een moreel oordeel aan te verbinden, zoals over goede en kwade krachten. Het zijn beide krachten, verschillend in hun aard en beide bevorderlijk in de activiteiten waar ze voor ingezet worden.

In die zin bestaat er geen zwarte of witte magie, er is kracht in alles dat er bestaat. Deze krachten kunnen gebruikt worden om (persoonlijke) doelen te verwezenlijken, maar ook om heelheid te ervaren. We zouden in deze zin wel een onderscheid kunnen maken tussen persoonlijke magie en devote magie. Waarbij devote magie geen persoonlijk gewin of doel kent, maar slecht toegepast wordt om iets uit te beelden. Precies, om die reden is Sterzoeker gek op mooie devote rituelen en mysteriespelen.

Kaph, de Hand in Beweging

2012-01-18T13:04:00.012+01:00

Deze letter begon als een hiëroglief dat een hand voorstelde, een geopende hand: één van de elementen (ka) waaruit een mens was opgebouwd. Bij de Foeniciërs heette het kaph en bij de Grieken kappa. In zijn bestaan werd het meerdere malen gespiegeld. De letter Kaph is dubbel en duidt op ontvankelijkheid. Kaph betekent handpalm, "Gesloten" of "grijpende" hand en heeft de getalswaarde waarde 20, of 500 als het de laatste letter is. Kaph komt overeen met onze letter K.

De “kaph”heeft als betekenis “de hand, die zich beweging zet”. Het is een bewegende hand, die iets vast gaat pakken. De vorm van de “kaph” is aan de rechtkant afgesloten. Deze letter heeft een opening naar links, naar het westen. Hij omsluit hetgeen hij vastpakt. Dit duidt op “veiligheid” en “bescherming”. De vorm van de Kaph is als het ware een pijp die op twee plaatsen omgebogen wordt. De bogen vertegenwoordigen het onderwerpen aan een grotere kracht en entiteit van de Koning der Koningen, de Almachtige God.

Het Hebreeuwse woord “kaph” wordt wel met “handpalm”{het binnenste van de hand} vertaald. Nauwkeuriger vertaald is het: “de handpalm”, “de holle hand”. Daar men uit iemands handlijnen zijn lot kan afleiden, staat kaph voor de in de handpalm getrokken lotslijnen als afspiegeling van de innerlijke zielspatronen.

Vanuit het Hebreeuwse denken introduceert de “kaph” een nieuwe wereld. De “kaph”, “de hand in beweging”, is de doende hand, daardoor is de “kaph”een nieuw begrip, een nieuwe wereld wordt geïntroduceerd, er gaat iets gebeuren. Die “hand in beweging”, ontstaat er een beweging, dat wij kennen als tijd en ruimte. De wereld daarvoor kende die beweging niet. Het waren vaste dingen, “het hoofd van de stier” {alef}, het “huis” {beeth}, “kameel” {gimel}, de “deur” {daleth}, die stonden vast, bij wijze van spreken, er wordt niet van die kameel gezegd dat hij liep, het “venster” {hee}, de “haak” {waw}, het “wapen” {zajien}.

Allemaal dingen waar de hand of de voet nog bij moet komen om te doen. Maar nu met de “kaph” begint de tweede reeks, daar gaan nieuwe begrippen ontstaan. Want nu komt er een toestand waarin een daad ook een tegenkant kan oproepen. Er komt bij de daad een rechtse en een linkse toestand. Daarom hebben we een tweede “kaph”, die alleen gebruikt wordt als hij aan de het einde van een woord staat. Hij heet daarom een “sluit-kaph” { ךּ }aan het einde van een woord komt nooit de rechtse “kaph” { כ }voor, alleen de linkse. Het wil zeggen dat daarmee een woord besloten wordt, dat daarmee een totaliteit afgesloten wordt met het begrip “daad”, maar dat een daad als afsluiting iets anders is dan een daad in de zin van ergens mee bezig zijn.

De “kaph” is de eerste van de vijf zgn “sluitletters”. Deze letters hebben, wanneer zij aan het einde van een woord staan, een andere vorm. De sluit-letters zijn de “kaph” { ךּ }, de “meem” { ם }, de “noen” { ן }, de “pee” { ף }, en de “tzaddeej”{ ץ }. De “sluit-kaph” drukt het einde van iets uit, omdat hij aan het einde van een woord staat. De gewone “kaph” drukt beweging uit.

De “kaph” is gelijk aan het getal 20. Het getal twintig is het getal dat “verwachting “ uitdrukt. Dit houdt aan de ene kant verband met “hoop”, maar omdat het nog niet verwezenlijkt is, bergt het ook iets van “uitstel” in zich. Pas wanneer de “kaph” de “lamed” vastgepakt heeft, is de hoop of verwachting vervuld en is er geen uitstel meer. Een mooi beeld is ook dat de “kaph” de volgende letter pakt, de “lamed”. De betekenis van de “lamed”is: “osseprikstok”. De hand zet zich in beweging, om de osseprikstok vast te pakken

Kaph hoort in de tarot thuis bij de kaart het ‘Rad van Fortuin’. Hij correspondeert met de hebreeuwse letter Kaph, wat letterlijk ‘vuist’ betekent. Het symboliseert begrip, de voltooiing van een activiteit en het sluiten van een cirkel. het hieraan gekoppelde symbool is het wiel van Ezekiel, dat het probleem van de kwadratuur van de cirkel oplost en de correspondenties tussen letters, cijfers en emblemen laat zien. Wordt doorgaans geïnterpreteerd als een zeer voorspoedig symbool. Een waarzegger zou een volle bankrekening in het verschiet zien, maar zo ziet Sterzoeker dat niet. Hierover later meer.....

Hymn van de Zeven Hathors

2012-01-18T10:00:00.002+01:00

We spelen de tamboerijn voor uw Ka,
We dansen voor Uwe Majesteit,
Wij verheerlijken U
Om de hoogte van de hemel.
U bent de Meesteres van Sekem,
De Menat en de sistrum,
De Meesteres van de muziek,
Voor wiens Ka speelt.

Wij prijzen Uwe Majesteit elke dag,
Vanaf de schemering tot de aarde groeit in licht,
Wij verheugen ons in Uw aangezicht, o Meesteres in Dendera!
Wij prijzen U met gezang.
U bent de Vrouwe van Toejuiching, de Meesteres van de IBA-dans,
de Vrouwe van Muziek, de Meesteres van het Harp-spel,
De Vrouwe van de Dans, de Meesteres van het binden van bloemenslingers,
De Vrouwe van Mirre, en de Meesteres van springdans.

Wij verheerlijken Uw Majesteit,
We geven prijzen u voor uw aangezicht.
Wij verheerlijken Uw Vermogen,
over Goden en de Godinnen.
U bent de Vrouwe van Hymns,
De Meesteres van de bibliotheek,
De Grote Seshat
Aan het hoofd van de al wat verslagen wordt.

We verzoenen Uwe Majesteit elke dag.
Uw hart verheugt zich bij het horen van onze gezangen.
Wij verheugen ons als wij U, van dag tot dag.
Onze harten jubelen, wanneer we zien, Uwe Majesteit.
U bent de Vrouwe van bloemenslingers, de Meesteres van Dance,
De Vrouwe van oneindige dronkenschap.
Wij verheugen ons voor Uw aangezicht, we spelen voor uw Ka.
Uw hart verheugt zich over onze prestaties.

Het Verlies van Inanna

2012-01-11T15:49:00.004+01:00

De mythe vruchtbaarheidsgodin Inanna ismeer dan 4000 jaar geleden ontstaan in het oude Sumerië en het is een onderdeel van het beroemde Gilgamesj-epos. Dat we deze mythe kennen is doordat hij opgeschreven, in spijkerschrift op kleitabletten. Pas in 1963 zijn die kleitabletten vertaald.

Inanna heeft veel titels en kwaliteiten. Ze is de godin van het leven, godin van hemel en aarde, vruchtbaarheidsgodin, maangodin, hogepriesteres. Ze is de koningin van de dieren, de planten, de bloemen. Ze laat geboren worden en tot bloei komen. Ze is de koningin van alles wat aangenaam en vrolijk is. Ze is de koningin van de Bovenwereld. Ze heeft een tweelingzuster; Ereshkigal. Zij is de godin van de dood en de duisternis, de koningin van de Onderwereld.

Er is geen contact tussen de twee zusters. Inanna wil in eerste instantie niets te maken hebben met duisternis en dood. Maar naarmate ze tot volle glorie komt, groeit ook het besef dat er iets ontbreekt aan het leven en ze wordt meer geïnteresseerd in de duistere kant. Ze aarzelt nog, maar als ze bericht krijgt van de dood van haar schoonbroer en ze wordt uitgenodigd voor de uitvaart, dan besluit ze daar gehoor aan te geven.

Ze kleedt zich heel zorgvuldig voor die uitvaart. Haar kleding, sieraden, make-up en haar kapsel vertegenwoordigen de “heilige mee”, d.w.z. de verworvenheden van ontwikkeling en beschaving. Ze vertegenwoordigen haar goddelijkheid, koningschap en hogepriesterschap.

Inanna, de godin, met al haar kwaliteiten, staat eigenlijk voor alle psychologische processen die zich binnen de mens afspelen. Inanna gaat dus, helemaal opgetut, naar de poort van de onderwereld. Maar ze is toch een beetje bang. En ze zegt tegen Ninshubur, haar trouwe bediende, dat ze de goden om hulp moet vragen als ze niet binnen 3 dagen terug is. Dan zendt ze Ninschubur weg en gaat op weg naar de onderwereld en klopt aan.

Inanna gaat door 7 poorten om af te dalen in de Onderwereld. Aan elke poort moet ze iets afleggen. Als Inanna na 3 dagen en 3 nachten niet teruggekomen is, wordt Ninshubur bang en slaat alarm. Allen Vader Enki, de god van de Wijsheid, stuurt kleine schepselen met levenswater en levensvoedsel naar de onderwereld.

Ereschkigal ligt daar te kermen alsof ze in barensnood ligt. Want ondanks haar tegenstelling ten aanzien van Inanna, is ze ook een deel van Inanna, en ze lijdt onder Inanna’s pijn. Ze geeft de kleine schepselen toestemming om het lijk van Inanna te besprenkelen met levenswater en het krijgt levensvoedsel.

En dan herrijst Inanna. Het is niet dezelfde Inanna als voorheen. Ze is herboren met een grotere wijsheid. Met de hulp van de schepsels keert Inanna terug naar de bovenwereld. En haar glorie is groter dan ooit. Want buiten alle kennis en kwaliteiten, die ze toch al had van de Bovenwereld, heeft ze nu ook nog haar duistere kant leren kennen. Dat maakt dat ze volmaakter is dan voorheen.

De “heilige mee”, de verworvenheden van ontwikkeling en beschaving, die ze verloor bij het passeren van de 7 poorten is een interessant gegeven. Hierin kunnen we aantal psychische kwaliteiten herkennen.

-Bij de eerste poort verloor ze de Kroon van de Steppe. Het verlies van die Kroon betekent voor Inanna het verlies van goddelijkheid. De Kroon geeft de plaats aan van autonomie en spiritualiteit.

-Daarna verliest Inanna allerlei versierselen, deze hebben te maken met onze ego-opbouw. Inanna verliest het hogepriesterschap als ze het sieraad van haar voorhoofd moet afleggen. Het sieraad op het voorhoofd, staat symbool voor het 3e oog,het centrum waar visionair denken en schouwen gezeteld is.

Dan worden de kralen van Inanna’s nek genomen. Dit is het centrum voor creativiteit.

-Inanna’s borstsieraad wordt afgenomen. Daaronder zit het hart, het centrum voor
liefdesenergie.

-Inanna moet haar meettouw en meetlint afgeven. Dit zijn de attributen die grenzen aangeven. De plexus Solaris staat voor hetgeen kracht geeft en dat we onze grenzen stellen, en keuzes maken.

-Dan verliest Inanna de versiering rond haar heupen. Als wij dat verliezen, kunnen we nergens plezier meer in hebben, we kunnen nergens meer van genieten.

-Ten slotte raakt Inanna haar koninklijk kleed kwijt. Dat kleed is het teken van haar koningschap. Een ander teken van koningschap is de troon. Als je de troon kwijt raakt verlies je je bodem, je identiteit.

Ereshkigal kijkt naar Inanna met het oog van de dood. Als je op sterven-na-dood bent is de ego-afbraak compleet. Men hoeft dan geen stand meer op te houden. Heel belangrijk is dan dat men genoeg mildheid naar zichzelf heeft om volstrekt eerlijk te kijken. Bij het oog van de dood helpen geen smoesjes en manipulaties. Als je naar jezelf kan kijken, dwars door alles heen en onverbiddelijk, dan kun je ook zo ver komen

Na haar herrijzenis uit de onder wereld is Inanna niet meer de zoals ze was. De nieuwe Ik van Inanna is wijzer en rijker aan ervaring dan het oude Ik. Het heeft meer kennis van het Zelf en weet beter hoe dat Zelf bezield wordt.

De Mythe wil ons leren dat als je de weg van de Ziel echt tot het eind toe gaat, dan levert het ook succes op, maar het is niet een materieel succes.

Een belangrijk punt in deze mythe is het moment van overgave. Dat is de echte dood van het Ego. Maar er is meteen al een wedergeboorte. Een nieuw Ik is dan al ontstaan, en krabbelt weer omhoog. In vorm van Inanna die de nieuwe inzichten over leven en dood in zich draagt. Dat is de energie van de ziel over het Zelf.

Engelen Magie; Oorlog in de Hemel (1)

2012-01-06T14:47:00.027+01:00

"De Engelen, daar gaan we mee werken", sprak de magiër vol trots. Op dat moment verplaatste er zich een schokgolf, richting hemel. Het bericht van de magiër arriveerde in de hemel, met luide krijs. Het werd gehoord tot in de zevende sfeer. De engelen schrokken allen. "Nee, he´ niet weer", sprak Michaël, de leider van de Aartsengelen. Zeer verontrust keek hij de andere aanwezige Engelen aan. Ze wisten waar hij op doelde; dit was al eens eerder vertoont door de magier. Nu werd het dus wederom oorlog in de hemel. "Laten we hopen dat het geluid, van de magiër, nog niet gereikt heeft tot aan Metraton", sprak Gabriël, de boodschapper van God. "Nee, zo ver is het gelukkig nog niet. De magier heeft slecht uitgesproken dat er met Engelen gewerkt gaat worden. Er wordt op dit moment dus nog niet gewerkt met Engelen. Als het wel zo ver komt, dan neem ik de schuld op me", sprak Uriël. "Laten we beter de boel zien te helen, voordat het zo ver komt." voegde de wijze Rafaël er aan toe.

Ooit werden de engelen slechts in gedachten genomen door de bescheiden zoeker, die verteld was dat de waarheid in de hemel gevonden zou kunnen worden, zich afvragende of het wellicht dwaas was om de bron van oorsprong te willen bereiken.

Hoe anders is het tegenwoordig gesteld. De Engel Michaël dacht terug aan de grove inbraak, op de hemel, die eerder door de magiër was gepleegd, in een mysteriespel.

De magiër had een leerling, die haar trouw was, als zoeker naar de Engelen uitgezonden, deze was weliswaar verkleed als nederige zoeker uitgezonden; maar met in de hand een afbeelding van de Boom des Levens, en een kaart, met daarop de 49 poorten van de Hemel, ondertekend met “Uriel”. Bovendien was deze zoeker in werkelijk helemaal niet zo nederig en bescheiden, als de rol die hij, in dit spel, vertolkte. Nee, deze zoeker was geen Enoch, Noach, Moses, Dante, of Dee. Hij toonde zich aan de Engelen als een zoeker die reeds gevonden had. Dat deed de Engelen alarm slaan.

Zelf koost de onbescheiden magiër om de rol van Shekinah in te vullen. Dit was echter een rol die de magiër onmogelijk kon vervullen, want Shekinah is er:
-Als twee mensen samen zijn in Gods naam, als ze bidden of bezig zijn met de Merkaba is de Shekinah aanwezig.
-Shekinah is ook het vrouwelijke aspect van God. Soms wordt ze als een afzonderlijke Godin voorgesteld.
-Shekinah is een zichtbaar licht dat een schakel is tussen God en mens.
-Shekinah is daarmee een synoniem voor de Heilige Geest, die zelf ook die verbinding uitdrukt. De Shekinah tinkelde als een klok en de Heilige Geest manifesteerde zich via de zintuigen als licht en geluid.
-Shekinah woont in de tempel, dat "Huis van Shekinah" wordt genoemd.
-Shekinah woont, om precies te zijn, in het Heilige der heiligen, boven de Ark van het verbond, tussen de cherubijnen.
-In Aramese talen wordt Shekinah aangegeven met "Memra", dat "Logos", "woord" betekent; en met "Yekara", dat "glorie roem, eer" betekent, en steeds met "uitstraling" geassocieerd wordt.

De magiër had wel degelijk, uitstraling, dat was de Engelen ook opgevallen, maar deze was van geheel andere aard dan Shekinah en dan de Engelen lief was. Daarbij gaat het om de uitstraling, het ‘charisma’. Dit maakt de magiër tot een bijzonder iemand, een opvallend persoon. Zo iemand is op de een of andere manier sterk aanwezig. Je merkt dat vooral aan het gevoel dat zo iemand je geeft. Dat gevoel wordt overgebracht door die uitstraling. Dat roept associaties op met "licht". In feite is het een energie met een bepaalde, hoge frequentie, of in het geval van deze magiër; een uitstraling van duisterheid.

Door de luide krijs, die Engelen verstoorden, werd aan de duistere, andere kant, van licht-spectrum wel degelijk de lokroep van de zoeker verhoord. De magiër was zich hier wel bewust van. Een oud kabbalistisch motto immers stelde; Demon est Deus inversus, "de duivel is de omgekeerde God", ofwel "de duivel is een aanvulling op God".

De magiër zelf, had als moto; "verbinden van de twee landen", dus zag deze er geen bezwaar in om dienaar te zijn van beide krachten. Door het ene te doen, een ritueel op te dragen aan de engelen, die de meer subtiele etherische krachten vertegenwoordigen, kon er aan de andere kant een ruimte gecreëerd worden, om dingen in de dichte stof te bewerkstelligen. Daar deed de magiër het voor.

De magiër was meester in het creëren van leegte, van behoeften. Zo had de magiër,vijftien personen, voor dit spel om zich heen verzameld. Zij hopen zich te kunnen kunnen vullen met de volle wijsheid van de magiër, wat in werkelijkheid niet meer was dan een kille leegte.

Sommige van de intelligente krachten of engelen, zoals wij ook wel de scheppende krachten in de kosmos noemen, werken samen om de substantie van het universum te verdichten, om bewustzijn in materie onder te dompelen en om het afgescheiden individuele bestaan te isoleren. De magiër werkte met deze krachten. Deze krachten die gewijd zijn aan dichtheid, onbewustheid en afgescheidenheid zijn de duistere engelen wiens doel is het voortkomen van het vele vanuit het Ene, de involutie van materie, leven en geest. Zij zijn de centrifugale, scheppende krachten die het vele voortbrengen uit het Ene.

Langs de fysieke of substantiële ontwikkelingslijn wordt materie door deze magiër aangetrokken. Aanvankelijk steeds meer verdicht totdat het een zeker dieptepunt van dichtheid bereikt, een bepaalde staat van onbegrijpelijke dichtheid, zoals in één van de zwarte gaten van het universum waar de fysieke wet zoals wij die kennen, niet geldt. Vanuit dat punt van maximale dichtheid ontwikkelt zich materie tot complexe maar ook tot ijlere toestanden – waar de materie die wij kennen meer lege ruimte is dan substantie en daarom al heel subtiel. Op deze wijze bindt de magiër mensen aan zich en vult zich de portemonnee.

Ondanks dat de magiër het doet voorkomen dat ze de Engelen van het licht dient gaat het werk van de duistere engelen gaat wel door: zwarte gaten verdichten zich tot materie; bewustzijn vloeit in de minerale vormen binnen, in een steen die in het midden van de tempel van magiër is geplaatst en "zaadsteen" wordt genoemd, en wordt zo beperkt; De leerlingen van de magiër bewegen zich in de richting van de spirituele afgescheidenheid van individualiteit. De impuls van de duistere engelen – de involutie van materie, bewustzijn en geest – is overal rondom ons. Het magische-menselijk pad ligt in feite in een andere richting, en dus is voor zoekers van het ware licht, het werk van deze magiër kwalijk geworden – De magiër is niet slecht op zichzelf, niet malum in se, maar kwalijk in verhouding tot de richting die haar leerlingen dienen op te gaan.

Om die reden ontvlamde er een oorlog in de Hemel.

Vaarwel Dennis Sythove

2012-01-04T11:36:00.006+01:00

Sterzoeker maakt aan haar lezers bekend dat Dennis Sythove is overleden op 03-01-2012. Dennis is o.a. ook bekend als Merlin van het Silver Circle forum.
Aan een lang en zwaar ziekbed is een eind gekomen. Moge hij in vrede rusten.
Sterzoeker wenst allen die hem dierbaar waren sterkte toe in de komende tijd.

Merlin zal gemist worden, dat is zeker.

Het Sterzoekerteam

De Vleugelen van Icarus

2012-01-01T20:11:00.005+01:00

wild en zwierig
was zijn reis
op weg naar de zon

vergeten was hij
alle goede raad
en dat het blauw van de hemel
hem beschermen zou

nooit meer zal hij
in vrijheid kunnen vliegen,
zijn vleugels zijn verbrand

Te hoog gegrepen,
te diep gevallen.
Icarus. o Icarus.

Wij Wensen U een Magische Nieuwjaar!

2011-12-31T19:34:00.002+01:00

De Magische Steen van Wawel

2011-12-27T19:25:00.013+01:00

Het gebruik van stenen en mineralen in een magische context is niet nieuw, dat weet iedere magiër. In de oudheid werden stenen al gebruikt door vele natuurvolken, wat varieerden van het verhelpen van ziekten tot het gebruik bij rituelen, voor het gunstig stemmen van de goden en bij vele andere magische gebruiken. Zo ontstonden offerrituelen en magische gebruiken. Daarbij werden ook stenen gebruikt als krachtplaats, of als medium waar je krachten in kon opslaan. In deze blog gaan we nader in op de betekenis en gebruikt van de steen van Wawel, in Krakau.

Behalve magische stenen kende men ook krachtplaatsen, soms in combinatie gebracht met magische stenen. Onze voorouders maakten gebruik van deze plekken en situeerden er hun heiligdom op. Ze voelden dat deze plekken een krachtige energie hadden, en ze beschouwden dit als goddelijke energie. Hier trachtten ze in contact te treden met de goden en de kosmos. Hier situeerden ze hun heiligdommen en beoefenden ze hun religie.

Ook gebruikten ze de krachtplaatsen voor verdedigingswerken en werd er bij de plaatskeuze van een dorp of boerderij naar zo'n plaats gezocht. Veel heiligdommen, werden gesitueerd op deze speciale plekken.

Een mooie combinatie van een magische steen en een krachtplaats is te vinden in Krakau, Polen. We vinden zo'n steen in de Wawel-heuvel, in de binnenhof van het Koninklijke slot. Eeuwen geleden stond hier een kerk van de heilige Gereon. In de crypte van de kerk ligt een mysterieuze steen, waaraan een magische kracht wordt toegeschreven. Op de plek van het kerkje staat nu het koninklijke slot, maar de crypte met de steen ligt onveranderd eronder

hindoeïstische geestelijken, die Krakau ooit bezochten, gaven een mooi verklaring voor de werking van deze steen. Volgens hen ligt de steen op een van de zeven aardse "Chakra's"; de bron van energie, een plek waar de aardse en kosmische energieën zich verenigen en zorgt de steen voor de levenskracht en rust. Noch steeds komen hier dagelijks mensen om hun energie op te bouwen in de buurt van de magische steen.

Er wordt gezegd dat de stad, door de steen, magische kracht heeft. Er schijnt een positieve kracht uit te gaan van een heilige steen, als een van de zeven geheimzinnige energie bronnen van de wereld.

De steen van Wawel is een mysterieuze steen, die een bron is van bovennatuurlijke energie. Voor de ingewijden is het een bron van onuitsprekelijke kracht, waardoor ongelooflijk spirituele kracht wordt doorgegeven.

De legende, die door hindoeïstische geestelijken aan de steen is verbonden, verwijst naar een verhaal van de hindoe-god Shiva, die zeven magische stenen op de aarde zou hebben neergeworpen - de "Chakram" - in zeven delen van de wereld. Een van deze stenen is in Krakau terecht gekomen, terwijl de overige zes op andere plaatsen neervielen; Deze centra zijn gerelateerd aan hemellichamen; Krakau is Jupiter. Andere "Chakra's" in de wereld zijn: Delphi (Venus), Delhi (Maan),Jeruzalem (zon), Mecca (Mercurius), Rome (Mars) en Velehrad (Saturnus).

De aanhangers van deze legende spreken van een leylijen-onderzoek die bewezen heeft dat de "Chakra" in de kapel van St. Gereon ligt. Anderen geloven dat er zich een bron van negatieve ionen bevindt, die over het algemeen helpt te ontspannen. Deze zou zich ergens onder de westelijke vleugel van het kasteel bevinden.

Wie gelooft nou niet in wonderen? Sommige mensen doen dat zondermeer. De Poolse geschiedenis heeft een paar keer bewezen dat Krakau, de stad gelegen aan de voet van de Wawel-heuvel, Gods genade genoten heeft; Sinds onheuglijke tijden zorgt de beschermende kracht van de steen ervoor dat Krakau al eeuwen bestaat, ondanks alle oorlogen branden en overstromingen welke Krakau steeds troffen.

Verschillende rampen, plagen en oorlogen, rolden langs over het land, maar deze stad bleef gespaard. Als een cataclysme deze stad treft, dan komt het weer tot leven; Krakau is als een Phoenix; nog mooier en machtiger komt ze tot leven. Een soortgelijke genade is ook genoten door inwoners van de stad. Gewoon, wonen aan de voet, van de Wawel-heuvel, want daar is het veilig.

Waar anders kan dit uitzonderlijk geluk aan worden toegeschreven? Nou, natuurlijk aan wonderbaarlijke "Chakram" of "Chakra" steen.

Het is een macht, van de steen, die van invloed is op objecten, geplaatst binnen een straal van een tiental kilometers. Deze objecten zijn onder een onvoorstelbaar bescherming van de steen. Er zijn zeven van zulke krachtige stenen in de wereld; de "Chakram".

In Oosterse-systemen van zelfverbetering wordt gesproken over de noodzaak van het activeren van de energetische punten op het lichaam die Chakra's worden genoemd. Vanuit een westers oogpunt zouden we deze punten kunnen beschouwen als generatoren, functionerende als de belangrijkste verdeelpunten van de energie van het lichaam.

Zo zou je kunnen aannemen dat het activeren van een bepaalde "Chakra" (dat kan alleen bereikt worden door de ingewijden) het verkeer van de energievoorziening in het lichaam kan doen toenemen, wat alleen gedaan kan worden door middel van een verbinding met bepaalde centra in de kosmos.

Kortom, het activeren van deze circulatie oefent een bijzondere invloed uit op het lichaamsysteem en op de fysiologische functies. Op hetzelfde moment, wordt het een stimulans en een informatiedrager, het helpt mensen om de hogere staten van bewustzijn te ontwikkelen en te bereiken.

Er zijn mensen die het gebruik van speciale oefeningen doen om deze uitzonderlijke toestand te bereiken, en vooral om macht en controle over andere mensen te verkrijgen. Deze praktijken zijn onlosmakelijk verbonden met het activeren van een van de "Chakra's".

Ze kunnen zo gevaarlijk zijn voor de niet-ingewijden dat ze zelfs hun dood veroorzaken. De grote energie die wordt geactiveerd met deze oefeningen kan namelijk schade opleveren als men dit niet gecontroleerd doet.

Laten we teruggaan naar de kern van de zaak. De planeet Aarde heeft ook een paar belangrijke punten van geaccumuleerde energie die, bij wijze van analogie, "Chakra's" genaamd kunnen worden. Hun functie is vergelijkbaar met de functie van de "Chakra's" van het menselijk lichaam. De "Chakra's" van de Aarde hebben ook een verbinding met de kosmos en ze zijn converters van energie.

Nu zijn we terug naar de Wawel-heuvel. In de onmiddellijke nabijheid van het oudste deel van de Wawel Kathedraal, ergens diep onder de aarde, daar ligt de wonderbaarlijke "Chakram" van de Wawel-heuvel. De steen oefent een magische invloed op alles wat eromheen is, niet uitgezonderd op mensen.

Mensen bewonen deze plek sinds onheuglijke tijden, ze vestigden zich op deze plaats, kozen het uit boven de vele andere, schijnbaar betere plaatsen. Dit gebied, als geen ander, bruist van energie. De kracht van de "Chakra" is hier voelbaar.

Alles wat tot nu toe is geschreven lijkt voor sommige mensen onzinnig. Maar niet voor iedereen. Aan de linkerkant van de ingang van de binnenplaats van het kasteel op de Wawel-heuvel, rechts in de hoek, is een muur die op een plaats is gladgestreken door duizenden mensenhanden die het hebben aangeraakt. Dit komt omdat mensen uit het Oosten, vooral Indiërs, zeer goed weet hebben over het bestaan van de steen. Ze gaan naar de Wawel kasteel en, door het aanraken van de plek aan de muur, met hun handen, proberen ze in het bezit te komen van een deel van de energie die door de "Chakra-steen" wordt afgegeven.

De mensen in India weten dat er zo'n steen ligt in Polen, in de Wawel-heuvel. Trouwens niet alleen de Indiërs weten dit, ook moderne magiërs, die graag energieën stelen weten de steen feilloos te vinden en doen er hun voordeel mee.

Hoe lang is de steen daar al begraven? Deze vraag kan niet beantwoord worden. De steen is omgeven door een mysterie, die niet mag worden onthuld, voor het welzijn van de mensheid. Slechts een paar geïnitieerd Oosterse-monniken kennen de oorsprong van de Steen en heel misschien een ware magiër, niet die komt om energie te manipuleren.

Kerst Humor

2011-12-20T18:54:00.001+01:00

Op dit moment verkeren sommigen, onder ons, in een geestelijke crisis: tussen de Winterzonnewende en Kerstmis.

Daarom hebben wij Horus in de kribbe gezet, als symbool en eerbetoon aan; alle spirituele Lichten, uit de oertijd, en aan die in de verre toekomst!

Geburah, de Krachten van Gestrengheid (2)

2011-12-20T17:48:00.008+01:00

De natuurlijke orde van het universum hangt af van het concept van tegengesteldheden in evenwicht. De welwillendheid, genade en vorm-bouwende functies van Chesed worden in evenwicht gebracht door de ruwe, soms destructieve acties van Geburah. Om het idealisme van de vorige Sefira Gedulah in evenwicht te houden, hebben we het realisme van Geburah evenzeer nodig als het barmhartigheid behoeft om het rechtsgevoel te temperen.

De taak van Geburah is de vorm die uit Chesed komt te analyseren en discipline aan te brengen met de Kracht van een zuiverend Vuur. Elke energie dat de Levensboom afdaalt naar de materiële wereld moet getest en getemperd worden door de tegengestelden Genade en Gestrengheid. Ze moet gezuiverd worden in het vuur van Geburah. Alleen op die manier kan de energie een duurzaam voertuig zijn voor manifestatie. Daardoor wordt Geburah dikwijls gevreesd.

De effecten van Geburah worden dikwijls aangezien als kwaad. De ruwe, destructieve actie van Geburah is absoluut noodzakelijk voor verdere evolutie. Geburah is een lagere vorm van Binah, de sfeer die beperkt en disciplineert. Aldus zie men Geburah als een negatieve of vrouwelijke Sephirah (in termen van polariteiten). Geburah komt veel ruwer over dan Binah. Dat komt doordat Geburah op een lager niveau ligt en zijn effecten daardoor gemakkelijker gezien worden door ons in het gemanifesteerde universum.

Van oudsher werd Geburah of Mars gevreesd. Toch waakt hij over de gezondheid van het totale organisme. Dit is de wereld van het oordeel. In tijden van nood kan iedereen op Geburah vertrouwen. Maar: een niet door hogere principes aangestuurde Geburah kan voor veel ellende zorgen. Bloedbaden en wrede militaire dictaturen zijn daar voorbeelden van. Deze krijgsheer moet wel onder het bevel van een koning staan, dat wil zeggen in dienst van het Leven zelf. Geburah correspondeert met de kleur rood, en met de planeet Mars, rechterarm en hand.

De afbrekende krachten van Geburah hebben een zuiverende werking op het Universum. Discipline, nauwgezetheid bij beheer van het universum, welke ongewenste elementen verwijdert, als het nut ervan verlopen is. De goedheid en genade van Chesed wordt in Geburah in evenwicht door de ruwe acties (Mars).

De energie van Chesed wordt geanalyseerd en er wordt discipline aangebracht. Elke energie, welke de levensboom afdaalt, wordt doorleeft en getemperd door de tegengestelden Genade en Gestrengheid. Dit is de reden dat dit sefira Geburah nogal eens wordt gevreesd

Ve Geburah: de Kracht, is ons eigen vermogen om vorm te geven aan ons bestaan. Waar Gedulah is wat men in het verleden kreeg, is Geburah dat, wat men nog te geven heeft. Die kracht, dat scheppende vermogen, is ook wat ons onderscheidt van lagere levensvormen: de vrije wil.

In Geburah bevindt zich het onderscheidingsvermogen, hier ontwikkelt het geweten zich. De Ziel bevindt zich tussen Chesed en Geburah. Vanuit de Ziel kan je kiezen en sturen. Je kunt naar het grote geheel kijken en dan zien wat je opdracht en taak is. Er is ook contact mogelijk met de wereld van de Geest en de wereld van het Goddelijke. In deze werelden is de wil verschillend van kwaliteit.

Er zijn, zoals wij schreven, helaas ook leraren en magiërs, die Geburah, de krachten van Geburah gebruiken, op geheel eigen wijze, omdat ze denken hiermee een werktuig in handen menen te hebben, waarmee ze zaken uit kunnen zuiveren wat in hun ogen overbodig is. Sommige magiër gebruiken de krachten van Geburah, om de tempel te beschermen tegen datgene waarvan zij denken dat het hun tegenwerkt.

Sterzoeker kent een moderne magiër, die ten behoeve van bescherming, kunstmatige intelligenties voedt met Geburah krachten en als "Priestess of Anubis", in haar tempel-ritueel, de woede van Sekhmet uitbeeld, terwijl ze met een rood-leren zweep op het altaar slaat, als een doldrieste SM-meesters, en daarbij uitroept:

”I cats a whip and remain unseen
No one can approach me,
I am standing amidst of flames and fire,

The rays of the sun,
The first strike is a warning;
It is Sekhmet when she protects…

The second stroke is a firestorm
It is Sekhmet when she dances!

...The Third stroke is a fire Flame
Straight from the mouth of Sekhmet...

...The forth stroke burns all the forces
That are in conflict with the light
Back to the Nun, back to the Unmanifested..."

Wat een dergelijke magiër in de grenzenloze gezwollen zelfoverschatting vergeet is dat de magiër zelf (weg)gezuiverd wordt, en niet de bron, maar het afvoerputje is en door het manipuleren van deze krachten niks van Geburah weergeeft, want deze mens communiceert helemaal niet met de hogere goden, maar met het lagere zelfzuchtige ego.

Heeft u 'em? Het is een voorbeeld van de magiër die leerlingen helemaal niks meegeeft, maar alleen neemt. De integriteit van een leraar is op dit type leraar niet van toepassing, dus wordt deze magie weggezuiverd als zijnde teveel. De magiër in deze stelt het voor alsof de Levensboom een eigen uitvinding is, dat krachten van Geburah naar eigen belang toegepast kunnen worden.

Foutje...bedankt, zal Sekhmet met vurige klauw zeggen....

Geburah, de Krachten van Gestrengheid (1)

2011-12-19T16:10:00.029+01:00

Betekenis: GESTRENGHEID
Kracht: soberheid
Element: vuur
Kleur: scharlaken
Magisch element: machtige strijder in een triomfwagen
Doel: beeld van kracht
Illusie: onoverwinnelijk
Deugd: moed, loyaiteit
Gebrek: wreedheid, vernietiging
Tarotkaarten: de vijf
Chakra: Vissudha (keel)
Sleutelwoorden: kracht, moed, dominantie
Goddelijke naam: Elohim Gevor (Almachtige God)
Aartsengel: Camael
Hemels koor: Seraphim
Materiele verschijningsvorm: Mars

De tweede driehoek op de levensboom bestaat uit Chesed, Geburah en Tipheret. Het staat voor de krachten, die het zich ontwikkelende leven ordenen, voor recht en orde, en wordt daarom ook de 'ethische driehoek' genoemd. In de driehoek van Tifereth, Geburah en Chesed is het mogelijk dat de ziel tot overgave komt. Hier leer je jezelf kennen. Je neemt verantwoordelijkheid voor jezelf. Je vraagt je af hoe jij in het leven wilt staan.

Onder chokhmah (rechterpilaar) zit Chesed, de sfeer van barmhartigheid of liefde, chesed is de constructieve, regelende energie die de blauwdruk vormt van alle latent aanwezige vormen in Binah. Tegenover Chesed zit Geburah (linkerpilaar), de zwarte zuil, de pilaar van vorm. Geburah is de sfeer van de gestrengheid en kracht, en stelt de grenzen van sterfelijkheid voor in alle geschapen dingen.

Waar Binah de moeder van alle vormen is, is Geburah de vernietiger. Alles wat buiten proporties groeit dient gesnoeid te worden, dat is de soms moeilijke taak die in Geburha gelegen ligt. Dat mag wreed klinken, maar deze afbakening maakt deel uit van het spel. Ze betekent het eindige in alle geschapen vormen in de manifeste wereld van ruimte en tijd. Dit is het principe van de verandering; zonder deze is er stilstand.

Op macroniveau zijn dat de wetten van de natuur, op microniveau duidt het op het gevoel voor juist en onjuist, goed en slecht, en het vermogen om op grond daarvan beslissingen nemen.

De vijfde emanatie op de boom des levens. Geburah wordt vaak geassocieerd met Mars, de Romeinse God van de oorlog, en staat voor gestrengheid, correctheid en gerechtigheid. De afbrekende krachten van deze sefira hebben een reinigende en zuiverende werking op het universum. Geburah wordt gezien als de violet razende kracht, het vlammende zwaard, de wrakende, de engel Cameal, die de dood aankondigt en het tijdstop van de doorgang vertegenwoordigt. Hij is de prins van moed en kracht. Geburah zet aan tot het ontwikkelen van wat we nog niet hebben. De negatieve uiting hiervan is het kwaad, een misplaatste kracht.

Vanuit de Egyptische mythologie wordt de godin Sekhmet geassocieerd met Geburah. Zij is de vurige vrouwelijke kracht die als vernietiger van de mens kon optreden, daar waar men ging twijfelen aan de heerschappij van Ra. Dat is de vurige eigenschap van Geburah, die door Sekhmet wordt uitgebeeld in de mythe van de vernietiging van de mensheid en toont ons uitzuivering.

We zien hier de afbakening en bewaking van de natuurlijke grenzen. Alle eigenschappen van Hod en Geburah zijn begrensd door tijd en plaats, en waar deze overtreden worden treed de strenge kracht van Geburah op. Dat zien we ook terug in communicatie want die is door tijd/plaats begrensd. Geburah zuivert het teveel of het overbodige uit. We hebben het dan wel over de hele schepping, dus ook menselijke scheppingen.

In Egyptische mythe van de vernietiging van de mensheid, door Sekhmet, zien we dat de mens het niet kan bewerkstelligen dat Ra zijn heerschappij behoudt, men dient zich over te geven aan het feit dat zijn zonnestralen zwakker worden. Geburah staat hiervoor de schepper-God, die discipline en nauwgezetheid verlangt bij het bestuur en beheer van het universum, en ongewenste en onnodige elementen verwijdert, nadat het nut ervan afgelopen is.

Geburah is een kracht die in de magie aangewend kan worden, om zaken te verdedigen, te zuiveren,te scheiden, maar ook om dingen gedaan te krijgen. Daar schuilt een gevaar in. Er zijn namelijk moderne magiërs die het niet zo nauw nemen met de magische-ethiek en de krachten van Geburah gemakkelijk aanwenden voor persoonlijk gebruik en gewin. Zij menen Geburah als krachtbron te mogen gebruiken om zaken, die hen niet aanstaan te zuiveren, of om de tempel waarin zij werken te beschermen tegen zogenaamde ongewenste invloeden van buiten af. Ze generen hiervoor een krachtbron vanuit de groep zelf.

De groep mensen, waarmee de magiër werkt, vormt dan een gedachtenvorm op de zogenaamde “inner planes”. Voor het richten of bundelen van deze krachten worden fysieke materialen gebruikt, die deze krachten als het ware kunnen opslaan en kunnen afgeven op het moment dat de groep dat wenst. De magiër kan hiervoor een rode steen gebruiken, of een artefact gemaakt van klei.

Hierbij wordt een plek of een object gebuikt die het ritueel moet kunnen dragen. Als er geen fysieke plek is of als er geen artefact wordt gebruikt, kan men het ook aan taal, of aan een woord hangen. Er moet altijd een drager zijn, dat kunnen dus ook de mensen van een magische groep zijn, die op een afgesproken moment, volgens een door de magiër, van te voren, opgestelde protocol werken, daarbij hun persoonlijke kaars aansteken en op de gedachtevorm afstemmen. Dit wordt uitgevoerd op een vast tijdstip, op een astrologische moment die juist of passend is. De Geburah krachten kunnen opgeslagen worden tot het activeringsmoment.

Helpers die de magiër hier bij aanwent zijn:
- Serafiem, dit zijn de vuur Engelen
- Malachiem, de boodschapper
- Chesmaliem, Dragers van Wijsheid

Vervolgens zal deze magiër de aldus kunstmatig gecreëerde elementalen tot leven brengen en neemt hier het onderstaande, tot voorbeeld, voor zijn elementalen.
- Familair, een huisgeest/helper in het magische vlak.
- Homenculi, van Zosimos uit de Alchemi,
- Takwin, uit de Islamitische Alchemie
- jabir ibn hayyan met zijn “book of stones”
- de Golem, uit de joodse mystiek
- Ushabti, de antwoorder; de grafgave uit het oude Egypte, die zowel werker als dienaar kon zijn. -Tulpa, uit de boeddhistische traditie
- Madragora, plantenwortel met de vorm van een mens heeft. Die alleen met behulp van een zwarte hond.

Of een voorbeeld van recentere datum zijnde;
- De hamsters uit de reclame van Albert Heijn.

Elementalen kunnen zowel een mens of diervorm hebben. Voor de magiër is belangrijk goed te formuleren wat de met de Geburah kracht geladen elementaal moet doen. Elementalen voeren namelijk precies uit wat ze opgedragen krijgen. De magiër geeft als hij verstandig is een bepaalde houdbaarheidsdatum mee, zodat de elementaal na die tijd oplost, Of de magiër bouwt in dat hij veranderbaar is.

Voorbeelden uit het dagelijkse leven, of uit de geschiedenis, waarbij het lijkt of er Geburah krachten aan het werk zijn, neemt dit type magiër graag als voorbeeld en gebruikt deze om het misbruik van deze krachten te kunnen rechtvaardigen.

Voorbeelden hiervan zijn:
- Een verhaal over ontwikkelingswerkers in Mexico, die werken voor straatkinderen. Zij hadden bedacht om een soort godsvorm te creëren, die hen zou kunnen helpen bij een ontwikkelingsproject. Daartoe namen zij een symbool uit het Egyptische pantheon, en ze kozen een godsymbool, waarbij ze van te voren bedachten wat deze voor hun zou moeten doen. Om deze kracht zo groot mogelijk te maken hadden ze bedacht, dat het goed was om dit symbool zo veel en zo ver mogelijk te verspreiden. Ze kozen daartoe kiezelsteentjes, waarop ze het symbool schilderden. Deze werden verspreid over de wijk. Vierentwintig uur later kwam de overheid met een financieringproject met nagenoeg hetzelfde symbool.
-De gedachten-magie van Farao Ramses II. Die zijn slag om Kadesh op de voorgevel van zijn tempels liet afbeelden, zodat er geen negatieve krachten de tempel binnen konden komen.
-In de tweede wereldoorlog verenigden Engelse magische ordes zich, zodat Duitsland niet kon binnenvallen. In het boek de “Magical Battle of Britain”, van Dion Fortune, kunnen we hier over lezen. Dione Fortune schreef meditaties ter verdediging van het land.
-Het boek: “Lammas Night”, van Katherine Kurtz, wordt ook aangevoerd als voorbeeld van Geburah krachten. Het boek verhaalt over: de missie van John Graham, kolonel in de Britse inlichtingendienst, om de aanval van het kwaad te stoppen met een buitengewoon strategie die alle regels van de twintigste-eeuwse oorlogvoering tarten: Vereniging van de verschillende heksen covens in heel Engeland, gebaseerd op machten die terugvoeren tot in de donkere eeuwen, in een ritueel met gruwelijke offers, op de eerste avond van augustus, de magische Lammas nacht.
-Alexander david Neel schrijft in haar boek “Magic And Mystery In Tibet“ dat ze een beeld maakt van klei, van een monnik. Die ingezet wordt als tempel wachter, voor de beveiliging van de heilige gebouwen.

De krachten van Geburah worden hier aangewend als zijnde "de krijger monnik"; het vechten voor je recht. In al deze verhalen is echter sprake van een disbalans, een ongelijke situatie, die de magiër aanwent om de krachten van Geburah te gebruiken, om deze corrigerend op te laten treden, wat natuurlijk te begrijpen is in situaties van extreme nood of oorlog, dan heeft de mens oprecht de kans om te trachten de uit het lood geslagen omstandigheid weer in balans te krijgen. Echter om persoonlijke voordeel te behalen, in goede tijden, met geburah krachten, is letterlijk spelen met open vuur. Sekhmet laat liever niet met zich sollen. Wij raden het niet aan om met de natuurlijk orde van het universum te klooien.

Sekhmet when she dances

2011-12-18T19:55:00.000+01:00

"Sekhmet Dances" On my bones,
Flaying the pale skin,
Breathing red into my veins.
In ale and pomegranates
I taste her teeth
See her gold eyes
In the hungry
Faces of the fellahin.
May I shed myself
Unravel and re-form
In tawny sleek
Soft padded paws.
Sekhmet dances
On my soul, and whispers in my ear:

I am the Dark Lady of the Egyptian Night, the goddess of Mystery
My signs are the lion, who walks proud and free, without fear
and the viper, who poisons those who displease it
I am offered meat and milk, for these two forms
And also blue lilies, for the dark skies of magic
I dance in the desert at night, and none know me
I stay in caves, and groups of rocks, and old trees
I know the pathways through the darkness on earth,
and I know the pathways beyond
Few have known my secrets, and they have been forgotten
with the moving of sands and of armies
But I still live, and hold the keys, and the passwords
To the worlds that appear after death
As the lion-goddess, I prey upon the unworthy
I am the wrath of the desert to the dishonest
I am the wrath of many gods, for I do not hesitate to act
And I have been involved in vengeance
I deserve to be feared
For my anger has gone forth upon the tomb-robbers and the killers of children
But for those who fear me, and speak with respect
I give knowledge of the many worlds of death
I am the Dark Guide, the secret way-finder, the one who leads through mazes

Some seek the worlds of the pharoahs,
those proud men bloated with their own importance
They now live in kingdoms which are echoes of their own worldly power
And they never change or grow
They paid their magicians well to make these worlds
As they paid their architects and sculptors to make monuments in the sand
They earned their money, and made afterlives of waters and date palms
But they stay there forever, without knowledge or love
Remembering their days of power
These are not worlds to visit

Where should one go in the after life?
This is the question
It depends on your ideals and your worthiness
One may be initiated during life, or after death to find the way
My worlds are those of dark beauty, the worlds of magicians, and explorers of the night
Not angry ghost and monsters, not the hell worlds
But places of clean pure air, filled with sorcery and wonder
Where one can feel the power and move it at will
Where the night air is your sculpture, and the stars your paint
Where each person can make a world of his own

Or, one may go to the worlds of Ra, the shining one
Whose rays are full of secret worlds
Ra whose boat travels the skies
Whose explosive power fills the skies with fireworks
Who shows the range of what already exists

Or we have the worlds of Isis
Lover, mourner, queen
It is Isis who both heals and steals, who is both truth and falsehood
Isis is the drama queen who plays the faithful wife
Yet takes power whenever she can get it
She is no great goddess who rules the sky
She is the trophy wife, desired by men and manipulating them
She can heal if she wishes but she may also lie about it

Osiris has the green worlds, and the death worlds
He is an ocean who absorbs all souls
To become Osiris is to lose your soul
I am the dark dancing goddess who shows the way
Who strides like a lion in the darkness.

De namen van Sekhmet

2011-12-18T16:33:00.001+01:00

Sekhmet, de Grote van de Magie
Moeder van de Netjeru (Goden)
Die was voor de Netjeru er waren
Vrouwe van de plaats van het begin van de tijd
Geliefde van Ra, haar vader
Geliefde van Bast, haar zus
Geliefde van Ptah, haar man-Broer
Op wiens wens de Kunsten zijn geboren
Mooi Oog, Welke geeft leven aan de twee Landen
Mooi gezicht, De afbeelding het meest Geliefde in de kunst
De Vlammende
Soevereine van Ra, haar vader
Beschermster van de Netjeru
Lieve Vrouw van het Scharlaken-gekleurde wapenuitrusting
De Pure
Vernietiger van Rebellen
Oog van Ra
Oog van Heru (Horus)
Pre-Eminent, de Ene in de boot van miljoenen jaren
Dwaler van Woestijnen
Zwerver in de Afvalstoffen
Zij die alles bevat
De Enige
Die doet ontwaken
Vrouwe van betoveringen
Opener van Manieren
Vrouwe van Transformaties
Vrouw van de vele gezichten
De overweldiger
Gever van Extases
Bevrediger van verlangens
Bezieler van mannen
Een winnende in de strijd
Overwinaar van alle vijanden
Heerseres van de woestijn
Heerseres van slangen en van draken
Heerseres van Leeuwen
De sublieme
Verlichter
De krachtige
De stralende
Grote-van Heka
Vrouwe van de magische lamp
Moeder van de dood
Vrouwe van het bloedbad
Vernietiger door plagen
De grote van Genezing
Vernietiger door brand
Vrouwe van de wateren van het leven
Meesteres en vrouwe van de tombe
De grote in de plaatsen van rechtspraak en uitvoering
Gids en beschermster tegen de gevaren van de onderwereld
De grote op de plaats van verschijning in stilte
Vrouw van de gang van de Vijf lichamen
De Ongeëvenaarde en de onoverwinnelijke
Heerseres van de Kamer van vlammen
De Bron
Zij wie haar kansen niet voorbij laat gaan
De gevleugelde
Krachtige van hart
De bewuste
De glanzende
Sekhmet, die deduceert tot zwijgen
Sekhmet, die mensen opschrikt
Vrouwe van de jubelstemming
Aanbiddelijke
Stralende van aangezicht
Moeder van Afbeeldingen
Een onvergelijkbare
Vrouwe van intoxicaties
Machtiger dan de Netjeru
De Mooiste
De Meest Sterke
De grote van de wetten
Beschermster van de Goddelijke Orde
Degene die de duisternis tegenhoudt
Het mooiste licht
Strijder Netjert (Godin)
Netjert (Godin) van Liefde
De grote in de hemel
Grote Serpent op het hoofd van haar vader
De grote van het wierook van De Enade
Grote Vrouwe van het huis van het Leven
Koningin van de kwetsbaren
Vrouwe van het huis van de boeken
De etende
Sekhmet van de Messen
verbrander van onrechtvaardigen
The ene, voor wie het kwaad trilt
De verschrikkelijke
Vrouwe van alle bevoegdheden
Eeuwige, Zoals haar vader
Vrouw van vele aanbiddingen
Mooiste Onder De Netjeru
De onschatbare
Sekhmet, die vreugde geeft
Onwrikbaar, de trouwe
Geliefde Leraar

Geliefde Sekhmet

Sekhmet en de Vernietiging van de Mens

2011-12-18T15:09:00.001+01:00

De Zonnegod Ra was koning van zowel de goddelijke als de sterfelijke wereld. Hij ziet eruit als een oude man met botten van zilver, vlees van goud en haar van lapis lazuli. De aarde floreerde onder zijn warme stralen, maar toch begonnen de mensen zijn gezag te ondermijnen. De goddelijke koning vernam dat de mensheid van plan was om in opstand te komen. In zijn onsteltenis was zijn eerste reactie om het ras volledig te vernietigen, maar hij besloot om raad te vragen.

Ra droeg zijn volgenlingen op om de Goden Sjoe, Tefnoet, Geb, Noet en Noen naar het hof te brengen. Evenals een Godin die zijn 'Oog' werd genoemd. Deze Godin is Hathor in haar vreedzame gedaante. De Goden moesten allemaal in het geheim komen, zodat de mensen er niet achter konden komen dat hun plannen bekend waren bij de koning.

De Goden deden wat Ra hen vroeg en kwamen in het paleis aan, waar ze bogen voor hun koning. De Zonnegod vroeg hun mening over de gang van zaken. Alle aanwezigen waren het er unaniem mee eens dat hij zijn Oog moest sturen om de mensen te vermoorden.

Ra nam een besluit en stuurde de Godin erop uit. Hathor gehoorzaamde hem graag en veranderde in haar wilde gedaante. Als Sekhmet keerde ze zicht tegen het Egyptische volk. De verraderlijke mensen vluchtten de woestijn in, in een poging om te ontsnappen aan de bloeddorstige Godin, maar ze spoorde hen op en genoot van de slachting. Een papyrus meldt: "Als het Oog van Ra aan je verschijnt, verslindt ze je, straft ze je." Na een bloedbad van een dag voelde Ra mededogen en hij vond dat hij de mensheid genoeg had gestraft. De mensheid zou nu wel onthouden wie de baas was.

Maar Sekhmet, het Oog van Ra, is bloeddorstig en onbeheersbaar. Ze zou niet stoppen voor het menselijk ras volledig was uitgeroeid. Nu haar kracht ontketend was, moest Ra een manier vinden om het weer aan banden te leggen. Hij zond snelle boodschappers naar Aswan dat in het zuiden van Egypte lag. Ze moesten 'zo snel als de schaduw' grote hoeveelheiden rode oker, fijne aarde gemengd met ijzeroxide of hematiet, halen en naar zijn tempel in Heliopolis brengen. De hogepriester kreeg de opdracht het hemetiet te malen en de dienstmeisjes moesten voldoende gerst malen om zevenduizend kruiken met bier te vullen. Dit bier moest worden gemengd met de rode oker, zodat het zou lijken op bloed. Men ging onmiddellijk aan het werk en de hele nacht lang draaide het om de vraag of de mensheid nog wel gered kon worden.

De volgende morgen kwam Ra vroeg op en gaf het bevel om de velden waar Sekhmet haar moordlust verder zou bevredigen vol te laten lopen met het rode bier tot een hoogte van "drie palmen". Toen de Godin wakker werd en de velden met rode vloeistof zag, was ze verrukt. Gulzig begon ze onmiddellijk de vloeistof, die zij aanzag voor mensenbloed, op te slokken. Ze raakte vreselijk dronken en vergat het Egyptische volk, en het aan haar gegeven bevel om ze uit te roeien, volledig. Ze keerde terug naar het paleis van haar vader om haar roes uit te slapen.

Ra had zijn volk gered en de woeste Godin veranderde weer terug in de vreedzame Hathor. Maar de ervaring was Ra te veel en hij had genoeg van de ondankbare tak om over de aarde te heersen. Hij deed afstand van de troon en liet de verantwoordlijkheden over aan de God van de wijsheid en het schrift. Thot leerde de mensheid lezen en schrijven, terwijl Ra met behulp van zijn zoon Sjoe en kleindochter Noet opsteeg naar de hemel voor een periode van vrede en rust.

Een andere versie van dit verhaal vertelt dat Ra de mensheid strafte omdat zij zich niet meer aan hun religieuze plichten hielden en de voorgeschreven offers niet brachten. De Goden besloten toen om de Leeuwengodin Sekhmet naar de aarde te sturen om de mensheid te straffen. Toen ze echter zagen dat Sekhmet mensen naar willekeur afslachtte en genoot van de smaak van hun bloed, beseften ze dat op deze manier de mensheid volledig uitgeroeid zou kunnen worden. Door middel van dezelfde list, ditmaal met een drank die khakadi wordt genoemd, wisten ze de mensheid te redden. En zo leerde de mens dat er met de Goden niet te spotten viel.

Hathor-Sekhmet wordt ook wel "Vrouwe van de Dronkenschap" genoemd. Een overblijfsel van de list waarmee Ra de mensheid redt van haar moordlust.

Alban Arthan Midwinter viering

2011-12-10T10:56:00.011+01:00

De dagen worden nu nog even korter. Steeds meer kunnen wij onszelf in het duister tegenkomen. Dan dit jaar, geloof ik op 20 december, is het de kortste dag. Na de lange nacht worden de dagen weer langer. En wij kunnen op zoek naar licht, licht van leven, een kleine vlam die altijd in ons schittert, al kunnen of willen wij dat niet altijd zien.

Midwinter willen wij zoals vele anderen ook dit jaar vieren met het delen van liefde, hoop, ervaringen, eten & drinken.
Door samen te zijn bij een midwinterfeestmaal en vervolgens door samen dit moment te vieren met een ritueel gebaseerd op traditie van nu en vroeger.

De teruggetrokken natuur en de stilte van deze tijd van het jaar bieden een uitzicht:
De zonnegod gaat dood en wordt wedergeboren op de winterwende: dood en wedergeboorte van zon.

Het markeert een begin, het begin om weer ideeën te hebben, een begin dat rond Samhuinn geboren is en nu zicht- en waarneembaar wordt.
Het gaat om het beëindigen van de donkere periode, van het naar binnen kijken bij jezelf, wegdoen, schoonmaken van je ziel om weer herboren te worden.

Alban Arthan kan en rustige en belangrijke tijd voor ons zijn waarin de stilte, de donkere diepten van ons zijn in contact komen met het oorspronkelijke zonnekind, dat wil groeien tot een schijnend kind van licht als de tijd in de ritme en cycli van de jaren jaar verder gaan.

Rollen DRUÏDE: (geeft sturing aan het ritueel) met staf, trommel en lamp
De vier Wachters van de Windrichtingen: Oosten, Zuiden, Westen, Noorden, elk met een lamp.
Het zonnekind: Mabon

Attributen : kaarsen, maretak

Na de midwintermaaltijd met eistedfodd, maken wij ons klaar voor het midwinterritueel. Wij worden gesmugd.

Het is stil,de teruggetrokken natuur is duidelijk aanwezig. We gaan op pad naar de wintergrove van Midgaard. Wij volgen de klank van de trom.
Wij lopen de grove binnen vanuit het westen, volgens de loop van de zon lopen wijde grove rond tot wij een voor ons passende plek in de cirkel hebben gevonden. Als laatsten lopen de wachters en de Mabon de grove binnen, zij begroeten het oosten en gaan op hun plek in de grove staan..
De druïde treedt als laatste de cirkel binnen, sluit de cirkel en richt zich naar het oosten:

O, grote godin, o, geest van deze cirkel, wij vragen uw zegen voor dit ritueel.

DRUIDE (richt zich naar het midden van de grove)
Laat ons beginnen met het geven van vrede voor de vier windrichtingen.
Want zonder vrede kunnen wij niet werken.
Wij richten ons steeds naar de betreffende windrichting.

ZUIDEN heft de hand op naar het zuiden
Mag er vrede zijn in het zuiden (en in …)

WESTEN heft de hand op naar het westen
Mag er vrede zijn in het westen

NOORDEN heft de hand op naar het noorden
Mag er vrede zijn in het noorden

OOSTEN heft de hand op naar het oosten
Mag er vrede zijn in het oosten

ALLEN
Mag er vrede zijn in heel de wereld

DRUIDE
Laten wij het goddelijke aanroepen volgens eeuwenoude (druïden-)traditie

ALLEN: Druïde zegt een zin, allen herhalen
Goddelijke geeft bescherming
En in bescherming kracht
En in kracht begrip
En in begrip kennis
En in kennis rechtvaardigheid
En in rechtvaardigheid de liefde
En in de liefde liefde voor alles wat is
En in liefde voor alles wat is de liefde voor het goddelijke

DRUIDE
In deze cirkel en in de wereld open ik het feest van Alban Arthan

NOORDEN
Mogen de vier windrichtingen worden geëerd zodat hun kracht en uitstraling de cirkel mag binnenkomen, voor het welzijn van ons allen.

ZUIDEN met het gezicht naar het zuiden
Met de zegen van het grote hert in de heetst van de jacht en het innerlijke vuur van de zon, roepen wij opnieuw de krachten van het zuiden op.

WESTEN met het gezicht naar het westen
Met de zegen van de zalm van de wijsheid, die zwemt in het heilige water
van de bron, roepen wij opnieuw de krachten van het westen op.

NOORDEN met het gezicht naar het noorden
Met de zegen van de grote beer van de sterrenhemel en de fruitvolle aarde, roepen wij opnieuw de krachten van het noorden op.

OOSTEN met het gezicht naar het oosten
Met de zegen van de havik, die vliegt in de heldere ochtendhemel, roepen
wij opnieuw de krachten van het oosten op.

Allen draaien hun gezicht naar het midden.

Pauze

DRUIDE
Mag de harmonie in ons land compleet zijn.
Mogen allen van ons in deze cirkel een stap vooruit doen en delen in dit feest en moge wij allen het beeld van liefde en verbondenheid met ons in ons hart meedragen.

ALLEN
Alle mensen wenden zich tot het centrale vuur. Wij geven elkaar de hand een gevende hand en een ontvangende hand

STILTE

DRUIDE
Op vele plaatsen op deze wereld worden in dit moment van geen tijd rituelen gehouden om het oude af te sluiten en het nieuwe te beginnen. ( of op het zuidelijk halfrond houden sommige tegenvoeters een ritueel om het nieuwe welkom te heten en het oude af te sluiten).

Om ons met hen allen verbonden te voelen wil ik jullie vragen met mij de volgende belofte uit te spreken en wel in het Engels om de binding nog te verstevigen. De energie van allen is meer dan de simpele optelling van de delen en juist daarin schuilt de belangrijkste kracht.

We beloven opnieuw om met anderen in liefde en vrede stand te houden, de handen aangesloten, de harten opengesteld.

ALLEN

We swear by peace and love to stand
Heart to heart and hand in hand
Mark O Spirit and hear us now
Confirming this our sacred Vow

WESTEN

We ontmoeten elkaar hier in de duisternis op de langste nacht van het jaar om de geboorte van het nieuwe licht, mabon het zonnekind, te vieren.
We komen samen om een groot mysterie te eren, die leeft in vele culturen
en vele namen kent.
Maar allen vieren het licht van de werkelijke geboorte.

OOSTEN
De zon die ons verwarmd en belicht heeft, staat nu stil.
Onze voorouders waren bang in deze tijd, een tijd van duisternis.
Ze riepen de zonnegod om terug te komen, om hen licht en warmte te
geven.
Om te helpen het koren te laten groeien.

NOORDEN
Wij voelen dat deze duisternis doordringt in vele gebieden van ons leven, angst, twijfel, eenzaamheid.
En nu in de stilte van de duisternis worden we bewust van de zon die weer omhoog komt in ons hart.
Door het symbool van de jonge één, de mabon, ook genoemd mithras, christus, arthur, allen die geboren zijn in een tijd van grote duisternis.

ZUIDEN
Laten wij naar het licht der lichten kijken, zon der zonnen, de eeuwige vlam binnen in ons.
Laat ons mediteren over het licht van ons innerlijk vuur, in deze cirkel, de cirkel van ons hart, de grote cirkel van de wereld.

DRUIDE
Laat ons mediteren

Meditatie

NOORDEN
Laat de zon schijnen op aarde
Laat de zon van licht herboren zijn

WESTEN
Laat de zon reflecteren op het water en hun zegen vergroten

OOSTEN
Laat de zo schijnen in de lucht en dat deze adem nieuwe leven mag brengen.

ZUIDEN
Laat de zon onze gedachten verwarmen, ons hart en ons innerlijk kind

DRUIDE
Laat ons getuige zijn van de wedergeboorte van de jongste, mabon, die vanuit de baarmoeder van de grote moeder is geboren.
In stilte en zwakheid, als de kleinste van het licht.

WESTEN
Maar eerst moet er duisternis zijn.

DRUIDE
Laat de duisternis van de kortste dag vallen
De lampen worden laaggezet en afgeschermd.
Alleen vanuit de duisternis kan het licht herrijzen

Pauze

ZUIDEN
Werp weg wat het weerschijnen van het licht in de weg staat.

Pauze

MABON steekt een kaars aan
Ik kom op deze plek als een kind van vele opvolgende generaties.
Mijn geschenk is een kleine vlam van hoop, hoop dat elk nieuw leven brengt op deze wereld.
Ik, en degenen die mij volgen vragen bescherming voor de vlam die we je geven.
Bescherm de heilige vlam.
Jullie die de aardse wachters zijn van wijsheid, kom samen in vrede en harmonie om deze aarde, ons huis, te beschermen.
Dit vraag ik voor alle kinderen van de wereld.
De kaarsen worden rondgedeeld en mabon loopt de cirkel rond en steekt met haar/zijn kaars elke kaars aan. Voordat Mabon de kaars voor iemand aansteekt vertelt een ieder wat hij/zij met het toenemende licht nu wil gaan doen.

NOORDEN
Zie hoe door de ene bron van al het leven, licht en liefde, onze eigen kaarsen branden.
Voel de kracht van ons gezamenlijke licht.
Laat onze gedachten en activiteiten zich samen voegen bij een ieder die werkt voor vrede in deze wereld, voor nu en de generaties die volgen.

DRUIDE
Laat ons een moment stilstaan bij de waarheid dat in elke dood het zaad van geboorte gezaaid is.
In de duisternis van de langste nacht verwachten wij de schemering van het groeiende jaar.
Laat ons een tak van de heilige eik van eeuwigheid nemen.
Laat de jongste in onze cirkel ons zaad en hoop van de toekomst brengen.
Mag de zoon van licht voor eeuwig herboren zijn.
Mabon geeft iedereen mistletoe / maretak

WESTEN
Tot eer en glorie van de grote moeder die ons leven gaf en haar zoon het kind van licht, mogen we samenwerken voor een sterke toekomst.
Vanuit de zekerheid van onze afkomst kunnen wij toestaan dat de volgende generaties groeien in contact met anderen, zonder onderscheid van ras, grenzen, religie, klasse of gender, maar in licht en waarheid.

DRUIDE
Laat ons zingen voor het licht en de zon.

ALLEN A – OH - WEN (AWEN) 3 X

DRUIDE
De tekst van dit ritueel is uitgesproken en ten einde.
Het woord gaat verder.
Mag het bezield zijn pad volgen.

Pauze

DRUIDE
Het is het uur van beëindiging

Alle kaarsen worden gedoofd

OOSTEN
Laat het licht schijnen in ons hart.
Mogen wij ons herinneren wat onze ogen gezien hebben, onze oren gehoord hebben en onze harten gevoeld hebben.

DRUIDE
Laten wij de geesten van de vier windrichtingen bedanken voor hun zegeningen.

OOSTEN
In de naam van de havik van de heldere hemel en het element lucht, danken wij voor de krachten van het oosten. In het bijzonder danken wij het Oosten en het element Lucht voor de inspiratie die wij ontvangen, de nieuwe ideeën, het steeds weer nieuwe begin en de innerlijke kennis die wij zo opdoen.

NOORDEN
In de naam van de grote beer van de sterrenhemel en het element aarde, danken wij voor de krachten van het noorden. Speciaal bedanken wij het Noorden en de Aarde voor de periode dat wij in het donker kunnen verblijven en zo bij ons innerlijke kind te kunnen komen. Met de terugkeer van het licht komt er weer een nieuwe fase in ons leven.

WESTEN
In de naam van de zalm van de wijsheid en het element water, danken wij voor de krachten van het westen. Onze aandacht dient nu uit te gaan naar het Westen en het element Water. Voor het contact wat zij ons geven met de diepe mysteriën, de subtiele energie en innerlijke waarneming en diepe emoties. Met de wedergeboorte van de zon kunnen wij onze diepste gedachten naar buiten laten komen en kunnen wij zo ons hart volgen.

ZUIDEN
In de naam van het grote hert en het element vuur, danken wij voor de krachten van het zuiden. Dit is een moment om ook dank uit te spreken aan het element Vuur, zo verbonden met het Zuiden. Door de actieve energie van het vuur zijn wij gereinigd. Getransformeerd door onze contacten met een andere spirituele werkelijkheid en staan wij nu opnieuw klaar voor een nieuwe cyclus van de zon.

Pauze

WESTEN
Mag de harmonie in ons land compleet zijn.

DRUIDE
Ik verklaar de viering van ALBAN ARTHAN voor gesloten in de verschijnende wereld en deze cirkel.
Mag de inspiratie ervan altijd bij ons zijn.
Het is beëindigd.

NOORDEN
Niets eindigt!

A selection of Rituals-Dolores Ashcroft-Nowicki

2011-12-05T14:16:00.013+01:00

Wat zou u doen als u een goedlopende mysterieschool had, waar cursisten tegen niet al te hoge leskosten deelnemen aan de rituelen en lessen, echter na verloop van tijd blijkt dat een aantal ex-leerlingen uw lessen en rituelen gebruiken voor hun eigen mysterieschool. Het gebruik van het lesmateriaal is op zich niet uw bezwaar. U bezwaart zich over het feit dat voor de lessen, die u tegen kostprijs aanbood, nu opeens astronomische bedragen worden gevraagd.

Juist, u zou besluiten om de rituelen en mysteriespelen in de openbaarheid te brengen, zodat deze niet meer exclusief zijn en er minder misbruik van gemaakt kan worden. U vindt het een mooie gedachte dat mensen er zelfstandig mee aan de slag kunnen, zonder dat ze betrokken raken in een bonafide orde of magische groepering.

Zoiets moet de afgelopen jaren door het hoofd van Dolores Ashcroft-Nowicki gespeeld hebben, op het moment dat zij besloot om haar rituelen, ter publicatie, in handen van Debbie Chapnick te geven.

Sommige van Dolores haar ex-cursisten willen ons voor ogen houden dat mysteriespelen en rituelen alleen binnen de muren van een magische orde opgevoerd dienen te worden. Met de openbaring van het materiaal van Dolores wordt resoluut een einde gemaakt aan deze gedachtengang. Het exclusieve en onbereikbare, van de SOL Mysteriespelen en rituelen, wordt hiermee in een klap weggenomen.

Dolores stelt het heel simpel: “Roep een groep belangstellende of vrienden bij elkaar en ga met dit boek aan de slag. Vergeet na afloop vooral de koekjes en wijn niet”. Zo mogen wij het graag zien. Sterzoeker was Dolores al voorgegaan, door een aantal rituelen en mysteriespelen te publiceren. Wij zijn dan ook heel erg blij met dit mooie initiatief van de SOL.

In het rituelenboek staat ook een belofte, dat dit boek de eerste is in reeks van vele. Debbie Chapnick, de uitgeefster, beschrijft dat ze een stapel van zeker zo’n tweehonderd rituelen van Dolores, ter publicatie heeft ontvangen. Hieruit is de eerste van “A selection of Rituals” ontstaan. Ze belooft dat er nog vele zullen volgen. Wij hopen dat er spoedig meer delen volgen, zodat u lekker zelf aan slag kan met rituelen en mysteriespelen.

In het boek staan voor Sterzoeker een aantal bekende rituelen, maar ook nieuw materiaal. Zoals het ritueel geschreven door de dochter van Dolores.

A Selection of Rituals is verkrijgbaar via DaturaPress

Voor wie hier niet genoeg aan heeft, of andere spelen zoekt, heeft Sterzoeker meer in de aanbieding. Wij zijn in het bezit van vele (SOL) rituelen en mysteriespelen. En zoals, door Dolores, in dit boek ook al wordt aangegeven, hier mogen gewoon kopietjes, ter oefening en vermaak, van worden gemaakt.

Aanvulling op : 10-12-1011

Via de mail en via het onderstaande commentaar-veld hebben wij, de afgelopen dagen, vele malen de vraag ontvangen; of wij de rituelen van de SOL willen publiceren. Daarop wil Sterzoeker graag het onderstaande antwoord geven:

@ Anoniem en andere lezers, Sterzoeker gaat de rituelen die zij van de SOL bezit niet online plaatsen en ook niet publiceren, dat doet Debbie Chapnick immers al en zij is hier toe door Dolores gerechtigd en wij niet. We houden ons netjes aan de voorwaarden van Debbie Chapnick en van Dolores Ashcroft-Nowicki. We mogen ze wel ter oefening gebruikt, maar niet ter publicatie.

Temple of Starlight & de Brightnezz van Reclamemaken.

2011-12-01T11:51:00.004+01:00

Een medeoprichter van een Heksen café in het zuiden van het land, en trouw lezer van Sterzoeker, tipte ons vorige week over de nieuwe PR- actie van Ina Custers- Bergen. We werden gewezen op het feit dat er recent een weblog met de naam "Brightnezz" is gelanceerd. De eigenaar van deze blog is Janny Leggedoor. Leggedoor is een leerling van Ina Custers. Ina Custers heeft Janny Leggedoor bereid gevonden om een interview over The Tempel of Starlight op haar blog-pagina op te nemen. Het reclame verhaaltje over The Temple of Starlight, op de Brightnezz-blog, is zoals we van Custers kennen uitsluitend bedoelt om nieuwe leden voor haar magische orde aan te trekken. Sterzoeker is dan ook zeer benieuwd hoeveel blogjes, met TOS PR- verwijzing, er in de toekomst op de Brightnezz zullen verschijnen.

De blogpagina "Brightnezz" heeft als onderschrift; Insights & Western Traditions. Een ongewone ondertitel voor een blog over New Age. Het moge daarmee dan ook duidelijk zijn uit wiens koker de kretologieën op deze blog komen. Natuurlijk, hierover u hoeft niet al te zwaar na te denken. Ze komen uit de koker van de magica Ina Custers.

De overtuiging dat Custers zeer waarschijnlijk achter deze Blog steekt zit hem in het feit dat de doorsnee spirituele zoeker, waar de weblog Brightnezz in eerste instantie voor geschreven lijkt te zijn, in de regel helemaal geen weet heeft het begrip "Western Traditions". Men weet domweg niet wat dit inhoudt.

De doelgroep van deze blog houdt zich niet bezig met hogere magie, of met the Golden Dawn, of met Enochiaanse engelen, maar veel eer met chakra's reiki en gelukssteentjes. Dus waarom zou Janny Leggedoor, de eigenaar van de blog, in godensnaam deze benaming gebruiken, behalve, als straks, vele van de artikelen en blogjes, op deze blogsite, naar het voorportaal van the Temple of Starlight gaan verwijzen. Dan is het noemen van Western Traditions een zeer nuttige zaak. Het lijkt er op deze blog zo werkt, want in het derde blogje is het meteen al raak. Daarover zo meer, eerst over mevrouw Leggedoor

Gezien het bovenstaande zou het duidelijk moeten zijn dat deze blog een van de geesteskindje van Custers is. Op de blog zelf lezen we echter dat het Janny Leggedoor is die deze blog heeft opgezet. Leggedoorn is een ex-cursist, uit de Eindhoven groep, van Ina Custers.

De Eindhoven groep, van The Temple of Starlight, bestaat inmiddels niet meer. Deze is afgelopen voorjaar ter ziele gegaan, omdat er te weinig belangstelling voor bleek te zijn. De groep heeft slechts een jaar gedraaid. In de loop van het ene jaar dat de Tempel of Starlight in Eindhoven draaide haakten er steeds meer leerlingen af, De reden hier voor was, dat het van te voren niet helemaal duidelijk, door Custers was overgebracht, dat het een cursus betrof, waar binnen magische rituelen werden opgevoerd. De groep had zich oorspronkelijk ingeschreven voor een cursus tarot, maar na 10 lessen bleken de deelnemers ongemerkt opeens lid te zijn van magische orde, en moesten ze een plots commitment, of gelofte van trouw, aan Custers afleggen. Tja, dat was schrikken voor de deelnemers, want daar is de doorsnee new age-cursusshopper natuurlijk niet van gedient.

Janny Leggedoor is een van de weinige Eindhoven cursus-gangers die is blijven hangen in The Temple of Starlight. Leggedoor is het type new age- mens, met te veel geld en te veel tijd. Iemand die alle new age cursussen al eens heeft gedaan, en overal deskundige en master in is, maar desondanks nog steeds onzeker en zoekende is en al doende bevestiging zoek van haar eigen kunnen. Leggedoor is in zin dus perfect passende in de stal van Custers, want geestelijke zelfstandigheid wordt in The Temple of Starlight niet geprezen. Daarnaast is Leggedoor iemand die zelf ook graag in het middelpunt van belangstelling staat en door Custers te dienen wast de ene hand de andere. Leggedoor is schrijvend journalist, dus voor Custers een heel handig werkpaardje. Voor leggedoor is het dus een koud kunstje om een reeks blogjes te schrijven, die min of meer om de oude mysteriën heen draaien, en dus in feite over het werk van Custers handelen.

Leggedoor haar profielbeschrijving geeft immers weer, dat voordat zij bij Custers op cursus ging, zij eerder nooit iets met Western Traditions van doen gehad heeft. Western Traditions komen, eveneens als BIJ Leggedoor, bij new age mensen, niet zomaar uit de lucht gevallen. We kunnen daar halve concluderen dat deze Brightnezz-blog waarschijnlijk de zoveelste promtie-actie van The Temple of Starlight is.

De lezer van de Brightnezz blog zal zich afvragen hoeveel exposer heeft een mens nodig om zijn producten aan de man te brengen. In het geval van Ina Custers en haar Temple of Starlight is het antwoord op deze vraag heel simpel; heel veel dus. Custers meent met het zogenaamde Brightnezz-interview wederom een geniale meester-zet te hebben gedaan, om nog meer leden voor haar tempel aan te trekken. Het intervieuw, op de blog van Leggedoor, is dan ook niet anders bedoeld dan als reclame-spotje voor de Custers-toko.

Leggedoor heeft voor deze gelikte weblog wel een heel gemakkelijke naam gekozen; "Brightnezz". Dit is een naam die gemakkelijk in het gehoor ligt en lekker klikt voor mensen die aan het googelen zijn. Brightnezz is een variatie op Happinezz. Het populaire new age glossie- magazine. Het Happinezz publiek is bij uitstek ook doelgroep voor Custers, want daar zit het grote geld en daar draait het uiteindelijk om.

In de paar artikelen, die de Brightnezz-blog tot nu heeft opgenomen, worden dan ook de meest gemakkelijke en in new age kringen, populaire onderwerpen aangesproken, Zoals Mindfulness, inspiring leaders. Deze onderwerp keuze siert de lekkere goedkope naam Brightnezz. We lezen op de blog een recensie, van een boek, van Nederlands meest populaire new age-schrijver Geert Kimpen.

De opzet en lay-out van de Brightnezz blog is geen toeval. Er wordt door Leggedoor bewust rekening gehouden met de kijkcijfers. Wie over dit soort populaire onderwerpen schrijf trekt namelijk meteen al bij de start van de pagina veel bezoekers naar de weblog. Van dit feit is Leggedoor zich wel degelijk bewust. Ze bedankt namelijk al op de twaalfde dag, van het bestaan van haar blog, haar nu al vele bezoekers. Leggedoor laat ons weten: "Het zijn er die dag al meer dan 200". Leggedoor doet het daar immers voor; voor de kijkcijfers van o.a. Ina Custers,wel te verstaan. De pagina met het interview, met Ina Custers, is inmiddels ook met veel bombarie op facebook en op twitter bekend gemaakt.

Het interview met Ina Custers opent met "Beter 'n goede leraar dan' n perfect passende traditie". Dit verwijst naar het verhaal van Custers, over haar eigen spirituele zoektocht. Deze ging langs allerlei praktiserende hermetici, alchemisten, mystici en magiërs.

Ook wijst het op het feit dat Ina Custers ons wil laten weten dat Lesgeven een taak is die zij van hogere hand opgedragen heeft gekregen. Het wil ons laten weten dat Custers hiervoor de instructies van hogere hand doorkrijgt. De rituelen en lessen komen zogezegd op deze wijze tot haar.

In het interview vinden we ook het zoveelste voorbeeld van de tegenstellingen die Custers op ook haar eigen weblog gebruikt om de verkoop-gewilligheid van haar producten te versterken. Op deze wijze hoopt Custers de vooroordelen ten aanzien van haar werkwijze en haar orde bij het lezerspubliek weg te nemen. Voorbeelden hier van zijn: "Mag een goede spirituele opleiding geld kosten?" , "Mysteriescholen zijn toch niet paganistisch?" en "Waarom ik vind dat spiritualiteit ook materiële effecten dient te genereren."

In het interview, met Custers, laat Legedoor heel mooi de zwaktes en valkuilen van de moderne magiër zien; We zien dat Custers gevoelig is voor de kitsch en voor de pracht en praal van mooie gewaden. Dit zien we ook duidelijk terug, in de opzet van de rituelen, die Ina Custers met haar eigen groep opvoert. Een grote hoeveelheid aan spullen en prullaria, om letterlijk de rituele ruimte mee op te vullen. "Veel" staat centraal in de Custers-rituelen. Dit is iets waar het in feite helemaal niet om draait binnen de hogere magie.

Custers is vanaf haar start, in de magische wereld, onder de indruk geweest van de kitscherigheid. Het is het soort kitsch wat we aantreffen in new age winkels en in de schappen van de Xenos. Het laat zien dat Custers geen onderscheid kan maken tussen wat echt is en wat nep is. Vandaar de fietsonderdelen, de pur- schuim en papieren kroon voor Osiris. Daar halve is het voor Ina Custers destijds ook vrijwel onmogelijk geweest om onderscheid te maken tussen iets wat zich voordoet als magische orde en tussen het echte werk. En juist om die reden is Ina Custers- van Bergen in staat, om te verkopen wat ze momenteel verkoopt, op de spirituele markt.

Er wordt in het interview geschreven over Londen, over Custers haar eerste bezoek aan de Atlantis Bookshop. Custers doet het voorkomen alsof dit het Walhalla is voor de moderne magiër. Deze bookshop was toen, en is nu, nog steeds niet meer dan een commercieel Malle Pietje verkooppunt voor wannabees, van allerlei parefanalia, op het gebied van new age, wicca, hekserij en aanverwante zaken. Het is het verzamelpunt van mensen die zich wensen te onderscheiden. Van mensen die menen, met nadruk op menen, het gemaakt te hebben in de wereld van de"magie". In die zin is Ina Custers in de Atlantis Bookshop zeer zeker op haar plaats, maar met ware mystiek of met een echte traditionele mystieke orde heeft dit weinig tot niets te van doen.

Een merkwaardig kromme redenering vinden we bovenaan in het interview: Custers verbindt het niet spreken over een traditie met het zichtbaar zijn van haar zelf. We lezen: "Het is zo mooi, dat je de traditie tekort doet als je er niet over spreekt, niet mee naar buiten komt. En als ik voor mezelf spreek: ik vind het niet erg om op of uit de toon te vallen. Ik kan me voorstellen dat het voor anderen, bijvoorbeeld mensen in het bedrijfsleven, een stuk ingewikkelder ligt, maar voor mij is het geen probleem.” Wil Ina Custers hiermee zeggen, dat ze zelf een traditie is? Wij snappen hem even niet. wel snappen we dat Custers graag wil opvallen. Ze doet immers niet anders!

In Custers haar traditie staat dan ook niet een leer of het gedachtegoed van de school centraal, maar is het Ina Custers zelf die centraal staat. Iets wat men in geen enkele andere geheimgenootschap of orde treft. Daar gaat het niet om het ego van een spreekpersoon, maar om de broerderschap als geheel. Het individu zal vanuit een echte orde, nooit op deze Custers-wijze in de publiciteit treden. In die zin heeft het optreden van Custers iets gulzigs, iets opdringerigs, en dat past niet bij de bescheidenheid van het karakter van een ware mysticus.

In het interview lezen we dat Custers ooit een bepaal boek in handen kreeg, over Westerse Mysterietraditie, handelende over een training, die werd gegeven in geheime genootschappen. Het zou fijn geweest zijn, als in het interview vermeld werd, welk boek dit betrof en over welke training Custers hier sprak. Hetzelfde geldt voor de encyclopedie die door Ina Custers wordt genoemd, Custers had deze bemachtigt,om zich het esoterische jargon eigen te maken. Als Leggedoor de titels, in het interview, had opgenomen, dan hadden de lezers de bronnen van Custers kunnen inschatten. Een klassieker in deze is dat Custers nooit haar bronnen vrijgeeft. Als Custers dit wel zou vrijgeven, kunnen mensen immers zelf aan de slag, en dan gaan ze niet bij haar op cursus.

Het interview vertelt de lezer dat Custers slechts drie jaar een schriftelijke studie, in Engeland, heeft gevolgd. We lezen: "en ik besloot het drie jaar serieus te beoefenen om te zien of het werkte en om zaken de tijd te geven in mezelf te verankeren.” Dit stukje interview geeft heel mooi inzicht in het feit met welk een snelheid, er binnen de cursus, die Ina Custers destijds volgde, de cursisten hun zogenaamde "derde graad" konden behalen.

De genoten "magische opleiding" van Ina Custers, bestond uit niet veel meer dan een tiental schriftelijke lessen, en een aantal praktijklessen. Na een aantal schriftelijke lessen en paar praktijk lessen was men destijds, in Engeland, in no time een zogenaamde "derde graads ingewijde magiër". Tegenwoordig liggen de zaken in Engeland anders. De commercie heeft daar, onder magiërs, eveneens toegeslagen. Dezelfde opleiding duurt nu, In Engeland, inmiddels ook een jaar of tien.

De titel van Magister en derde graads ingewijde, waar Ina Custers zo prat op gaat, stelt in feite dus niet zo heel veel voor. Haar bewering dat zij in Nederland de enige is, die deze opleiding heeft afgerond, is ook niet helemaal waar. Wel is Ina Custers de enige die haar opleiding heeft benut om er een winkeltje mee te beginnen. Een aantal toenmalige medestudenten van Custers is zeer ook actief, maar beoefent de magie, om het zo maar te zeggen, in stilte.

In de opleiding die Custers binnen haar Temple of Starlight geeft, heeft zij het zogenaamde "graden stelsel" dusdanig uitgesponnen, dat het de leerlingen, alleen al voor het behalen van de eerste graad, op zijn minst, vijf jaar kost. Over de jaren die staan voor het behalen van de tweede en de derde graad, bij the Temple of Starlight, zullen we het dus maar niet hebben.

Leggedoor besluit het interview door te vermelden dat Custers haar info wordt doorgegeven via de lineage van adepten, en de dat inspiratie van het Contact achter de school daar vandaan komen. Het is het "Ik zie, ik zie wat jij niet ziet-Custers" verhaal. Dit zijn de bekende Custers-uitkramingen die toch niemand kan natrekken. Custers eindigt interview met "Ik krijg letterlijke oefeningen en rituelen door, waardoor ik erg veel materiaal schrijf en uitprobeer." Elders op Sterzoeker is genoeg geschreven over hoe de rituelen wel tot Custers zijn gekomen. Daar willen we het nu niet over hebben.

Daar zit hem nu net de crux het verband waarin Leggedoor en Custers elkaar hebben gevonden; het schrijven, of misschien juist wel in het zelf niet schrijven, en in natuurlijk in het oh zo bijzonder willen zijn. Custers als doorgeefluik van de hogere goden, dat is een mooi verhaal, maar wij geloven het niet. Janny Leggedoor als doorgeefluik van Custers, dat gelooft sterzoeker zeer zeker wel.

Wie nu nog durft te beweren dat de pagina van Leggedoor zomaar uit de lucht is komen vallen en dat Western Traditions een toevallig vinding is van deze de dame leggedoor is, is een dappere. Wij zien hier veel eer een commerciële genius aan het werk. Deze commerciële geest had daarom, wat ons betreft, veel beter in de lamp kunnen blijven zitten!

Update 28-02-2011:

Zoals wij al dachten wordt ons vermoeden inmiddels geheel beantwoord door wat we zien verschijnen aan artikelen op de Brightnezz-blog; Deze blog is inderdaad een reclame uithangbord voor The Temple of Starlight aan het worden. Leggedoor plaats namelijk de interviews, die Ina Custers met haar leden op Temple of Starlight blog-pagina heeft gehouden, op haar Brightnezz-blog. In deze reeks zien wij een interview met Avaland, wiens echte naam Avaline Hoogland is. Avaline is een van de leden van de Dordrecht groep van The Temple of Starlight.

Imhotep, Die in Vrede komt

2011-11-26T16:10:00.000+01:00

De geschiedenis van Egpte kent veel bijzondere mensen, waarvan Imhotep meteen in onze gedachten komt, als we denken aan mensen die bijzondere prestatie hebben geleverd op gebied van architectuur en het construeren en ontwerpen van bouwwerken in oudheid. Imhotep zijn gedachtegoed heeft op vele vlakken invloed gehad. Hij moet een man geweest zijn met een brede begaafdheid, dat blijkt wel uit de dingen die over hen bekend zijn.

Imhotep was ca. 2655-2600 v.Chr. vizier van farao Djoser, de tweede farao van de derde dynastie van het Oude Rijk in de Egyptische Oudheid. Naast vizier was hij ook architect, raadgever van de farao, schrijver van medische werken en hogepriester van Ptah en Ra. Door zijn genialiteit kon hij zich van burgerman opwerken tot belangrijkste man na de Farao's en zelfs tot Godheid!

Imhotep is het beste bekend als vizier en "bekijker der werken" van farao Djoser. Hij ontwierp de trappiramide van Djoser. Een gigantisch complex met daarin allerlei religieuze / koninklijke bouwwerken voor het eerst uitgevoerd in steen.

Rond 2630 v. Chr. (derde dynastie) hadden de farao's grote welvaart vergaart en oefenden ze absoluut gezag uit over hun onderdanen. Rond deze tijd werden ze ook als levende goden beschouwd door hun onderdanen. Farao Djoser wou als eerste ook zijn graf belangrijker maken dan die van de rest. Zijn graf werd het symbool van onsterfelijkheid. Daarom gaf hij zijn vizier (Imhotep) de opdracht om een grafmonument te bouwen dat zou uitsteken boven die van anderen.

Imhotep koos voor een ontwerp waarbij zes geleidelijk kleiner wordende mastaba's op elkaar werden gebouwd. Hij maakte ook voor het eerst gebruik van steen in plaats van kleisteen, dit was zeer bijzonder voor die tijd. Het uiteindelijke resultaat werd bekend als de trappenpiramide. Dit drukt ook de spirituele functie uit - een trap via welke de koning bij de zonnegod kon raken.

Van de honderden faraos die over Egypte hebben geheerst, heeft de regering van farao Djoser verreweg de grootste betekenis gehad. Deze farao leidde een periode van 500 jaar in waarin Egypte tot bloei zou komen. Een toepasselijke benaming van de regeerperiode van farao Djoser (ca. 2630-2611 v. Chr.) is Piramidentijd, want de geestelijke en technische prestaties van het Egyptische volk komen nergens treffender tot uitdrukking dan in de piramiden die toen werden gebouwd.

In de Late Tijd (ca. 650 v. Chr.) blijkt het belang van het bouwwerk uit restauratie. Deze grote waardering en eeuwenlange verering heeft Djoser niet te danken aan het herstellen van de rust en ook niet aan militaire successen. Men zag hem als de uitvinder van monumentale bouwwerken in steen. Deze verdienste deelt hij met de architect, opperbouwmeester en geleerde Imhotep.

Djoser en Imhotep hebben de gehouwen steen als bouwmateriaal ontdekt en daarmee voor het eerst monumentale bouwwerken opgericht. Met welk materiaal kon men immers beter de huizen van de eeuwigheid – de graven van de farao’s – bouwen dan met onvergankelijke natuurstenen? In de eeuwige stenen bouwwerken brengt de vergoddelijkte farao hetzelfde tot uitdrukking wat hem bij de troonsbestijging tijdens zijn leven was opgedragen, namelijk het handhaven van de door de goden geschapen wereldorde door middel van rituele handelingen en plechtigheden.

Dat verklaart waarom Djoser zijn eigen grafcomplex en piramide als zetel voor het hiernamaals liet oprichten. Alles aan de piramide van Djoser wijst erop dat het ontwerp, de organisatie en de bouw zeer zorgvuldig zijn voorbereid en uitgevoerd. Hoeveel mensen er aan hebben gewerkt is moeilijk in te schatten, maar economisch gesproken kon Egypte dergelijke projecten aan

Imhotep werd geboren in een burgerfamilie, maar klom door zijn intelligentie op en diende o.a. als hogepriester van de god Ptah. Volgens een mythe, die lang na zijn dood ontstaan is, zou hij de zoon van Ptah zijn geweest bij een sterfelijke vrouw, Chredoe-anch of Kheredu-ankh, die later tot halfgoddelijke status werd verheven omdat zij een dochter van Banebdjedet zou zijn geweest.

Naast priester was Imhotep ook architect, schrijver en medicus en door die brede ontwikkeling wordt hij wel beschouwd als het eerste genie ter wereld (of de eerste homo universalis).

Imhotep bleef ook na zijn dood bekend en zijn roem steeg zelfs met het verstrijken der eeuwen. Ca. tweeduizend jaar na zijn dood werd hij zelfs tot god verklaard. 300 Jaar v C. werd hij door de Griekse overheersers (Ptolomea) tot volwaardige Godheid verheven. Hij was slechts een gewone burger die niet tot de adel behoorde. Desondanks dit feit onstond er een cultus rond zijn persoon die tot meer dan 2.000 jaar na zijn dood intensief gepraktiseerd werd. Hij zou een zoon van de god Ptah zijn.

Imhotep werd de schutspatroon van de geneeskunde en de stichter van de Egyptische Geneeskunde en de hogere kennis en het schrijven. Vanwege zijn kennis van de schrijfkunst werd hij ook verbonden met de god Thoth en door zijn kennis van de geneeskunde stelden de Grieken hem gelijk met de god Asklepios, de grieks god van de geneeskunst. In de tempel van Kom Ombo werden eeuwen na zijn dood afbeeldingen van medische instrumenten volledig aan hem gewijd.

Hij blijkt ook de auteur te zijn van de zogenaamde Edwin Smith papyrus, die anatomische observaties bevatte, beschrijving van kwalen en behandelingen. De overgebleven papyrus is waarschijnlijk rond 1700 v.C. geschreven, maar blijkt een kopie te zijn van de originele tekst die 1000 jaar ouder is. Imhotep propageerde het voelen van de pols als één van de belangrijkste onderzoeken.

In 1862 ontdekte Edwin Smith (1822-1906) in Egypte, papyrusrollen die dateerden van 1600 v.C., waarin verschillende referenties genoteerd staan over de kunst van het palperen en uiteraard ook over de pols. Hieruit bleek dat de oude Egyptenaren de oorsprong van de pols kenden evenals de pompende functie van het hart. Zij waren de eersten om te stellen dat lucht en bloed in het hart kwamen, en dat het hart ze daarna naar de rest van het lichaam verdeelde.

De pols vermeld op de papyrusrollen die Smith vond. De vondst van Edwin Smith beschrijft de volgende observaties over de pols en zijn relatie met de hartslag: "... het onderzoek is net alsof iemand een zekere hoeveelheid telt met een bushel, of iets telt met de vingers ... zoals het meten van de kwaal van een man met als doel de actie van het hart te kennen. Er zijn kanalen in het hart naar elk van de ledematen. Als nu de priesters van Sekhmet of eender welke arts zijn hand of zijn vingers legt op het hoofd, de twee handen, de twee voeten, dan meet hij het hart, omdat de pulsaties te voelen zijn in ieder lidmaat. Het meten van een hart heeft als doel indicaties te herkennen die erin zijn opgetreden, met de bedoeling te begrijpen wat er juist gebeurde.' De Therapeutic Papyrus of Thebes meldden: 'Indien de arts zijn vinger plaatst op het hoofd, de nek, de armen, de voeten of het lichaam, overal zal hij het hart vinden, want het hart leidt naar ieder lidmaat en klinkt in de vaten van ieder lidmaat."

Sommige onderzoekers stellen dat Imhotep de bijbelse Jozef, zoon van Jakob en onderkoning van Egypte was! Imhotep, wat betekent (Oudegyptisch Jj m ḥtp *jā-im-ḥatāp "Die in vrede komt", ook Immutef, Im-hotep, of Ii-em-Hotep, Oudgrieks Imuthes (Ιμυθες)) was de meest geliefde vizier van heel Egypte. Een ambt waar hij aan de basis van ligt. Zijn naam en titels, die kunnen gevonden worden op monumenten in Egypte, geven te kennen welke hoge positie hij als niet-koninklijke Egyptenaar bezat: hij was Opzichter over de Zieners wat hem verbindt met de ziener-priesters van On; verder was hij onderkoning, de Eerste voor de Koning, Architect.

Titels en functies die deze intelectueel en wijsgeer bij leven en daarna gedragen en vervuld heeft; Architect, Schrijver, Visier, Hogepriester, Geneesheer, Poëet, Philosoof, Astroloog, Opperheer der Steenhouwers, Opperheer der Timmerlieden, 'Grote Meester van het paleis', 'de Erfprins', en Godheid!

Zijn mummie is nooit gevonden! Men denkt dat graf nr 3.518 bij Saqqara mogelijk van hem is. Verschillende afbeeldingen uit zijn leven laten zien dat Imhotep het recht werd verleend om samen met de koning genoemd te worden, een heel hoge eer. Hoe Imhotep zijn rol als priester vervuld heeft is niet bekend.

In afbeeldingen is Imhotep een gewone man, met een lendendoek en een bloot bovenlichaam. Hij wordt afgebeeld met een kaalgeschoren hoofd of een schedelkap en draagt de tekenen van een god (anch en scepter). Opvallend is de gelijkenis met de god Ptah, die - als enige andere godheid - ook een schedelkap draagt en tevens de anch en de "was-scepter".

Imhotep wordt gewoonlijk zittend afgebeeld, terwijl hij leest in een op zijn knieën uitgerolde papyrus. Bij dit beeldje staat op deze papyrusrol geschreven Imhotep, de zoon van Ptah. Op de holle basis staat een wijopschrift: "Imhotep, moge hij leven geven aan Tjahapimoe". Imhotep is weergegeven als een wijze oude man, gekleed in een lang, geplisseerd schort en met kortgeschoren haar.

Wellicht is het beeldje te beschouwen als het wijgeschenk van een zieke, die de god ermee om genezing vroeg. Het is bekend dat er een Asklepieion in Sakkara was, waar patiënten de nacht konden doorbrengen in de hoop op geneeskrachtige dromen. Dit beeldje komt mogelijk uit die omgeving. De naam van de schenker, die is vernoemd naar de Apis-stier, wijst er namelijk op dat het beeld uit Memphis komt.

De verering van Imhotep groeide, zoals wij als we al schreven, uit tot vergoddelijking, in de Late Periode en de Graeco- Romeinse periode, toen zijn cultus zijn hoogtepunt bereikt, en een aantal van de heiligdommen en tempels waren gewijd aan de geleerde.

Zijn belangrijkste plaatsen van aanbidding zijn geweest in Saqqara, op het eiland Philae, en in Thebe, waar hij samen vereerd werd met de uit de 18e-dynastie vergoddelijkte Amenophis, Zoon van Hapoe, in Deir el-Bahri, en in de Ptolemaeïsche tempel in Deir el-Medina.

Een belangrijke inscriptie ten aanzien van Imhotep werd geplaatst in de tempel van Ptah in Karnak tijdens de regering van Tiberius. Zijn cultus centra waren bedevaartsoorden voor patiënten die daar baden en sliep, in de hoop dat de God hen zou genezen of remedies openbaren, door geïnspireerd dromen.

In zijn cultuscentrum de "Asklepion" in Sakkara werden in de ondergrondse catacomben gemummificeerde ibissen achtergelaten, door aanbidders als offergaven, voor Imhotept. Ook werden er hier door de pelgrims modellen van geblesseerde ledematen, of zieke organen achter gelaten, in de hoop dat ze genezen werden door de god.

Alhoewel Imhotep's positie als een vergoddelijkte gewone man niet uniek was in het oude Egypte, was hij ongeëvenaard in de hoge mate van wijdverbreide verering, die aan hem gewijd was.

W.B. Yeats' Golden Dawn-Notitieboekje

2011-11-25T13:17:00.000+01:00

Sahirah versus Ang El Ani (7)

2011-11-24T19:04:00.012+01:00

Ang El Ani had in haar tempel aantal dienaren waarvan er een, Sahirah, tot ziener erd verheven, al was er wel een bepaalde aanloop. Deze priesters werd vaak als guardian (op zuid) of een soort intermediair (op west) neergezet. Want enge dingen kwamen volgens Ang El Ani altijd via Zuid binnen en leuke dingen via West. En omdat de dienaar geen enkele argwaan koesterde deed deze ook royaal verslag van de leuke dingen die via West binnenkwamen. Ang El Ani dacht echt dat Va Did het op haar gemunt had. Wist Sahirah veel toen...

Dos El Or had indertijd een soort van managerhouding. Iedereen een beetje te vriend houden om de winkel draaiende te houden, zoiets. Ang El Ani pushte haar in een andere positie namelijk om partij te kiezen en dat wilde ze niet. Dos El Or had best wel geduld, maar het kon een keertje op zijn. Ang El Ani verstoorde de rust en daar had de priesteres Ang El Ani op gewezen. Nou, niks ten overloede. Ja, zo'n priesteres is best een nuttig huisdier als het er op aankomt.

De 3e graads inwijding van Ang El Ani dat was een donderse toestand. Dat gebeurde de nacht door, 12uur lang. Tijdens die 12 uur werd haar ieder uur een vraag gesteld. Ang El Ani had twee helpers en Dos El Or als de hoge priesteres. Het gebeurde bij Ang El Ani thuis. Ang El Ani had in haar huis ook een bescheiden tempel. Sahirah was niet bij dat ritueel want zij deed alleen het kleding en voedsel. Later, na val van haar eerste tempel, heeft Ang El Ani nog wel gejammerd dat ze haar had moeten vragen om bij de inwijding aanwezig te zijn.

Eigenlijk zag Sahirah pas veel later waarom Ang El Ani dat zei, want Sahirah was daar helemaal niet tuk op. Lekkah veilig, of zoiets moet Ang El Ani gedacht hebben. Dat zal het wel geweest zijn. Sahirah wist een boel, misschien dacht Ang El Ani dat de ze wel een schild had kunnen vormen ofzo.

Tja, soms is, in het oude Egypte, een waterpijp gewoon een waterpijp. Maar in het leven van Sahirah kwam ze toch wel rare sigaren tgen, behalve de met de streken van Ang El Ani had ze ook van doen met Ajnn. Anjj was nog wel een sigaar uit eigen doos van Ang El Ani.
Ang El Ani was zeer bang voor Ajnn, want die deed enge rituelen, volgens Ang El Ani dan. Sahirah gaf toe, Ajnn durfde wel wat. Kali rituelen enzo. Just for kicks. Tja, dat was ook niet Sahirah haar stijl, maar ieder zijn meug. Edoch Ang El Ani zag hierin een groot gevaar. Sahirah heeft wat van die onzin over haar kant laten gaan, hoor. Ene oor in, andere oor uit.

Dan was er de hoofd van de Tempel die Het Licht diende. Dos El Or. Meestal werdt Dos El Or aangeduid met Queen Bee. De bij is het symbool van de Tempel die het licht dient.
De bij is het symboom van de Tempel die het Licht dient, Ang El Ani droeg in haar tempel een broche die ze van had Dos El Or had gekregen. Die grossierde in die dingen. Als je belangrijk genoeg was tenminste. Dos El Or peperde iedereen altijd onomwonden in dat ze niks voorstelden. Leuke opsteker ook. Sahirah nam haar dat kwalijk en voor haar was ze daarmee ontzettend door de mand gevallen.

Voor de Queen Bee heeft Sahirah nog eens een magische vluchtweg bewaakt. En dat allemaal voor een beginnertje, kun je nagaan.
Sahirah heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze niet zou meedoen met die onzin van die inwijdingen. Dat wilde ze dus absoluut niet. Ten eerste gaf haar dat een zeer onvrij gevoel (en daar kreeg ze de vlekken van) en ten tweede zou zoiets Sahirah binden, aan zo'n club. Ten derde - en dat was het belangrijkste argument van haar - wilde Sahirah voor altijd de student zijn, die de Paden bewandelde en zich verbaasde over alles. Sahirah iwas als de Zot die het rugzakje met kennis vult om het thuis te bewonderen, die grote diamant vond en die op het altaar plaatst ter ere van de schepping.

Het was niet zo dat Sahirah geen kwaad zag, maar wel zo dat ze er de goede of leerzame kern in wilde ontdekken. Waarom zou ze dan ingewijd willen worden? Het leven zelf wijde haar in, alles op zijn tijd.
Inwijdingen in tempel, zoals de Tempel die het Licht diende of in de Tempel van Het licht van de Ster (en meer, werken contraproductief. Het zette alleen maar kwaad bloed en wekte afgunst. Wie ingewijd zou worden en wie niet was een volkomen arbitraire beslissing.

Sahirah heeft, in de tijd dat ze in de tempel van Ang El Ani diende, twee blauwe hangers van klei, en een oorkonde, van de hand van Ang El Ani, gekregen. Een kinderhand is gauw gevuld. Sahirah heeft een poosje aan het spel meegedaan, okee.

Dat inwijdingsritueel van Ang El Ani, waar Sahirah alle voorberiedingen voor deed, was ook zoiets. De 12 uren van de nacht daar draaide het om. Volgens de Egyptische tijdsrekening hadden zowel de dag als de nacht 12 uur. Precies kende Sahirah de vragen niet. Ang El Ani heeft ze wel verteld, maar dat ging het andere oor weer uit. Dood en wedergeboorte, daar draaide het om. Nou, dat laatste moet dan zeker nog gebeuren.

Sahira was ondanks al haar inspanning nooit een echte volgeling, want ze wist maar al te goed dat uiteindelijk in een terleurstelling zou eindigen. Ze had gezien dat iedereen die in de Tempel van het Licht van de Ster de bek breed had gemaakt p de een of andere manier dacht dat ze iets tegoed hadden bij Ang El Ani. Allemaal hebben ze het bij het verkeerde eind gehad. Ang El Ani geeft nooit wat weg (O ja, een Horusbeeld dat de rugslag doet in de Nijl). Allemaal zijn ze de laan uitgegaan met niets dan terleurstelling en verdriet, en met de nieuwe dienaren zal het niet anders gaan.

Ang El Ani deed in haar tijd, deed net als haar leerlingen later, ook een aantal dingen om o zo popi te worden bij Dos El Or. Van elke inschrijving reserveerde ze een percentage voor Dos El Or. Ang El Ani zei dat Dos El Or geen pensioen had en dit geld was dus voor haar oude dag. Nou had de man van Dos EL OR zelf een esoterische school, en hij had een goeie baan als schrijver en is goed verzorgd, zoals dat heet. Ze zijn niet rijk, maar ook niet arm. En toch heeft Dos El Or dat geld aangenomen.

je kunt je afvragen hoe lang de Tempel van die het Licht, geprofiteerd heeft van de goede zaken die Ang El Ani daar voor deed. De ene hand waste de andere, niet. Dos El Or deed wel meer dingen die niet klopten. Zo liet ze And El Ani veel te lang haar gang gaan in de stijd om aanzien en macht. Ok toen het helemal fout ging greep ze niet in. Als Dos El Or de juiste maatregelen had gewild, dan had ze op zijn minst de ex- tempelleden, die geschaad waren door Ang El Ani benaderd en de dingen rechtgezet. Dat is niet gebeurd en Sahirah zag waarom niet. Dos El Or had ook boter op haar hoofd.

Sahirah was 2 1/2 jaar bij de Tempel van de Ster, maar had ook intensief met Dos El Or en de tempel die het Licht Dient te maken in die tijd. Ang El Ani had toen nog maar weinig eigen lesmateriaal, dat moest nog geschreven worden. Sahirah heeft Dos El Or op vele tempel weekenden ontmoet en zij had er niet al te lang voor nodig om te ontdekken wat er allemaal gaande was.

In die tijd namen juist de tempelrituelen van De Ster zo mogelijk een nog groter deel van de inspanningen in beslag dan de lessen, de oefeningen en de lesdagen. Inmiddels waren de tempel van de Ster van de tempel van het licht gescheiden, maar de aanloop naar deze breuk heeft toch vele jaren geduurd. En - dat vond Sahirah zelf erger dan de hele breuk - Dit voorslepende conflikt heeft veel schade aan deelnemers toegebracht. Daaraan was Dos El Or net zo goed debet als Ang El Ani

Wel ja, geen nadeel zonder voordeel. Hoe onaangenaam Sahirah haar kennismaking met Tempel van het Licht en met de Tempel van de Ster ook was, het heeft haar gesterkt in de overtuiging dat ze haar eigen weg moest gaan. De leerstof was hoe dan ook beperkt en dat lag aan de "leermeesters" Dos El Or en Ang El Ani. Maar meer nog dan dat had Sahirah ook gezien dat de stromingen waaruit deze tempels stammen zware beperkingen hadden qua tijd en cultuur. Daarmee wilde Sahirah geen genoegen nemen.

De tegenstellingen tussen An El Ani en Sahirah waren al snel voelbaar. Sahirah was geen echte beginner toen ze de tempel betrat en zeker niet geporteerd voor An El Ani's vooroordelen. Rariteiten zoals "in mijn traditie spreekt men de Magus niet tegen" - een geliefkoosde uitspraak van An El Ani- Dit soort grilligheden kenmerkte deze mevrouw en het wereldvreemde beeld dat zij er op nahield was totaal anders dan hoe Sahirah naar de wereld keek. Sahirah distantieerde zich hiervan.

In de jaren dat Sahria in de tempels diende, onstond er een lange rij aan gedoodverfde opvolgers, van Dos El Or. Dat had Sahirah gezien, doordat deze mensen zich belangrijk of onmisbaar dachten te maken, voor de tempel, en zij zag dat het mensen corrumpeerde. Eerst had Sahirah de indruk dat Dos El Or mensen slecht kon beoordelen. In de loop van de tijd veranderde Sahirah van gedachten. Het waren stuk voor stuk mensen waarmee Dos El Or al jaren optrok. Dan ken je iemand wel een beetje. Wanneer men mensen "op hun tenen wil laten lopen" dan zijn er betere methodes dan mensen tegen elkaar uitspelen, zoals Dos El Or dat deed. En Dos El Or Or zag hoe ze Ang El dat deed, maar ze greep niet in.

Dos El Or kon mensen heel goed doorgronden. Er waren echter ook leden die zich niet lieten manipuleren. De schade die Ang El Ani mensen berokkende was zeker groot. Maar dit had niet kunnen gebeuren als Dos El Or niet zelf de eerste trap gegeven had. Ang El Ani trapte alleen na. Dos El Or wist dat en heeft altijd de andere kant op gekeken, wanneer mensen haar aanspraken op de schadelijkheid van Ang El Ani's gedrag. Mensen stelden groot vertrouwen in Dos El Or en dat heeft ze beschaamd.

Dit leek allemaal naast de magische training te staan. In feite was het er een onlosmakelijk deel van. De apotheose daarvan heeft Sahirah in een volledig verziekte tempel weekend meegemaakt. Dat was eind oktober. Een jaar later ging de de tempel van het Licht van de Ster ten onder, want Ang El Ani had de "dragers" van haar groep eruit gegooid, wat overbleef was niet veel. Ook op dat moment heeft Dos El Or niet ingegrepen en het tij gekeerd. Ang El Ani en Sahirah zijn absoluut geen vriendinnen maar Sahirah heeft wel op bepaalde momenten met haar te doen gehad.

Wat de Tempel van de ster later vertegenwoordigde, was een aanfluiting. Sahirah schat maar zo dat een ieder dat net zo goed wist als zij.
Imiddels heeft Sahirah een eigen tempel-trainingsgroep. Een paar jaar geleden is ze daarmee gestart al was het maar een kleine groep. Het was de moeite waard om dit uit te proberen. De beproefde methode behouden gebleven, net als de tijdloze kern in de kennis. Alle contra-productieve kanten zijn weggelaten. Centraal staat de individuele mystieke ontwikkeling. Echter: samenspraak blijft noodzakelijk voor bijsturing en voortgang. Inmiddels is de groep fors gegroeid. De groep werkt op basis van gelijkheid, iets wat Ang El Ani altijd had bestreden.

Sahirah, de Priesteres van Ang El Ani (6)

2011-11-23T18:56:00.004+01:00

Een van de Priesteres, Sahirah genaamd, in de tempel van Ang El Ani, was de Ziener. Dat wilde zeggen zij kon op plaatsen kijken, zonder dat zich daar fysiek hoefde te begeven. Daar kreeg Ang El Ani zo'n beetje een dubbele stuip van, een combinatie van angst en jaloezie. Helderziendheid is een gewild artikel in de feestwinkel van de magie, moet men weten.

Ang El Ani moest zelf barre moeite voor moeten doen om dat vermogen een beetje te ontwikkelen, tijdens haar opleiding, bij de Tempel die het Licht Diende. Deze priester was er mee geboren, maar deed er niet veel mee.

Ang El Ani en de priesteres zijn daar pas over aan de praat geraakt toen zij ongeveer anderhalf jaar bij de Tempel van de Ster zat Sahirah iets opving, wat haar zeer in verlegenheid bracht. Sahirah hoorde een gesprek in haar hoofd tussen Ang El Ani en Dos El Or. Ze hoorde dat met haar derde oor, zullen we maar zeggen. Dat gesprek ging dag en nacht door, dagenlang, tot de priesteres er doodmoe van werd. Ook als Sahirah sliep kletsten die twee en ze verstond ieder woord.

Sahirah werd uitgenodigd voor een etentje bij een vriendin, die ook in de tempel zat. Het was begin juni en prachtig weer. Ze zaten op het terras van het huis van haar ouders en de Sahirah was er niet helemaal bij. Haar vriendin vroeg wat er toch aan de hand was. En Sahirah zei "ik wou dat ze hun kop een keertje hielden die twee". Toen heeft Sahirah uitgelegd wat er aan de hand was. Haar Vriendin vond dat ze dit aan Ang El Ani moest melden. Daar heeft ze een paar dagen mee gewacht en toen heeft ze contact opgenomen met Ang El Ani en verteld dat ze dagen lang een gesprek tussen haar en Dos El Or kon volgen. En dat dat gesprek over iets ging dat beslist bedekt moest blijven, tot nader orde. En dat haar dat niet lekker zat omdat het niet voor Sahirah haar oren bestemd was, het gaf haar het gevoel dat ze afluisterde.

Ang El Ani vroeg om 10 dingen uit het gesprek te noemen. Sahirah noemde er 10. Ang El Ani viel stil. Sahirah vroeg of ze door mocht voor de boordbakplaats of dat ze nou hard ging lachen omdat er 2 goed waren en 8 fout. Ang El Ani, zei: nee, alle 10 goed. Er volgde verdere ondervraging, van Sahirah’s kant ook. Was er werkelijk niemand anders die hier van af wist? Nee, dit was strikt tussen Ang El ani en Dos El Or. Het gesprek en de verdere gesprekken hadden precies plaatsgevonden op de dagen dat Sahirah ze hoorde, wel in de avond ook, maar niet de hele nacht door. Dat kon kloppen want het waren verschillende gesprekken die doorlopend werden afgedraaid als in een recitatie.

Ang El Ani vond dat Dos El Or dit dringend moest weten. Een week later zouden ze immers naar een tempelrituelen weekend gaan, met Dos El Or.
Na wat gedraal en geteut (Sahirah vond het een zeer ongemakkelijk onderwerp) heeft ze het aan Dos El Or verteld, zij nam dit uiterst serieus. Na een lang gesprek zei Dos El Or dat ze Sahirah wilde trainen, om dit vermogen te richten en te beschermen, ook om haarzelf te beschermen. Toen zei Dos El Or dat dit een vorm van "Zien op afstand" was, echte zien op afstand.

Tot dat moment had Sahirah nog nooit van zien op afstand gehoord. Sahirah heeft toen verklaard dat ze dit vermogen alleen voor de Tempel van het Licht en voor de Tempel van de Ster wilde inzetten en anders niet. Zij maakten nadere afspraken en wisselden de zogenaamde callsigns uit. De training begon direct na de tempelweekend, niemand wist hier verder van, behalve Ang El Ani dan. Ook Sahirah haar vriendin, uit de tempel, hield ze hier buiten. Ze vroeg er wel naar, maar Sahirah heeft haar alleen verteld dat ze het aan Dos El Or gemeld had. Punt uit.

Ang El Ani was in uiterste staat van paraatheid: hier was iemand die meer wist dan de tempelwacht toestond, bij wijze van spreken. Maar Sahirah had nog geen idee van Ang El Ani haar tomeloze ambitie, dat bleek later pas. Tot dan was ze gewoon Ang El Ani, die een aardig programma bood, waar je je fantasie op kon laten ronddobberen.
De gesprekken tussen Ang El Ani en Dos El Or gingen over haar 3e graads inwijding, waar en wanneer die zou plaatsvinden. Dit alles moest geheim blijven.

Sahirah werd in het geheim verheven tot de ziener van de Tempel van het Licht van de Ster. Daarom vroeg Ang El Ani begin september (dit en het onderstaande lopen allemaal door elkaar) om mee te gaan naar een onderhoud met Zem Enkci in een stad in het Noorden. Daar zou Bor, de drakenmeester van de de tempel) ook bij zijn. Voor bescherming van Ang El Ani (kun man nagaan hoe bang ze was voor Zem Enkci
Sahirah mocht Zem Enkci graag en had hem en zijn groep op 2 tempel trainingen meegemaakt. Niks mis mee.
Maar Ang El Ani had een monsterachtig beeld van Zem Enkci opgeroepen bij Dos El Or. Diep zwart en vriendje van Va Did, dat soort dingen. Inmiddels wist Sahirah van Ensj, een lid van Zem Enkci groep, dat Zem Enkci lange gesprekken had met Dos el Or had en daar was niks mis mee.

Ang El Ani duwde door en Sahirah waarschuwde haar, dat het zich tegen haar kon keren, als ze zich niet diplomatieker zou opstellen. Nee, haar kon niks gebeuren. Ze vertelde dat zij er zeker van was dat ze opgenomen zouden worden in het Witte Broederschap. Sahirah had geen idee wat dat nou weer was, daar kwam ze later achter.

Sahirah kende Bor niet, maar ze hadden afgesproken dat ze samen naar noord Egypte zouden gaan. Ze hadden afgesproken op het plein voor de tempel, waar het altijd een drukte van belang was. Ze kwam het plein op en wist meteen wie Bor was, dus Liep Sahirah naar hem toe en sprak; "Dag Bor". Hij kreeg zowat een rolberoerte want hoe kon zij nou weten wie hij was? Hij wist namelijk ook niks van haar zienerschap. Houden zo dacht Sahirah, dus kreeg hij geen antwoord op zijn vraag. Balen want dit was een zeer macho mannetje. De hele weg naar het Noorden heeft Sahirah niet anders dan opschepperige verhalen moeten aanhoren over de matrial arts die hij beoefende. Boeiende reis wel.

Daar aangekomen voegde Ang El Ani zich bij het gezelschap en het was om te gillen. Enorm in het zwart gekleed, maar ook nog net een raar hoofdbedekking op, met een zware voile sluier, letterlijk geen gezicht. De etiquette gebiedt om het gordijn op te hijsen in gezelschap, maar zij bleef gesluierd. Om je dood te schamen.

Zem Enkci en vriendje Cla Us kwamen. Ach Ang El Ani had al duizend keer zijn duistere blik op zich gericht gevoeld. Het gesprek was een ramp want Ang El Ani was een en al bokkigheid en wilde Zem Enkci ook de toegang tot de tempel weekenddienst ontzeggen.

Ang El Ani had hier eerder ook brieven over rondgeschreven, daarin werd een een gladde weergave geschreven, van wat er echt gebeurd was. Heel naar en zeer vijandig, van Ang El Ani's kant.
Uiteindelijk moest ze Zem Enkci later toelaten tot tempel weekend, omdat Dos El Or daarop stond, maar Zem Enkci wilde haar niet als supervisor en dat bleef ook zo. Tjonge, hoe kon hij de godin haarzelf afwijzen?!
Op de terugweg weer dat gezwatel van Bor. En maar vragen wat Sahirah dan had "gezien". Nou, niks verkeerds. Bij Zem Enkci althans.

Begin juli maakte Ang El Ani ineens haar opwachting bij Sahirah thuis. Sahirah zat in de tuin en las, een van die onbegrijpelijke heilige boeken, van de Hebreeërs. Ang El Ani had niet gezegd dat ze langs kwam en het boek lag op de tafel. "Dat noemen wij tijdverspilling" zei ze langs haar neus en wees op op het boek van de Hebreeër. Leuke opsteker.

Ang El Ani kwam Sahirah vragen of ze haar rituele gewaad wilde ontwerpen en maken. (In die tijd maakte Sahirah tempelkostuums en andere dramatische kledij op bestelling). En ach, waarom niet?
Sahirah toog aan de slag. Het kostuum was voor het tempelwekend, waar Ang El Ani als 3e graads ingewijde groot entree zou maken. De echte inwijding zou een dag daarvoor plaatsvinden, bij haar thuis.

Het werk vorderde langzaam, zoals alle maatwerk. Inmiddels vroeg Ang El Ani ook of ik een soort kazuifels wilde maken. Nou waren die dingen niet ingewikkeld, dus vooruit. En toen moesten er nog 6 witte werkgewaden gemaakt worden. Midden augustus was al een flink stuk van het werk gedaan en Ang El Ani's kostuum was prachtig, waarop Ang El Ani mierzoet kwam vragen of Sahirah ook nog een gewaad voor Dos El Or wilde maken.

Ang El Ani was zo gek niet of dat deed ze ook. Volkomen op de gok want ze had geen maten van Dos El Or en kon dat ook niet vragen, want het was een verrassingscadeau. Nog eens drie weken later was ook dat klaar en de kazuifels ook. Toen moesten de 6 gewaden nog. Inmiddels was het half oktober en Sahirah begon langzaam krankzinnig te worden. Ja, ook 6 ondergewaden, tuuuurlijk. Nog een week te gaan voor eind oktober en ze dacht dat ze klaar was.

Ang El Ani's geheime inwijding was op 30 oktober. Komt Ang El Ani vragen of Sahirah een van haar gasten kon laten logeren (met halen en brengen naar en van de Tempel). En of Sahirah de catering wilde doen voor die dag/nacht voor 6 personen. Zelfs dat deed ze. En toen op 28 oktober kwam Ang El Ani vragen of Sahirah 5 truffeltaarten wilde bakken, om mee te nemen naar de tempel weekendbijeenkomst. dat was een specialiteit van haar: een soort enorme bonbon van 10 cm hoog. Het maken van een zo'n taart duurde 4 tot 5 uur maar Sahirah heeft het voor elkaar gekregen. De taarten stonden koel, al de schotels werden 30 oktober afgeleverd, samen met een speciale pepermunttaart voor Dos El Or en de gewaden. Dos El Or keek een beetje bezorgd naar mij. Ang El Ani werd die nacht ingewijd, Sahirah wilde naar huis en slapen want de volgende dag moest ze naar de tempel.

Als dank voor het vele werk kreeg Sahira na de Tempelweekend een Horusbeeldje van Ang El Ani. Best aardig, maar het was een houten souvenir wat ze ooit van een van haar Egyptereizen had meegebracht. Sahira had het ergens neergezet maar het deed niks in haar huis. Toen heeft ze het aan een buurvrouw gegeven en die zette het een poos op haar balkon. Zij gaf het weer aan Sahira terug, ze kon er ook niks mee. Tegen die tijd was ik ongeveer klaar met Ang El Ani. Daarom heeft ze Horus in de Nijl tegenover haar huis geslingerd.
Vandaar "Er is een Horusbeeld opgedregd in Egypte".

De reden van al die geheimzinnigheid, rond de tempel weekend, was gelegen in het feit dat Ajnn ook zou komen. Ajnn en zij waren op dezelfde tijd begonnen met de opleiding bij de tempel die het Licht diende, maar Ang El Ani was eerder klaar dus ook eerder ingewijd dan Ajnn. Ajnn wachtte nu ook op haar 3e graads en zij zou beslist furieus worden als ze zou horen van Ang El Ani's wijding. Dat was dus het hele eieren eten.

Ajnn was inmiddels Lady Blackskull geworden en veegde haar achterste af met de Tempel van het Licht. Toch had Ajnn haar uitgenodigd.... Natuurlijk heeft Sahirah Ang El Ani gewaarschuwd, dat ze de moeilijkheden in huis haalde want Ajnn zou haar dat niet in dank afnemen. O, daar had ze maling aan.

De tempel weekend werd een ramp, van voren tot achter. In het welkomsritueel kwam Ang El Ani in vol ornaat binnen. Het effect op Ajnn was voorspelbaar. Er werd ook een buitenlandse deelneemster 1e graads ingewijd en dat was een rare vertoning. Want er moest iemand ingewijd worden omdat zij Ang El Ani al gewijd was de nacht daarvoor en er stond een inwijding op het programma. Schijnvertoning dus. Het enige dat goed ontvangen werd waren Sahirah chocoladetaarten.

Het grote ritueel op zaterdagavond was een chaos en iedereen was boos. Sahirah schreef dubbel in voor de nachtwake en was in de kapel tussen 2 en 4 uur 's nachts. Ze registreerde een paar opmerkelijke dingen, zoals een ring die ineens op een van de altaren lag en daarna weer weg was, en rapporteerde die aan Ang El Ani. Zaterdagnacht zag Sahirah Zem Enkci in de kapel, achter een van de pilaren, tijdens de nachtwake. Hij moest daar helemaal niet zijn. Sahirah wist dat hij goed was in astrale projecties en stuurde hem astraal dan ook weer weg. En rapporteerde, zoals dat moest.

Op zondagmiddag was er een speciaal ritueel dat Dos El Or deed met de groep. En er barste ineens een ruzie uit bij het altaar , tussen Ang El Ani en en Ajnn, die daar samen stonden, een sissende ruzie die iedereen kon horen. Dos El Or was inmiddels al zwaar uit haar humeur en dat werd alleen maar erger. De rest van deze grote groep was ook niet te harden, behalve de goedaardige vriendin van Sahirah, gemoedelijk als altijd en toen nog gezond.

Bor stond twee altaren van Sahirah vandaan. Als ziener werd ze geacht eventuele visioenen "door te sturen" naar Bor. Sahirah stond op West, met haar gezicht naar het Urielaltaar. En toen gebeurde het. Er waren vlammen aan de buitenkant van de ramen, er waren schreeuwende, betraande gezichten voor de ramen, alles stond in brand en de boel stortte in. En boven het altaar verscheen een breed gekruld lint met een tekst, geen gewone letters, maar ze wist wat er stond: "Alles daar aanwezig zou veranderen". Sahirah stuurde het hele beeld naar Bor, maar die ontving niet. Stuurde het naar Ang El Ani, maar die was sissend ruzie aan het maken met Ajnn. De beelden die Sahirah gezien had waren zo schokkend dat Sahirah dacht: “laat mij het zijn, dan hoeft het niemand anders te treffen”.

Na dit ritueel stond Ang El Ani hard te huilen in de tuin en kon Sahirah nog haar verhaal niet kwijt. Uiteindelijk kon Sahirah het pas vlak voor het weggaan vertellen en toen zei Ang El Ani boos dat Sahirah de boel niet zo op stang moest jagen met haar idiote verhalen. Ze was perplex.

Een week later stortte Sahirah haar wereld ongeveer in. In een razende toestand kwam mevrouw Ang El Ani op hoge poten naar Sahirah's huis om te vertellen dat zij haar niet meer in de Tempel van de Ster wilde en dat had Bor ook gezegd. Hoe kon dat??? Bor was immers nooit bij de lesgroepen (Sahirah wist allang dat dit haantje op zijn start getrapt was). Maar het ergste was dat Ang El Ani, aan Dos El Or verteld had wat ze had "gezien" en dat Dos El Or gezegd had "Sahirah heeft het goed gezien, zo zal het gaan". Maar Ang El ani bleef er bij dat zij de boel op stang had gejaagd met onzinverhalen. Waarop Sahirah zei: "Ang El Ani, het is allemaal onzin of het is dat niet. Maar jij kunt niet beoordelen wat ik zie". Waarop Ang El Ani hooghartig zei: "In mijn traditie spreekt men de Magus niet tegen". Sahirah antwoord hier op: in Mijn traditie wel, zeker in mijn eigen huis. En mevrouw Ang El Ani verliet het pand.

Maar in de groep, toen ca. 20 mensen, vertelde Ang El Ani een heel ander verhaal. Het fijne heeft niemand Sahirah willen vertellen, maar het was een kwalijke roddel. Die vriendin van pikte Sahirah dat niet en riep Ang El Ani op het matje, om zelf afgepoeierd te worden. Ze liet het er niet bij zitten en bracht het in de groep op een lesdag ter sprake. En zoveel kon worden vastgesteld: Ang El Ani loog de balken van het plafond. Dat pikten een heleboel mensen niet. Tien deelnemers stapten op. Het verhaal ging verder. Nog eens 8 buitenlandse deelnemers stapten op, want ze hadden de neus vol van Ang El Ani. Dit gebeurde allemaal eind januari. Voor het jaar om was lag de eerste Tempel van het Licht van de Ster op zijn gat.
Zo vergaat 's werelds glorie.

O, zeker Sahirah heeft Ang El Ani een paar keer gevraagd, of ze eens als grote mensen konden praten. Geen antwoord. Een jaar later staat Sahirah naast haar in een winkel en mevrouw negeert har straal. Dat was matje. Niet lang daarna zat ze op de markt, want haar geschriften waren uitgegeven, achter een soort stalletje waar ze niet weg kon. Sahirah is pal voor haar stal gaan staan en riep "Een buitengewoon goed morgen toegewenst, mevrouw Ang El Ani!". Ze moest wel terug groeten want er waren andere mensen bij en dan wil je niet afgaan, nietwaar? Ze moest Sahirah wel groeten. Sahirah dacht: "Je zult mij nooit meer negeren, nooit meer".

Ang El Ani en de Strijd met haar Leerlingen (5)

2011-11-22T23:20:00.004+01:00

Er valt een boel te vertellen over Ang el Ani en haar manipulaties. Er waren ook tempeldienaren, die de neergang van de eerste Tempel meegemaakt, en precies wisten wat er speelde. Het een lang verhaal en er zitten kanten aan die nogal tegen de twilightzone leunen. Ang el Ani was een bang mens, maar beslist niet iemand om medelijden mee te hebben. Ze was ook altijd bang geweest.

Ang el Ani zou in eerste instantie kunstenares en toneelschrijver worden, dienares van Toth, maar ze verkoos een andere weg. Haar kunstenaarscarrière heeft ook geen hoge vlucht genomen. Zij die het werk van haar gezien hebben willen dat niet boven de bank hebben. Maar eerlijk is eerlijk: de godsdienstfiebel zat er al jong in. Enorme doeken vol demonen en wezens uit de Amduat.

Ang el Ani was een van de leerlingen die de geschreven, magische training op kleitabletten, volgde, die werd gegevens door Dos El Or. Ze was bepaald niet de enige, maar misschien wel de meest fanatieke leerling van Dos El Or. Ang el Ani had zich behoorlijk snel ingelikt bij Dos El Or. Het ging Ang El Ani voornamelijk om het geschreven materiaal Dos El Or. Omdat ze met het rituele basismateriaal alle kanten op kon, en alle pantheons kon toevoegen, die ze maar wilde (en er dus ook in rituelen mee kon werken) heeft Dos El Orj zich toegelegd op het Egyptische pantheon.

Aan die rituelen zit genoeg aan glamour, om van onder de indruk te raken, mits een ritueel ook behoorlijk opgezet is. Dos El Or kon dat altijd beter dan zij, Ang el Ani was goed in de rekwisietenafdeling, zullen we maar zeggen. Teksten heeft ze nog nooit goed kunnen schrijven. Er zat altijd een boel jatwerk in, uit andersmans teksten. Van Dos El Or heeft ze vanaf het begin van alles overgenomen. Je herkende Ang el Ani altijd aan de slechte vertalingen. Het midden Egyptische beheerste Ang el Ani niet goed genoeg.

Er zijn momenten die een gunstig keerpunt in de gammele eerste tempel van Ang el Ani hadden kunnen betekenen. Maar door de grootheidswaan, van Ang el Ani, werd het haar neergang. Ze trapt met iedereen ruzie en het ging dan altijd om geld. Al het geld was namelijk haar geld.

Sahirah een leerling van Ang el Ani had eens een grappig chocoladeritueeltje vertaald voor een medetempelier. Nou, het huis was te klein! "Dat was haar werk en ze kwam aan haar inkomsten", stond Ang El Ani te schreeuwen. Dit even als kleine situatieschets. Er zijn ergere voorbeelden. Toen Ang El Ani deze leerling eruit gooide gingen er nog 9 anderen weg. Om haar leugens en haar onbetrouwbaarheid. Dat was alleen nog maar in haar tempelgroep, uit het eigen land. Uit de andere groep stapten nog eens 10 mensen op, toen ze hoorden dat ze deze leerling eruit gegooid had en vooral ook de reden waarom. Daarmee verloor de Tempel van de Sterren, van Ang El Ani, haar kern, dat was de val van de eerste Temple. Ang El Ani was toen nog verbonden aan de Tempel die het Licht diende en het heeft een poosje geduurd voor Dos El Or goed door had waar ze mee bezig was. Het was Dos El Or die het contact verbrak, niet Ang El Ani.

Annkath Enlil Sweno was ook een leerling van Ank el Ani. Een adder van het zuiverste water. Niemand heeft ooit begrepen waarom die de lengte kreeg van Ang El Ani. Annkath terroriseerde de hele club, rapporteerde aan Ang El Ani wie "goed" of "fout" was, schepte er ook over op dat zij de Temple al zo vaak had "gezuiverd" van "foute" mensen. Annkath kon nog beter tweedracht zaaien dan Ang El Ani en dat wilde wat zeggen.

Annkath, op haar beurt, wilde wel weten dat ze macht had. "We zullen nog wel eens zien wie hier in charge is" hebben leerlingen haar horen zeggen over Ang El Ani. Dat was nadat een leerling mee geweest was, naar dat ellendige gesprek, met Zem Enkci (een scene op zich). Dat zinde mevrouw Annkath namelijk helemaal niet, want zij voelde zich gepasseerd. Zij wilde meegaan als deskundige wit-zwart kenner.
Oh man, als Sahirah later nog aan die toestand dacht dan kon ze zich nog steeds voor haar kop slaan dat ze zich daarin had laten betrekken.

"De zuivering van de Tempel" zal een pittig magisch hoofdstuk vormen, in het verhaal over Ang el Ani, dat beseften allen die het van nabij hebben meegemaakt. Starring: de Boa en de Adder. Ang El Ani had altijd de Caduceusstaf als haar symbool. Die twee slangen op die staf hadden volgens de tempelleerlingen een naam: Ang El Ani en Annkath, twee serpenten. Daar werd wel eens stiekem over gefluisterd.

Ang El Ani ging niet alleen de strijd aan met haar docente Dos El Or, maar ook met haar leerlingen. Ooit had Ang el Ani een katterige leerling Ajnn die wekelijks haar haardacht scheen te wisselen. Soms was ze Blondskull, naar de laaste griekse mode, dan weer was ze Blackskull.

Ajnn had de opleiding gedaan aan de Tempel die het Lichte Diende en was tegelijk met Ang El Ani begonnen. Toen zij tijdelijk stopte (reden weten we niet) stoomde Ang El Ani op en was bijgevolg eerder ingewijd dan zij. De Tempel die het Licht Diende had toen nog vrij weinig studenten, de opleiding was schriftelijk, bij Dos El Or. Ajnn en Ang El Ani een waren soort van bevriend. Dit alles wat we uit de tijd weten van Ang El Ani en Ajnn

Ang El Ani was bang voor haar Ajnn. In die tijd wisten de leerlingen niet waarom. Nu weten we dat dat kwam omdat Ajnn dat experimentele kantje had, hoewel ze geen echte Seth fan zei te zijn. Sec bekeken was er niet zoveel mis met haar rituelen, al mixte ze naar de smaak van andere priesters de pantheons teveel. Maar dat deed Ang El Ani zelf ook, vandaar de warboel. Wat hadden deze dames dan tegen elkaar?
Ego, niks anders dan dat. Ang El Ani was ambitieus, Ajnn ook. Ang El Ani wilde een eigen school, Ajnn wilde zichzelf profileren.
Eigenlijk was Ajnn iets beter te volgen in haar ambitie. Zij zocht de mooie jongetjes, Ang El Ani zocht de schijn van heiligheid.
Ajnn 's huwelijk ging op z'n gat en zij was alleen met 2 kleine kinderen.

Ang El Ani had Ajnn niet verteld dat zij 3e graads werd ingewijd en wist dat ze dat wel moest doen. Dat dit Ajnn 's jaloezie zou wekken kon ze op haar vingers natellen. Maf genoeg had ze Ajnn wel toegelaten tot de tempel weekenden. De behoefte aan een show-off had het gewonnen bij Ang El Ani. Maar de inwijding zelf durfde ze niet in tempel weekend te houden. Vandaar, dat ze de nacht daarvoor thuis werd ingewijd en als 3e graads haar entree maakte op vrijdagavond. Op het programma stond echter wel een inwijding, maar niet welke. Het bleek Margad te zijn die 1e graads werd ingewijd door Dos El Or. Ang el Ani had dit zelf kunnen doen. Maar dit rookgordijn was welbewust opgezet en Dos El Or deed daaraan mee. Ajnn was niet dom, ze begreep heel goed wat hier gaande was.

Ajnn was behoorlijk onhebbelijk tegen iedereen, kribbig, snauwerig. Iedereen uit de groep van Ang El Ani kreeg wel een veeg uit de pan. Gezeur over het eten was er ook.
De toestand moest wel tot ontploffing komen en dat deed het ook, op zaterdagavond en op zondag ging het circus voort. Er waren acht tempels in de kapel en de deelnemers waren daar over verdeeld. Ang El Ani stond in de Rafael tempel en daar was Ajnn ook ingedeeld. Die verdeling had Ang El Ani gedaan, niet Dos El Or. Er was dan ook voortdurend ruzie daar. Of Ang El Ani zat jankend buiten na een ritueel, of de pleuris brak uit tijdens het ritueel, zoals op zondag. Dat was die sissende ruzie tussen de twee dames.

Dos El Or had al een vrij slecht humeur en dat werd voortdurend erger.
Een highlight was wel Dos El Or' s laatste lezing op zondag, over een of andere nieuwe rangschikking van Egyptische symbolen. Had Dos El Or zelf uitgevonden. De schema's werden rondgedeeld maar mochten niet meegenomen worden. Toen de schema's weer werden ingenomen ontbrak er eentje. Dos El Or was toen echt boos. Na een boel aandringen kwam het schema uit de tas van Ajnn en ze overhandigde het papier met de nodige minachting aan Dos El Or.

Dit is wat de priesteres Sahirah van Dos El Or gezien en meegemaakt heeft. Van Lady Blackskull, zoals ze zich later liet noemen, hadden ze toen nog niet gehoord.

Het kwam dus een paar jaar later, dat Anjj zich zo noemde. De Sahirah hoorden dit, over Ajnn, van mensen in gemeenschapshuis, waar ze wel eens gezamenlijk iets gingen drinken. Zij en andere priesters kenden Anjj vrij goed en ze hadden bepaald geen hoge pet van haar op, ook niet van haar leerlingen. Ze had in die tijd een kleine tempelgroep, die niet in een goed blaadje stond.

Ajnn legde het aan met iedereen. Dat deed geen enkele tempel goed en een slechte naam is moeilijk de wereld uit te krijgen.
Een jongeman die een blauwe maandag bij Ang El Ani's tempel gezeten had en die de Sahirah na jaren weerzagen in het gemeenschapshuis, was bijzonder gecharmeerd van Ajnn. Ook hij belandde in het hemelbed en schepte daar dan ook over op. Alles natuurlijk onder het mom van meditatie en mooie rituelen met dat aura van exclusiviteit, Men kon zich daar alles bij voorstellen. Zijn ietwat gederangeerde meditatieverslagen en vage verslagen van de rituelen schreef hij aan een van de priesteressen. Ze schijnen nog steeds iets moois te hebben. Maar ja, Ajnn had met iedereen iets moois, als je dat mooi noemt.

Wat Ajnn voor de kost deed was volkomen onduidelijk. Ze was rijk, hadden de priesters gehoord. Ze was de dochter van de bouwmeester, al scheen ze een beetje zwart schaap in de familie te zijn. Misschien hete ze daarom Blackskull.

Wat Ang el Ani en Anjj allebei gemeen hadden is 1) hun Tempel van het Licht-achtergrond en 2) dat zeldzame talent om niet zo moeilijke dingen ingewikkeld en gewichtig te laten klinken. Daar was Ang Els Ani's tempel een voorbeeld van en Ijnn's geschriften over haar rituelen ook.

Natuurlijk kon je vrij omgaan met de Egyptische magie en met de Levensboom, maar het betrof hier niet tien voetballen die je vrijelijk kon rondtrappen. Die dikke ingewikkelde taal moest laten zien hoe geweldig goed zij thuis waren in deze materie. Het was alsof die twee een kast vol dure ingrediënten hadden, maar de koekjes die ze daarvan bakken smaken naar blubber uit de Nijl.

Is magie dan werkelijk hetzelfde als de schijn hooghouden? Schaduwen gooien? Suggestiviteit? Om elkaar en anderen zwart te maken, elk voor een eigen reden? Vroegen de andere priesters zich af. De oprechte priesters begrepen het wel, maar werden er droevig van. De goeie dingen gingenverloren en zijn ook echt verloren gegaan. Ajnn en Ang el Ani waren "two of a kind" en volkomen aan elkaar gewaagd.

De tijd ging voorbij en dan gebeuren er toch bijzondere dingen. Sinds Dos El Or met Ang El Ani gebroken had schreef Ajnn plotseling lovend over de Tempel van het Licht en over geschriften van Dos El Or. Ineens was er geen goud zo goed als de Tempel van het Licht. "Worden we oud?", vroegen de priesters zich af toen ze dit lazen, of waren er dingen te halen, nu Dos El Or de eindstreep naderde? "Let op de ontwikkelingen", zeiden ze tegen elkaar.

Men moest al thuis zijn in de achtergronden om dit alles te kunnen inschatten. Er zijn een massa mensen betrokken geweest bij al die gebeurtenissen en toch. De meeste mensen wilden niks horen over gekonkel, want er was overal wat. Dat was ook zo. Maar dat betekent toch nog niet dat men de andere kant op moest kijken als de kwestie van integriteit een woordje meespreekt. Enkele van de priesters, keken niet de andere kant op, en zagen de menselijke trekjes van dames, die onalledaagse kennis in huis hadden en daar geen fraaie dingen mee deden. Veranderen konden ze dat niet. Zelfs al ging de tweede tempel ten onder, dan veranderde Ang El Ani nog niet. Ajnn zou altijd blijven modderen, voor haar eigen genoegdoening.

De schatting was dat er heus wel verstandige magiërs zijn, die hun verstand laten spreken, ook al is het op een beetje subversieve manier. De achterliggende gedachte was goed dus de intentie was goed: wakker worden. Dat moesten ze ook blijven doen. Misleiding = misleiding, daar was geen ander woord voor.

Het Slagveld van Ang El Ani (4)

2011-11-21T13:41:00.003+01:00

Ceporo en Ang El Ani, ja dat was oorlog. Ceporo was toen al een 3e graadsingewijde, op het moment dat Ang El Ani werd ingewijd in deze graad en zij dacht dat ze de opvolgster van Dos El Or zou worden. Dos El Or wilde afbouwen, omdat ze al ver in de 70 was en het al werk in de tempel werd haar te zwaar. Sommige tempeldienaren kregen zelf de indruk dat Dos El Or de schijn behoorlijk heeft opgehouden, dat Ang El Ani goede kans maakte om haar opvolgster te worden. Dat had dat Dos El Or jaren eerder ook al eens gedaan met Va Did, vervolgens ging de opvolging niet door. Dit is ook een toestand geweest maar dat ging tussen Dos El Or en Va Did.

Iedereen wist van Ang El Ani's ambitie en wist ook dat Dos El Or die ambitie aanwakkerde. In de tijd speelde ook nog een toestand tussen Ang El Ani en Zem Enkci, een priester die zij geprobeerd had uit de tempel te weren, gedurende een belangrijk festival, waar bij zo'n 40 andere priesters zouden komen visiteren. Ang El Ani had hem een brief geschreven en hem gewaarschuwd dat het beter was om niet te komen. Omdat Zem Enkci de serene sfeer in de tempel zou verstoren, omdat er eerder woorden waren geweest.

Ang El Ani was gewaarschuwd dat ze zich beter wat diplomatieker kon opstellen. Ze was ongelofelijk veroordelend en liet dat ook blijken tegenover Dos El Or. Een bevriende priesteres had haar deze actie afgeraden met het oog op de toekomst van de tempel want Dos El Or was best wel goeie maatjes met Va Did, op een bepaalde manier dan.

Nee, Ang El Ani duwde maar door met van die nonsens dat Zem Enkci zwarte magie bedreef, en een vriendje van Va Did was, terwijl Zem Enkci nog nooit van deze priester had gehoord had. Die kwestie, plus dat er 18 mensen vertrokken door haar toedoen, deed de deur dicht. Vooral uit het Noordelijke buurland, zijn veel papyrusbrieven over Ang El Ani's optreden geschreven, aan Dos El Or (die zij overigens nooit beantwoord heeft). De tempelpriesters Sahirah, die het goed met Ang El Ani voor had (en die overigens ook opstapte omdat ze eruit gegooid werd) had ook een pittige brief aan Dos El Or geschreven, met alle leugens van Ang El Ani erbij. Sahirah kreeg wel antwoord van Dos El Or, maar dat was een laf verhaal, met van die teksten als "dat Sahirah zich moest afvragen waar ze nou eigenlijk kwaad op was".

Alles moest natuurlijk geheim blijven, dat bracht de mede-tempelleden behoorlijk in verlegenheid. Einde vriendschap met Ang El Ani natuurlijk. Goed, Ang El Ani maakte het al te bont en toen heeft Dos El Or; Ceporo tot haar naaste medewerker verheven. Ceporo maakte een nieuwe papyrusrollen voor Dos El Or en meer van die dingen. Ja, daar werd je wel populair van natuurlijk.

Zoals de tempeldienaren Dos El Or kennen is ze nooit open tegen Ang El Ani geweest, maar heeft haar langzamerhand langs de zijlijn gemanouvreerd. Tot Ang El Ani ontplofte omdat ze door had dat Ceporo haar plaatsje had ingenomen.

De echte grote manipulator was dus Dos El Or zelf. Ang El Ani , in al haar blinde ambitie, had Dos El Or zelf het mes in handen gegeven. En Dos El Or heeft het gebruikt, precies zoals de priesteres Sahirah, Ang El Ani had voorspeld. Het kwam tot een breuk tussen Dos El Or en Ang El Ani. En toen viel de hele eerste tempel van Ang El Ani als een kaartenhuis in elkaar. Ceporo was de lachende derde, maar dat kon ook zomaar over zijn, als het Dos El Or behaagt. Dos El Or bemoeide zich dus helemaal niet meer met Ang El Ani of dat wat ze deed.

Ang El Ani wist dus wel dat Va Did haar voorganger-mededinger-troonopvolger was. Toen Va Did het slechte nieuws kreeg, van Dos El Or, dat hij ook niet de opvolger was, werd hij zo kwaad, dat hij het zwaard (of een van de zwaarden) van Dos El Or gejat heeft en in de Nijl geslingerd heeft. Daarin herkenden de andere tempeldienaars toch altijd wel iets van stijl.

Ang El Ani stelde hem, Va Did altijd voor als de Seth van de Tempel, een wraakzuchtige ellendeling, die altijd maar magische attacs op Dos El Or en op haar zou loslaten. Va Did had echter wel wat anders aan zijn hoofd, dan zich met die vervelo's bezig te houden. Maar zelfoverschatting kent geen tijd, niet?

Ang El Ani dacht natuurlijk: wat hem niet lukt, dat lukt mij wel. Haha. Sahirah en de andere priester zouden, toen Ang El Ani door Dos El Or werd afgezet, wel eens willen weten wat zij van Dos El Or in de Nijl geslingerd heeft. Dos El Or was evengoed een intrigante, dat vlakte niemand uit.

Had Ang El Ani beter uit haar ogen gekeken, en was ze naar de Sahirah toegekomen, die haar had gewaarschuwd, om haar te vertellen, dat het precies zo uitgepakt had als iedereen op z'n tien vingers kon natellen, dan hadden ze een tijdje als grote mensen met elkaar gepraat. Echte maatjes waren Ang El Ani en de Sahirah nooit meer geworden, maar er was dan toch iets rechtgezet.

Helaas, Ang El Ani bleef zo blind als ze altijd geweest was. Het is nooit meer uitgepraat (De Sahirah heeft nog een aantal keren geprobeerd) Ang El Ani stookte mensen enorm op en toen de Sahirah een jaren later een paar priesters tegen kwam, met wie ze ook leuk bevriend was in de tempel, Kreeg ze alleen een blik alsof ze een vies beest was. Ach, toen wist ze wel genoeg. Die twee priesteressen zaten later nog steeds bij de tweede tempel van Ang El Ani, want ze zag ze later allebei op het plein lopen.

Va Did had onderwijl, al veel langer, een eigen school, de Phoenix. Hij was gewoon een goeie leraar, helder en ter zake.

We hebben het slagveld van Ang El Ani wel compleet. Dit heeft zich over een tijd van 7 of 8 jaar afgespeeld. Dos El Or had nog steeds haar opvolger m/v niet aangewezen. En dat terwijl zij ook de gegevens, van de priesteres die voor de vrede bemiddelde, kende.

Priesteres Ang El Ani is Zuinig op Energie (3)

2011-11-20T11:28:00.002+01:00

Priesteres en magiër Ang El Ani had zich toegang verworven tot de oude tempel. Voor haar toetreden tot de oude tempel kende deze rituele ruimte een lange geschiedenis van geheime genootschappen, die hier hun rituelen uitvoerden, daarhalve was de tempel een verzamelplaats van oude krachtige energieën. Dat wist Ang El Ani maar al te goed en daar zou ze dankbaar gebruik van maken. Wat de meesten niet wisten was dat men hierdoor verrassingen, van Priesteres Ang El Ani, in de toekomst kon verwachten.

Door in deze oude tempel te werken kon Priesteres Ang El Ani namelijk de restenergie van de tempel koppelen aan de energie van het groepsritueel die zij in de oude tempel zou gaan opvoeren. Wat niemand wist is dat Ang El Ani deze energie opsloeg en gebruikte. De volgelingen van Ang El Ani zal dit waarschijnlijk ook worst geweest zijn, want die wisten niet wat ze daarmee konden doen.

Aan een eind van een ritueel, als iedereen de ruimte heeft verlaten, dan verzamelt Ang El Ani deze energie.

Priesteres Ang El Ani weet maar al te goed dat deze energie er eentje is die meestal wordt opgeslagen in de Yesod sfeer, daar wordt het geprojecteerd en versleuteld. Hier kon Ang El Ani zich op elk moment toegang tot verschaffen en zichzelf voorzien van deze extra energie. Normaal gesproken moest dit de goedkeuring hebben van de groep. Maar dan vertellen ze meteen het geheimpje van Ang El Ani. Dus werd er niks verteld. Dit was een soort virtuele diefstal.

Men kon deze energie vergelijken met de sfeer in een kerk. Al de gebeden en vieringen hebben hun energiepatroon achtergelaten. Dit patroon is gebonden aan die plaats, in die kerk (en in de sfeer van Tiphereth). Dat voelt men als men binnenkomt in een kerk. Deze energie is niet versleuteld en iedereen heeft vrij toegang tot die sfeer, men kan intunen en is men opgenomen in deze energie en man kan hieruit putten. Het bepaald de diepte van de concentratie en de beelden en emoties die dat oproept. Het werkt dus uitstekend en dat wist een magiër als Ang El Ani maar al te goed.

In de sfeer van de ritueel van Priesteres Ang El Ani kon niemand terug gaan, als de energie opgeborgen was. Dan bleef de herinnering op een bepaalde manier geblokkeerd, dus ook de beeldvorming en de emoties. De magiër, Ang El Ani zelf kon zich wel in het hele energiepatroon begeven en daar boodschappen doen.

Zoiets vormde een diepzwart randje aan de rituelen en bijenkomsten van Ang El Ani. O, dit was eerder vertoond, hoor. Een deelnemer aan een ritueel van Ang El Ani, ging een keer na een ritueel de "tempel" binnen omdat ze iets vergeten was in de tempel. Toen zag de deelnemer waar Priesteres Ang El Ani mee bezig was.

De rest van de groep stond buiten en mocht ook niet binnenkomen. Het was trouwens ook geen toeval dat Priesteres Ang El Ani haar eerste optreden in de oude tempel een vuurritueel was. Vooral met vuurrituelen deed Ang El Ani dit soort dingen.

Priesteres en magiër Ang El Ani was zuinig op energie zullen we maar zeggen!

Ang El Ani en de val Haar Eerste Tempel (2)

2011-11-19T20:02:00.007+01:00

In het kort vertellen we u hier de geschiedenis van de magiër en priesteres van de Tempel van het licht van de Ster, Ang El Ani. Later volgen we gedetailleerd haar belevenissen

Heel lang gelden, toen Ani El Agn nog Ang El Ani werd genoemd, kwam zij, doordat ze oude papyrus rollen bestudeerde, over de werking van de menselijk geest, voor het eerst in contact met magie. Wat zij las over Magie sprak haar aan, omdat zij dacht dat het haar mogelijkheden zou geven, om haar eigen werkelijkheid te creëren en zaken naar haar hand te zetten. Zij wilde de dingen beheersen waar over zij tot nu toe geen controle had.

In wat zij in deze rollen las over Magie herkende zij veel van wat zij van huis uit had meegekregen. Ang El Ani kwam uit het zuiden en daar werd nog steeds het oude geloof gepraktiseerd. Het oude geloof was niet geheel gelijk aan de magie, die haar zo lief was geworden en waarin zij later zo bedreven werd, maar het was eveneens, als het oude geloof, rijk aan symbolen en rituelen. Dat sprak Ang El Ani aan.

Naast dat het oude geloof haar het gevoel voor schoonheid en mooie rituelen had bijgebracht, had het haar ook een keerzijde gebracht. Ang ElAni vreesde het duister. Ze was bang voor de krachten die verscholen lagen in Duat, de twaalf uren van de nacht. Ze was bang om in armoede te leven en om alles te verliezen waar ze zo aan gehecht was. Daarom werd magie haar beste vriend, omdat ze hiermee niet alleen kon behouden wat ze al had, maar hier mee kon ze ook verkrijgen wat ze nog niet bezat.

Ang El Ani had altijd al het gevoel dat zijn anders was dan andere kinderen, op school zat ze vaak weg te dromen en te fantaseerde over een andere wereld. Zij zag dingen die alleen zij achter haar oogleden zag. Ang El Ani was een creatief kind en ze leerde zichzelf om haar innerlijke wereld vorm te geven en uit te beelden.

Ze maakte prachtige tekeningen van de haar innerlijke goddelijke wereld. Echter steeds tekende ze weer hoe de krachten van de natuur, met elkaar een eeuwige spel om het evenwicht speelden. Ze vreesde Anubis, die steeds opdook in haar tekeningen.

Eigenlijk was Ang El Ani voorbestemd om geestelijkgenezer en schrijver te worden in de tempel van Thoth. Om die reden waren de papyrusrollen op haar pad gekomen, maar zij zelf was hier niet tevreden mee en ze koos voor een andere bestemming.

Omdat Ang El Ani haar eigen angsten, voor de door haarzelf gecreëerde wereld wilde bedwingen , verdiepte ze zich in de werking van de geest van de mens. Daarna kwam de magie. Toen zij zich dieper ging verbinden met het leren van magie liet ze het maken van schilderingen achter zich. Noch heel af toe maakte ze een mooi kunstwerk, maar het zou nooit meer het onbevangen werk van vroeger worden. Dus liet ze het al gauw voor wat het was.

Nu ze ouder was wist ze zeker, haar ster zou tot grote hoogte reizen en ze zou zich de kunst van de magie eigen maken. Daarna wilde ze het aan anderen leren en Hoge Priesteres zijn in haar eigen Tempel. Zodoende begon ze haar eigen tempel.Ang El Ani was een jaar geleden begonnen met een eigen tempel en ze had inmiddels al een aantal eigen leerlingen. Ze wilde dat deze tempel zich zou uitbreiden over heel het land. Daarna zou ze zich gaan richten op de omliggende gebieden. Ze ging geschiedenis schrijven. Ook daarom wilde ze een ware ingewijde worden in oude Mysterie tempel gewijd aan het licht.

Dat Ang El Ani in het bezit was gekomen van papyrusrollen met oude teksten over magie, moest ze in eerste instantie verborgen zien te houden voor iedereen en zeker voor haar familie. Haar ouders zouden deze studie zeker afkeuren. Zij waren van het oude geloof en het oude geloof, uit het zuiden, verbood het gebruik van magie voor persoonlijke doelen.

Het oude geloof, van haar ouders, leerde haar dat op gebruik van persoonlijke magie strenge straffen stonden in Duat. Anubis zou haar gebruik van magie zeker laten bestraffen als ze na haar dood in het gerecht stond voor Osiris. Ang El Ani’s hart zou van u af zwaar wegen op de schaal van Maat. Dat wist ze en daarom besloot ze dat Anubis haar persoonlijk god zou worden. Zodat ze hem kon dienen en gunstig kon stemmen. vanaf dat moment droeg ze om haar nek een amulet met de beeltenis van de god Abubis.

Ang El Ani las in de papyrus rollen dat er ver weg een mysterieschool was met een zeer oude lineage, Over deze school had ze al veel gelezen en ze wilde perse naar deze school om een ingewijde te worden. Hier kon ze magie leren toepassen en ervaren. Ze zou wijsheden en geheimen verwerven welke vanuit de oudheid van mond-tot-oor werden doorgegeven, van de ene generatie ingewijden naar de volgende generatie. Deze lineage was een inwijdingslijn waarbij de hoge magische ingewijden van de ene generatie, hun opvolgers voor de volgende generatie lesgeven en inwijden.

Zo werd er voor gezorgd dat Ang El Ani alleen de magie van hoge kwaliteit machtig zou worden . Om naar deze school te kunnen gaan moest ze wel enige offers brengen. Het zou haar veel tijd en geld kosten. Ze zou haar gezin en familie en op de hoogte moet stellen en wat te doen met de zorg voor haar twee kinderen?

De leerlingen van haar eigen tempel zou ze spoedig, van haar bestuit op de hoogte brengen. Tegenspraak in haar keuze dulde ze van niemand niet. Ang El Ani had immers haar besluit al genomen. Van het geldoffer, daarvan wist ze zeker, dat ze dit later drie dubbel, met haar eigen Tempel, terug zou verdienen, conform de wetten van haar magie.

Ang El Ani besloot om het grote water over te stekken en priesteres en dienares van het licht te worden, in de tempel van de oude mysteriën.

Het was een verre reis en voordat ze vertrok kleedde ze zich in een bijzonder blauw gewaad, bezaaid met de sterren van de hemel. Haar korte lichte haren verfde ze gitzwart. hierin liet lange haren vervlechten, die ze bij de barbier had verkregen, zodat, ondanks de weinige uitstraling die Ang El Ani van nature bezat, leek het alsof ze al een priesteres was, met lange zwarte haren. Haar ogen maakte ze blauw.

Ze klopte aan op de tempel poort van de oude mysterie school. Daar was ze welkom. Ze werd opwachte door een vrouw met de naam: Dos El Or. Deze naam betekende: Zij die is van Goud. De hoge priesteres Dos El Or had Ang El Ani al verwacht.

Na langere tijd in de tempel van de oude mysteriën gediend te hebben zag Ang El Ani dat Dos El Or oud geworden was. Dit zou Ang El Ani haar kans zijn om nog meer aanzien te krijgen, want de simpel rol van tempel dienares paste haar niet. Wel had Ang El Ani zich inmiddels opgewerkt tot een derde-graads priesteres. Maar dit was voor haar niet voldoende, Ang El Ani wilde even groot en belangrijk worden in de lijn van overlevering van de oude Mysteriën als Dos El Or. Ang El Ani wilde dat haar naam opgenomen zou worden op de lijst van de oude Meesters.

Op een dag meende Ang El Ani vernomen te hebben dat zij de opvolgster van Dos El Or zou worden. Ze was er van overtuigd dat Dos El Or wilde afbouwen, omdat ze al ver in de 70 was. Ang El Ani kreeg zelfs de indruk dat Dos El Or dit ook wilde. Ang El Ani had echter niet in de gaten dat deze oude wijze oude de schijn behoorlijk had opgehouden. Ang El Ani dacht ze een heel goede kans maakte om haar opvolgster te worden.

Dos El Or had bij binnenkomst van Ang El Ani allang gezien wie zij werkelijk was. Zij zag dat Ang El Ani de tempel van de oude Mysteriën binnen was getreden, om alleen zichzelf te dienen. Ang El Ani was geen dienaar van het licht, maar eentje van het duister, die uit pure angst voor wat er zich in de duisternis van Duat bevond Anubis aanbidde. Toch nam Dos El Or, haar leerling Ang El Ani, met liefde op in haar tempel, omdat ze wist dat daar door deze liefde, Ang El Ani de val van haar eigen Tempel van de duisternis zou creëren.

Ang El Ani wist echter niet dat Dos El Or jaren eerder ook al eens iets soort gelijks had meegemaakt met een leerling genaamd Va Did. Zij naam betekend: geliefde vriend. Ook hij was een trouwe dienaar van de tempel die uiteindelijk ook dacht een opvolger te zijn van Dos El Or.

Dos El Or wist van Ang El Ani mateloze ambitie en zucht naar macht en zij wakkerde deze ambitie aan om Ang El Ani een wijze les te leren. Maar Ang El ni was verblind door haar zucht naar macht en roem en leerde haar lessen niet.

Een priesteres in opleiding uit Ang El Ani eigen Tempel, had haar thuis reeds gewaarschuwd dat ze zich beter wat diplomatieker kon opstellen. Ang El Ani was ongelofelijk veroordelend en liet dat blijken ook, door kwade roddels te verspreiden. Ze sprak kwaad over haar mede studenten, tegenover Dos El Or.

De bezorgde priesteres in opleiding had haar deze strategie nadrukkelijk afgeraden. Het was beter om beter geen uitspreken te doen over andere leerlingen van Dos El Or, met het oog op de toekomst van de tempel. Want Dos El Or was immers ook goeie maatjes met de leerling priester, waarover Ang El Ani al dit kwaad spraak. Op een bepaalde manier bleef Dos El Or altijd tegenover iedereen neutraal. Ondertussen had Dos El Or waargenomen dat de intenties van de priesterleerling, waar over Ang El Ani kwaad sprak goed en oprecht waren.

Ang El Ani duwde maar door en probeerde met haar roddels tweespalt in de tempel van Dos El Or te zaaien. Ang El Ani vertelde dat de priesterleerling zwarte magie bedreef en een vriend was van Va Did was. De gedoodverfde gevallen opvolger van Dos El Or. Terwijl deze oprechte priester leerling nog nooit van Va Did gehoord had. Ang El Ani stelde de priester leerling, net als Va did altijd voor, als de Voldemort van de temple van de oude mysteriën, een wraakzuchtige ellendeling die altijd maar magische attacs op Dos el or en op haar zou loslaten.

Er werden van uit verschillende verre landen papyrus brieven over Ang El Ani's optreden geschreven aan Dos El Or. Zij beantwoorde deze met liefde en wijsheid. Zij die deze strijd hadden begrepen wisten dat er hiermee een onderscheid was tussen gemaakt tussen goed en kwaad.

De leerlingen van in de tempel Ang El Ani waren ook boos en in verwarring. Zij hadden groot respect voor Dos El Or. Door toedoen van Ang El Ani verlieten 18 dienaren Ang El Ani’s tempel, gewijd aan het licht van de sterren. Dit alles veroorzaakte de val van de eerste tempel van Ang El Ani. Over al deze gebeurtenissen leren we later meer uitgebreid in het vervolg van de geschiedenis van Ang El Ani en haar tempel van de Orde van het Licht van de Ster.

Boos verliet Ang El Ani de oude Mysterie tempel Dos El Or. Nooit had ze verwacht dat Dos El Or haar spel door zou hebben.

Ang El Ani gaf echter niet op: Ze had immers voldoende kennis van Dos El Or kunnen bemachtigen, om verder te gaan met haar eigen plannen. Stiekem nam ze vele papyrus rollen, met rituelen en oude kennis mee, uit de oude Mysterie tempel van Dos El Or. ze wilde net als Va did, bij haar vertrek wraak nemen op Dos El Or. Va did had bij zijn vertrek een magische wapen van vuur van Dos El Or gestolen. Uit boosheid had hij deze in de rivier gegooid

De geschriften die Ang El Ani had gestolen werden door haar vrijelijk aangepast. daarna ondertekende ze de rituelen met haar eigen naam, zodat ze de rituelen kon gebruiken in haar eigen tweede Tempel. Nu leek het net alsof ze toch een ware ingewijde was in de hoge graden van oude mysteriën.

De naam van Dos El Or wilde Ang El Ani nooit meer horen. Ze gebruikte de naam Dos El Or daarna nu enkel alleen nog ijdel.

Van Dos El Or heeft Ang El Ani nooit meer iets gehoord. Een dienaar van het licht, als opvolger, voor de tempel van de oude Mysteriën, heeft Van Dos El Or tot op heden nog steeds niet aangekondigd of aangewezen.

Mysteriespelen spelen? Wel even uitleggen graag!

2011-11-18T16:45:00.003+01:00

Voor een overtuigend mysteriespel, met een krachtig effect, zullen de deelnemers behoorlijk op de hoogte moeten zijn van de inhoud van het spel. Daarom is het verstandig om voordat men begint uitleg te geven over het mysteriespel en over de symboliek die het vertegenwoordigt. Een mysteriespel is veel meer dan een reeks handelingen, symbolen en mooie woorden. De personages in het spel vertegenwoordigen bepaalde krachten. Die zou ieder zich vooraf eigen moeten kunnen maken. Dat duurt een poosje, anders krijg je het Custers-effect en dat wil niemand.

Zowel de kennis over de samenhang, als wel de achtergrond van de rollen in veel van de mysteriespelen, die Sterzoeker kent, zijn verbonden, jaja en dat is geen verrassing, met de Levensboom. Nou hoeft er niet eerst een hele cyclus Levensboom doorgenomen te worden, hoor, voordat men deze spelen wil uitvoeren, maar een minimaal inzicht is wel nodig. Een passiespel of een kerstspel gaat vrij makkelijk af omdat er een zekere vertrouwdheid is met de personages en dat waar ze voor staan. Met Mitras, Dionysos, Balylonische of Egyptische spelen (om maar een dwarsstraat te noemen) is dat moeilijker. En dan is er nog het punt van de kostumering, het decor en het afgestemde geurwerk, plus de muziek. Een regisseur is dus nodig. Kies voor de gebruiken atributen wel iets wat ook een beetje oogt, want fiets onderdelen of beddespijlen kenden en in het oude Egypte niet.

En toch is het te doen, als men er tijd in wil steken. Maar dat is eigelijk niet ongewoon. Elke toneelgroep doet er maanden over om een stuk goed neer te zetten. Gewoon beginnen, zou Sterzoeker zeggen.

Men moet bij het opvoeren van mysteriespelen ook niet het uiterste van de deelnemers vragen. Het moet wel aangenaam blijven. Ooit woonde Sterzoeker een Lamasritueel bij. Een van de deelnemers moest op een tafel liggen, onder een laken, op een bed van stro. En het was bijna 40 graden heet!!! Puur tekst werd er gelezen en die knaap maar peentjes zweten onder dat laken. Dat stro prikte overal, maar hij moest blijven liggen. Dat ritueel heeft bijna 4 uur geduurd en het was moordend vervelend. Sterzoeker drink al jaren geen bier meer, maar na afloop toch maar even zo'n enorm glas koel Duits bier in een teug naar binnen geslingerd. Midden in het ritueel brak de slappe lach uit, waarschijnlijk door uitdroging van de deelnemers.

Natuurlijk is het wel zaak, dat als men een mysterie spel opvoert, om de deelnemers vooraf uitleg te geven over de symboliek die ze in het spel tegenkomen. In het gunstigste geval, als er er geen uitleg is gegeven en de symboliek wordt niet begrepen, is het een holle vertoning. En dan komt iedereen er nog goed vanaf. Het niet begrijpen van een uitgevoerde mysteriespel zal heel wat deelnemers behoorlijk in de war maken. Dan heb je kans dat ze voor een volgend spel niet meer terugkomen.

Wat hier gebeurd is in feite een wezensvreemde verering van natuurkrachten. De namen en symbolen haken niet aan bij onze culturele formattering. De wezenlijke kern van een ritueel of mysteriespel is dat je je emotie aan de godvorm(en) kunt verbinden. Vervolgens kun je ook je beeld van de godvorm maken en de taal volgt er achteraan.

Als er niets te herkennen is, van wat er in die rituelen mysteriespelen, ondergaan mensen toch de sfeer en de invloed van zo'n gezamelijk ritueel. Wat dit dus in hun losmaakt heeft geen vorm en geen naam. Daarom is het ook te begrijpen waarom Egyptische mysteriespel bijvoorbeeld als ingewikkeld en moeilijk worden gezien. Ten eerste moet men de hele familiegeschiedenis van die goden kennen om de samenhang te vinden. De namen laten al helemaal geen belletje rinkelen, als men zich hier eerder niet in verdiept heeft. De eigenschappen zijn altijd gelinkt aan natuurkrachten, niet aan iets sociaals wat wij alle dagen meemaken. In feite moet je geest emigreren naar een vreemde cultuur. En daar integreren om het (goden)leven en hun cultuur een beetje te snappen.

De meeste mensen willen helemaal geen emigrant in eigen geest worden. Wie wel? Dit snappen ze in de politiek ook niet, dat daar de hele integratiestrijd om gaat. Of misschien kunnen we beter zeggen: de weerstand tegen integratie. Zoiets duurt heel lang. Een geest moet eerst de nieuwe duiding van oude bakens (of symbolen) kunnen combineren met al dat wat vetrouwd is. Anders is het bedreigend. en dat gevoel is heel reeel. Dit is precies wat er in zo'n mysteriespel of ritueel ook gebeurt en daardoor raken mensen behoorlijk uit de koers.

Ben je beter op de hoogte van de achterliggende symboliek dan kun je hier veel krachtiger mysteriespelen of rituelen van maken. Moeilijk is het niet. Ook moet het mysteriespel meer zijn dan wat verklede begroetingen en wat eerbetoon en klaar. De namen, de symbolen, en de attributen zijn meestal al door iemand anders beschreven. Wie hier zelf niet uit komt kan dus altijd boeken er op naslaan, of eventueel op internet googelen, op de gebruikte namen, symbolen, verhaallijn, of Mythe, van het Mysteriespel.

Gefundenes Fressen dus. Maar men moet, als mysteriespel begeleider, toch echt een ei zijn om midden in het ritueel een tekst te zetten als; "laat de symboliek in je bewustzijn doordringen". Euh, dat was de hele opzet van deze blog, waar men uitleg over moeten geven, al voor dat men met het mysteriespel begon.

Altijd eerst goed lezen, vooronderzoek doen, om uitleg vragen, of geven dus, voordat men aan mysteriespelen begint!

Ammit Humor

2011-11-15T12:53:00.007+01:00

Ammit, Eter van Harten

2011-11-12T12:31:00.001+01:00

In het Egyptisch Dodenboek wordt het hiernamaals het Sekhet Hetepet genoemd. Om er te komen, moeten de ka (de levenskracht) en de ba (de ziel, voorgesteld als een vogel met een mensenhoofd) in de boot van de zonnegod Ra stappen. Overdag steekt hij de rivier van de hemel over, om 's avonds met zijn lading pas gestorvenen in het westen te arriveren.

Aan boord zijn twee hemelse veerlieden. Na van boord te zijn gegaan, moet de gestorvene zeven poorten passeren, elk bemand met een portier, een wachter en een bode. Vervolgens moeten de vele mysterieuze ingangen van het huis van Osiris worden begroet, voor ze open zullen gaan.

In de Zaal der Gerechtigheid zetelt Osiris op zijn troon, met daaronder het monster Ammit. Toth, God van de wijsheid treedt als aanklager op. De gestorvene mag zich zo lang verdedigen als hij wil. De overledene moest 42 verklaringen over zijn reinheid afleggen. Deze verklaringen stonden ook bekend als de negatieve Schuldbelijdenissen. Ze verklaarden dat de persoon gedurende zijn leven geen misdaden had gepleegd, zich niet oneerbiedig had gedragen jegens de goden of anderen onrecht had aangedaan.

De Negatieve Schuldbelijdenissen waren in zeker zin ook positieve bevestigingen, maar uiteindelijk zal zijn hart op een weegschaal worden gelegd, om het te wegen tegen het gewicht van een veer uit de hoofdtooi van de Godin van de waarheid. Als het hart te zwaar blijkt, zal het monster Ammit het opschrokken.

Ammit of Ammut was in de Egyptische mythologie de personificatie van goddelijke vergelding voor alle zonden die iemand gepleegd had tijdens zijn leven. Ze had een belangerijke functie bij het het wegen van het hart. Zij had de taak om de harten van doden te eten als deze niet zuiver was

Zij woonde in de Hal van Maat, in de onderwereld, Duat, nabij de weegschaal van rechtvaardigheid, waar de harten van de doden gewogen werden door Anubis tegen de Ma'at, het principe van waarheid en gerechtigheid. De harten van diegene die de test niet haalden werden aan Ammut gegeven om te verslinden, en hun zielen mochten Aaloe niet binnentreden. Zo moesten zij tot in de eeuwigheid rusteloos ronddwalen, aldus een tweede dood stervend. Volgens sommige verhalen zou ze zijn onthoofd door de beul vanOsiris, Shesmoe.

Ammit werd niet vereerd, en werd nooit beschouwd als godin. In plaats daarvan belichaamde zij de angsten van alle Egyptenaren, onder de dreiging van eeuwige rusteloosheid als zij niet het principe van de Maat volgden. Daarom is Ammit afgebeeld met het hoofd van eenkrokodil, de voorzijde van haar lichaam van een leeuw of luipaard, en met haar rug in de vorm van een nijlpaard, een combinatie van wat de oude Egyptenaren beschouwden als de meest gevaarlijke dieren. Zij wordt vaak beschreven als demon, maar in feite is ze een goede macht omdat zij het slechte vernietigt.

Haar rol komt terug in haar naam, die betekent Verslinder of, nauwkeuriger en minder eufemistisch, Botten-eter, en haar titels als Verslinder van de doden, Verslinder van miljoenen (Am-heh in het Egyptisch), Eter van harten en Grootheid van de dood. Ammit wordt ook vergeleken met meerdere goden. Bijvoorbeeld Toëris, een woest, vleesetend Nijlpaard. Of met Tawaret, die vergelijkbare fysieke kenmerken heeft, als metgezel van Bes. Hij hield iedereen van het slechte leven. En ook met Sekhmet, de woeste leeuwingodin. Zij dronk ook bloed en was de godin van de oorlog.

Als het hart gewogen was en niet te licht werd bevonden ging de overledene door op reis naar de "Velden van Riet" (ook wel Velden van Offerandes en het Schone Westen genoemd). Het was een geïdealiseerde versie van Egypte, maar dan vruchtbaar en veel groener. Wat is er tenslotte prettigere voor een ziel dan naar een vertrouwde plaats te gaan waar het beter is dan hij gewend was?

Niet alle geesten mochten de hemelse Velden van Riet betreden. Sommige werd de toegang ontzegd, waarna ze als "mut" (gevaarlijke doden) terug moesten naar het rijk der levenden. De mut waren de geesten van degenen die op ellendige wijze aan hun einde waren gekomen, zoals verrader, krijgsgevangenen, mensen die een gewelddadige dood waren gestorven, jonggestorven kinderen en mensen die op aarde hun doel niet hadden bereikt, of te veel zonden hadden begaan.

Er waren verschillende betoveringen die de levenden moesten beschermen tegen de wraak van ongelukkige doden, die over krachtige magie beschikten. Akhu konden ook in het paradijs ongelukkig worden, als nabestaanden hen onvoldoende herdachten. Als wraak gingen ze dan de nabestaanden lastig vallen. Deze brachten vervolgens offers en voerden ceremoniën op om de beledigde zielen gunstig te stemmen.

Iemand die veel zonden heeft begaan, wordt verstoten en zijn ziel moet voor eeuwig over de wereld ronddolen. Om te kijken of iemand veel gezondigd heeft, wordt het hart van de overledene gewogen. Wanneer dat zwaarder is dan een veertje, ben je de sigaar. Zonden wegen namelijk zwaar op de maag, eh.. hart.

En dit is nu precies de functie van Ammit: wanneer het hart te zwaar is, verscheurt zij het en daarna jaagt ze de ziel van de overledene weg. Ze zorgt er ook voor dat deze dolende zielen niet stiekem het dodenrijk in kunnen glippen.

Niet zo verwonderlijk dus dat die oude Egyptenaren een beetje bang waren voor Ammit!

Maat en het Wegen van het Hart

2011-11-08T11:44:00.001+01:00

Het hart was voor de oude Egyptenaren het centrale orgaan waarin het geweten zetelt. Hierin zetelden volgens hen ook het geheugen, de intelligentie, het gevoel, de verbeelding en het geweten. Het hart was voor de oude Egyptenaren het belangrijkste orgaan in het lichaam.Daar wordt alles opgeslagen: de lichte, zuivere en de slechte, zware daden bepalen het gewicht van het mensenhart.
Het wegen van het hart was in de Egyptische mythologie de benaming voor de ceremonie waaraan een overledene zich direct na zijn overlijden moest onderwerpen in de Hal van de Twee Waarheden. Voordat de gestorvene toegang kreeg tot het dodenrijk moest hij of zij verschijnen voor de rechter Osiris en 42 andere rechters, om zich te verantwoorden voor zijn of haar daden. Na de dood wordt het hart op een van de schalen van een weegschaal gelegd. In het midden van de hal stond een grote weegschaal.

Aan de ene kant van de weegschaal lag de Veer van de Waarheid. Aan de andere kant moest de dode zijn hart neerleggen. Anubis, de God van de doden, zat bij de weegschaal. Thoth, de god van de wijsheid, schreef de uitkomst van de test op en Osiris, de god van de onderwereld en de vruchtbaarheid, hield toezicht over dit alles. Het tegengewicht van het hart is de veer van de waarheid die door de godin Maat op de tweede schaal van de balans wordt gelegd. Is dit zo licht als een veertje dan kan de overledene direct door naar Osiris die de toegang geeft tot het dodenrijk. Het bezwaarde hart kan rekenen op een zwaardere overgang.

In hoofdstuk 30 van het Dodenboek wordt het hart dan ook opgedragen om geen leugens te vertellen. Maar het belangrijkste ritueel is het "wegen van het hart" in hoofdstuk 125 van het Dodenboek. Tijdens de mummificatie werd het hart altijd in het lichaam gelaten en werd het beschermd door een belangrijk amulet, de hartscarabee. Deze hartscarabee moest zorgen dat het wegen van het hart tegenover de godin van waarheid en recht zonder problemen zou verlopen. Op de achterkant van deze hartscarabee werd een tekst uit hoofdstuk 30 van het dodenboek afgebeeld. Waarmee de overledene smeekt dat zijn hart hem niet zal verraden. Deze spreuk gaat als volgt:

"Mijn hart, Mijn Moeder, die ik had ontvangen van mijn moeder, O mijn hart dat ik had op aarde, Sta niet op tegen mij als getuige in de aanwezigheid van de Heer der dingen; spreek niet tegen mij, over wat ik heb gedaan, breng niets tegen me tot stand, in het bijzijn van de Grote God, de Heer van het Westen."

Als het hart even zwaar was als de veer, mocht de overledene door naar de poorten van Yaru, het hiernamaals. Als het hart zwaarder was, sloeg de weegschaal door en kon het monster Ammit bij het hart en zij at het op. Een ander monster at het huis van de ziel op en de ziel alleen moest eeuwig over de aarde zwerven.

Het hart wordt hier gezien in verhouding tot het evenwichtsthema: in Egypte is dit evenwicht door de goden gegeven. Dit evenwicht werd voortdurend bedreigd door krachten die chaos brachten. Aanvankelijk was het alleen de farao die de goddelijke opdracht had om Maat te verzorgen voor het hele land en om haar in steeds vernieuwde vorm aan te bieden aan de goden. Dit was de voorwaarde voor het voortbestaan van de goden.

In latere periodes van de Egyptische cultuur werd het een goddelijke opdracht aan individuen die een bepaalde scholing hadden doorgemaakt. Of ze hun taak goed volbracht hadden werd in het leven na de dood door goddelijke rechters gecontroleerd bij het wegen van het hart. Waarachtigheid was de norm, de leugen een taboe.

De Egyptenaren geloofden dat de mens na de dood voortleeft en zijn daden worden gewogen naar de veer van Maat. Wie zonder zonden verschijnt voor de rechters der doden, zal leven als een god. De gevreesde proef, het wegen van het hart, wachtte alle gestorvenen in de andere wereld.

Nu was het wegen van het hart niet puur doorslaggevend. Zoals bij elke rechtszaak mocht de overledene zelf pleidooi houden voor zijn zaak, om de rechters te overtuigen van zijn rechtvaardigheid. Om de dode hiermee te helpen kreeg hij in zijn grafteksten en spreuken op papyrus (dodenboeken) mee die hem zouden helpen bij zijn verwoordingen.

De Egyptenaren vreesden dat slechts zeer weinigen zondeloos voor de opperste rechter zouden verschijnen. Daarom moesten de goden ertoe worden gebracht, de zonden kwijt te schelden en de zondaar te reinigen. De hoop hierop komt tot uitdrukking in de grafteksten (dodenboeken).

Deze Papyri (prachtige beschreven en beschilderde papyrusrollen) werden in de kist tussen de benen van de mummie gelegd. Dit moest de overledene ervan verzekeren dat hij toegang had tot de Vredige Velden en niet verslonden zou worden door de hellehond Ammit.

De overleden verscheen voor het tribunaal en zijn hart werd gewogen tegenover de veer van maat Bij het "wegen van het hart" (spreuk 125 van het Dodenboek) is de veer van Maät het tegengewicht. Iedereen die voor een god moest komen, diende in evenwicht te zijn met Maat.

Maat of Mayet haar naam betekent "rechtvaardige", "kosmische orde" of "waarheid", maat was in het oude Egypte een begrip die op de gehele samenleving toegepast werd. We zouden het kunnen zien als balans in evenwicht in alles wat werd gedaan.
Maät is dus de norm waarnaar men zich dient te gedragen, of wanneer zij het beeld willen volledig maken kunnen we er ook nog aan toe voegen: waarheid, correctheid, gerechtigheid, rechtschapenheid, orde. Maat was misschien niet het geweten van de Egyptenaar, maar wel de motor die zijn geweten aan het werk zette. Maat was de orde in de kosmos, in de natuur in het alledaagse leven, maar ook in de woorden, in de muziek in de kunst.

Maat was de beschermster van de kosmische orde; ze vertegenwoordigt de onvermijdelijke orde van de loop van de natuur. Ze was verantwoordelijk voor de cyclus van het leven, en vertegenwoordigde de belichaming van de wetten van bestaan, waarheid, recht en wereldorde. Ze werd Dochter van de zon en Koningin van de goden genoemd. Haar attribuut was een struisvogelveer, een embleem van de waarheid. Soms is ze geblinddoekt.

Zo oud als de schepping is Maat, voor de schepping bestond ze dus niet. Ze is van bij de goden naar de mensen toegekomen en wordt terug aan de goden aangeboden. Ze is een bron van vreugde voor de goden; zoals de koningin verbonden is met de koning, zo is Maat verbonden met de zonnegod. (Reeds zo vermeld in de Piramideteksten) Verbonden met de schepping zoals Hoe, het uitgesproken woord en Sia, het creatieve inzicht.

Maat is een abstractie van de kosmische orde waar de goden, koningen en bevolking zich aan moeten houden. Haar cultus had betrekking op de relatie tussen farao en onderdanen. In het alledaagse leven zorgde het begrip Maat er voor dat er min of meer een evenwicht was tussen arm en rijk. De koning moest zijn religieuze plichten vervullen voor een harmonieuze relatie met de goden. Ze werd met name vereerd door rechters; deze waren haar priesters. In diverse tradities werd de zonnegod Re of Ra haar vader genoemd.

Maat wordt echter ook weergegeven door een afgeschuinde basis, waarop bijvoorbeeld een godheid afgebeeld staat. De grondslag van godheid, het onontbeerlijke evenwicht, of de basis van de kosmische orde.

Maat was het licht dat Ra naar de wereld bracht. De schepping nam een aanvang toen Ra Maat, de orde, in de plaats stelde van de chaos. Vanaf dat moment was ook hij onderworpen aan haar kosmische wetten. De god Thot (Egyptisch Tehuti) gold als haar echtgenoot.

Prinsessen van koninklijke bloede droegen een rode veer, haar symbool, in het haar. De veer was het symbool van de waarheid: het hart, dat voor de toegang tot het dodenrijk werd gewogen, mocht niet zwaarder wegen dan de veer. Op papyrusrollen werd ze vaak voorgesteld als degene die de doden leidde naar de Hal van de Dubbele Maat. Hier vond zoals wij al beschreven het oordeel van de doden, dat wil zeggen het wegen van het hart, plaats. Maat werd soms opgevat als de veer waartegen het hart werd gewogen, maar ook wel als de weegschaal zelf.

De 42 Rechters en het Wegen van het Hart

2011-11-06T12:54:00.000+01:00

In de Egyptische Piramideteksten komt het idee van een godenrechtbank voor, waar de overledene verantwoording voor zijn doen en laten af moet leggen voor hij of zij tot het voortbestaan in het hiernamaals wordt toegelaten. In het Middenrijk (ca. 2000voor Christus) zijn er zelfs twee verschillende rechtbanken. Het zogenaamde ‘Negatieve Confessie’-oordeel berust op een religieuze traditie waarin de dodengod Osiris de hoofdrol in de rechtbank speelt. Bij de andere rechtbank steunt het oordeel op het gebruik van een weegschaal en speelt de zonnegod Re de hoofdrol. Beide rechtbanken komen voor in het Dodenboek.

De ‘Negatieve Confessie’
Osiris zit doorgaans het eerste rechterscollege voor, dat verder maar liefst 42 goden telt. Dit aantal heeft te maken met Spreuk 125 uit het Egyptische Dodenboek, waarbij de overledene 42 zonden opnoemt, die hij of zij niet begaan heeft (de ogenaamde ‘Negatieve Confessie’), Voor iedere zonde heeft hij een aparte godheid, met soms een raadselachtige naam, als anspreekpunt.

Dubbelklik op de afbeelding om deze in groot formaat te zien.

Hier volgen de zonden:
1. Gegroet, Maker van grote passen uit Heliopolis,
ik heb niet gezondigd;
2. Gegroet, Vuuromkranste uit Cher-Aha,
ik heb niet geroofd;
3. Gegroet, Goddelijke Snavel uit Hermopolis,
ik ben niet hebzuchtig geweest;
4. Gegroet, Schaduwverslinder uit de grotten waar de Nijl ontspringt,
ik heb niet gestolen;
5. Gegroet, Verschrikkelijk Uiterlijk uit de Dodenstad,
ik heb geen mensen gedood;
6. Gegroet, Leeuwenpaar uit de hemel,
ik heb niet met maten geknoeid;
7. Gegroet, Vuursteenoog uit Letopolis,
ik heb geen verkeerde dingen gedaan;
8. Gegroet, Achteruitgaande Vlam uit Memphis,
ik heb geen eigendommen van de god gestolen;
9. Gegroet, Bottenbreker uit Herakleopolis,
ik heb geen leugens verteld;
10. Gegroet, Vlammenzaaier uit Memphis,
ik heb geen voedsel weggenomen;
11. Gegroet, Grotbewoner uit het Westen,
ik ben niet slecht gehumeurd geweest;
12. Gegroet, Blikkertand uit de Fayum,
ik heb geen overtredingen begaan;
13. Gegroet, Bloedverslinder uit het slachthuis,
ik heb geen goddelijk vee gedood;
14. Gegroet, Ingewandenverslinder uit de Hal van de Dertig Rechters,
ik heb geen woekerwinsten behaald;
15. Gegroet, God van de Waarheid uit de Hal van de beide Waarheden,
ik heb geen broodrantsoenen geroofd;
16. Gegroet, Achteruitloper uit Bubastis,
ik heb niemand afgeluisterd;
17. Gegroet, Schitterende uit Heliopolis,
ik ben niet praatziek geweest;
18. Gegroet, Dubbel Kwaadaardige uit Busiris,
ik heb geen ruzie gemaakt,
behalve als het mijn bezit betrof;
19. Gegroet, Amenti uit het Slachthuis,
ik heb geen overspel gepleegd;
20. Gegroet, Die ziet wat hem gebracht wordt uit de tempel van Min,
ik ben niet onkuis geweest;
21. Gegroet, Vorst der vorsten uit Nehatu,
ik heb niemand geïntimideerd;
22. Gegroet, Vernietiger uit het Meer van Xois,
ik heb geen grenzen overschreden;
23. Gegroet, Spraakbevelhebber uit het heiligdom,
ik ben niet heetgebakerd geweest;
24. Gegroet, Kind uit het district van Heqa-Anedj,
ik ben niet doof geweest voor de waarheid;
25. Gegroet, Spraakbeschikker uit Oenes,
ik heb geen moeilijkheden gemaakt;
26. Gegroet, Basti uit de Geheime Stad,
ik heb geen onrecht door de vingers gezien;
27. Gegroet, Achteruitkijker uit het Graf,
ik heb niets sexueel verkeerds gedaan,
ik heb geen homoseksualiteit begaan;
28. Gegroet, Vuurbeen uit de Schemering,
ik heb niet gehuicheld;
29. Gegroet, Duistere in de Duisternis,
ik heb niet geruzied;
30. Gegroet, Offerbrenger uit Sais,
ik ben niet gewelddadig geweest;
31. Gegroet, Heer der gezichten uit Nedjefet,
ik ben niet opvliegend geweest;
32. Gegroet, Aanklager uit Oetjenet,
ik heb mijn karakter niet verkeerd voorgesteld,
ik heb de god niet gewassen;
33. Gegroet, Heer van de beide hoorns uit Assioet,
ik heb niet geroddeld;
34. Gegroet, Nefertem uit Memphis,
ik heb niets verkeerds gedaan,
ik heb geen kwaad gedaan;
35. Gegroet, Niets-overlater uit Busiris,
ik heb geen kwaad gesproken van de koning;
36. Gegroet, Die doet wat hij wil,
ik heb niet in het water gewaad;
37. Gegroet, Ihi uit de Noen,
ik heb mijn stem niet verheven;
38. Gegroet, Bevelhebber van de mensen uit Sais,
ik heb geen kwaad gesproken van de god;
39. Gegroet, Neheb-Nefert in zijn tempel,
ik ben niet opgeblazen geweest;
40. Gegroet, Neheb-Kaoe in de stad,
ik heb geen onderscheid gemaakt tussen anderen en mijzelf;
41. Gegroet, Opgerichte slang uit zijn kapel,
ik heb niet veel nodig gehad, behalve van mijn eigen bezit;
42. Gegroet, Armbrenger uit het Dodenrijk,
ik heb mijn stadsgod niet belasterd.

De Griekse schrijver Diodorus Siculus bericht in zijn Bibliotheek van de Geschiedenis (eerste eeuw voor Christus), dat bij iemands begrafenis dit oordeel letterlijk zo wordt uitgevoerd met 42 rechters. Hij vervolgt: “Voordat de kist met het lichaam aan boord [van de veerboot] wordt gebracht, geeft de wet iedereen toestemming om de dode ter verantwoording te roepen. Als er nu iemand opduikt die een beschuldiging uit, en aantoont dat de dode een slecht leven heeft geleid, dan maken de rechters hun beslissing openbaar en wordt het lichaam de gebruikelijke begrafenis geweigerd; maar als blijkt dat de aanklager een ongerechtvaardigde beschuldiging heeft geuit, wordt hij zwaar gestraft”. Deze onschuldverklaring moet zelfs voorafgaan aan het Mondopeningsritueel. Andere bronnen maken ook melding van getuigen in het voordeel van de overledene. Zo wordt als het ware (een deel van) het Dodengericht al in de ‘Bovenwereld’ voltrokken in plaats van in de Onderwereld.

Het Oordeel met de Weegschaal
Pas vanaf de 11de dynastie (ca. 2000 voor Christus) verschijnt ook de weegschaal als een essentieel onderdeel van het Dodengericht in de Onderwereldliteratuur. De bijbehorende rechtbank kan verschillende vormen aannemen, al naar gelang de verschillende religieuze tradities in het land. Hij bestaat doorgaans uit de zonnegod Re van Heliopolis als voorzitter en de zogenaamde Enneade, een groep van negen goden, doorgaans bestaande uit respectievelijk de schepper-god Atoem, de luchtgod Sjoe en de watergodin Tefnet, de aardgod Geb en de hemelgodin Noet, de zusters Isis en Nephthys en hun broers, de dodengod Osiris en Seth. Ook de goden Atoem of Nefertem, en zelfs de overleden farao de rechtbank voorzitten.

Daarnaast kunnen ook nog de vier Horuszonen Hapy, Doeamoetef, Kebehsenoeëf en Amset als begeleiders en bijzitters een rol spelen , net zoals de Godin van het Westen (waar in verband met de ondergaande zon de Onderwereld gelokaliseerd is) en de goden Maät, Anoebis, Horus en Thot. Dat wisselt met tijd en plaats. De rechtszitting speelt zich doorgaans af op een plaats die aangeduid wordt als ‘De Hal van de beide Maäts (= Waarheden)’.

Het aantal rechters bestond uit 42. Het getal 42 stond voor het aantal stamgoden van de nomen van Egypte, 20 in het noorden en 22 in zuiden. Wanneer er tegen Osiris werd gelogen werd men opgegeten door Ammit, een mythisch krokodilachtig wezen. Als men naar waarheid antwoordde dan mocht men naar de eeuwige velden.

Het getal 42 stond voor het aantal stamgoden van de nomen van Egypte, 20 in het noorden en 22 in zuiden.

Hier volgt een lijst met de 42 Goddelijke Rechters.

Nr Naam Identificatie Misdrijf
1. Grote-passen Heliopolis onrecht
2. Vlammen-grijper Cher-aha plunderen
3. Langneus Hermopolis afgunstig
4. Schaduwenverslinder De grot roven
5. Vreeswekkende-gelaat Rosetau doden
6. Dubbele-leeuw De hemel voedsel vernietigen
7. Met-vuurogen Letopolis verzaken plicht
8. Gloeiende Chetchet offers stelen
9. Bottenbreker Heracleopolis leugens
10. Vlammen-aanblazer Memphis voedsel roven
11. Holbewoner Het westen slecht gedragen
12. Witte tanden Fajoem overtreden
13. Bloed-voeder De slachtplaats heilig dier doden
14. Ingewandenvreter Plaats van dertig graan achterhouden
15. Rechtvaardigheid Maati brood gestolen
16. Dwalende Boebastis spioneren
17. Bleke Heliopolis verklikker
18. Kwaadaardige Andjeti geschil
19. Brandende Plaats des oordeels homoseksualiteit
20. Aanschouwer Tempel van Min ontucht
21. Leider-der-groten Imoe vrees opwekken
22. Afweerder Hoei overtreden
23. Onlustverwekker Heiligdom grootspraak
24. Kind Heqa-adj waarheid verduisteren
25. Voorspeller Wensi onbeschaamd zijn
26. Basti Schrijn gedogen
27. Gezicht-achter-hem Graf verdorven zijn
28. Brandend-van-been Schermering bedrog plegen
29. Duisternis-bewoner Duisternis vloeken
30. Offer-brenger Sais onbeschoft zijn
31. Gezichten Nedjefet onbezonnen zijn
32. Aanklager Oetjenet Verheffen tegen god
33. Gehoornde Assioet verklikker zijn
34. Nefertoem Memphis kwaad gedaan
35. Tem-sep Busiris koning beledigen
36. Handeld-in-hart Tjeboe terrein schenden
37. Vloeibare Noen luidruchtig
38. Bevelhebber Sais Godslastering
39. Goede-verschaffer Hoei Overschatting
40. Neheb-kau De stad Geselecteerd op kunnen
41. Schitterende-kop Het graf Eigen bezittingen
42. Ini-di-ef Necropolis god vervloeken

Het voornaamste attribuut is natuurlijk een grote weegschaal met aan één zijde van de verticale balk een loodje aan een touw, dat wanneer het een hoek van 90 graden met de horizontale balk maakt een exact evenwicht aanduidt. Het hart van de Overledene wordt afgewogen tegende veer van de godin Maät als symbool van de waarheid en de orde. De schrijver-god Thot, Anoebis of Horus kunnen allen de bediener van de weegschaal zijn. Thot is verderaltijd aanwezig om het resultaat vast te leggen.

Oproep aan het hart
Een Dodenboekspreuk betreft een oproep aan het hart om niet tegen de overledene te getuigen voor de rechtbank bij de weegceremonie, alsof het hart los staat van de dode: “Spreuk om het hart van [naam van de dode] zich niet tegen hem te laten verzetten in het domein van de god. Hij zegt:
Mijn hart van mijn moeder,
mijn hart van mijn moeder,
mijn borst die ik op aarde had,
treed niet als getuige tegen mij op voor de Heren van de Offers.
Zeg niet tegen mij ‘Hij heeft het echt gedaan’ over wat ik heb gedaan.
Beschuldig mij niet tegenover de grote god van het Westen.
Heil aan u, mijn hart;
heil aan u, mijn borst;
heil aan u, mijn ingewand.
Heil aan u, goden die de gekrulden voorzitten, en pak uw scepters.
Vertel Re mijn goede daden, en beveel me aan bij de slangengod Nehebkau.
Zie, hij is begraven tussen de groten, voortlevend op de aarde, en niet stervend in het westen (waar de zon ondergaat) maar daar een gezegende wordend”.

In Spreuk 30b wordt daar nog onder meer aan toegevoegd:
“Wees niet zwaarder dan ik voor de hoeder van de weegschaal”.
Vaak staat dit op een zogenaamde hartscarabee die op de borst van de mummie wordt gelegd recht boven het hart dat na het mummificeren in de mummie is teruggeplaatst.

Als alles in orde is, moet dat een exact evenwicht opleveren. Daarover moet de rechtbank beslissen en dan ook een uitspraak doen. Naast de al genoemde leden van die rechtbank is de overledene zelf, al dan niet vergezeld door zijn Ba (= levenskracht), uiteraard ook aanwezig.

Ammet

Daarnaast speelt een van de volgende goden een rol: Horus, Anoebis , Maät of de Godin van het Westen . Deze geleidt hem dan voor als een soort parketwachter. Zijn persoonlijke schikgodinnen Meschenet, Shai en Renenet zijn daarbij als getuigen vaak ook van de partij. Bij een positieve uitspraak van de rechtbank, volgend op een weegresultaat waarbij het hart in evenwicht is met de veer, mag de overledene zich verheugen op een aangenaam voortbestaan, maar bij een negatieve uitslag staat het vreselijke monster Amnet al klaar om hem te verslinden. Deze wordt meestal wordt ze afgebeeld als deels krokodil, deels leeuw en deels nijlpaard.

Op een enkele afbeelding zien we de ongelukkige al in de muil van Amnet. Een alternatief is om in de Vuurzee te verdwijnen, of aan andere ‘helle’-straffen onderworpen te worden. Overigens blijkt in veel gevallen dat men er praktisch automatisch van uitgaat, dat de dode ongeschonden uit het weegschaal-oordeel te voorschijn komt.

The Hall of Judgement

2011-11-03T16:25:00.001+01:00

"O my heart which I had from my mother, O my heart which I had upon earth, do not rise up against me as a witness in the presence of the Lord of Things; do not speak against me concerning what I have done, do not bring up anything against me in the presence of the Great God, Lord of the West."

As my mortal life draws to a close
My soul descends to the realm of final judgment
The great Osiris, ruler of the dead oversees the proceedings
Forty Three deities to address
Each with a question that will put me to the test
Toth the wise will, scribe all details in full
The big question arises in my head
Will I be granted access to the fields of Hetep and Iaru

...Or will Ammit devour my heart
The moment of truth
My heart is placed on the scale weighed against the feather of truth
I hold my breath.......
The scales tip
Ma'at shields her eyes from my truth
As the final judgment is passed
Ammit snatches and devours my heart
With a grave face Wepwet guides me into the arms of Nun
In the empty darkness of the Nun I cease to exist

Ang El Ani

Lamed, Weegschaal van alle Goddelijke Paden

2011-10-31T15:14:00.000+01:00

De lammed ל is de twaalfde letter uit het Hebreeuws alfabet. De letters van het Hebreeuws alfabet komen ook overeen met cijfers, de letter lammed is de Hebreeuwse dertig.

De letter Lamed is een combinatie van de letters Wav en Kaf. Volgens de Kabbalah (Sefer Hatikkoetiem) is de Lamed te vergelijken met een vliegende toren. Volgens deze leer staat de Kaf van de Lamed voor de mens die uit de Goddelijke ziel en dierlijke ziel bestaat waarvan ieder vorm uit 10 onderdelen bestaat: dus samen 20. De Waw van de Lamed is de woning van God tussen hen in. De getalswaarde van de Kaf is 20. Wanneer God tussen hen verblijft, voegt Hij Zijn 10 Sefiroth eraan toe en samen vormen zij de gehele Lamed: 30.

Interessant te vermelden is dat het woord voor balans in de kabbalah, lamed, "doceren" betekent. Niet alleen doceren in de zin van lesgeven, maar ook doceren, in de zin van evenwicht vinden. Leven in balans is dus een leermiddel. Het pad van Lamed wordt in de kabbala ook wel weegschaal van alle goddelijke paden genoemd.

Misschien is dat de reden waarom de Zohar de Lamed de vliegende toren (door de lucht) noemt. De Wav van de Lamed staat voor het Goddelijke, het geestelijke, dat hoog in de lucht te vinden is. De Wav is als het ware een helling die de Goddelijke geestelijke invloeden en koninkrijken in deze fysieke wereld doet neerdalen. Het menselijke van de Kaf van de Lamed wordt met datzelfde Goddelijke en geestelijke beïnvloed. Het geestelijke en het fysieke worden hierdoor samengevoegd in de Lamed. Deze samenvoeging van het geestelijke en het fysieke doordringt de Lamed om met een zachtaardige praktische wijze te onderwijzen. De opdracht aan de mens is om in balans, de verbinding te vinden tussen beide werelden.

Een andere lezing verteld dat Lamed de arm symboliseert, uitgestrekt of opgeheven en de betekenis daarvan is Macht. Alles wat verheven is en zich doel geldt in Gerechtigheid. Het betekent ook een zweep en dan in het bijzonder de Koninklijke Gesel, welke in de hand van de Pharaoh aangetroffen wordt.

Lamed is de Avondstond, de rijpe ervaring in evenwicht en kalme rust, de zachtgloeiende vuur-glans van de Zon, wanneer zij ter kimme daalt. Tussen deze beide momenten staat het Kind, Horus, de Heer der Twee Horizonten, de Zon in het Zenith. het stralend Oog van de Dag. In Horus zijn Osiris en Isis verbonden en in hem zullen zij beiden sterven wanneer Hij hun beider erfenis, hun kracht en beginsel, heeft ontvangen. Hij is het die de Wateren beroert, Heer van het Ziels-mysterie, dat mannelijk en vrouwelijk beide is.

Horus is ook Harpoerates, de ziel-genezer, omdat Hij het conflict in onze ziel, dat altijd die tegenstelling tussen denken en voelen, tussen ratio en sentiment betreft, kan oplossen en tot een hoger synthese brengen. Hij is ook de Koning van de Dag en als Hij wordt afgebeeld in een vorstelijke houding, staat Hij met voor de borst gekruiste armen en in de handen houdt Hij de Ankh, het levensteken, en de Ankhnsha, het dood-symbool.

De letterlijke betekenis van het woord lamed is echter prikstok of ossenstok. Daarmee werden de dieren aangespoord om in beweging te komen. De Ossenprikkel prikkelt De Os/De Dwaas en staat zo in rechtstreeks contact met de oerbron. Bovendien wordt De Os/De Dwaas daarmee in beweging gezet onder De Afgrond. De lamed heeft de vorm van een herdersstok, met gebogen uiteinde. Herders gebruikten dergelijke staf om de kudde te leiden. De afgeleide betekenis is niet verrassend: leren, studeren, onderwijzen.

Het woord lamed omvat twee aspecten: onderwijzen en studeren. Alsof je niet kunt onderwijzen zonder zelf te leren! Ook in de opvoeding een belangrijk gegeven...
Het samengaan van "prikstok" (in beweging brengen) en "leren" suggereert dat studie moet leiden tot daden, en geen droge theorie mag blijven.

De letter lamed is de enige letter die boven de andere uitsteekt, en ook boven de denkbeeldige lijn waaraan alle letters van het hebreeuwse alfabet opgehangen zijn. Vanuit dit beeld wordt o.a. onderstreept dat leren of onderrichten zich niet mag beperken tot het strikt toezien dat er "binnen de lijnen" gebleven wordt.

De vorm van de letter Lamed wordt wel eens in verband gebracht met het leerproces. Als men onderaan begint, ziet men dat het is alsof men langzamerhand meer en meer omhoog klautert. Maar dat gaat niet altijd langs rechte lijnen. Op een zeker moment bereikt men een bepaald niveau en lijkt het alsof men een lange tijd daarop blijft staan. Maar dat geeft wel kracht aan het leerproces. Dat wordt steeds intensiever. Daar verdikt zich de letter. En dan ineens beseft men dat er meer gebeurt.

Het leren lijkt te leiden tot een bijna mystieke ervaring die de ziel verheft en die niet in woorden is uit te drukken. Maar men kan ook bovenaan beginnen. Al lerend duikt men meer en meer de diepte in. Op een bepaald moment bereikt men een diepte waar men zich ineens in een geweldige ruimte voelt en waar men ook de ander ontmoet en herkent. Maar sommige mensen gaan verder en komen tot onvermoede ervaringen van diepte. Dat is genade. Maar dat is niet altijd voorspelbaar. Het gaat zeker niet langs rechte lijnen.

Lamed is een letter met een diepzinnige betekenis. Hij staat zoals we al schreven voor leren en onderwijzen. Het verzamelen van kennis en het doorgeven daarvan wordt gezien als een van de hoogste menselijke kwaliteiten. Het gaat hierbij vooral ook om de geestelijke kennis, zoals in Spreuken 2:6.

Als er staat dat David dertig jaar is betekent dit dat hij in de fase van zijn leven is gekomen waarin hij kan putten uit gerijpte kennis en die kennis ook kan overdragen. David werd koning toen hij 30 jaar was.(2 Samuël 5 : 4).
Jozef werd onderkoning van Egypte toen hij 30 jaar was. (Genesis 41 : 46)
Ook van Jezus wordt verteld dat hij dertig jaar was toen hij begon met verkondigen van het evangelie. (Lukas 3 : 23)
De ark van Noach was De hoogte was 30 ellen.

Bij het getal 30 in de Bijbel wordt iets geactiveerd, in gang gezet, komt iets/iemand in beweging. De letter lamed is ook een voorzetsel, dat duidt op een richting. Het gaat ergens naar toe. Als je leven in het teken staat van het permanent leren, van het voortdurend bezig zijn met het leren, dan transformeert het leven.

Er is een woord dat regelmatig terugkomt in het boek Deuteronomium, het boek met onderricht vóór Israël het beloofde land intrekt: "leren"'. In het hebreeuws staat hier het werkwoord LAMAD. Daar komt ook de naam de letter Lamed vandaan. Ook in het belangrijke hoofdstuk 6, de centrale geloofsbelijdenis van Israël, met de nadrukkelijke vermelding om er ook de kinderen bij te betrekken, begint Mozes met het woord "leren" (vers 1).

op 14 plaatsen wordt in de bijbel over Lamed gesproken:

Klaagliederen 1: 12
lamed. Gaat het ulieden niet aan, gij allen, die over weg gaat? Schouwt het aan en ziet, of er een smart zij gelijk mijn smart, die mij aangedaan is, waarmede de HEERE mij bedroefd heeft ten dage der...
Klaagliederen 2: 12
lamed. Als zij tot hun moeders zeggen: Waar is koren en wijn, als zij op de straten der stad in onmacht zinken, als de verslagenen; als zich hun ziel uitschudt in den schoot hunner moeders.
Klaagliederen 4: 12
lamed. De koningen der aarde zouden het niet geloofd hebben, noch al de inwoners der wereld, dat de tegenpartijder en vijand tot de poorten van Jeruzalem zou ingaan.
Spreuken 31: 21
lamed. Zij vreest voor haar huis niet vanwege de sneeuw; want haar ganse huis is met dubbele klederen gekleed.
Psalmen 111: 6
Caph. Hij heeft de kracht Zijner werken Zijn volke bekend gemaakt; lamed. hun gevende de erve der heidenen.
Psalmen 112: 6
Caph. Zekerlijk, hij zal in der eeuwigheid niet wankelen;lamed. de rechtvaardige zal in eeuwige gedachtenis zijn.
Psalmen 145: 12
lamed. Om den mensenkinderen bekend te maken Zijn mogendheden, en de eer der heerlijkheid Zijns Koninkrijks.
Psalmen 37: 21
lamed. De goddeloze ontleent en geeft niet weder; maar de rechtvaardige ontfermt zich, en geeft.
Psalmen 34: 11
(34:12) lamed. Komt, gij, kinderen! hoort naar mij! ik zal u des HEEREN vreze leren.
Klaagliederen 3: 36
lamed. Dat men een mens verongelijkt in zijn twistzaak; zou het de Heere niet zien?
Psalmen 119: 89
lamed. O HEERE! Uw woord bestaat in der eeuwigheid in de hemelen.
Klaagliederen 3: 34
lamed. Dat men al de gevangenen der aarde onder Zijn voeten verbrijzelt;
Psalmen 25: 11
lamed. Om Uws Naams wil, HEERE! zo vergeef mijn ongerechtigheid, want die is groot.
Klaagliederen 3: 35
lamed. Dat men het recht eens mans buigt voor het aangezicht des Allerhoogsten;

De lamed is de laatste letter van de Torah. Samen met de eerste letter uit de Torah, de beth, vormt hij het woord hart.

Pentagram, Symbool van Licht

2011-10-27T18:10:00.004+02:00

Een van de symbolen van Licht is de vijfpuntige ster of het pentagram. Het is een oud symbool, al bekend bij de oude Egyptenaren, Azteken, Babyloniërs. Het is het symbool van Venus, aangezien zij de omloop van Venus weer geeft en deze maakt een volmaakte vijfpuntige ster.

Venus is vergelijkbaar met de Sumyrische godin Ishtar (Ishhara, Irnini, Inanna). Ishtar/Inanna is bekend van haar afdaling naar de onderwereld naar haar donkere tweelingzus Ereskigal. De afdaling naar de onderwereld is een metafoor voor de indaling van de ziel in het aardse lichaam.

Bij de Hebreeën wijst de vijfpuntige ster naar de Waarheid en naar de vijfboeken van de Pentateuch. Bij de Grieken zag Pythagoras dit als het symbool van de perfectie of het symbool van de volmaakte mens en van uit de renaissance is het bekend als de guldensnede, de volmaakte mens.

De gulden snede is een bepaalde verhouding tussen lengte en breedte, die tot harmonische verhoudingen leidt. Wanneer een bepaald voorwerp of een ruimte ons prettig aandoet is dat een aanwijzing dat de gulden snede is toegepast.

Als we kijken naar de hoek van 72 graden in het pentagram heeft deze overeenkomsten met de 72 namen van god uit de Kaballa.

In een esoterische traditie wordt gezegd dat Melchizedek, priesterkoning van Salem drie giften van de planeet Venus naar aarde bracht: de bij, graan (schoof) en het mineraal asbestos.

De traditie is een allegorie, de betekenis van de drie giften slaat op de symbolen van drie graden van initiatie. De eerste graat, als dienstbaarheid (de bij). De tweede graad symboliseert het graan of de korenaar de ontwikkeling van veel uit één. In de derde graad zal de geïnitieerde een kanaal worden van het Goddelijke Licht, z/hij brandt, maar verteert niet (asbestos).

Als Ochtendster – Venus Phosphoros (‘de stralende’) –, loopt ze voor de zon uit en verlicht zij het pad van de zon. De liefde tot het aardse en het schone overheerst.

Als Avondster staat Venus in het Westen en heet zij Venus Hesperos: (‘westelijk’) en symboliseert zij de behoefte aan contact om niet alleen het duister in te hoeven gaan.

Venus is bij de Romeinen het symbool van de liefde, behoefte aan toenadering, het streven naar eenheid, vrede en Schoonheid.

De ster Venus is gehuld in een dik wolkendek waaronder het behoorlijk warm is. Een ander aspect van Venus is naast warmte, wellust. Zij wordt de godin van ‘de’ Liefde genoemd, maar de Grieken maakten onderscheid tussen verschillende soorten liefde.

De Grieken noemden Agape de hoogste vorm van liefde – de universele, belangenloze liefde, die zowel Wijsheid als Schoonheid brengt; het ego is verdampt; de ziel baadt zich er in en brengt wondermooie dingen voort. Mystici ervaren het als het doorstromen van het goddelijke Licht – een één zijn met de kosmos.

Eros, de zoon van Aphrodite, een ander aspect van Venus, stelt de liefdesdrang voor, de erotische liefde. De Grieken zagen Eros als een weg naar Agape. Volgens de oude kennis is het mogelijk in het huwelijk deze vorm van Agape staat te bereiken. Het is niet voor niets een gezegend heilig huwelijk, het Hierosgamos is daar een voorbeeld van.

De oerkracht van Eros komt voor in drie gedaanten:

Himeros – het lichamelijke verlangen,
Anteros – de wederkerige liefde en
Pothos – het verlangen naar het onbereikbare; het geestelijke deel van de liefde.

Het verlangen om het gescheidene te verenigen is dus een complex gegeven. De bevestiging zoekende, op angst gebaseerde egocentrische liefde om te zetten in Agape – de universele belangenloze liefde - is een mythische strijd met een spirituele dimensie.

Het pentagram is het meetkundige symbool van die mythische strijd en is in die zin een symbool voor het streven naar volmaaktheid. In de vrijmetselaarij is dat gesymboliseerd door te werken aan de ruwe steen, om zo te komen tot de volmaakte kubus.

Het pentagram bekleedt in vele religies een voorname en mystieke plaats. Het was ook in de oudheid bekend als de symbolische weergave van de weg die de mens volgt in zijn streven naar volmaaktheid. Wie het pentagram goed bekijkt merkt een gelijkenis op met het menselijke lichaam. Het hoofd, de armen en de benen. Deze houding is de uitdrukking van een harmonieus mens met een wakker denkvermogen, een ruim gevoelsleven en een stevige fysieke basis. Het pentagram straalt een grote dynamische kracht uit. Het is de bron van mystiek licht dat in alle richtingen verspreid wordt.

De vijfpuntige ster staat ook symbool voor de vijf elementen. Die vijf elementen en de reizen (evaringen) en taken daarin zijn belangrijk in ons streven naar het Licht. Het pentagram is het symbool van de volmaakte mens – let op MENS, we zijn nog steeds in de stof. De volmaaktheid is pas mogelijk als de vier elementen aarde, lucht, vuur en water in mens heeft zich evenwichtig hebben ontwikkeld en het ether – geest – gaat stralen.

Egyptische Scheppingsmythe van de Oer-berg

2011-10-24T13:42:00.017+02:00

In de verschillende Egyptische scheppingsmythes komen we de de Oer-berg en de Oer-oceaan tegen. Vanuit de Oer-ocean onstond de eerste beweging; de Choas. Uit deze chaos onstond de eerste ordening; land, of een berg waarop de schepping zich verder kon ontwikkelen. Hieronder volgt een overzicht van deze mythes. De kosmogonie van Heliopolis

Heliopolis, de Stad van de Zon, was de Griekse naam voor de stad waar het heiligdom Yunu stond; een zeer vooraanstaande en zeer oude tempel van de zonnegod. Hier werd ongeveer 3000 voor Christus één van de belangrijkste scheppingsmythen opgesteld.
In den beginne was er niets anders dan water. Niet zomaar het water van een oceaan maar het water van een onbegrensde en roerloze oceaan die Noen heette. Zelfs nadat de wereld geschapen was bleef deze donkere oceaan van de chaos aan de rand van de wereld aanwezig om ooit terug te keren en alles weer te vernietigen en weer opnieuw te kunnen beginnen.

De schepping van de aarde begint op het moment dat er uit het niets een heuvel komt uit deze grote oceaan. Op deze heuvel, Benben genaamd, verscheen de zich zelfgeschapen god Atoem. Deze god was in staat, omdat hij zelf alles bevatte, andere goden te scheppen. Hij niesde de god Sjoe uit en spuugde de godin Tefnoet ter wereld. (Een andere versie van het verhaal verteld dat hij met zijn hand zijn zaad de vrije loop liet. Uit zijn mannelijke zaad en zijn hand die de vrouwelijke kant symboliseerde kwamen vervolgende beide goden voort.) Sjoe was de god van de lucht en Tefnoet godin van de vochtigheid.

De twee goden werden opgevoed door Noen, de watervlakte en het oog van Atoem. Het oog (’adjut’) van Atoem kon onafhankelijk van zijn lichaam functioneren en lette altijd op beide goden. Toen beide goden nog jong waren raakte het oog van Atoem hen eens kwijt. Hij stuurde er een ander oog, eentje die scherper zag, op uit om beide jonge goden te gaan zoeken. Hij werd van zijn taak gehaald en werd daarna op het voorhoofd van Atoem gezet om de wereld in de gaten te gaan houden na de schepping. Later werd het verbonden met de slangengodin die de farao’s als de ureaus op hun voorhoofd droegen. Een ander verhaal zegt dat hij zo blij was dat hij zijn kinderen terug zag dat hij begon te huilen en dat uit de tranen die hieruit voort kwamen de mensheid werd geschapen.

Uit de verbintenis die Sjoe en Tefnoet aangingen kwamen twee nieuwe goden voort; de hemelgodin Noet en de aardgod Geb. Sjoe tilde vervolgens Noet over Geb heen en de sterrenhemel was geboren. Ook hier gingen beide kinderen weer een verbinding met elkander aan. Geb en Noet kregen vier kinderen, de goden Osiris en Seth en de godinnen Isis en Nephthys. Ook op hun beurt gingen de kinderen weer met elkaar een verbintenis aan. Osiris ging samen met Isis en Seth met Nephthys. Daarmee was uit Noen een godenfamilie van maar liefst negen goden voortgekomen; de zogenaamde Enneade van Heliopolis.

De kosmogonie van Hermopolis
Hermopolis is de Griekse naam voor een stad in Opper-Egypte die we tegenwoordig Ashmunein heet. Daarvoor heette de stad Khnum; "de Acht". Het middelpunt van de verering vormde de god Thot, de god van de wijsheid die de Egyptenaren de hiërogliefen zou hebben geschonken.

In Hermopolis had alles betrekking op de negatieve eigenschappen van de watermassa waar het allemaal mee begon. Het verhaal gaat dat dit water vier goden en hun vrouwelijke tegenhangers uit zichzelf voortbracht. Het waren Noen en Noenet, de oerwateren; Heh en Hehet, van wier namen men dacht dat ze oneindigheid of overstromingskracht betekenden. Kek en Keket, duisternis, en Amoen en Amoenet waarvan de namen zoveel zeggen als verborgenheid, onzichtbare energie, lucht of wind.

Deze acht goden stonden bekend als de Ogdoad of de Acht van Hermopolis. De vier goden werden afgebeeld met een kikkerhoofd en de godinnen werden voorgesteld met slangenhoofden. Het was de gedaante van dieren die elk jaar weer na de overstromingen spontaan uit de modder van de Nijl leken op te duiken.

Op één of andere wijze ontstond er een ei in het water en toen het brak kwam er licht tevoorschijn. In sommige versies werd het ei gelegd door een gans, de Grote Oergeest in de vorm van de ‘Grote Gakker’, wiens schreeuw het eerste geluid in de oerstilte was.

In Hermopolis deed het volgende verhaal de ronde: de god Thot in de gedaante van een Ibis vloog met het ei naar de oerheuvel. Ook over wat er uit het ei kwam zijn er verschillende verhalen. Het ene verhaal leert dat Ra in de vorm van een lichtvogel tevoorschijn kwam terwijl in het andere verhaal alleen maar lucht uit het ei kwam.

Drie paren van de Ogdoad kenden geen ontwikkeling en bleven wat ze waren, verantwoordelijk voor het stromen van de Nijl en het opgaan van de zon. Amoen, de verborgen en onkenbare kracht, werd in zijn rol als schepper echter steeds belangrijker en groeide later in het belangrijkste godsdienstig centrum van het land uit tot de zonnegod.

Een behoorlijk verschil met de kosmogonie van Heliopolis was dus bijvoorbeeld Noen die daar de allesomvattende watermassa was maar in Hermopolis niet meer dan een element van de kosmische materie. Van alle goden in Hermopolis was Amoen de enige die tot schepping over kon gaan. De oerheuvel werd hier ook ‘Vuureiland’ genoemd omdat de geboorte van de zonnegod gepaard zou zijn gegaan met de eerste, vlammende, zonsopgang.

De kosmogonie van Memphis
De stad Memphis, ten zuiden van de Nijldelta, ontwikkelde zich tot politiek en godsdienstig centrum en voelde zich genoodzaakt om met de eerder genoemde steden te concurreren. De plaatselijke god was Ptah die aanbeden werd als een groot ambachtsman. Later versmolt hij met Tatenen, de naam van de oerheuvel zoals men deze in Memphis kende. De restanten van de in Memphis opgestelde kosmogonie was afkomstig van de zogenaamde Shabaksteen waarop een kopie stond van een nog veel oudere tekst die verloren is gegaan.

Ptah zou de god zijn geweest die wereld had geschapen. Daarnaast was hij ook Noen en hij had de Enneade (de negen goden van Heliopolis) geschapen met zijn tong en zijn hart. Voor de Egyptenaren was het hart representatief voor het denkvermogen, waar de ideeën ontstonden, en de tong controleerde de spraak waardoor de bevelen voortkwamen.

Ptah was als eerste god ook de schepper van Atoem, de eerst god in de kosmogonie van Heliopolis, die bij zijn scheppingen alleen de aanwijzingen van Ptah opvolgde. Hierdoor was Ptah verantwoordelijk voor de gehele schepping. Nadat hij de goden had geschapen wees hij de plekken toe waar deze aanbeden zouden gaan worden. Ptah
schiep niet alleen de wereld en alle stoffelijke wezens maar ook de moraal en de politieke orde in Egypte door een systeem van provincies te bedenken.
Schepping van de mens

Waar de kosmogonieën het verhaal vertellen over de schepping van de aarde en hun goden is er natuurlijk ook iets te vertellen over de schepping van de mensheid. Daarvoor was de god Khnum. Hij werd gezien als een pottenbakker en net als Ptah was hij dus een ambachtsman. Khnum werd afgebeeld met een ramskop. Zijn thuis was het eiland Elephantine in de Nijl bij het eerste cataract, vlak bij Aswan. Hier woonde overigens ook Hapi, de Nijlgodin die er op toezag dat elk jaar weer voor de Nijl zou overstromen. In Esna is te zien hoe Khnum uit de klei, dat de Nijl na een overstroming achterliet, mensen zou hebben geschapen. Gezeten op een pottenbakkersstoel maakte hij zijn mensen uit de klei. Dit is in weergegeven tot in de kleinste anatomische details, van geraamte tot en met de huid en de ingewanden toe.

Nun
De oudste god in een van de Oudegyptische scheppingsmythen is Nun. Deze Vader der goden bevond zich vóór de schepping in de chaotische oeroceaan, de leven wekkende oerwateren. in een papyrustekst staat: “Nog was er geen plaats waarop hij kon staan. Hij was alleen in de wateren, die alles vulden.” Uit de aarde die vóór de schepping geheel door de oerwateren was overstroomt, verzamelde Nun van de bodem van de wateren materiaal en hij bouwde daarmee onder de waterspiegel een heuvel. Dit werk zette hij voort totdat de heuvel boven de waterspiegel uitkwam. Dat was de oerheuvel. Dit eerste droge stuk land was een bergeiland genaamd Benben. op dit hoogste stukje land in de ocroceaan had Nun vaste grond onder de voeten gekregen. Vanaf dit uitgangspunt kon hij zijn scheppende arbeid voortzetten. Hij maakte eerst het eiland naar alle kanten groter. Daarna dook de zonnegod Re voor het eerst uit de wateren op.

Nun wordt afgebeeld als een man met een baard die tot aan zijn middel in het water staat en die met zijn opgeheven armen de zon ondersteunt. De zon ontstond vanzelf uit Nun. Daarna kwam Aturn en schiep Shu, de luchtgod, en de god in Tefnut, die over de vochtigheid heerst. Nijlwater werd als Nun water beschouwd.

In een papyrustekst staat vermeld: ‘Nog was er geen plaats waarop Nun staan kon. Hij was alleen in de wateren, die alles vulden’. Hij verzamelde van de bodem van de wateren het materiaal en hij bouwde daarmee onder de waterspiegel een heuvel. Dit werk zette hij voort totdat de heuvel boven de waterspiegel uitkwam. Dat werd de oerheuvel. Dit eerste stukje droog land was een bergeiland waarop Nun vaste grond onder de voeten kreeg. Vanaf dit eiland kon hij zijn scheppende arbeid voortzetten. Hij maakte eerst het eiland naar alle kanten groter. Daarna dook de zonnegod Re voor het eerst uit de wateren op. Nun wordt afgebeeld als een man met een baard die tot aan zijn middel in het water staat en die met zijn opgeheven armen de zon ondersteunt. De zon ontstond vanzelf uit Nun.

De psychologische duiding kan als volgt zijn. Het oerwater is een symbool van het onbewuste, de oerheuvel is een symbool van het ego en de zonnegod Re brengt het bewustzijnsveld in beeld.

In de later gebouwde pyramiden vinden we het motief van de oerheuvel terug. Als de Nijloverstroming aanwezig was bleven de pyramiden de enige duidelijk zichtbare heuvels in het landschap.

De symbolische betekenis van deze mythe is groot. Het oerwater is een symbool van het onbewuste, de oerheuvel van het ego en de zonnegod Re van het bewustzijnsveld. omstreeks 1870 kwam in de Franse egyptologie de stelling naar voren dat de Egyptische religie in wezen monotheïstisch was. Nun werd beschouwd als de centrale godheid waarvan de andere goden afsplitsingen waren. Nun werd genoemd als een abstracte godheid die onsterfelijk was, almachtig, ongeschapen, onzichtbaar en verborgen voor de niet ingewijden. Later onderzoek leidde tot het afwijzen van de stelling van een oorspronkelijk monotheïsme in oud Egypte.

Van de berg oer-eiland zijn in het oude Egypte verschillende afbeeldingen te vinden. Een Benben steen was in het Oude Egypte een staande steen met een puntig uitsteeksel, vergelijkbaar met zijn opvolger de obelisk. De benbenstenen zijn vernoemd naar Benben, de oerberg en waren meestal verguld of bekleed met elektron, een legering van zilver en goud.

De eerste Benben stond in het religieus centrum Heliopolis en zou naar naar het Egyptisch scheppingsverhaal verwijzen: de oerheuvel die opsteeg uit de chaos. Een andere variant zou een verwijzing zijn naar het versteende zaad van de schepper-god Atoem. Er zouden ook benbenstenen gestaan hebben in Karnak en Amarna, deze zouden in verband staan met de zonnecultus van Amon-Ra en de Aton-cultus van farao Achnaton. Er is echter nog geen enkele van de benbenstenen teruggevonden

De Benben was in de Egyptische mythologie (vooral in de Heliopolistraditie) de berg die uit de oeroceaan Nun oprees en waar de scheppergod Atum zich vestigde. In de Pyramide Teksten, wordt Atum zelf de "berg" genoemd. Men beweerde dat deze in een kleine piramide in Heliopolis veranderde (door de Oude Egyptenaren Annu genoemd), waar Atum inzat.

De Benben-steen die naar dit mythisch gebeuren werd vernoemd was een sacrale steen in de tempel van het antieke Heliopolis. Hij stond er op de plaats waar de zonnestralen het eerst op vielen. Men meent dat deze steen het prototype was voor de latere obelisken, en ook voor de sluitstenen van de grote piramiden die op dit ontwerp waren gebaseerd. De toppen (pyramidions) waren waarschijnlijk verguld of bekleed met een legering van zilver en goud (elektron).

In Heliopolis werd de Benuvogel vereerd, de feniks volgens Herodotos, en men beweerde dat deze vogel op de Benben leefde, of in de heilige wilg, de levensboom.
Andere belangrijke plaatsen hadden hun eigen versie over de wereldberg. In Memfis was het Tatenen, de aardgod, die de oorsprong was van alle dingen in de vorm van voedsel en goddelijke offergaven en alle goede dingen als personificatie van de eerste berg. Deze symboliseert 'opzwelling uit het niets'.

Mem, Fontein van Goddelijke Wijsheid

2011-10-23T00:48:00.028+02:00

Het vroege Semitische pictogram van de letter מ Mem is een afbeelding van golven van het water. De Semieten bouwden hierbij kennelijk voort op het Egyptische woord voor water(n-t) De Semieten hanteerden in tegenstelling tot de Egyptenaren de benaming M (dus mem) voor dit teken, omdat hun woord voor water met deze letter begon. De Foeniciërs ontwikkelden dit teken verder in hun eigen mem, die eerder een primitieve M dan N ging weergeven

Dit pictogram had de betekenis van vloeistof, water en zee. Het symboliseerde de overweldigende massieve kracht van de zee, en de chaos van de stormen op de zee. voor de Hebreeën was de zee een gevreesde en onbekende plek. Om deze reden deze werd de letter Mem gebruikt als een vraagwoord voor; wie, wat, wanneer, waar, waarom en hoe, in de zin van het zoeken naar een onbekende.

De moderne Hebreeuwse naam voor deze letter is "mem", De naam Mem is waarschijnlijk afkomstig van het woord "mayim". Dit betekent "water". Het woord "mayim" is het meervoud van "mah", waarschijnlijk de oorspronkelijke naam voor deze letter. Dit betekent "wat". De Griekse naam voor deze letter is "mu", een Hebreeuws woord nauw verwant aan "mah". Het geluid van deze letter is "m" , zoals onze M.

De Mem letter is de dertiende letter van het hebreeuwse alfabet. De getallenwaarde van de mem is 40, maar omdat de letter ook als sluitletter wordt gebruikt kan de letter in die vorm de getallenwaarde 600 hebben, maar meestal wordt 40 als waarde gebruikt. Zoals bekend, duidt de vier op een schepping of een begin en de nul op een nieuwe cyclus.

Echter om de verborgen kabbalistische betekenis van dit mysterieuze getal te kunnen waarderen moet men het ook anders kunnen lezen, als een 4 naast een nul, dus als twee losse getallen, Dan zien we dan de materie los van de geest, een vierkant naast een cirkel. Of het eerste driedimensionale voorwerp dat zich heeft losgemaakt van het absolute, de cirkel. Het getal 40 geeft bovendien de 40 stappen aan die de mens moet gaan om tot in de diepste diepte van de stof af te dalen en weer op te stijgen naar God, of het goddelijke licht, waarna hij eindelijk het menszijn van zich af kan werpen.

Er zijn twee vormen van de Mem: de open en de gesloten Mem. Zoals de Talmud zegt, vertegenwoordig een open Mem de geopenbaarde Tora en de gesloten Mem vertegenwoordigt de geheimen van deTora. De gesloten men is de Mem Sofiet, die wordt gebruikt als de Mem aan het eind van een woord staat.De gematria van Mem is 40.

In de Bijbel komt het getal veertig veelvuldig voor; 40 heeft betrekking op voorbereiding op en transformatie en op verwachting maar ook op vasten en boetedoening. In de bijbel komt deze tijd nogal eens voor als een cruciale periode van leren en volhouden, van kwaad en kwaad doorstaan. 40 is ook het getal van de tijd. Dat aspect komen we telkens tegen in bijbelse verhalen. We denken aan een weg van 40 dagen; aan een woestijn reis van 40 jaren. Daarbij zien we meteen iets heel opmerkelijks, want het wóórd Mem heeft ook een betekenis. Het vertegenwoordigt namelijk, zoals we hier boven al schreven, het begrip majim, water. En zo is het water in de Joodse traditie het symbool geworden van de tijd. Men gaat door de wateren van de tijd heen, door verleden, heden en toekomst. Misschien is dat ook één van de unieke geheimenissen van de mens, dat hij ook terug kan denken en vooruit kan denken. De mens kan teruggaan in de tijd of vooruitblikken in de tijd. Majim drukt eigenlijk een meervoud uit, wateren.

40 is het aantal dagen dat het op de aarde regende het tijdens de zondvloed. De stortregens van de Zonvloed duurden 40 dagen en 40 nachten. Aan het einde van de zondvloed moest Noach 40 dagen en nachten wachten tot de ark open ging. 40 is ook het getal van de dagen die Mozes doorgebracht op de berg Sinaï. (Exodus 34) Mozes beklom de berg in feite drie verschillende keren. De eerste 40 dagen van verblijf vonden plaats toen hij de Thora ontving. Mozes daalde met de tafelen af, maar verbrijzelde ze toen hij zag dat de mensen het Gouden Kalf gemaakt hadden, in zijn afwezigheid. De volgende ochtend ging Mozes terug naar de berg om nog eens 40 dagen te bidden ten behoeve van het Joodse volk. Toen Mozes terug ging naar het kamp, riep God hem op om terug te keren naar de berg, dit keer met zijn eigen tabletten. Mozes groef onder zijn tent en vond twee saffier stenen. Hij bracht deze met zich mee naar de berg Sinaï, voor de derde en laatste 40 dagen, en God gegraveerd de Tien Geboden op deze stenen tabletten.

Het was de tiende van de maand tisjrie toen Mozes met de wet van de berg naar beneden kwam , met God wet, na deze laatste 40 dagen verklaarde God, "Ik heb vergeven [het joodse volk] zoals u hebt gevraagd." Het hoogtepunt van deze periode van drie keer veertig-dagen tijd is, de tiende van Tishrei, is Jom Kippoer, dat is dus de dag dat het Joodse volk vast en bid om verzoening te brengen voor de zonden.

40 is ook het getal van de dagen die Goliath om David te bevechten. Goliath daagde de Israëlieten 40 dagen lang uit voordat David hem ging bevechten (1 Samuël 17:16). Elia ging door de kracht van de spijs die de engel hem gaf 40 dagen en nachten tot aan de berg Gods, Horeb (1 Koningen 19). Jona preekte in Ninive dat de stad over 40 dagen verwoest zou worden (Jona 3:4). Na zijn doop vastte Jezus 40 dagen in de woestijn en werd toen verzocht door de duivel daarna begon Zijn prediking met de Bergrede (Matteüs 4:2) (de hiervan afgeleide vastentijd betreft de periode voorafgaande aan het Paasfeest) Na zijn opstanding verscheen Jezus 40 dagen aan zijn discipelen alvorens naar de hemel op te varen (Handelingen 1:3).

Er zijn andere belangrijke verwijzingen naar 40 in de Tora: Mozes "spionnen" hielden het land voor 40 dagen in het oog. De Joden waren 40 jaar in de woestijn.

40 vinden we ook terug in de rituele voorschriften van een mikwe, een ritueel bad, de bestaat inhoudelijk uit 40 se'ah (ongeveer 200 liter water).

Wat is het concept van 40? 40 is een metamorfoses, een transformatie. Op zielenniveau herinnert het getal 40 ons aan de 40 dagen tussen de conceptie en de vorming van de foetus, Na 40 dagen, begint het embryo een kind herkenbare vorm aan te nemen. het getal 40 komt ook terug in de daaropvolgende 40 weken van zwangerschap.

De Mem vertegenwoordigt de baarmoeder-רחם(Rechem)-dit woord eindigt met een gesloten Mem. De gesloten Mem staat voor de negen maanden wanneer de baarmoeder is gesloten. De open Mem geeft de periode van de bevalling weer, wanneer de baarmoeder open is.

Dit is ook vervat in de symboliek van het gebruik van de reinigende of rituele onderdompeling in een mikwe (met zijn 40 se'ah). Het rituele bad biedt de mogelijkheid om een individuele verandering, van een toestand van onreinheid naar reinheid, teweeg te brengen . En als men wil dit wil ondergaan, dient men zich 11 keer onder te dompelen in een mikwe, waarna zijn of haar joodse ziel wordt geopenbaard.

Het getal 40 komt terug in dagen van de zondvloed. God bracht een zondvloed over deze wereld voor 40 dagen en 40 nachten. 40, is dan ook een getal dat sterk verbonden is met het begrip voorbereiding. Het regende namelijk 40 dagen en 40 nachten voordat de vloed uit het verhaal van Noach de totale aarde bedekte. Ook duurde het 40 dagen voordat Noach het venster van de ark opende en een raaf uitliet. De wateren van de zondvloed waren niet God;s wraak, zoals vaak wordt verondersteld, maar vond plaats voor de verzoening, om de wereld e zuiveren en te transformeren.

Het woord Mem staat voor mayim, wat water betekent. Water vormt een essentieel element in ons leven: een mens is grotendeels samengesteld uit water en de meerderheid van de aarde is bedekt met water.

Het meest vitale element in ons geestelijk leven, wordt meestal aangeduid als water. In de bijbel lezen we: ". Ein mayim ela Torah"-Er is geen water, maar Thora" Als een profeet ons vertelt "Hij die dorst zal gaan en drinkt water ", dan betekent dat men de dorst naar spiritualiteit, het geestelijk water. Het enige dat de dorst zal lessen, zo spreken de Hebreeërs, is water, dat is Thora, de geestelijk wijsheid.

Mozes kende in zijn leven 2 perioden van 40 jaar, waarin hij voorbereid werd op het leiderschap van Israël. Vervolgens leidde Mozes het volk 40 jaar door de woestijn.

In een mensenleven is de duur van de zwangerschap is 40 weken en het duurt 40 dagen voordat na de conceptie sprake is van het begin van een foetus.

Allemaal voorbeelden van een voorbereiding op iets. Vormbetekenis van men = de handpalm, deze beschermt de mens. De Mem is samengesteld uit een Wav en een Kaf. De beide letters staan respectievelijk voor mens en handpalm. De handpalm beschermt de mens, de mens leunt tegen die handpalm.

Bij Mozes vinden we, behalve de Mem, meer symbolieken die verbonden zijn met water. Mozes is de waterman, komt uit het water. De dochter van de Farao die Mozes vindt zegt: “Ik heb je uit het water getrokken”

De Mem vertegenwoordigt ook de baarmoeder. In essentie, is het water de baarmoeder van de schepping. De bijbel begint met begint, "In het begin God schiep de hemelen en de aarde." In de volgende vers staat dat voordat God de hemelen en de aarde schiep "... de geest van God over de wateren zweefde." Welke wateren? Het aardse water was nog niet gemaakt, daarhalve zijn de wateren, die hier genoemd worden de baarmoeder, waaruit schepping ontstaan is, de plaats van de zwangerschap voordat de wereld tot stand kwam. Mem staat symbool voor de Cosmische Substantie, psychisch, de Ziel, waarvan water een symbolische weergave is.

De Mikwe belichaamt dit concept ook. Een zelfde soort symboliek vinden we in de mystieke inwiding, Wanneer men zich onderdompelt in een mikwe, of men ondergaat een inwijding, is dit vergelijkbaar met het invoeren van de baarmoeder van de Schepping, een toestand van de nog ongeboren wereld. Op het moment dat de persoon er uit komt of door de inwijding is gegaan, is hij of zij symbolisch herboren.

In de Islam speelt het gatal 40 ook een zeer belangrijke rol. De Ka’aba is een gemetselde heiligdom in de vorm van een kubus van grijze steen en marmer en meet 12, bij 13 bij 15 meter. Op de hoogtijdagen wordt er een doek van zwart brocaat overheen gehangen met heilige teksten uit de Koran erop geborduurd. De afmetingen zelf laten zien dat het gebouw meer betekent dan een simpel heiligdom: de getallen 12+13+15 maken samen 40 en dat is het heilige getal van de islam.

Het is het getal van de beproeving en de val in de stof. We zien dit bijvoorbeeld in de 40 boeken van al-Ghazzālī, de Ihya’ ‘ulum ad-din, "de herleving van de religieuze wetenschappen". Net als bij in het Hebreeuws hebben in het Arabisch alle letters een dubbele betekenis en kunnen ze ook als cijfer worden gelezen. De M uit het woord Mohammed, dat oorspronkelijk Achmad of Achmed was, met één M, is gelijk aan 40 en duidt op de fenomenale wereld. De wereld van de dingen die buiten God liggen.

Mem, wordt daar halve ook wel Fontein van Goddelijke Wijsheid genoemd, omdat hij ons ook herinnert aan de oerzee, Het is de tijd van voor dat God zich in de oppervlakte van de wateren van de Oerzee spiegelde, en Men is deze zee.

De Wereldas of Axis Mundi

2011-10-21T23:32:00.013+02:00

De wereldas oftewel de axis mundi is een bekend begrip in de mythologie. De wereldas werd beschreven als de denkbeeldige lijn tussen de aardse polen, de aardas, en de noord- en zuidpool in de hemel, die uitloopt tot vlakbij de Poolster. Deze wordt ook gezien als een symbolische verbindingslijn die loopt tussen het zichtbare en het onzichtbare, de wereld en de hemelse sfeer of sferen. Het is de centrale lijn waar alles om draait, zowel letterlijk als figuurlijk.

Deze lijn is belangrijk omdat ze vanuit een aards perspectief het midden van de wereld vormt. Voor een waarnemer op aarde lijkt het alsof de sterren ronddraaien en de as waarom ze draaien is de poolas. Het gebied rondom de Poolster is het enige plekje in de sterrenhemel dat níet ronddraait en alle andere sterren cirkelen eromheen. Het is het sublieme rustpunt en een anker voor de schepping. Dit "kosmisch centrum" was van onschatbare betekenis in de antieke wereldopvatting.

Verschillende scheppingsverhaal vertellen ons dat het centrum in de pool de plaats is van waaruit de wereld geschapen is, dat de scheppende god hier vandaan kwam en dat dit de plaats was waar de goden met draken vochten, de liefde bedreven en communiceerden met de mens. Het polaire centrum vormt letterlijk het hart van de mythologie.

De poolster wordt ook wel de 'onbewogen beweger' genoemd. Talloze tradities afkomstig van alle continenten verhalen dat de wereldas ooit een gigantische lichtkolom was, die de aarde met de hemel verbond. In mythen wordt de wereldas vaak beschreven als een levensgrote vurige of gouden boom, geworteld in de diepste onderwereld onder de aarde en met de kruin in het zenith, waar de Poolster is. Of de wereldas is een gouden berg in de navel van de wereld, waarvan de top tot de hoogste hemelen reikt. Of de wereldas is het lichaam van een reusachtige god, de wereldreus Atlas, die zijn voeten op de aarde heeft en het hemelgewelf op zijn schouders heeft rusten.

Een eindeloze serie metaforen – levensboom, wereldberg, kosmische reus, en vele andere – beschrijft één en hetzelfde wonderbaarlijke ding: de as in het midden van de wereld, de poolster, het vaste punt, vanaf de aande gezien aan de hemel, waar omheen alles schijnt te draaien.

Mensen in oude, archaïsche beschavingen werden geleid door de drijfveer om hun bestaan te relateren aan het sacrale kosmische centrum, de ware Werkelijkheid temidden van chaos en verandering. De ruimtelijke metafoor van centrum en rand kreeg in mythen de gestalte van een wereldboom, of een kosmische berg. De weg naar het centrum leidt in de godsdienst vaak omhoog. Daar kon men schroomvol tot God naderen. De berg waarop de wereldas stond en naar de hemel reikte heette Tabor, Meru, Olympus, Parnassus, of Sion. ze staan allemaal voor de ene wereldberg. de wereldas staat centraal in de wereldopvatting van menige oude cultuur.

Maar ook in andere metaforen kreeg de axis mundi gestalte. Behalve in termen van een sacrale geografie werd zij ook in beelden uitgedrukt, ontleend aan de biologische en natuurlijk verschijnselen:

"Een universum wordt vanuit haar centrum geboren. Het spreidt zich uit vanuit een centraal punt, als het ware zijn navel". Zo kwam volgens de Rig Veda (X, 149) het universum ter wereld en ontwikkelde het zich: vanuit een kern, een centraal punt. In de veda's lezen we ook het scheppingsverhaal waarin Indra de slang Vrta verslaat die het water van de wereld had opgeslokt. Hij doorsteekt het monster, het water komt vrij en uit het meegekomen slib vormt Indra een stutpaal waarmee hij de hemel en de onderwereld scheidt en vastzet. Zo creëert hij een "gouden" wereldorde waarin iedereen zijn plek heeft. Deze stutpaal is de axis mundi die elders vaak door een boom wordt voorgesteld.

In het christendom herkenen we de wereldas in Maria, die ook wel Sterre der Zee wordt genomed. De titel van Sterre der Zee is veel ouder dan het Christendom en was eens verbonden aan Isis, Ishtar, Aphrodite dan wel Venus, waarbij ze direct te herleiden is tot de rol van de hemellichamen voor de oriëntatie ter land en ter zee. Daarbij springt met name de rol van de planeet Venus in het oog (als ochtend- en avondster, richtpunt voor schippers), of van de Poolster (zelfde functie) die de axis mundi markeert. Typerend genoeg was Maria niet alleen de Sterre der zee, maar ook de Stella matitutina, of te wel de ochtendster! Op haar richt de mensheid haar kompas.

De Hebreeuwse traditie is nog veel explicieter: "De Heilige schiep de wereld als een embryo. Zoals het embryo groeit vanuit de navel, zo begon God de wereld te scheppen vanuit de navel, en van daaruit spreidde het universum zich uit in alle richtingen." Zo zijn er legio andere voorbeelden op te noemen, soort gelijke beelden beschrijven. Sterzoeker zal in een later te verschijnen blog uitgebreid ingaan op een Egyptische scheppingsmythe waarin de wereldas en de berg centraal staan

Vandaag de dag is de relevantie van de wereldas nauwelijks voor te stellen; maar de oude volken oriënteerden zich aan de hand van natuurverschijnselen en aan wat zij aan de nachtelijke hemel waarnamen, en iedere nacht zagen zij dat alles rond dat ene punt aan de hemel, de Poolster ronddraaide. De wereldas meer dan een imaginaire verbinding die het optische centrum van de sterrenwereld symboliseert. De mythen beschrijven de wereldas in ongekend detail als een object dat verschillende fasen doormaakte, fasen die stuk voor stuk gereconstrueerd kunnen worden met behulp van gegevens uit vele verschillende culturen.

• De wereldas begon ooit als een punt en rees vervolgens op naar het zenith.
• Door deze groei scheidde de wereldas de hemel en de aarde, die ooit plat op elkaar lagen.
• De wereldas stond in het optische centrum van hemel en aarde.
• De wereldas was het eerste ding dat bestond in de duisternis.
• De mythische god, held of voorouder reisde heen en weer langs de wereldas.
• De wereldas scheen met een rode, gouden of witte gloed.
• De wereldas bestond uit water, wind of vuur.
• De wereldas bestond uit zeven tot negen horizontale segmenten.
• De wereldas draaide rond.
• De wereldas was gespleten aan het bovenste uiteinde.
• Een of twee spiralen wonden zich om de wereldas heen met zeven tot negen windingen.
• Zeven tot negen concentrische cirkels vormden zich rond de wereldas.
• De wereldas was hol van binnen.
• De wereldas was de bron van leven, energie, en voedsel en bevatte de mythische voorouder.
• Bovenop de wereldas zat de godheid of een bolvormig voorwerp.
• Een aantal tentakels, meestal vier, zeven of negen, was straalsgewijs aan de wereldas bevestigd en verspreidde zich van daaruit over de ruimte.
• De wereldas had de vorm van een zandloper.
• Na verloop van tijd knakte de wereldas in het centrum en viel uit elkaar in stukken die door de ruimte geschoten werden.

Elk van deze eigenschappen worden genoemd en beschreven in mythologieën, rituelen en traditionele kunst met betrekking tot deze wereld as.

De symboliek van de mythen rond de wereldas kunnen opgevat worden als een letterlijk verwoording van hoe de schepping is ontstaan, maat we kunnen het ook interpreteren als een vertaling van onze binnenwereld, waarbij de wereldas de kern is van ons bestaan, ons leven, of onze psyche, waar om heen ons leven zich afwikkelt.

Wereldas is het wereldmiddelpunt, maar dus ook het levensmiddelpunt, het centrale punt, de pool waar alles om draait. Het wereldmiddelpunt is het punt waar stilstand en beweging samen zijn. Beweging is tijd, maar stilstand is eeuwigheid. Als we dit punt kunnen zien als levensmiddelpunt, kan het ons doen beseffen dat dit ogenblik in het leven eigenlijk ook een moment van eeuwigheid is, en het ervaren van dit eeuwige aspect, van wat men doet in de tijdelijke ervaring, dat is de mythologische ervaring.

De ervaring van een transcendent(levens)midden kan ons sterken en stabiel doen staan in de overweldigende cosmos. De donkere, chaotische wereld wordt licht en transparant, zij verkrijgt structuur, zodra zij verankerd blijkt in een centrum dat zich onttrekt aan menselijke greep. De kosmos als een geheel is een organisme dat tegelijkertijd echt, levend en heilig is. Op hetzelfde ogenblik openbaart het zowel de modaliteiten van het zijn als het sacrale. Ontofanie en hiërofanie komen hier bijeen.

Nemen we de beschrijving van de wonderlijke attributen van deze wereldas, zoals hierboven beschreven, letterlijk, als natuurkundige verschijnselen, dan corresponderen ze één voor één met bekende aspecten en fasen in de ontwikkeling van het ontstaan van het universum, zoals uit laboratorium-onderzoek blijkt. De tunnel leek rond te draaien als gevolg van de wenteling van de aarde rond haar as, ontwikkelde tentakelachtige uiteinden, spleet aan de uiteinden, spiraalde en kronkelde, en viel uiteindelijk uit elkaar in stukken die kriskras door de ruimte stoven.

Uiteindelijk herstelde het magnetisch veld van de aarde zich. Langer zou het duren eer de klimaten en de biologische populaties tot rust kwamen. En ook duurde het nog ettelijke eeuwen, zo niet millennia, eer de kleinere en grotere brokstukken die los door het zonnestelsel zwierven waren uitgedund en het zonnestelsel zijn hedendaagse rust verwierf.

De plasmakolom en de plasmaklonten die ooit het hemelruim overheerst hadden leefden voort in de herinnering als machtige goden, geesten en voorouders die de wereld gemaakt hadden zoals ze nu is, verbinding onderhielden tussen hemel en aarde, voortdurend van vorm veranderden, strijd leverden met elkaar en zo onvoorspelbaar waren dat ze met rituelen en offers tevreden gehouden moesten worden.

De goden waren niet fysiek meer op aarde, maar ze bleven des te krachtiger voortleven in de psyche en in de herinnering. Zo is de wereldas nog steeds een prachtig symbool, welke we kunnen aanspreken en zij is iedere nacht zichtbaar aan de sterrenhemel.

Sterzoeker dit jaar al meer dan 100 X,

2011-10-19T11:47:00.004+02:00

In het afgelopen jaar heeft Sterzoeker al meer dan 100 nieuwe artikelen gepubliceerd en het jaar is nog niet eens om. Er zullen er dus nog meer artikelen worden gevormd. Langzaam zien we het tellertje, onder aan de pagina, steeds sneller oplopen. Nieuwe lezers weten de weg naar Sterzoeker te vinden. Hoge cijfers verschijnen, op de webteller, wanneer de mensen hun weg vinden naar Sterzoeker.

Sterzoeker is dan ook nog lang niet uitgeschreven en wenst de nieuwe en de trouwe lezer een warm welkom.

Sterzoeker is in het proces van afwerking van nieuw materiaal, die zal worden gepubliceerd zodra deze klaar is. Ook blijven we het mogelijk maken, voor onze lezers, dat zij stukken ter publicatie aan kunnen bieden, die wij dan online plaatsen.

Sterzoeker zal in de toekomst met een hoop nieuwe onderwerpen komen, maar ook voortgaan op projecten die dieper ingaan op de specifieke magische tradities, zoals de Egyptische Magie, Tarot, Sterren, Engelen Magie en Alchemie. Ook komt er een vervolg op de avonturen van "Ang El Ani" en op het verhaal "Oproep aan Anubis", daar was Sterzoeker nog niet klaar mee. Er komt een uitgebreide blog serie, over Egyptische magie, in cursus vorm. Nee, bij Sterzoeker hoeft u hier niets voor te betalen, dit is geheel gratis.

Sommige van deze artikelen zullen een inleidingen vormen, anderen worden meer diepgaand. Sterzoeker is zich nu aan het voorbereiden op alweer een nieuwe blog. Houdt sterzoeker dus in de gaten, er volgen dit jaar nog mooie dingen!

Samhuinn Rituaal

2011-10-16T10:59:00.003+02:00

Het is een beetje een Sterzoeker-traditie aan het worden, dat als er een jaarfeest in het zicht komt, dat Sterzoeker hiervoor een rituaal op de blogrol plaatst. Deze traditie willen we graag hooghouden en Samhain is in aantocht en daarom we hebben weer een prachtig rituaal, die we graag met u willen delen. Deze keer plaatsen we het Keltische Samhuinn rituaal van "Promoterre". Wij wensen u alvast een mooie Samhain viering toe

Het is nu tijd om het goede te bewaren en de rest los te laten. Met wat waard is om te behouden, kan men op zoek gaan naar het kleine-ik in jezelf. Koester deze in de winter in de schoot van je naasten, zodat het de kiem kan zijn voor een krachtige start in het voorjaar.Het Keltisch jaar begint met Samhuinn, de tijd van geen tijd. De nevel tussen onze wereld en die van onze voorouders is dan heel dun.

rollen:

DRUÏDE (geeft richting aan het ritueel), met staf en trommel.
(Een mandje appels, een bol zwarte wol, een schaar).

De vier WACHTERS van de WINDRICHTINGEN:

Het OOSTEN met de gave voor het OOSTEN: BROOD en neemt bovendien een tak van de taxus mee.

Het ZUIDEN met de gave voor het ZUIDEN: HONING en bovendien zorgt het ZUIDEN voor het verzorgen, aansteken en onderhouden van het centrale vuur ( lucifers, aanmaakhout, hout etc. )

Het WESTEN met de gave voor het WESTEN: WIJN , MEDE of iets
dergelijks

Het NOORDEN met de gave voor het NOORDEN: ZOUT.

De KINDEREN: met een gift voor iedere deelnemer aan dit ritueel: takjes van de taxus en een kaarsjes.

Het is stil, de natuur klinkt nog duidelijker als anders.
Wij gaan op pad naar de grove van Midgaard, wij volgen de klank van de trommel.
In de grove aangekomen lopen wij vanuit het westen binnenkomend, daarna volgens de loop van de zon en de maan rond totdat wij een voor ons passende plek langs de cirkel hebben gevonden.
Als laatsten komen de windrichtingen de cirkel binnen, zij groeten nadrukkelijk het Oosten en gaan op hun plek in de grove staan.

DRUÏDE treedt na hen de cirkel binnen, sluit de cirkel en richt zich vervolgens naar het OOSTEN:
O grote geest, het onnoembare, O geest van deze plek, van deze cirkel, wij vragen om jullie zegen voor dit ritueel

DRUÏDE richt zich naar het centrum:
Laat ons beginnen met vrede te brengen aan de 4 windrichtingen, want zonder vrede kunnen wij niet werken

Bij elke windrichting richten wij ons allen naar de betreffende windrichting.

ZUIDEN Mag er vrede zijn in het zuiden ( en in de landen in het zuiden ...)

WESTEN Mag er vrede zijn in het westen ( en in....)

NOORDEN Mag er vrede zijn in het noorden ( en in ...)

OOSTEN Mag er vrede zijn in het oosten ( en in de .....)

ALLEN Mag er vrede zijn in de hele wereld

DRUÏDE Laten wij het goddelijke aanroepen volgens eeuwenoude (druïden-)traditie

ALLEN DRUÏDE ZEGT EERST DE ZIN, ALLEN VOLGEN

Goddelijke geef bescherming
En in bescherming kracht
En in kracht begrip
En in begrip kennis
En in kennis rechtvaardigheid
En in rechtvaardigheid de liefde
En in de liefde liefde voor al wat leeft
En in liefde voor al wat leeft de liefde voor het goddelijke.

Bij elke windrichting richten wij ons allen naar de betreffende windrichting.

DRUÏDE Laten wij ons bewust worden welke plek wij in de spiraal van tijd hebben gekozen.
Elke windrichting draagt alles in zich.
Laten deze vier windrichtingen geëerd zijn. Dat het goed is voor allen die hier zijn, in lichaam en gedachten, in deze werkelijkheid en in alle andere werkelijkheden

ZUIDEN Met de zegen van het grote hert in het heetst van de jacht en het innerlijke vuur van de zon, roepen wij opnieuw de krachten van het zuiden ( en het element vuur) op.

WESTEN Met de zegen van de zalm van wijsheid, die zwemt in het heilige water van de oerbron roepen wij opnieuw de krachten van het westen ( en het element water) op.

NOORDEN Met de zegen van de grote beer van de sterrenhemel en de diepe vruchtrijke en fruitvolle aarde, roepen wij opnieuw de krachten van het noorden ( en het element aarde) op.

OOSTEN Met de zegen van de havik, die vliegt in de heldere ochtendhemel roepen wij opnieuw de krachten van het oosten ( en het element lucht) op.

DRUÏDE Misschien is dit een moment om naar binnen te kijken en je bewust te worden, waar jezelf in je leven staat. Stilte en duisternis zijn voor mij hierbij altijd een grote steun.
In de naam van vader ster, en moeder aarde, de ware nemer en de grote gever: een zijn van licht, ik verklaar hier het feest van Samhuinn in deze cirkel voor geopend.

Het ritueel van Samhuinn stelt ons in staat weer terug te gaan naar de kern van ons zijn, dat kleine vlammetje in ons.
Laten wij onze kernen van bestaan samenvoegen en het vuur daarmee bezielen, dat het Zuiden nu in deze cirkel zal ontsteken.

Zie de appel, die nu doorsneden wordt, zijn zaden zijn gepakt in een ster met vijf hoeken: wij als mens temidden van de elementen; aarde, lucht, vuur, water en de geest, het grote onnoembare naar boven gericht.
De appel van Avalon (=appelland), de andere werkelijkheid op de zelfde plaats, want de grenzen tussen de meerdere werelden is nu net zoals rond 1 mei erg transparant.

Het ritueel van Samhuinn wordt gezien in het teken van de taxus, de boom van dood en wedergeboorte, wiens eeuwige groen de oneindigheid van het spirituele leven symboliseert.
Laat het Oosten voor ons bij het vuur een tak van de taxus (aan de noordzijde) leggen.

Wij hebben de tijd van samhuinn bereikt, de tijd van geen tijd.
Het oude jaar is beëindigd en het nieuwe jaar is nog niet begonnen. Wij staan nu zonder tijd en de sluiers tussen de werelden is erg dun. Wees niet bang. Verwelkom onze broeders en zusters, die ons nu willen bezoeken en communicatie met ons zoeken. Zij zijn het verleden, wij zijn het nu en met z’n allen delen wij de toekomst.
Wij eren onszelf en onze voorouders met zegeningen van de aarde.
Laat het brood, het zout, de wijn en de honing tussen ons gedeeld worden.

Het NOORDEN neemt het zout, het OOSTEN neemt het brood,
het ZUIDEN neemt de honing, het WESTEN neemt de wijn.

Iedere windrichting deelt deze gaven uit aan iedereen in de cirkel uiteraard volgens het pad van de zon, om uiteindelijk bij je eigen plek weer aan te
komen en je zelf als laatste een deel van deze gave te presenteren.

DRUÏDE Mogen allen van ons in deze cirkel een stap vooruit doen en delen in dit feest en moge wij allen het beeld van liefde en verbondenheid met ons in ons hart meedragen.

ALLEN geven elkaar de hand, om te geven en om te ontvangen.
Alle mensen wenden zich tot het centrale vuur. Wij geven elkaar de hand een gevende hand en een ontvangende hand

STILTE

DRUÏDE Op vele plaatsen op deze wereld worden in dit moment van geen tijd rituelen gehouden om het oude af te sluiten en het nieuwe te beginnen. ( of op het zuidelijk halfrond houden sommige tegenvoeters een ritueel om het nieuwe welkom te heten en het oude af te sluiten).

Om ons met hen allen verbonden te voelen wil ik jullie vragen met mij de volgende belofte uit te spreken en wel in het Engels om de binding nog te verstevigen. De energie van allen is meer dan de simpele optelling van de delen en juist daarin schuilt de belangrijkste kracht.

We beloven opnieuw om met anderen in liefde en vrede stand te houden, de handen aangesloten, de harten opengesteld.

ALLEN

We swear by peace and love to stand
Heart to heart and hand in hand
Mark O Spirit and hear us now
Confirming this our sacred Vow

DRUÏDE Het vuur kan de essentie van de elementen losmaken, zodat wij en alle anderen aanwezigen krachten hiervan zich kunnen voeden. Zoals wij dit op het aardse niveau hebben gedeeld, kunnen wij deze gaven ook op een andere, spiritueel niveau delen.

WESTEN De zon van al het leven gaat onder in het westen, maar de sterren van de zeven zusters komen hier op. Geliefde geesten, wij verwelkomen jullie om de wijn en de liefde met ons te delen.
Wijn wordt in het vuur gegooid.

NOORDEN De sluier van middernacht sluit de sterren af, O voorvaderen deel in wijsheid het zout der aarde met ons.
Zout wordt in het vuur gegooid.

ZUIDEN In het licht van de dag ligt begrip, de schaduwen zijn klein. Ware geesten, deel jullie heldere visioenen met ons en wij delen de zoetheid van de honing met jullie op de tong van waarheid.
Honing wordt in het vuur gegooid

OOSTEN De zon wordt herboren in de armen van elke dageraad. Mag de ziel van onze geliefden opnieuw met ons delen in dit brood en de adem van leven.
Brood in het vuur.
STILTE

DRUÏDE Wij willen nu zingen en drummen voor al diegenen, die ons na staan en hier om welke reden dan ook niet of niet meer kunnen zijn.

(ieder kan naar het vuur lopen hardop of in stilte een naam of een wens
uitspreken.

We delen nu elk in verdriet en hoop…..

Laten wij nu samen een web weven, om de dingen, die dit afgelopen jaar
gebeurd zijn te vangen en om te zetten tot een positieve impuls in ons leven.

wij weven een web in drie rondes:
Wat was het probleem,
De probleemstelling in de situatie,
Hoe heb je zelf (soms ook negatief gereageerd?
Wat heb je ervan geleerd of kunnen we er van leren.
Vervolgens wordt het web in delen geknipt en in het Samhuinn-vuur gegooid, als symbool voor de ketel van dood en wedergeboorte, waarin nu de oude wijze vrouw of lelijke hekst roert.)

Mogen de KINDEREN ons hun geschenk aanbieden: een takje van de taxus, want na elke dood komt het leven steeds weer terug, een licht voor vrede, want zonder vrede kunnen wij niets.

ALLEN De mantra AOWEN. (De Kelten noemden de universele,
goddelijke levensenergie aangeduid AWEN.

DRUÏDE Wij allen hebben in de weg van het licht door deze samhuinn-viering anderen herdacht en ontmoet.
Laat allen in deze cirkel, van alle werelden, nu weggaan in vrede, respect en liefde.

Laten wij de vier windrichtingen en hun bewakers bedanken voor hun zegen

Bij elke windrichting richten wij ons allen naar de betreffende windrichting.

OOSTEN In de naam van de havik, die vliegt in de heldere hemel en het element lucht, bedanken wij de krachten van het Oosten

NOORDEN In naam van de grote beer van de sterrenhemel en het element aarde, bedanken wij de krachten van het Noorden

WESTEN In de naam van de zalm van wijsheid en het element water, bedanken wij de krachten van het Westen

ZUIDEN In de naam van het grote hert en het element vuur, bedanken wij de krachten van het Zuiden

ALLEN Richten zich op het vuur in het centrum.

WESTEN Mag de harmonie van onze landen nu compleet zijn

DRUÏDE Laat ons allen uitstralen: het licht in onze harten in onze handen en in ons leven. Ik verklaar hierbij dit feest van samhuinn voor gesloten en het ritueel is ten einde in alle werelden. Het is geëindigd.

NOORDEN Niets eindigt !

DRUÏDE Dit ritueel is nu misschien beëindigd, maar ik wil jullie allen uitnodigen samen binnen met ons te delen in eten en drinken, in zang, muziek, woord.
En zo op een andere manier deze viering luister te schenken.

ALLEN Lopen in stilte in het westen de grove uit, terug naar binnen.

Als laatste handelingen legt het ZUIDEN nieuw hout op het vuur, en heft de DRUIDE de cirkel op.

Door: promoterre

Googelen op "Opleiding Magie" & "Omnicum"

2011-10-12T14:41:00.038+02:00

Sterzoeker was aan het googlen op "Opleiding Magie" en bleef hangen op de website van Omnicum. Hier vonden we een cursus met de prachtige titel "Werken in de Magische Wereld". Op zich is deze cursus helemaal niet zo bijzonder, en eigenlijk niet de moeite waard om over te schrijven waard. De cursus heeft ook niet zoveel van doen, met wat wij onder magie verstaan. Het betreft hier, op het eerste oog, de zoveelste new age cursus, waar heel veel geld voor wordt gevraagd. Maar al googelende kwam Sterzoeker op heel andere zaken uit, die deze onschuldig ogende cursus pagina van Omnicum mogelijk in een heel ander daglicht stellen. We schreven het al eerder: Wat u ziet is niet altijd wat u krijgt.

Dat ook deze new age cursus veel te duur is, moge duidelijk zijn. In dit geval betaalt u bij Omnicum € 300,--, voor 3 Cursusdagen: van 11.00 tot 16.00 uur. De gehele curus bestaat uit 6 verschillende delen. Wilt u deze cursus compleet maken, dan kost u dat dus 1800 euro.

Sterzoeker wilde eigenlijk deze pagina al weer wegklikken, maar nieuwsgierig als we zijn, wilden we nog wel even weten wie er achter deze cursus zit. Dus klikten we op "Wie zijn wij?" Als iemand zulke dure cursussen aanbied, dan verwacht je op zijn minst dat je gewaar wordt van wie je les krijgt, en wil je weten waar je centjes naar toe gaan. We verwachten een foto te zien van de docent.

Een foto wordt op deze pagina niet getoont, wel een lap tekst, met uitleg over het feit dat: "...Omnicum een organisatie is, een bedrijf en een uitgeverij. De organisatie van Omnicum organiseert de healingen en manifestaties..."

Op deze pagina wil Omnicum ons blijkbaar iets duidelijk maken, waar we nog geen weet van hebben. Deze tekst handelt klaarblijkelijk over feiten waar Omnicum op aan is gesproken, want we lezen: "...U ziet, Omnicum Touch is een gerenommeerd bedrijf dat zakelijk bezig is, om het spirituele kenbaar te maken aan hen die ervan willen horen..."

Ook lezen we: "..Om de boeken te verkopen heb je een inschrijving bij de Kamer van Koophandel nodig en om over je inkomsten belasting te betalen heb je een belastingnummer nodig. We zijn dus een gewoon normaal bedrijf, anders kun je geen boeken verkopen of cursussengeven. Het is belangrijk ook inkomsten te genereren om de boeken uit te kunnen geven, want, zoals met alles, de kosten gaan voor de baten uit..."

Sterzoeker is niet de enige, die de hoge kosten voor de cursusen bezwaarlijk vindt. Het pleidooi van Omnicum lijkt dit te willen vergoedelijken, door ons ongevraagd uitleg te geven, over waar de binnengekomen centjes naar toe gaan. Hier ruikt Sterzoeker onraad en komt onze speurzin spontaan naar boven. Normaal gesproken hadden we deze pagina allang weggeklikt, maar nu willen we meer weten.

We lezen verder, dat Maria Vogelaar, de oprichtster is van het bedrijf Omnicum Touch, wat inmiddels een Vennootschap is. Ze runt dit bedrijf met haar dochter. Vogelaar laat ons nogmaals weten waar de centjes naar toe gaan: "...We zijn dus een gewoon normaal bedrijf, anders kun je geen boeken verkopen of cursussengeven. Het is belangrijk ook inkomsten te genereren om de boeken uit te kunnen geven, want, zoals met alles, de kosten gaan voor de baten uit..."

Ze zet haar pleidooi nog even kracht bij door te stellen dat inkomsten ergens vandaan moeten komen: "...Voor sommige mensen zal het een vreemde combinatie zijn dat het spirituele verkocht wordt. Maar het is in de huidige tijd normaal, want ergens moeten er inkomsten vandaan komen om de boeken uit te geven. Nog steeds komt er geen geld uit de hemel vallen en ook bij winkels kun je niet met energie betalen. Wij zijn gewoon een nuchtere organisatie, net zoals boekhandels dat bijvoorbeeld zijn, daar betalen de mensen ook voor de aankoop van een Bijbel. Het is een normaal gegeven,.."

Dit soort van betoogjes en pleidooien komt Sterzoeker niet geheel onbekend voor. Een soortgelijk pleidooi konden we ook al lezen op de webpagina van "The temple of Starlight" van Ina Custers van Bergen. Hier ook vinden we het verhaal dat de hoge les gelden op gaan o.a. aan; papier, lesmateriaal, ICT middelen en benzine.

Omdat Sterzoeker weet, dat als iemand een dergelijk pleidooi voert, er meer aan de hand moet zijn, zoeken we verder. Een dergelijke betoog komt namelijk meestal niet zomaar uit de lucht vallen. De cursus leidster van Omnicum, moet net Ina Custers- van Bregen, onder vuur gelegen hebben, anders had ze een dergelijk pleidooi immers niet op haar webpagina geplaatst.

Sterzoeker googled verder, deze keer op: "Maria Vogelaar"+Omnicum. Eerst maar op afbeeldingen. We zien een hoop plaatje, maar geen enkele afbeelding van Maria Volgelaar, dat vinden wij vreemd, want van de meeste mensen, die cursussen geven, is wel het een en ander te vinden, onder de noemer van PR-activiteiten. Niets van Vogelaar dus.

We vinden wel een groot aantal artikelen, die allemaal handelen over Omnicum,waarin de hoofdvraag lijkt te luiden "Is Omnicum een sekte is of een groep lichtwerkers?".
Sterzoeker kan eerlijk gezegd, op deze vraag, geen helder antwoord geven. De webpagina van Omnicum oogt namelijk geheel onschuldig. Niets duidt op het feit dat we hier met een sekte van doen hebben. Wij geloven dingen meestal pas als we ze zelf hebben gezien. Vanuit Omnicum zelf is niet veel meer te vinden, dan de informatie op de eigen webpagina. Deze informatie en het cursusaanbod wijkt niet af ten opzichte van andere new age pagina's. We kunnen de vraag ook verdraaien en derhalve stellen: "Is iedere actief werkende en wervende new age groep wellicht een sekte?"

Omnicum heeft een website "constante", waar de boeken die door Maria vogelaar zijn geschreven aan man worden gebracht. Via Whois komen we er achter dat deze webpagina inderdaad van Volgelaar is. Deze website geeft een aardige opsomming van de megalomane gedachtestroom van Maria Vogelaar.

We volgen voor het vervolg van de blog de nieuwsgaring, die we konden vinden van anderen, over Omnicum. We zetten deze voor u op een rijtje. Wellicht dat we aan de hand daarvan, aan het eind van deze blog, enige conclusie kunnen trekken en antwoord kunnen geven op de vraag: "Is Omnicum een sekte?"

Er is in 2007 heel veel te doen geweest over Omnicum en de groep van Maria Volgelaar heeft zelfs de landelijk pers en televisie gehaald. Verschillende landelijke kranten hebben over Omnicum geschreven zie: ED/Helmondstad Nova en Omroep Brabant hebben ruime aandacht bestaat aan Omnicum. Ook verschillende forums werd er druk over Omnicum geschreven en gespeculeerd. Zie: waotips. Op het infoFranrijk forum wordt ook over Omnicim geschreven. Op het forum bokt vinden wij een verslag van het meisje die door toedoen van Omincum haar paard moest afstaan.

Er is een uitzending geweest van Editie.nl over Omnicum. Op internet zijn en aantal filmpjes over Omnicum te vinden o.a deze op Vimeo. Hierin komen uitgebreid de beelden uit de nova- uitzending aan bod. Wij raden u aan om dit filmje te bekijken. De verhalen van de ex-leden, van Omnicum, zijn zeer indringend en laten zien wat voor tactieken er in deze groepering toegepast worden. Sterzoeker is een beetje in schok en vraagt zich af of mevrouw Maria Vogelaar vandaag de dag nog steeds op dezelfde wijze actief is. Na hectiek van 2007 lijkt alles rond stil gevallen te zijn.

Of bekijk de flash versie.
De compleet uitzending van Nova is op de archiefpagina van Nova te vinden. De pagina van nova laat ons weten: "...In 2012 zal de wereld vergaan, maar wie bij Omnicum zit en het kwaad dagelijks van zich af schudt en in een Lichtgebied van Omnicum verkeert, zal overleven.
Na Lou de Palingboer, Jomanda en het Efraïm-Genootschap is er nu Omnicum. Geleid door een vrouw die zich de reïncarnatie noemt van Maria Magdalena. En ze heeft tientallen volgelingen. Mensen die erin zaten, willen anderen nu voor Omnicum waarschuwen..."

Interessant te vermelden is dat er en vanuit Omnicium na aanleiding van de NOVA uitzending een klacht is ingediend tegen de VARA. De klacht van Omnicum luide: dat enkele bezoekers van de bijeenkomst van Omnicum, op zeer hinderlijke wijze gefilmd werden. De klacht van vogelaar is echter door de Raad van Journalistiek ongegrond bevonden. Zie de pagina van de RVDJ

Zo kunnen we op Paranormaal blog lezen dat: "...Omnicum, is een groep lichtwerkers die moeite heeft met het jaar 2012 en die volledig bestaat uit Nederlanders die zich terug hebben getrokken in Frankrijk. Binnenkomen betekend het geld afgeven aan oprichtster Maria die zichzelf ziet als de reincarnatie van Maria Magdalena..."

In veel van deze berichten lezen we(ED: "...Vogelaar predikt "het licht" en noemt zichzelf de reïncarnatie van Maria Magdalena. Tijdens de eerste lessen leren cursisten hoe ze zichzelf moeten ontdoen van negatieve energie door zich te "schonen". Daarvoor gebruiken ze bollen die door Maria Vogelaar energetisch zouden zijn geladen. De hele buitenwereld geldt als onrein en steeds opnieuw moeten de volgelingen van Vogelaar zich schonen: als ze terugkomen van de supermarkt, maar ook als ze hebben gecomputerd of getelefoneerd. Zelfs de kraan moet regelmatig worden ’geschoond’ omdat het kwaad ook via de waterleiding in huis kan komen.
Vele volgelingen vinden dat op den duur zo vervelend en tijdrovend dat ze zich afsluiten voor de buitenwereld. Uiteindelijk kiezen ze voor een verhuizing naar Frankrijk, naar ‘het lichtgebied’ zoals Vogelaar haar bezittingen daar noemt. Daar zou alles rein zijn.
Vooraf moeten de cursisten afscheid nemen van hun "onreine" familie met wie ze vervolgens geen contact meer mogen onderhouden..."

De vermelding, in deze krant, van het gebruik van (kristallen)bollen, is een zeer opmerkelijk en interessant gegeven.

Gelijksoortige kristallen bollen zien wij recent ook in gebruik bij Niburu. Zie ook de video over de Astrum Stargate van Niburu. Heeft Sterzoeker hier iets te pakken wat nadere onderzoek vergt? Wij vragen ons dus af; zijn er connecties tussen deze twee groepen?

We vangen een glimp op, van de bollen van Omnicum, in een video-filmpje van editie.nl. Om 3.33 komen de bollen in deze video in beeld.

Hierboven, een afbeelding met de bollen, uit de video, die elders op deze pagina in zijn geheel te bekijken is.

Tot zo ver, over wat Sterzoeker, op het internet, gevonden heeft met betrekking tot Omnicum. We kunnen hieruit concluderen, dat op de wijze waarop Omnicum, van Maria Vogelaar, rond 2007 opereerde, dat deze groep geplaatst kan worden in de categorie: "omstreden religieuze beweging".

We weten echter niet of Maria Vogelaar op dit moment nog op gelijke wijze actief is, of dat zij haar leven heeft gebeterd. Het is dus mogelijk dat we hier boven een stukje sekte-geschiedenis hebben behandelt. Nogmaals Sterzoeker wil benadrukken, dat Maria Vogelaar haar huidige webpagina geheel onschuldig oogt, maar dat hoeft niets te zeggen. Dit kan ook een mooie verzade zijn, naar de hel die "omnicum: heet.

Feit dat we van Omnicum's, eigen geschiedenis, een beeld hebben gekregen dat de groepsleiding zich omringd heeft met ultraloyale, volledig geïndoctrineerde volgelingen. Deze club heeft derhalve middels pers, tv, internet zo langzamerhand het imago van een geheimzinnige, sektarische beweging gekregen, waarbij geen enkele tegenspraak geduld wordt.

De ondergedoken (er is niet persoonlijk over Maria Vogelaar op internet te vinden), leider moet (indertijd) de potentiële slachtoffers hebben binnengehaald door bewust te letten op uiterlijke aanwijzingen van kwetsbaarheid van personen. Lichamelijke zwakten en geestelijke onzekerheden, vormen een gemakkelijke prooi voor diegene die daar bewust op uit is.

Macht willen zij uitoefenen op hun slachtoffers, waarbij vaak handelingen gebeuren om hen te vernederen en aan zich te onderwerpen. Het is jammer dat de Nederlandse wet het tot op dit ogenblik nog onmogelijk maakt om dergelijke "kerkgenootschappen" te verbieden. De vraag is echter of deze positie nog houdbaar is, nu we toch aardig wat ervaringen hebben opgedaan over sekten, of eufemistisch: "religieuze bewegingen"? Als een sekte een zeer vergaande controle heeft over het dagelijks leven van de volgelingen, is er wel degelijk sprake van een probleem.

Een degelijk feitelijk onderzoek zou dan in werking kunnen worden gesteld om een afweging te maken voor een nadere aanpassing van wetgeving. Van een mentale manipulatie is sprake als iemand onder herhaalde, zware druk anders gaat oordelen "waardoor deze zichzelf in zijn daden of zijn afzien van handelen ernstige schade toebrengt". Dit soort gedrag is wel degelijk vastgesteld door betrokkenen. Door de voortdurende psychische dwang die in de groep wordt uitgeoefend.

Familieleden hebben ervaren dat er wel degelijk schade wordt aangericht en dat het ultieme doel is om afvalligen echt kapot te maken. Of die mensen aanvankelijk vrijwillig voor die sekte hebben gekozen, doet er niet toe. Afwijkende meningen worden in sessies met dwang, sociale groepsdruk, indoctrinatie, intimidatie en straffen bestreden. Duidelijk wordt ingeprent dat er een kwade buitenwereld is ( men moet zich hiet van "opschonen" door kristallen bollen en oefeningen) en dat de sekte de locatie is waar alles klopt. Alles, ook hier, draait in eerste instantie om een goeroe, die gebruik maakt van wat bizarre ideeën groepsgesprekken , waarbij .....misbruik, vooral ook door de goeroe, vrijwel als regel gelden.

Het zou Sterzoeker ook niets verbazen dat binnen een dergelijke gemeenschap, de wil van de groepsleider wet is en dat zelfs de kinderen hier wel eens in het nadeel zouden kunnen zijn. Kortom het wordt wel eens tijd dat er een meldpunt komt, waar gedupeerden/slachtoffers van een sekte zich kunnen melden!

Dit zou zeker geen overbodige luxe zijn, temeer omdat de zaken die naar buiten komen of gekomen zijn nog maar het topje van de ijsberg zijn. Angst is zo dominant aanwezig bij de slachtoffers dat er nauwelijks aangifte gedaan wordt. Wij hebben wel allerlei meldpunten zoals daar zijn: discriminatie, huiselijk geweld etc., maar deze over de sekten ontbreekt nog en daar moet een lans voor gebroken worden!! Daarbij dienen we rekening te houden met het feit dat sekten tegenwoordig anders te werk gaan dan in jaren zeventig. daardoor is sektevorming niet altijd meteen herkenbaar.

Soms zit sekte-gedrag verpakt in een mooie stichting, die onschuldige new age cursussen geeft, waar bijvoorbeeld wordt verkondigt dat er geheimhoudingsplicht is, of waar verkondigt wordt dat hetgeen je geleerd hebt, dat je dat niet met buitenstaanders. Soms dien je daar een eed over te legen. Iets waar je nooit bij stil zou staan, dat je dit zou moeten doen, toen je een aanvang nam met de opleiding in magie. De geheimhoudingsplicht en het afleggen van een eed, dat klinkt als je in zo'n groep zit wellicht heel onschuldig en als lid wil je je conformeren aan de groep dus doe je op het oog vrijwillig hier aan mee.

Deze onschuldige regels en afspraken kunnen echter uitmonden tot een complexer geheel aan regels en voordat je het weet zit je dus wel degelijk in een moderne new age sekte, in plaats van in die opleiding over magie, die je vrijblijvend dacht te kunnen volgen. Sterzoeker kan dan ook niet genoeg benadrukken om altijd alert te blijven en geen dingen te doen die je tegenstaan of af afspraken af te leggen waardoor je dingen voor anderen verborgen dient te houden.

Tot slot zouden we van de lezers van Sterzoeker gaarne vernemen of zij ervaring hebben met Omnicum. We hopen dat er lezers zijn die weten, of deze groep heden ten dage, noch op gelijke wijze actief is als dat zij was in 1007.

Sterzoeker leest graag u mening of ervaring. U kunt ons bereiken middels de mail: info.sterzoeker@gmail.com ,of via het commentaar-veld onderaan deze blog.

Sterzoeker over Akasha

2011-10-12T09:55:00.003+02:00

Akasha is een Sanskriet woord en werd door de oude Stoïcijnen aether genoemd;. akasha kan vertaald worden door ether, hemel of uitspansel. Hiermee wordt het element aangeduid dat alles doordringt en overal aanwezig. Naast de elementen aarde water, lucht en voor is dit ook de naam voor het "vijfde element" ether. Het Akasha-veld heeft als medium (oerstof), de 'materie' ether. Akasha is een plaats tussen tijd en ruimte.

In de Griekse mythologie is Aether de god van de atmosfeer, de bovenste luchtlaag, die de goden inademen (in tegenstelling tot de "gewone", aardgebonden lucht die stervelingen inademen).

In de Hindoe mystiek wordt deze Akasha beschouwd als het eerste principe van de natuur waaruit de andere vier: vuur, lucht, water en aarde, worden geschapen, maar zonder het begrip 'kroniek' daarbij te hanteren. Deze vijf principes vertegenwoordigen ook de vijf zintuigen van de mens.

In de Brahmaanse geschriften wordt Âkâs´a gebruikt voor wat de noordelijke Boeddhisten swabhavat noemen, in meer mystieke zin Âdi-buddhi - "oorspronkelijke buddhi"; het is ook Mulaprakriti, de kosmische geest-substantie, het reservoir van het Zijn en van de wezens. Het Hebreeuwse Oude Testament verwijst ernaar als de kosmische 'wateren'. Het is universele en substantiële ruimte; ook, in mystieke zin, Alaya.

In de kabbala is Akasha Yesod: Yesod ontvangt invloeden van alle andere Sephiroth. Deze worden gecombineerd tot een soort blauwdruk gemaakt van Astraal Licht. Dit is de Fundatie of Etherische Dubbel op dewelke het aardse vlak gebouwd wordt. Alle gebeurtenissen, natuurlijk of door de mens gemaakt, hebben eerst plaats in de ether van Yesod vóór ze plaatsvinden in de fysieke wereld. Yesod is de Kracht die de uiteindelijke manifestatie van Vorm activeert. Yesod het ongemanifesteerde vijfde en de basis voor de vier elementen van Malkuth. zie ook: De tempel van Yesod

Andere benamingen voor Akasha welke gehanteerd worden zijn: Universele ether (Blavatsky), het astrale licht, het siderische licht (Paracelsus), wereldziel of anima mundi (Plato), collectief onbewuste (C.G. Jung), alkahest of het universele oplosmiddel (alchemie), Great Memory, of Racial Memory (W.B. Yeats), Reflecterende Ether (Eliphas Levi).

Andere begrippen die ook gehanteerd worden voor akasha (veld) of hier mee in verband worden gebracht zijn: Swabhavat, nulpuntveld, prana, levenskracht, Tetragrammaton, anima mundi,wereldziel, wereldgeest, eenheidsbewustzijn, De, ki, Chi, Kundalini, psi-vermogens, Zero Point Field (Z.P.F.), Aether, vril en tachyonenergie. Ether wordt door een punt (snijpunt van de diagonalen 1./2. en 3./4.) gesymboliseerd.

Over aksha word ook gesproken in de zin van Kronieken en in de "ether" zouden alle gebeurtenissen die ooit hebben plaatsgevonden, elke gedachte en emotie voorgoed opgeslagen zijn. De kronieken, die alle kennis aan menselijke ervaringen zouden bevatten, worden volgens deze opvatting 'gedrukt' in een substantie die zoiets als 'weerklinkende ether' wordt genoemd. In de 19e eeuw werd dit concept geïntegreerd binnen de theosofische leer.

Zieners beweren toegang te hebben tot deze kroniek, om te kunnen putten uit bronnen die voor anderen ontoegankelijk blijven. De kronieken, die alle kennis aan menselijke ervaringen zouden bevatten, worden volgens deze opvatting "gedrukt" in een substantie die zoiets als "weerklinkende ether" wordt genoemd. Het bestaan van de akashakroniek zou volgens aanhangers fenomenen als helderziendheid, voorspelling en andere vormen van psychische perceptie kunnen verklaren.

Een aantal figuren uit occulte bewegingen als de Rozenkruisers, de theosofische beweging en uit de antroposofie beweerden toegang te hebben gekregen tot de Akashakroniek(en). Bekenden figuren die in hun werk melding maken van Akasha zijn o.a.: Charles Webster Leadbeater, Annie Besant, Alice Bailey, Samael Aun Weor, Manly P. Hall, Lilian Treemont, Dion Fortune, George Hunt Williamson, Rudolf Steiner, Max Heindel, Madam Helena Petrovna Blavatsky[1], Edgar Cayce en Michael J. Dickens.

Helena Blavatsky omschrijft "Akasha" in haar "Isis Ontsluierd" als volgt:
"Âkâsha is een Sanskriet woord dat uitspansel betekent: maar het duidt ook het onweegbare en onaantastbare levensbeginsel - het astrale en het hemelse licht tezamen verenigd - aan, welke twee de wereldziel vormen, en de ziel en de geest van de mens uitmaken."
— Isis Ontsluierd, hoofdstuk V [140]

In Blavatsky's geheime leer, Deel I hoofdstuk 16 Cyclische evolutie en karma (p. 705) lezen we: "Alles is uit ākāśa (of op onze aarde svabhavat) voortgekomen, gehoorzamend aan een inherente wet van beweging, en verdwijnt na een bepaalde tijd te hebben bestaan. Er is nog nooit iets uit niets ontstaan."

Zij somt ook een aantal benamingen op als refererend aan een en dezelfde zaak. Zo zouden onder meer "de Akasha van de hindoe-adepten", "het astrale licht van Eliphas Levi", "het heilige vuur van Zoroaster" en "het braambes van Mozes" naar hetzelfde verwijzen. Volgens haar vormde de Akasha als astraal licht ook de Anima Mundi. Zij identificeert Akasha met het vijfde universele kosmische beginsel, (waarvan Ether de grofste vorm is). "In haar hoger aangezicht is zij de Ziel van de Wereld, in haar lager De Vernietiger."

William Butler Yeats, de Ierse visionair en dichter, maakte korte tijd deel uit van de Orde van de Golden Dawn. Hierbij kwam hij in aanraking met de leerstellingen van Samuel Liddell MacGregor Mathers over de kabbala. Jaren vóór C.G. Jung formuleerde hij naar aanleiding van zijn occulte studie zijn geloof in het bestaan van iets dat Jung later het collectief onbewuste zou noemen. Yeats noemde het ofwel anima mundi, ofwel "racial memory" (raciaal geheugen, waarbij de mens als ras wordt gezien). Hij beschreef het als een soort geheugen dat werkt met symbolen zoals Jungs "archetypen" en waar je toegang tot krijgt door je geest te "stillen". (Hushing the unquiet mind) Hij achtte ook primitieve volken in staat om via magie uit die "Great Mind" of "Great Memory" te putten en daardoor genezingen te kunnen verrichten. [ Net zoals Aldous Huxley in 'The Doors of Perception' zei, dacht Yeats dat het gebruik van mescaline en andere drugs dit proces zou faciliteren.

Aanhangers van het geloof in de Akasha stellen dat er verschillende manieren zijn om toegang te krijgen tot deze bron van het verleden, de toekomst en alle menselijke kennis. In het algemeen komt het neer op het bewerkstelligen van een veranderde bewustzijnstoestand die met verschillende technieken of middelen tot stand kan komen: onder meer door middel van meditatie, yoga, gebed, visualisatie, trance, drugs.

In de vroege jaren 1900, verenigde Nicola Tesla, de wetenschap en Akasha Kronieken om aan zijn moderne communicatietechnologieën te komen. Hij identificeerde een informatie-box als het centrum van het universum. Over dit hemel-ruimte-ether gebied, beweerde Tesla dat dit het fundamenteel krachtveld creatief is waar kosmische energie door hem werkt en waardoor prana ontstaat. Deze vroege verband tussen wetenschap en mythe, was van korte duur. Tesla's krachtveld viel in ongenade, omdat de geleerde "Einstein" alleen het model: vier dimensionale ruimte-tijd, als het gewenste model van het universum accepteerde.

Recent echter, onstond er een hernieuwde belangstelling voor Tesla en zijn etherische veld wordt door wetenschapper en filosoo Ervin Laszlo het A-veld wordt genoemd. Hij beschrijft in zijn boek; "Het Akasha-veld" dat Recente experimenten in de vacuümfysica het bestaan van dit Akasha-veld hebben aangetoond. Het is een soort zee van fijnstoffelijke energie waaruit alles ontstaat: atomen en melkwegstelsels, sterren en planeten, levende wezens en zelfs bewustzijn. Dit nulpuntveld of Akasha-veld is het universele en permanente geheugen van het universum. Niet alleen het kosmische verleden.

Een gegeven uit de wetenschap, die men het "100ste aap effect" noemt zou het bestaan van dit "veld" aantonen. Iemand heeft ooit eens op een eiland, afgesloten van andere apen wereldwijd, 100 apen een bepaald gedrag aangeleerd. Nadat 100 apen dit gedaan hadden, volgden de apen met deze vindingrijkheid, deze aangeleerde handeling, op de andere werelddelen. Er is dus zoiets als 'een collectief bewustzijn

Rupert Sheldrake spreekt in dit verband over "morfogenetische velden" wat de verklaring is waarom alles en iedereen met elkaar is verbonden en waarom de apen wereldwijd van elkaar kunnen leren, zonder dar er fysiek contact is. Rupert Sheldrake studeerde natuurwetenschappen en Filosofie. Van 1967 tot 1973 werkte hij als onderzoeker en directeur biochemie en celbiologie aan de universiteit van Cambridge. Van 1974 to 1978 was hij hoofd van de planten fysiologie bij het ICRISAT in Hydrabad, India, waar hij tot 1985 werkte op het gebied van de fysiologie van tropische groenten. Hij leefde anderhalf jaar in een Ashram van in Zuid India. Hier schreef hij "A New Science of Life", waarmee hij bekend werd door zijn visie op de morfogenese en de morfogenetische velden.

Laten we eerst de semantiek van het woord 'morfogenetisch' bekijken. Morfogenese staat voor de wording (Genesis) van de vorm (Grieks morfé), en het is net zo ingewikkeld als de vraag wie was er eerder: de kip of het ei? Morfogenetische velden, betekent dus letterlijk velden die vorm voortbrengen. Sheldrake stelt dat natuurlijke systemen op alle niveaus, zoals atomen, moleculen, kristallen, cellen, weefsels, organen, en organismen door morfische velden worden bezield, georganiseerd en gecoördineerd, die een inherent geheugen bevatten.

Er staat in feite dat Al dat Is een intern geheugen heeft. Dit doet meteen denken aan de Akasha Archieven, de Harde Schijf van de Schepping! Natuurlijke systemen erven dit collectieve geheugen van alle voorafgaande uitingen van hun soort door middel van morfische resonantie, met als resultaat dat de patronen van ontwikkeling en gedrag door herhaling in toenemende mate een gewoonte worden. Rupert Sheldrake veronderstelt het bestaan van die velden als een genetische blauwdruk voor iedere soort op aarde. Ze doordringen het gedachteveld van iedere willekeurig soort en bepalen ieder aspect van de evolutie daarvan. De Honderdste Aap is een metafoor voor de manier waarop morfogenetische velden werken.

kwantum fysica leert ons dat wanneer iets de kritieke massa bereikt, er een niet te stoppen verandering plaatsvindt. Wanneer bijvoorbeeld een elektron sneller gaat trillen, wordt het hele elektron - zodra de kritieke massa wordt bereikt - naar een hogere frequentie getild, en er is niets dat die verandering kan stoppen. De theorie van de Honderdste Aap is van uit deze gedachte meer dan een theorie. De trilling van verwachting vermenigvuldigt zich, tot een kritieke massa in trilling is bereikt. Op dat precies dat ogenblik voelt iedereen, waar dan ook, de verandering.

"Sheldrake stelt dus dat natuurlijke systemen op alle niveaus, zoals atomen, moleculen, kristallen, cellen, weefsels, organen, en organismen door morfische velden worden bezield, georganiseerd en gecoördineerd, die een inherent geheugen bevatten." Als we lezen alle natuurlijke systemen, denken we natuurlijk het eerst aan water. De Aarde en haar bewoners bestaan voor het grootste deel uit water, we moeten dus grote morfische velden hebben die een inherent geheugen bevatten. Dr. Masaru Emoto heeft door onderzoek aangetoond hoe water te beïnvloeden is. Als men bepaalde negatieve gedachten via het morfogenetische veld naar een waterkristal zendt, of er disharmonische muziek bij draait (smaken verschillen, maar water is zonder oordeel...) wordt het watermolecuul zwaar gemuteerd, misvormd. Als men echter liefdevolle mantra's of gebeden naar het water stuurt vormen zich de oorspronkelijke, en dus Goddelijke structuren.